انریکه ایگلسیاس
انریکه ایگلسیاس | |
|---|---|
 ایگلسیاس در ۲۰۱۱ | |
| نام هنگام تولد | انریکه میگل ایگلسیاس پریسلر |
| زادهٔ | ۸ مهٔ ۱۹۷۵ (۵۰ سال) |
| شهروندی |
|
| تحصیلات | مدرسه مقدماتی گالیور |
| محل تحصیل | دانشگاه میامی |
| پیشهها |
|
| سالهای فعالیت | ۱۹۹۵–اکنون |
| شریک زندگی | آنا کورنیکوا (۲۰۰۱–اکنون) |
| فرزندان | ۳ |
| والدین |
|
| خویشاوندان |
|
| پیشه موسیقی | |
| خاستگاه | شهرستان میامی-دید، فلوریدا، ایالات متحده |
| ژانر | پاپ لاتین، رقص |
| ساز(ها) | آواز |
| ناشر(ان) | |
| وبگاه | |
انریکه میگل ایگلسیاس پریسلر (اسپانیایی: Enrique Miguel Iglesias Preysler؛ زادهٔ ۸ مه ۱۹۷۵) خواننده و ترانهسرای اسپانیایی است. او فرزند خواننده خولیو ایگلسیاس و مجری ایزابل پریسلر است و فعالیت در عرصهٔ موسیقی را در اواسط دهه ۱۹۹۰ در ناشر مستقل مکزیکی فونوویزا آغاز کرد و به پرفروشترین هنرمند اسپانیاییزبان دهه تبدیل شد. نخستین آلبوم او، انریکه ایگلسیاس (۱۹۹۵)، جایزهٔ گرمی بهترین آلبوم پاپ لاتین را کسب کرد و سپس برای زیستن (۱۹۹۷) و چیزهایی از عشق (۱۹۹۸) نامزد دریافت این جایزه شد. در آغاز دههٔ ۲۰۰۰، او با تعدیل سبک موسیقی به منظور جلب شنوندگان بیشتر، موفقیت بیشتری را در بازار انگلیسیزبان به دست آورد. او سپس قرارداد ضبط چند آلبوم به مبلغ ۶۸ میلیون دلار با گروه موسیقی یونیورسال امضا کرد.
ایگلسیاس با فروش تخمینی بیش از ۷۰ میلیون از آثارش، یکی از پرفروشترین هنرمندان موسیقی لاتین در سراسر جهان است.[۱][۲] پنج تکآهنگ او در میان پنجتای برتر بیلبورد هات ۱۰۰ قرار گرفته و دو تکآهنگ «بایلاموس» (۱۹۹۹) و «با تو باشم» (۲۰۰۰) از او در صدر جدول این جدول قرار گرفتند. تا اکتبر ۲۰۲۰، ایگلسیاس در جدول بهترین هنرمندان تماملاتین مقام اول را دارد.[۳] او ۱۴ تکآهنگ شماره یک در ترانههای رقص بیلبورد به ثبت رسانده که بیش از هر هنرمند مرد دیگری است.[۴] از او با عنوان افتخاری پادشاه پاپ لاتین یاد میشود.[۵][۶] در ۲۰۱۶، مجلهٔ بیلبورد او را چهاردهمین هنرمند کلوپ رقص در تمام دوران معرفی کرد.[۷] افتخارات او شامل پنج جایزهٔ موسیقی بیلبورد، هشت جایزهٔ موسیقی آمریکا و یک جایزهٔ گرمی میشود.
ابتدای زندگی
انریکه میگل ایگلسیاس پریسلر در مادرید به دنیا آمد؛ او سومین و کوچکترین فرزند خولیو ایگلسیاس (خواننده اسپانیایی) و ایزابل پریسلر (از خانواده سرشناس فیلیپینی و خبرنگار مجله) بود.[۸][۹] او همراه با دو خواهر و برادر بزرگترش، چابِلی و خولیو جونیور، بزرگ شد. یکی از خالههای مادرش، نیلی آدامز، بازیگر و همسر اول بازیگر آمریکایی استیو مککوئین، مادر بازیگر چاد مککوئین و مادربزرگ بازیگر استیون آر. مککوئین است.[۱۰][۱۱] خانواده پدری او از مناطق گالیسیا و اندلس در اسپانیا هستند و پدرش همچنین ادعا میکند که از طرف مادرش اجداد یهودی و پورتوریکویی نیز دارد.[۱۲][۱۳][۱۴][۱۵]
ایگلسیاس بعدها متوجه شد که با یک ناهنجاری مادرزادی به نام سیتوس اینورسوس به دنیا آمده است؛ در این وضعیت، برخی از اندامهای اصلی بدن، مثل قلب، در سمت مخالف محل معمول خود قرار دارند.[۱۶][۱۷][۱۸]
در ابتدا، ایگلسیاس و دو خواهر و برادرش نزد مادرشان زندگی میکردند،[۱۹] اما در دسامبر ۱۹۸۱، پدربزرگش، دکتر خولیو ایگلسیاس پوگا، توسط گروه مسلح باسکی اتا ربوده شد.[۲۰] برای حفظ امنیتشان، او و برادرش خولیو به همراه پدرشان به میامی فرستاده شدند.[۲۱] در آنجا بیشتر توسط پرستارشان، ایلویرا اولیوارس، بزرگ شدند و ایگلسیاس بعدها اولین آلبوم خود را به او تقدیم کرد.[۱۹]
ایگلسیاس در مدرسه خصوصی «گالیور پرپراتوری» در میامی تحصیل کرد و علاقهاش به نوشتن ترانه در همانجا شکل گرفت. پس از پایان دبیرستان، وارد دانشگاه میامی در کورال گیبلز، فلوریدا شد و رشته بازرگانی خواند، اما بعد از یک سال دانشگاه را رها کرد تا به دنبال حرفه خوانندگی برود.[۲۲][۲۳]
حرفه
در زمان تحصیل در رشتهٔ مدیریت بازرگانی در دانشگاه میامی، تصمیم گرفت حرفهٔ موسیقی خود را دنبال کند اما سرمایهٔ لازم برای ضبط نمونهای نداشت. از دایه خود، الیوارس، ۲۰۰۰ دلار قرض گرفت تا بتواند کارش را آغاز کند، چون نمیخواست بلندپروازیاش را به خانوادهاش نشان دهد. نیمهٔ اول دههٔ ۹۰ میلادی با اجراهای متعدد در استودیوهای مختلف و همکاری با تهیهکنندگان موسیقی همراه بود. مدیر برنامهٔ آیندهاش، فرمن مارتینز، آزمایش خوانندگی او را انجام داد و دو ترانهٔ نمونه را با نام مستعار «انریکه مارتینز» ضبط کرد. فرمن مارتینز تحت تأثیر کار او قرار گرفت و این دو ترانه را برای شرکتهای ضبط فرستادند. ماهها بعد، ایگلسیاس قراردادی با فونوویزا امضا کرد و سپس به تورنتو، کانادا رفت تا اولین آلبوم جدی خود را با نام واقعیاش در سکوت و بدون جنجال ضبط کند.
حاصل کار پس از پنج ماه، آلبومی با نام «انریکه ایگلسیاس» شامل ده ترانه به زبان اسپانیایی بود که در سال ۱۹۹۵ منتشر شد. این آلبوم با استقبال بینظیری روبرو شد؛ در عرض سه ماه بیش از یک میلیون نسخه فروش رفت و ترانهٔ «Si Tu Te Vas» به سرعت در بازار موسیقی کشورهای اسپانیاییزبان به ترانهٔ محبوب تبدیل شد.
انریکه با آلبوم دوم خود، «زیستن»، که سه سال بعد یعنی در سال ۱۹۹۸ منتشر شد، و فروش بالای آن، ثابت کرد که موفقیتش تنها به واسطهٔ نام خانوادگی نیست بلکه صدای خاص و ترانههایش نیز محبوبیت او را رقم زده است. فروش بیش از پنج میلیون نسخه در هفتهٔ اول انتشار، تأیید این موضوع بود. این آلبوم که به زبان اسپانیایی بود، توانست در بازار موسیقی آمریکا نیز راه خود را باز کند. به همین دلیل انریکه اولین تور جهانی خود را با نام آلبوم برگزار کرد که در ۱۳ کشور از آمریکای جنوبی تا آسیا و اروپای جنوبی اجرا شد. موفقیتهای آن سال با دریافت جایزهٔ گرمی برای بهترین اجرای پاپ لاتین تکمیل شد که دلگرمی بزرگی برای انریکه جوان بود. او در همان سال سومین آلبوم خود را با نام «چیزهایی از عشق» منتشر کرد.
در سن ۲۳ سالگی، ایگلسیاس در موسیقی لاتین مطرح شده بود اما هنوز موفقیت جهانی را تجربه نکرده بود تا اینکه ملاقات تصادفی با ویل اسمیت در مراسم امریکن موزیک اواردز مسیر حرفهای او را تغییر داد. اسمیت که پیشتر به کنسرت انریکه رفته و تحت تأثیر قرار گرفته بود، درخواست کرد آهنگ «بایلاموس» را برای فیلم «غرب وحشی وحشی» بسازد. این ترانه که اولین آهنگ انگلیسی زبان انریکه بود، موفقیت بزرگی کسب کرد و به صدر چارت موسیقی آمریکا رسید و شهرت او را در کشورهای اروپایی و آسیایی افزایش داد.
با پایان قرارداد انریکه با «فونوویزا» و تمایل شرکتهای دیگر برای همکاری، انریکه ترجیح داد همچنان به زبان اسپانیایی ترانه بخواند و تنها به زبان انگلیسی محدود نشود. در سال ۱۹۹۹ اولین آلبوم انگلیسیزبان خود را با نام «انریکه» منتشر کرد. تصویر روی جلد آلبوم چهرهٔ او با تیشرت ساده بود که نشاندهندهٔ آغاز دورهای جدید در دنیای موسیقی انگلیسیزبانان بود. ترانهٔ دوم این آلبوم، «با تو باشم»، بار دیگر به صدر چارت موسیقی آمریکا رسید. آهنگهای «با تو باشم»، «ریتم الهی» و «بایلاموس» موفقیت بزرگی کسب کردند و اولین آلبوم انگلیسیزبان او بیش از ۱۰ میلیون نسخه فروش داشت و انریکه را از ستارهای لاتین به ابرستارهای بینالمللی تبدیل کرد.
هرچند انریکه هنوز از زبان اسپانیایی دل نمیکند و چند ترانه از این آلبوم را به اسپانیایی بازخوانی کرد. در این آلبوم همچنین همکاری ویژهای با ویتنی هیوستون در ترانهٔ «میتوانم این بوسه را همیشه داشته باشم» انجام شد، که هر دو خواننده بدون دیدار یکدیگر در شهرهای مختلف ضبط کردند. شهرت بیشتر انریکه را تحت تأثیر قرار نداد، هرچند داشتن پدری به نام خولیو ایگلسیاس باعث شده بود خبرنگاران زیادی اطرافش باشند. او توانست با هر آلبوم جدید جایگاه خود را تثبیت کند و پس از دریافت جایزهٔ گرمی، دیگر به عنوان رقیبی جدی برای پدرش دیده شد.
فشار برای ساخت آلبوم جدید با نام «گریز» زیاد بود. این آلبوم که ۶ ماه دیرتر در سال ۲۰۰۱ منتشر شد، توانست ۱۲ میلیون نسخه فروش کند و انریکه را با ملودیهایی با رنگ و بوی راک معرفی کرد. تکآهنگ برجستهٔ این آلبوم «قهرمان» بود که به عنوان سرودی برای عزاداران حادثهٔ ۱۱ سپتامبر تبدیل شد.
هشتمین آلبوم او با عنوان «بیخواب» پس از شش ماه کار بدون وقفه در سال ۲۰۰۷ منتشر شد. یکی از ترانههای این آلبوم «میدانی؟ (ترانه پینگ پونگ)» است که به خاطر صدای ضربات توپ پینگپنگ نامگذاری شده است. اگرچه آلبومهای «شاید»، «۷» و «بیخواب» به رتبهٔ اول در آمریکا نرسیدند، اما در دیگر کشورها موفقیتهای چشمگیری داشتند.
دوست صمیمی انریکه میگوید: «انریکه یک خوانندهٔ جهانی است؛ اگر در آمریکا موفق نشود، دلیل نمیشود که در اروپا یا آسیا موفق نباشد. ۹۰ درصد احتمال دارد که آهنگهایش در جایی به موفقیت برسد.»
مدیر برنامههای او نیز تأکید میکند: «این بخشی از فرایند است؛ اگر میخواهی پیشرفت کنی، باید ریسک کنی. انریکه راههای زیادی را امتحان کرده و بدون این ریسکها به اینجا نمیرسید.»
انریکه آهنگ شماره یک دیگری با نام «خوشم میاد» ساخت که ابتدا از سوی شرکت ضبط نادیده گرفته شد، اما پس از همکاری با پیتبول، این ترانه در سال ۲۰۱۰ به رتبه چهارم جدول ۱۰۰ آهنگ برتر بیلبورد رسید و به آهنگ داغ تابستان تبدیل شد.
او در همان سال آلبوم دو زبانهٔ نهم خود با نام «سرخوشی» را منتشر کرد که در جدول بیلبورد رتبه دهم را کسب کرد و مجموع فروش آن به حدود ۲۰ میلیون نسخه رسید. تکآهنگ «امشب» نیز رتبه چهارم جدول ۱۰۰ آهنگ برتر بیلبورد را کسب کرد و دو آهنگ اسپانیایی این آلبوم صدرنشین جدول لاتین شدند. انریکه با آلبوم «سرخوشی» به اوج بازگشت و به تورهای مختلف همراه با جنیفر لوپز و به صورت انفرادی پرداخت.
در مارس ۲۰۱۴، انریکه دهمین آلبوم استودیویی و دومین آلبوم دو زبانهٔ خود را با نام «سکس و عشق» منتشر کرد. این آلبوم شامل ترانههایی با سبکها، زبانها و صداهای مختلف بود که پیام مشترکی دربارهٔ عشق و هوس داشتند. انریکه دربارهٔ آن گفته است: «عشق و هوس به همهٔ ما مربوط است، فارغ از دین، سن یا ملیت. این دو کلمه الهامبخش موسیقی من هستند.» این آلبوم در جدول بهترین آلبومهای مجلهٔ بیلبورد در جایگاه هفتم قرار گرفت. تکآهنگهایی چون «حملهٔ قلبی» و «احساسی که بهم میده رو دوست دارم» از این آلبوم منتشر شدند. اما «رقص» اولین تکآهنگی بود که به صدر جدولها رسید و به بیست و پنجمین آهنگ شماره یک انریکه تبدیل شد. این آهنگ باعث شد انریکه در همان سال سه جایزهٔ لاتین گرمی کسب کند و ۴۱ هفته در صدر چارت لاتین بیلبورد بماند. موزیک ویدئوی این آهنگ با بیش از یک میلیارد بازدید جزو پربازدیدترین ویدئوهای یوتیوب است و رتبه اول در میان ویدئوهای لاتین را دارد.
در عرصههای دیگر
در سال ۲۰۰۳ او در فیلم روزی روزگاری در مکزیک به همراه آنتونیو باندراس، جانی دپ و سلما هایک روی پردهٔ سینما ظاهر شد؛ و همینطور ایگلسیاس در قسمت مورخ ۷ مه ۲۰۰۷ دو مرد و نصفی با نقش یک تعمیرکار بهنام «فرناندو» ظاهر شد؛ و همینطور در دو قسمت از سریال کمدی آشنایی با مادر بازی کرده است.
او با ترانه «صدام رو میشنوی؟» که ترانهٔ رسمی یوفا برای بازیهای سال ۲۰۰۸ بهشمار میآید، در روز ۲۹ ژوئن، زمان اختتامیهٔ بازیها در وین برای اجرای آن آهنگ در استادیوم بر روی زمین چمن قدم گذاشت.
او چند بار در رسانهها بهصورت مهمان خود را نشان داده است. او در برنامهٔ تلویزیونی شوی اپرا اثر اپرا وینفری مهمان بوده که با غافلگیری یکی از طرفداران خود، همهٔ روز را با او گذراند. همچنین در پریمیوس یووتنود نیز حضور پیدا کرده و مهمان موسیقی آخرین پخش شوی تلویزیونی دیگو مارادونا در آرژانتین بوده است.
او در چندین آگهی تبلیغاتی برای عطر تامی هایلفیگر به نام True Star Man (ستارهٔ حقیقی) ظاهر شده است که آن را تصدیق میکند در حال پخش آهنگ زمینهٔ «Ring My Bell» (خاطراتم را احیا کن) که یکی از ترانههای هشتمین آلبوم او میباشد. هم چنین در سری آخر Extreme Makeover:Home Edition (بازسازی شدید: ویرایش خانگی) با خواندن ترانهای به نام «اون یه نفر منم» باز از آخرین آلبومش حضور داشته است.
اخیراً در کنسرتهای یکبارهٔ خود در ایتالیا، اروگوئه و اسرائیل هم چنین در جشنی از شبکه تلویزیونی امتیوی در بندر مالاگا در جنوب اسپانیا همراه با پائولینا روبیو زنده خوانده است و سری کنسرتهای خود را در ایالات متحده اتمام کرده است. «تور برای طرفداران» او شامل مجموعهٔ بسیاری از آهنگهای قدیمیتر وی و نیز ترانههای تازهٔ او در انگلیسی و اسپانیایی بود.
نخستین تکآهنگ از هشتمین آلبوم او بیخواب به نام «میدانی؟ (ترانه پینگ پونگ)» منتشر شده در ۱۲ ژوئن ۲۰۰۷ اولین بار در رادیوی رایان سیکرست KIS-FM در ۱۰ آوریل ۲۰۰۷ پخش گردید. همچنین در کنسرت لایو ایرث، German leg در هامبورگ در ۱۵ مه ۲۰۰۷ اجرا داشته است. انریکه ترانهٔ «میدانی؟ (ترانه پینگ پونگ)» و «قهرمان» را در نوار زندهٔ سری تلویزیونی آمریکایی رقص با ستارگان خوانده است.
زندگی شخصی
او از سال ۲۰۰۱ با آنا کورنیکوا بازیکن تنیس اهل روسیه در رابطه است.[۲۴] این زوج صاحب دوقلوهای ناهمسان شدند، یک پسر و یک دختر که در ۲۰۱۷ بهدنیا آمدند.[۲۵][۲۶] فرزند بعدی آنها که دختر بود در سال ۲۰۲۰ بهدنیا آمد.[۲۷][۲۸][۲۹] آنها در میامی اقامت دارند.[۳۰]
در سال ۲۰۰۳، ایگلسیاس با اشاره به نگرانیهایی در مورد سرطان، اقدام به عمل جراحی برای برداشتن یک خال از سمت راست صورت خود کرد.[۳۱]
آلبومها
آلبومهای استودیویی
- Enrique Iglesias (انریکه ایگلسیاس) (۱۹۹۵)
- Vivir (زیستن) (۱۹۹۷)
- Cosas del Amor (چیزهایی از عشق) (۱۹۹۸)
- Enrique (انریکه) (۱۹۹۹)
- Escape (گریز) (۲۰۰۱)
- Quizas (شاید) (۲۰۰۲)
- Seven (۷) (۲۰۰۳)
- Insomniac (بیخواب) (۲۰۰۷)
- Euphoria (سرخوشی) (۲۰۱۰)
- Sex and Love (سکس و عشق) (۲۰۱۴)
- Final (Vol. 1) (نهایی) (۲۰۲۱)
- Final (Vol. 2) (نهایی) (۲۰۲۴)
آلبومهای گردآوریشده
- Remixes (ریمیکسها) (۱۹۹۸)
- Bailamos: Greatest Hits (بایلاموس: بهترینها) (۱۹۹۹)
- The Best Hits (بهترینها) (۱۹۹۹)
- 15 Kilates Musicales (پانزده قیراط موسیقی) (۲۰۰۱)
- ۹۵/۰۸ Éxitos (موفقیت ۹۵/۰۸) (۲۰۰۸)
- Greatest Hits (بهترینها) (۲۰۰۸)
جوایز
ایگلسیاس بیش از ۳۵۰ جایزه برنده شده است.[۳۲]
- ۵ جایزهٔ جشنوارهٔ موسیقی بیلبورد
- ۴۵ جایزهٔ مراسم موسیقی بیلبورد لاتین
- ۱۰ جایزهٔ مراسم موسیقی جهان
- ۷ جایزهٔ مراسم موسیقی آمریکا
- ۱ جایزهٔ مراسم موسیقی گرمی
- ۵ جایزهٔ مراسم موسیقی لاتین گرمی
- ۵ جایزهٔ مراسم موسیقی امتیوی
- ۱۹ جایزهٔ Premios Lo Nuestro
- ۱۵ جایزهٔ Premios Juventud
منابع
- ↑ Magaña, Luis (September 5, 2021). "Las razones de Enrique Iglesias para retirarse". El Universal (به اسپانیایی). Archived from the original on 5 September 2021. Retrieved 13 January 2022.
It would be impossible to erase from memory the more than 70 million records that Iglesias has sold throughout his almost 27-year artistic career.
- ↑ "Una forma de adiós". Clarín (به اسپانیایی). September 16, 2021. Archived from the original on 17 September 2021. Retrieved 13 January 2022.
Between albums, singles and musical productions he sold 70 million copies; In the United States alone he sold 19 million, which shows his extremely high popularity (...)
- ↑ "Enrique Iglesias Tops Billboard's Greatest of All Time Latin Artists Chart". Billboard. 19 October 2020. Retrieved 20 October 2020.
- ↑ "Steve Aoki, Iggy Azalea, Enrique Iglesias Net New Dance/Electronic No. 1s". Billboard. 10 October 2014. Retrieved 6 August 2015.
- ↑ "Enrique Iglesias Nickname King of Latin Pop". Biography. Retrieved 5 September 2015.
- ↑ "Enrique Iglesias Named Latino King of Pop". latingossip.com. Latin Gossip Staff. Latin Gossip. 16 June 2010. Archived from the original on 2010-06-19. Retrieved 5 September 2015.
{{cite web}}: نگهداری CS1: سایر موارد (link) - ↑ "Greatest of All Time Top Dance Club Artists: Page 1". Billboard.
- ↑ Monge, Yolanda (8 May 2015). "Enrique a pesar de Iglesias". El País. Archived from the original on 26 July 2015. Retrieved 6 August 2015.
- ↑ Braver, Rita (16 March 2014). "Enrique Iglesias to the max". CBS News. Archived from the original on 22 December 2015. Retrieved 22 January 2016.
- ↑ "10 cosas (+2) que nadie te va a contar de Isabel Preysler". Lecturas. 18 February 2015. Archived from the original on 31 May 2020. Retrieved 15 April 2015.
- ↑ Yambao, Belle (31 January 2011). "20 International Stars You Didn't Know Had Filipino Blood | Celebrities". FemaleNetwork.com. Archived from the original on 30 September 2016. Retrieved 5 December 2011.
- ↑ "FRONT". The Miami Herald. 12 July 1995. Archived from the original on 24 November 2018. Retrieved 30 November 2013.
- ↑ Brinn, David (12 November 2013). "Julio Iglesias still speaks the language of love". The Jerusalem Post. Archived from the original on 22 November 2022. Retrieved 30 November 2013.
- ↑ "Enrique Iglesias launches world tour in Puerto Rico". deccanherald.com. 31 January 2014. Archived from the original on 28 April 2014. Retrieved 27 April 2014.
- ↑ Milán, Linda (8 September 2012). "Julio Iglesias". zocalo.com. Archived from the original on 3 December 2013. Retrieved 27 April 2014.
- ↑ "Enrique Iglesias has his heart on the right side of his chest". UPI espagnol. Archived from the original on 14 January 2020. Retrieved 14 January 2020.
- ↑ Solomon, Saskia (8 September 2016). "Situs inversus and my 'through the looking glass' body". The Guardian. ISSN 0261-3077. Retrieved 18 October 2024.
- ↑ Botija, Julio; Roche, Calum (21 August 2023). "Enrique Iglesias set to return despite rare genetic condition". AS USA. Retrieved 18 October 2024.
- 1 2 Iley, Chrissey (1 June 2007). "Enrique Iglesias: Why he's different to his lothario father Julio". London Evening Standard. Archived from the original on 9 March 2014. Retrieved 9 March 2014.
- ↑ Egido, José Antonio (1993). Viaje a la nada: principio y fin de Euskadiko Ezkerra (به اسپانیایی). Txalaparta. p. 72. ISBN 9788486597740.
- ↑ Levin, Jordan (23 November 1997). "He Never Sang for His Father". Los Angeles Times. Archived from the original on 10 September 2010. Retrieved 2 December 2009.
- ↑ "Enrique Iglesias – Songs, Age & Kids". Biography. 9 September 2022. Retrieved 18 October 2024.
- ↑ Erlewine, Stephen Thomas. "Enrique Iglesias Biography". AllMusic. Retrieved 18 October 2024.
- ↑ Hautman, Nicholas (8 May 2021). "Enrique Iglesias and Anna Kournikova: A Timeline of their ultra-private relationship". Usmagazine.com. Archived from the original on 6 May 2022. Retrieved 5 May 2022.
- ↑ "Enrique Iglesias' 3 Kids: All About Lucy, Nicholas and Mary". People.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-08-14.
- ↑ Fernández, Alexia; Randel, Becky (18 December 2017). "Enrique Iglesias & Anna Kournikova Kept Pregnancy 'Completely Secret'". people.com. Archived from the original on 12 July 2022. Retrieved 7 November 2021.
- ↑ "The Cutest Photos of Enrique Iglesias and Anna Kournikova's Three Kids". People. Archived from the original on 8 May 2021. Retrieved 4 May 2021.
- ↑ "Enrique Iglesias Reveals 5-Week-Old Daughter's Name — and Her Sweet Russian Nickname!". people.com. Archived from the original on 6 March 2020. Retrieved 8 March 2020.
- ↑ "It's a Girl! Enrique Iglesias and Anna Kournikova Welcome daughter: 'My Sunshine'". people.com. Archived from the original on 14 February 2020. Retrieved 13 February 2020.
- ↑ Willis, Jackie (16 December 2020). "Enrique Iglesias and Anna Kournikova are being private and protective of their family amid pandemic". Etonline.com. Archived from the original on 24 April 2022. Retrieved 24 April 2022.
- ↑ Susman, Gary (20 August 2003). "Enrique Iglesias removes trademark mole. Doctors said it might lead to cancer". Entertainment Weekly. Archived from the original on 6 July 2007.
- ↑ طبق صفحه جوایز
پیوند به بیرون
