اپرا وینفری

اپرا وینفری
وینفری در ۲۰۱۶
نام هنگام تولداُرپا گِیل وینفری
زادهٔ۲۹ ژانویهٔ ۱۹۵۴ (۷۲ سال)
کاسکیوسکوو، میسیسیپی، ایالات متحده
تحصیلاتدانشگاه ایالتی تنسی (بی‌ای)
پیشه‌ها
سال‌های فعالیت۱۹۷۳–اکنون
عنوان
  • رئیس و مدیرعامل اجرایی Harpo Productions (۱۹۸۶–اکنون)
  • رئیس، مدیرعامل اجرایی مدیر ارشد بازرگانی Oprah Winfrey Network (۲۰۱۱–اکنون)
شریک زندگیاستدمن گراهام (۱۹۸۶–اکنون)
فرزندان۱[۱]
وبگاه
امضاء

اپرا گِیل وینفری (انگلیسی: Oprah Gail Winfrey، با نام تولد اُرپا؛ زادهٔ ۲۹ ژانویه ۱۹۵۴) مجری برنامه‌های گفت‌وگو، تهیه‌کنندهٔ تلویزیونی، بازیگر، نویسنده و سرمایه‌دار رسانه‌ای آمریکایی است. او بیش از همه به‌خاطر برنامهٔ گفت‌وگوی تلویزیونی‌اش، شوی اپرا وینفری، شناخته می‌شود که از شیکاگو پخش می‌شد و به‌مدت ۲۵ سال، از ۱۹۸۶ تا ۲۰۱۱، در سطح ملی به‌صورت همگانی (سندیکایی) ادامه داشت.[۲][۳] در سطح جهانی، او ثروتمندترین زن سیاه‌پوست[۴] و ثروتمندترین سلبریتی زن به‌شمار می‌رود.[۵] وینفری که لقب «ملکهٔ همهٔ رسانه‌ها» را گرفته است،[۶] در قرن بیستم ثروتمندترین آفریقایی-آمریکایی بود[۷][۸] و زمانی تنها میلیاردر سیاه‌پوست جهان محسوب می‌شد.[۹] تا سال ۲۰۰۷، نام او اغلب به‌عنوان بانفوذترین زن جهان رتبه‌بندی می‌شد.[۱۰][۱۱]

وینفری در فقر در مناطق روستایی ایالت می‌سی‌سی‌پی از مادری نوجوان و مجرد به دنیا آمد و بعدها در محله‌های درون‌شهری میلواکی بزرگ شد. او گفته که در دوران کودکی و اوایل نوجوانی مورد آزار جنسی قرار گرفته و در سن ۱۴ سالگی باردار شد؛ فرزندش زودرس به دنیا آمد و در نوزادی درگذشت.[۱۲] پس از آن، وینفری برای زندگی نزد ورنون وینفری، مردی که او را «پدر» خود می‌نامد، که یک آرایشگر در نشویل، تنسی بود، فرستاده شد و در دوران دبیرستان شغلی در رادیو به دست آورد.[۳] در ۱۹ سالگی، او مجری مشترک اخبار شبانگاهی محلی شد. نوع صحبت اغلب احساسی و فی‌البداههٔ وینفری سرانجام موجب انتقال او به عرصهٔ برنامه‌های گفت‌وگوی روزانه شد و پس از آنکه یک برنامهٔ گفت‌وگوی محلی رتبهٔ سوم در شیکاگو را به رتبهٔ نخست رساند،[۱۳] شرکت تولیدی خود را راه‌اندازی کرد.

وینفری به‌عنوان کسی که شکل صمیمی‌تر و اعتراف‌گونه‌ای از ارتباطات رسانه‌ای را ایجاد کرد شناخته می‌شود[۱۴] و ژانر برنامه‌های گفت‌وگوی عامه‌پسند را که پیش‌تر توسط فیل دوناهو پایه‌گذاری شده بود،[۱۴] محبوب و متحول ساخت.[۱۴][۱۵] در میانهٔ دههٔ ۱۹۹۰، او برنامهٔ خود را با تمرکز بر ادبیات، رشد فردی، ذهن‌آگاهی و معنویت بازآفرینی کرد. وینفری به‌خاطر رواج فرهنگ اعتراف، ترویج ایده‌های بحث‌برانگیز خودیاری[۱۶] و رویکرد احساس‌محور مورد انتقاد قرار گرفته است،[۱۷] اما همچنین به‌خاطر غلبه بر سختی‌ها و تبدیل شدن به نیکوکار دیگران مورد ستایش قرار گرفته است.[۱۸] وینفری همچنین در انتخابات ریاست‌جمهوری سال ۲۰۰۸ به‌عنوان یک نیروی سیاسی ظاهر شد؛ برآورد شده که حمایت او از باراک اوباما حدود یک میلیون رأی در انتخابات مقدماتی دموکرات‌ها به سود اوباما به همراه داشته است.[۱۹] در همان سال، او شبکهٔ اختصاصی خود با نام شبکهٔ اپرا وینفری (OWN) را تأسیس کرد. در سال ۲۰۱۳، وینفری نشان افتخار آزادی رئیس‌جمهوری را از اوباما دریافت کرد.[۲۰]

در سال ۱۹۹۴، وینفری به تالار ملی مشاهیر زن راه یافت.[۲۱] سپس در اکتبر همان سال، او ماراتن تفنگداران دریایی ایالات متحده را در کمتر از چهار ساعت و نیم به پایان رساند.[۲۲] وینفری دکترای افتخاری از چندین دانشگاه دریافت کرده است. او در طول دوران حرفه‌ای خود جوایز بسیاری کسب کرده است، از جمله ۱۹ جایزه امی دی‌تایم (از جمله جایزهٔ یک عمر دستاورد و جایزهٔ رئیس)، دو جایزه امی ساعات پربیننده (از جمله جایزهٔ بشردوستانهٔ باب هوپ)، یک جایزهٔ تونی، یک جایزه پیبادی و جایزه بشردوستانه ژان هرشولت که توسط جوایز اسکار اهدا می‌شود. همچنین دو بار نامزد جایزهٔ رقابتی اسکار شده است. وینفری همچنین در سال ۲۰۲۱ به‌عنوان عضو فرهنگستان هنر و علوم آمریکا انتخاب شد.[۲۳]

زندگی

اپرا وینفری در ۲۹ ژانویه ۱۹۵۴ در می‌سی‌سی‌پی، از مادری نوجوان به دنیا آمد. مادرش ورنیتا لی ۱۸ ساله خدمتکار بود. پدرش ورنن وینفری ۲۰ ساله در ارتش خدمت می‌کرد. تا ۶ سالگی نزد مادربزرگش در روستایی در می‌سی‌سی‌پی زندگی کرد. با کمک مادربزرگ توانست در کودکی خواندن و نوشتن را بیاموزد او در ۳ سالگی انجیل و سرودهای مذهبی در کلیسا را از حفظ می‌خواند.

۶ تا ۱۲ سالگی را با مادرش در میلواکی گذراند. ۹ ساله بود که مردی از اقوام به او تجاوز کرد و مدتی بعد هم مورد آزار جنسی دوست مادر و اقوام دیگر قرار گرفت. هر چند از درون رنج می‌برد اما هرگز این مسائل را باکسی در میان نگذاشت. مادرش تصمیم داشت او را به کانون اصلاح و تربیت بفرستد، ولی شانس با اپرا یار نبود و ظرفیت مدرسه تکمیل بود. دیگر راهی نبود جز اینکه با پدرش زندگی کند. به همین دلیل در سال ۱۹۷۱ نزد پدرش در نشویل رفت.

او در سال ۱۹۶۷ از خانه گریخت. در سال ۱۹۶۸ در پی آزارهای جنسی در ۱۴ سالگی باردار شد ولی بچه خود را از دست داد و پسری مرده به دنیا آورد. مرگ فرزند برای او ضربه سختی بود ولی با خود عهد کرد که زندگی‌اش را تغییر دهد. پدر هم تصمیم گرفت با انضباط و سخت‌گیری به او کمک کند تا بتواند زندگی‌اش را دگرگون کند. او تحصیلاتش را ادامه داد و پدرش او را تشویق می‌کرد که همیشه بهترین باشد. اپرا مجبور بود هفته‌ای یک کتاب بخواند و مطلبی دربارهٔ آن بنویسد.

در ۱۷ سالگی گزارشگر رادیو نشویل شد. برای اینکه بتواند به کار در رادیو و تلویزیون ادامه دهد، برای تحصیل به دانشگاه تنسی رفت و در رشته هنرهای نمایشی و ارتباط کلامی مشغول به تحصیل شد و همزمان، به‌طور نیمه وقت در رادیو محلی مشغول به کار شد.

آغاز فعالیت

اپرا در برنامهٔ تلویزیونی کابلی در سال ۲۰۱۱

در همان نخستین سال تحصیل در دانشگاه دو جایزه برای دو نمایش به او تعلق گرفت. در ۱۹۷۶ مجری خبر تلویزیونی در بالتیمور شد. در ۱۹۷۸ علاوه بر گزارشگری و گویندگی به اجرای یک برنامه تلویزیونی هم پرداخت که بسیار موفقیت‌آمیز بود. سپس در ۱۹۸۳ به اجرای برنامه صبحگاهی ای ام شیکاگو پرداخت. این برنامه با برنامه پرطرفدار دانا هیو رقابت می‌کرد و در ظرف کمتر از یک سال به یکی از پرطرفدارترین برنامه‌ها تبدیل شد. این برنامه پس از گسترش در سپتامبر ۱۹۸۵ به «شوی اپرا وینفری» تغییر نام داد.

او در همان سال ۱۹۸۵ در فیلم رنگ ارغوانی که بر اساس رمان الیس واکر به کارگردانی استیون اسپیلبرگ ساخته می‌شد بازی کرد و برای بازی در نقش مکمل فیلم، نامزد جایزه اسکار شد و همچنین از او برای بازی در فیلم پسر بومی قدردانی شد.

در سال ۱۹۸۶ نخستین برنامه اپرا به صورت سراسری در آمریکا پخش شد. او همچنین در فیلم پیشخدمت بازی کرده است.

برنامه تلویزیونی اپرا

شوی تلویزیونی اپرا از سال ۱۹۸۶ تا ۲۰۱۱ به مدت ۲۵ سال پخش شد و در سال‌های آخر در ۱۴۵ کشور جهان پخش می‌شد. این برنامه تغییرات بنیادینی در ژانر گفتگوهای تلویزیونی ایجاد کرد و سبب شد که وینفری یکی از اثرگذارترین زنان در آمریکا و نیز ثروتمندترین زن سیاه‌پوست در جهان شود.

به گفتهٔ خود اپرا، وقتی اولین برنامه‌اش را اجرا می‌کرد، فقط خوشحال بود که در تلویزیون برنامه دارد. در سال ۱۹۸۶ پس از کمتر از یک سال نخستین برنامه «اپرا» به صورت سراسری در آمریکا پخش شد و به زودی برنامهٔ اپرا به موفق‌ترین برنامهٔ میزگرد تلویزیونی تبدیل شد.

اپرا می‌گوید:

در ابتدا هدفم از اجرای این برنامه این بود که به وسیله رسانه تلویزیون بتوانم مردم را تشویق کنم به آن‌ها روحیه داده و سطح آگاهی آن‌ها را بالا ببرم اما اکنون مأموریتم این است که زندگی دیگران را دگرگون کنم و به آن‌ها کمک کنم تا خودشان را جور دیگر ببینند و برای آن‌ها شادی و رضایت خاطر به ارمغان آورم.

شوی اپرا وینفری در کمتر از یک سال به یک برنامه سراسری، زنده و درجه یک تبدیل شد. در ژانویه ۱۹۸۷ سه جایزه امی به او تعلق گرفت. جایزه بهترین اجرا، کارگردانی و برنامه گفتگو. سال بعد دوباره این موفقیت تکرار و جایزه گوینده سال به اپرا اهدا شد. او در میان تمام زنانی که تا آن تاریخ آن جایزه را دریافت کرده بودند از همه جوان‌تر بود. تاکنون ۳۴ جایزه امی به اپرا اهدا شده علاقه او به بازیگری او را تشویق کرد که در سال ۱۹۸۶ مؤسسه فرهنگی هنری هارپو را تأسیس کند. هارپو یکی از بزرگ‌ترین تولیدکنندگان برنامه‌های تلویزیونی است. در سال ۱۹۸۸ جایزه موفقیت در زندگی به او اهدا گردید.

وینفری که در کودکی و نوجوانی زندگی تلخ و سختی را پشت سر گذاشته است و از پیشکسوت‌های برنامه‌های اعترافی به‌شمار می‌آید. برنامه‌هایی که در آن مصاحبه‌شوندگان با صداقت تمام از تجربیات زندگی خود حرف می‌زنند. او از کسانی بود که مسائل تلخ اجتماعی همچون افسردگی و سوءاستفاده از کودکان را در برنامه‌اش مطرح کرد. علاوه بر این «برنامه اپرا وینفری» محل حضور افراد مشهور و سیاستمداران صاحب‌نام بود، حتی گاهی در این برنامه‌ها، ستاره‌ها و سیاستمداران از اشتباهاتی که مرتکب شده بودند از بینندگان عذرخواهی کردند.

اپرا وینفری در کنار باراک و میشل اوباما در دسامبر ۲۰۰۷. او در انتخابات سال ۲۰۰۸ ریاست جمهوری آمریکا از باراک اوباما حمایت کرد و این در موفقیت او بی‌تاثیر نبود.

او با نام ملکه میزگرد روزها مشهور شد؛ و با اجرای برنامه‌های رده بالا از جمله تهیهٔ فیلم موزیکال رنگ بنفش و برنامهٔ دکتر فیل و ریچل ری بیش از ۲۶۰ میلیون دلار درآمد کسب کرد.

در یکی از برنامه‌های سال ۲۰۰۴، وینفری به تمام ۲۷۶ مخاطب حاضر در سالن یک اتوموبیل هدیه کرد. همچنین در بیست و پنجمین و آخرین سری برنامهٔ خود، روی صحنه با جان تراولتا رقصید و تمام حاضران در آن برنامه را به سفر به استرالیا مهمان کرد. از دیگر لحظه‌های به یاد ماندنی در این سری برنامه‌ها، گفتگوی او با باراک و میشل اوباما، جورج بوش، رئیس‌جمهور سابق آمریکا و خانواده مایکل جکسون بود.

آخرین برنامه اپرا وینفری، پس از ۲۵ سال کار مداوم، روز چهارشنبه ۲۵ مه ۲۰۱۱ پخش شد. در آخرین برنامه که در مقابل چشم ۱۳۰۰ نفر برگزار شد، بخش‌هایی از سخنان تام کروز، آرتا فرانکلین، تام هنکس و استیوی واندر دربارهٔ اپرا وینفری پخش شد.

او در آخرین برنامه شوی خود در اواخر برنامه یک ساعته‌ای که اجرا کرد به ریشه خودش و زندگی در می‌سی‌سی‌پی اشاره کرد و گفت:

اتفاقی نیست که دختر تنهای کوچکی که محبتی ندید، حتی بااینکه والدین و پدربزرگ و مادربزرگش تمام تلاش خود را کردند… اتفاقی نیست که من وقتی بزرگ شدم مورد محبت، مهربانی، اعتماد و تأیید میلیون‌ها نفر از سراسر جهان قرار بگیرم.

شبکه OWN

اپرا وینفری در نوامبر سال ۲۰۰۹ اعلام کرد برنامه‌اش پس از ۲۵ سال پایان می‌یابد. او چند سال بر روی برپایی شبکه خودش متمرکز بود، این شبکه در ماه ژانویه ۲۰۱۱ راه‌اندازی شد. این شبکه بیست و چهار ساعته به پخش برنامه‌هایی در حوزه سبک زندگی می‌پردازد.

این شبکه که OWN، یا شبکه اپرا وینفری نام دارد، حاصل سرمایه‌گذاری مشترک با شبکه دیسکاوری است.

فعالیت‌های نیکوکاری

خاطرات آزارهای جنسی دوران کودکی، اپرا را برانگیخت که از ۱۹۹۱ قبل از اینکه کمیسیون قضایی سنای آمریکا قانون حمایت کودکان را تصویب کند برای ایجاد پایگاه اطلاعاتی از محکومان آزارهای جنسی کودکان شروع به فعالیت کند.

او همچنین با پخش برنامه زنده‌ای به نام «باشگاه کتابخوانان» یا «باشگاه کتاب اپرا» به صنعت چاپ و نشر هم خدمت کرده است. معرفی هر کتاب در این برنامه با تضمین فروش بالا روبه‌رو بوده است. این باشگاه تقریباً دو میلیون نفر عضو دارد. در سال ۱۹۹۹ بنیاد ملی کتاب برای قدردانی از او مدال طلا به او اهدا کرد اما او تصمیم گرفت که باشگاه را تعطیل کند با این فرض که یافتن کتاب جذاب کار مشکلی است. چند سال بعد از تعطیلی باشگاه بیش از ۱۰۰ نویسنده از جمله جومپا لاهیری و جین اسمایلی در نامه‌ای سر گشاده از او خواستند تا بار دیگر کتاب‌های معاصر را در برنامه تلویزیونی خود معرفی کند تا از افت فروش کتاب‌ها جلوگیری شود. اپرا در مصاحبه‌ای اعلام کرد که تصمیم گرفته در دوره جدید برنامه به معرفی کتاب‌های غیر داستانی بپردازد و در نهایت با معرفی رمان کلاسیک آناکارنینا اثر تولستوی در برنامه‌اش به عنوان بهترین عاشقانه‌های تاریخ این رمان را به صدر پرفروش‌ترین رمان سال رساند.[۲۴]

اپرا همچنین در شبکه‌ای مختص زنان (oxygen media) فعالیت هنری دارد وی در سال ۲۰۰۰ در شبکه operaangel جایزه ۱۰۰ هزار دلاری برای افرادی که زندگی خود را صرف بهبود زندگی دیگران می‌کنند اختصاص داد. اپرا با اهدای ۱۰ میلیون دلار به ساخت مدرسه‌ای کمک کرد این مدرسه در مرتون انگلیس می‌باشد و مدرسه مختص به افرادی است که استطاعت مالی ندارند.

مؤسسه خیریه اپرا با هدف توانمندسازی آموزش و تأمین سلامت و رفاه زنان و کودکان فقیر در سراسر دنیا تأسیس شده است. این مؤسسه خیریه به مواردی از این دست می‌پردازد:

  1. میلیون‌ها دلار صرف بهبود آموزش دانش‌آموزان
  2. اعطای بورس تحصیلی
  3. تلاش‌های بشر دوستانه

۴. اهدا و تأمین غذا، لباس، کفش، لوازم‌التحریر، اسباب بازی و کتاب به بچه‌های آفریقایی او به این منظور در دسامبر ۲۰۰۲ به آفریقا رفت

  1. اهدای مدرسه نظامی برای دختران
  2. تأسیس مدرسه برای دختران در آفریقای جنوبی

تأثیرات

خانهٔ عظیم اپرا وینفری در مونتسیتو، کالیفرنیا

اپرا وینفری به عنوان ثروتمندترین آمریکایی آفریقایی‌تبار قرن بیستم رتبه‌بندی شده است.[۲۵] او فعالیت‌های زیادی در زمینه‌های مختلف انسان‌دوستانه انجام داده و بزرگ‌ترین خیّر و نیکوکار سیاه‌پوست در تاریخ آمریکا به‌شمار می‌رود.[۲۶][۲۷] او برای مدتی، تنها میلیاردر سیاه‌پوست جهان بوده است[۱۳][۲۸] و بر اساس برخی ارزیابی‌ها، بانفوذترین زن در جهان محسوب می‌شود.[۱۰][۲۹]

اپرا وینفری به عنوان یکی از اثرگذارترین زنان جهان شناخته می‌شود و برخی ارزیابی‌ها او را با نفوذترین زن در جهان شمرده‌اند.[۱۰][۲۹] مجله تایم اپرا وینفری را یکی از ۱۰۰ شخصیت بانفوذ قرن بیستم معرفی کرده است. وی در میان قدرتمندترین افراد جهان در رتبه ۴۵ قرار دارد و از چنان نفوذ چند جانبه‌ای در میان افکار عمومی آمریکا برخوردار است که با حمایت و جهت‌گیری خود می‌تواند یک کتاب یا رئیس‌جمهور را در این کشور به موفقیت برساند. وی محبوب‌ترین شخصیت تلویزیونی آمریکا و یکی از ثروتمندترین تهیه‌کنندگان است.

اپرا درآمدی افسانه‌ای داشته و ثروتمندترین آمریکایی آفریقایی‌تبار قرن بیستم است.[۲۵] او اولین بیلیونر سیاهپوست در جهان است.[۱۳][۲۸] ثروت اپرا ۲/۴ میلیارد دلار است. درآمد او در سال ۲۰۱۰ میلادی ۳۱۵ میلیون دلار بوده است و این بیشترین درآمد در بین برنامه‌های تلویزیونی آمریکایی به نقل از مجلهٔ فوربس است.[۳۰]

به گفتهٔ مجلهٔ بیزنس ویک (Business Week) اپرا بزرگ‌ترین خیر و نیکوکار سیاه‌پوست در تاریخ کشور آمریکا است.[۲۶][۲۷] او در فعالیت‌های بشر دوستانه متعدد و گسترده‌ای مشارکت دارد.

او همچنین نویسنده چند کتاب روان‌شناسی است که معروفترین آن با عنوان what happened for you می‌باشد که در ایران با عنوان «چه اتفاقی برای شما افتاد» منتشر شده است.[۳۱]

جوایز و افتخارات

فیلم‌شناسی (به عنوان هنرپیشه، مجری، تهیه‌کننده)

منابع

  1. "Oprah Winfrey in Melbourne for Australian tour 2015 spreads a message of love, reveals lost child". News.com.au. Archived from the original on September 26, 2017. Retrieved September 25, 2017.
  2. "Oprah Winfrey signs with King World Productions for new three-year contract to continue as host and producer of "The Oprah Winfrey Show" through 2010–2011" (Press release). King World Productions. August 4, 2004. Archived from the original on February 10, 2007. Retrieved September 24, 2009.
  3. 1 2 "Oprah Winfrey". Biography (به انگلیسی). February 17, 2021. Archived from the original on March 5, 2022. Retrieved March 5, 2022.
  4. Young, Jabari. "The World's Black Billionaires 2025". Forbes (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-18.
  5. Hunter-Hart, Monica. "The World's Celebrity Billionaires 2025". Forbes (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-18.
  6. Oswald, Brad (January 26, 2010). "Yes, she's Queen of all Media, but to Discovery, she's Life itself". Winnipeg Free Press. Archived from the original on January 6, 2022. Retrieved August 22, 2014.
  7. Denenberg, Dennis; Roscoe, Lorraine (September 1, 2016). 50 American Heroes Every Kid Should Meet (به انگلیسی) (2nd Revised ed.). Millbrook Press. ISBN 978-1-5124-1329-8. Archived from the original on June 7, 2024. Retrieved October 27, 2020.
  8. Miller, Matthew (May 6, 2009). "The Wealthiest Black Americans". فوربز. Archived from the original on September 30, 2022. Retrieved August 26, 2010.
  9. "Oprah Winfrey buys $14 million ski chalet in Colorado". The Telegraph. February 4, 2016.
  10. 1 2 3 Meldrum Henley-on-Klip, Andrew (January 3, 2007). "'Their story is my story' Oprah opens $40m school for South African girls". گاردین. UK. Archived from the original on October 1, 2022. Retrieved March 4, 2007.
  11. "The most influential US liberals: 1–20". دیلی تلگراف. London. October 31, 2007. Archived from the original on January 10, 2022. Retrieved May 20, 2010.
  12. Mowbray, Nicole (March 2, 2003). "Oprah's path to power". گاردین. UK. Archived from the original on July 12, 2022. Retrieved August 25, 2008.
  13. 1 2 3 "#562 Oprah Winfrey". فوربز Special Report: The World's Billionaires (2006). October 2006. Archived from the original on February 9, 2011. Retrieved August 25, 2008.
  14. 1 2 3 Tannen, Deborah (June 8, 1998). "The TIME 100: Oprah Winfrey". Time. Archived from the original on July 4, 2011. Retrieved August 25, 2008.
  15. "Coming After Oprah" (Press release). Dr. Leonard Mustazza. Archived from the original on June 25, 2003. Retrieved August 25, 2008.
  16. Tacopino, Joe (January 25, 2010). "Oprah, Glenn Beck are America's favorite TV personalities: poll". نیویورک دیلی نیوز. New York. Archived from the original on January 30, 2010. Retrieved August 26, 2010.
  17. Chapman, Roger (2010). Culture wars: an encyclopedia of issues, viewpoints, and voices. M.E. Sharpe. pp. 619–620. ISBN 978-0-7656-1761-3. Retrieved May 31, 2011.
  18. Mandela, Nelson (May 3, 2007). "Oprah Winfrey". The TIME 100. Archived from the original on May 5, 2007. Retrieved February 1, 2008.
  19. Steven, By (August 6, 2008). "So Much for One Person, One Vote – Freakonomics Blog". نیویورک تایمز. Archived from the original on July 17, 2019. Retrieved January 8, 2018.
  20. Slack, Megan (November 20, 2013). "President Obama Honors Presidential Medal of Freedom Recipients". Archived from the original on July 29, 2022. Retrieved April 8, 2018.
  21. "Winfrey, Oprah". National Women's Hall of Fame (به انگلیسی). Archived from the original on May 9, 2019. Retrieved April 9, 2019.
  22. "GOING THE DISTANCE: OPRAH THE MARATHON". Archived from the original on April 17, 2022. Retrieved October 31, 2024.
  23. "New Members". American Academy of Arts & Sciences (به انگلیسی). Archived from the original on May 23, 2021. Retrieved April 24, 2021.
  24. Poniewozik, James (October 27, 1998). "Oprah Winfrey, Journalist?". Salon. Archived from the original on April 12, 2000. Retrieved February 23, 2011.
  25. 1 2 Miller, Matthew (May 6, 2009). "The Wealthiest Black Americans". Forbes.com. Archived from the original on 4 December 2012. Retrieved 2010-08-26.
  26. 1 2 "Biography.com". Biography.com. Retrieved 2010-08-26.
  27. 1 2 "Oprah Winfrey Debuts as First African-American On BusinessWeek's Annual Ranking of 'Americas Top Philanthropists'" (Press release). Urban Mecca. November 19, 2004. Archived from the original on 21 November 2008. Retrieved August 25, 2008.
  28. 1 2 Usborne, David (January 3, 2007). "Oprah's £20m school proves she's not all talk". London: Independent News and Media. Retrieved March 4, 2007.
  29. 1 2 "The most influential US liberals: 1–20". The Daily Telegraph. London. October 31, 2007. Retrieved May 20, 2010.
  30. صفحه اپرا در فوربس
  31. de Moraes, Lisa (February 4, 2006). "Dave Chappelle, Rematerializing Guy". The Washington Post. Archived from the original on September 5, 2008. Retrieved May 15, 2008.
  • «نگاهی به زندگی اپرا وینفری». وبگاه دهکده زیبا. دریافت‌شده در ۲۷ مه ۲۰۱۱.
  • «خداحافظی اپرا وینفری پس از ۲۵ سال». وبگاه بی‌بی‌سی فارسی. ۲۶ مه ۲۰۱۱.
  • «آخرین «نمایش اپرا وینفری» بدون ستاره‌ها روی آنتن رفت». خبرآن‌لاین به نقل از رویترز. ۵ خرداد ۱۳۹۰. بایگانی‌شده از اصلی در ۲۸ مه ۲۰۱۱.

پیوند به بیرون