اویعزر

اویعزر
אביעזר
افیعیزر
نویسه‌گردانی(های) عبری
اویعزر در منطقه اورشلیم واقع شده
اویعزر
اویعزر
اویعزر در اسرائیل واقع شده
اویعزر
اویعزر
مختصات: ۳۱°۴۰′۵۴″ شمالی ۳۵°۱′۰″ شرقی / ۳۱٫۶۸۱۶۷°شمالی ۳۵٫۰۱۶۶۷°شرقی / 31.68167; 35.01667
کشور اسرائیل
شوراماتیه یهودا
شهرکهپوعل همیزراحی
بنیان‌گذاری۸ آوریل ۱۹۵۸
بنیان‌گذاریهودیان کوچین
جمعیت
 (۲۰۱۷)[۱]
۸۸۳

اویعزر (אֲבִיעֶזֶר) یک موشاوِ دینی کوچک در مرکز اسرائیل است. این روستا در هفت کیلومتری جنوب بیت شمش و در انتهای شرقی دره الاه واقع شده و از نظر اداری در حوزه منطقه آماری ماتیه یهودا قرار دارد.

اویعزر در ۸ آوریل ۱۹۵۸ از سوی مهاجران ایرانی و یهودیان کوچین از شهر کوچین هند بنیان‌گذاری شد. نام نخست آن «عدولام ۹» بود و سپس به افتخار اویعزر زیگموند گسته‌تنر، رئیس پیشین صندوق ملی یهود در بریتانیا، به نام کنونی تغییر یافت. این موشاو به سازمان صهیونیستی دینی هپوعل همیزراحی وابسته است.

پیشینه

موشاو اویعزر در ۸ آوریل ۱۹۵۸ در جشن پسح تأسیس شد.[۲] بنیان‌گذاران نخستین آن مهاجرانی از ایران بودند که از طبقه متوسط جامعه به‌شمار می‌رفتند. به دلیل کمبود آب، مهاجران ایرانی روستا را ترک کردند و در پی آن یهودیان کوچین از جنوب هند به این مکان آورده شدند.[۳] این مهاجران فرهنگ و آداب ویژه خود را با خود آوردند که تا امروز به‌ویژه در مراسم نیایش و جشن‌های سالانه نمایان است. کنیسه مرکزی موشاو نیز «میراث یهودیان کوچین» نام دارد.

نام نخست این شهرک در مرحله برنامه‌ریزی «عدولام ۹» بود. سپس به افتخار اویعزر زیگموند گسته‌تنر، رئیس صندوق ملی یهود در بریتانیا و صهیونیست پرشور، نام‌گذاری شد.[۴] این موشاو بر زمین‌های متعلق به روستای از جمعیت تخلیه‌شده فلسطینی بیت‌نتیف بنیان‌گذاری شد.[۵] امروزه محل اویعزر درون خط سبز توافقنامه‌های آتش‌بس ۱۹۴۹ قرار دارد و در حدود ۳ کیلومتری این خط فاصله دارد.[۶]

در سال‌های نخست، اویعزر به عنوان یک موشاو مشارکتیِ مهاجران، بیشتر ساکنانش به کشاورزی باغی، آبیاری و مرغداری می‌پرداختند. این شهرک مرزی از دزدی گله و اموال رنج می‌برد و جاده دسترسی به آن نامناسب بود؛ گاه در فصل بارندگی با طغیان نهر الاه، راه‌های ارتباطی قطع می‌شد.[۷]

پروژه مسکن و گسترش

میان سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵ با یاری خانواده گسته‌تنر، پروژه مسکن ویژه‌ای در موشاو به اجرا درآمد که هدف آن اسکان مهاجران تازه‌وارد از جامعه کشورهای مستقل مشترک‌المنافع بود؛ کسانی که دارای مدارک دانشگاهی و مشاغل آزاد بودند. خانه‌های ساخته‌شده صنعتی با سه اتاق، دیوارهای پیش‌ساخته و سقف سفالی بودند و بدین ترتیب محله‌ای نو در ورودی موشاو پدید آمد.[۸] بر پایه سرشماری سال ۲۰۰۸ درصد دانشگاه‌رفته‌ها در اویعزر با ۹/۴۲ درصد از بالاترین‌ها در میان شهرک‌های منطقه آماری ماتیه یهودا بود.[۹]

جغرافیا

اویعزر در ارتفاع ۴۰۵ متری از سطح دریا، در مرز میان تپه‌ماهورهای کشاورزی شفلا و دامنه‌های غربی کوه‌های یهودا واقع شده‌است.[۱۰] این روستا در دره نحل هائلا (الاه) قرار دارد که از جنوب وادی نحل اصیونا و از شمال نحل سنسن به آن می‌ریزند. فاصله اویعزر تا ساحل دریای مدیترانه حدود ۳۸ کیلومتر، تا مرکز تل‌آویو نزدیک به ۵۰ کیلومتر و تا هسته تاریخی اورشلیم حدود ۲۳ کیلومتر است.[۱۱] اویعزر از راه جاده محلی شماره ۳۶۷ به شبکه حمل‌ونقل متصل است.[۱۲]

جمعیت

جمعیت اویعزر روندی رو به رشد داشته‌است. در پایان سال ۲۰۱۴ شمار ساکنان آن ۸۰۱ نفر بود و طی آن سال رشد جمعیتی ۸/۴ درصدی را تجربه کرد.[۱۳] اکثریت قاطع ساکنان را یهودیان تشکیل می‌دهند.[۱۴]

روند دگرگونی جمعیت اویعزر
سال ۱۹۶۱ ۱۹۷۲ ۱۹۸۳ ۱۹۹۵ ۲۰۰۱ ۲۰۰۳ ۲۰۰۴ ۲۰۰۵ ۲۰۰۶ ۲۰۰۷ ۲۰۰۸ ۲۰۰۹ ۲۰۱۰ ۲۰۱۱ ۲۰۱۲ ۲۰۱۳ ۲۰۱۴
شمار ساکنان۱۸۵۲۲۷۲۳۹۳۸۶۴۸۹۴۹۶۵۱۳۵۰۵۵۴۶۵۵۲۵۶۱۵۵۶۶۲۳۶۶۱۷۴۲۷۶۴۸۰۱

طبیعت و آثار باستانی

موشاو اویعزر در دره الاه میان کوه و دشت جای گرفته و پوشش گیاهی آن بوته‌زار مدیترانه‌ای شامل درختان بلوط و پسته وحشی (طبیعی) و درختان کاج و خرنوب (کاشته‌شده) است.[۱۵] در محدوده موشاو بقایای چاه‌ها و کارگاه‌های روغن‌کشی زیتون از دوره بیزانسی و همچنین درختان کهن‌سال بلوط یافت می‌شود.

خرابه «بیت‌بد» (חורבת בית בד) که در نقشه‌های قدیمی با نام «ام‌الرؤوس» (Kh. Rus er-Umm) شناخته می‌شود، بر فراز تپه‌ای به بلندای ۴۴۲ متر و در مساحتی نزدیک به ۱۵ دونم بالای خانه‌های موشاو قرار دارد. در سال ۱۸۹۸ در این مکان کلیسایی با کف‌پوش موزاییکی و کتیبه‌هایی به زبان‌های یونانی و سریانی کشف شد که وقف آن به یوحنای مقدس نسبت داده شده‌است. زیر کلیسا غاری گورستانی با طاق‌نماها شناسایی گردید که به عنوان سردابه بیزانسی بازشناخته شد. بررسی‌های بعدی در سال ۲۰۱۴ نشان داد که دیواره‌های غار با اندود خاکستری رایج دوره معبد دوم پوشانده شده و احتمال می‌رود که نخست به عنوان حوضچه غسل (میقوه) ساخته شده و سپس به غار دفن تبدیل شده باشد.[۱۶]

در ژانویه ۲۰۱۹ مسیر پیاده‌روی حلقوی در بوته‌زار طبیعی ورودی موشاو با نشان‌گذاری به ابتکار ساکنان و با یاری شورای منطقه‌ای گشایش یافت. این مسیر شامل دو شاخه به درازای نیم کیلومتر و یک‌ونیم کیلومتر است و از میان صخره‌ها، خرابه‌های باستانی، درختان بلوط کهن و دشت‌های پرگل می‌گذرد.[۱۷]

نگارخانه

منابع

  1. ↑ "Localities File" (XLS). Israel Central Bureau of Statistics. 2017. Retrieved 22 April 2019.
  2. ↑ «אביעזר». m-yehuda.org.il. دریافت‌شده در ۲۰۱۰-۰۷-۱۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  3. ↑ «ערב מורשת יהדות קוצ'ין». YouTube. ۲۰۰۸-۰۸-۱۸. دریافت‌شده در ۲۰۲۳-۰۱-۰۱.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  4. ↑ «אביעזר». m-yehuda.org.il. دریافت‌شده در ۲۰۱۰-۰۷-۱۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  5. ↑ Khalidi، Walid (۱۹۹۲). All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in ۱۹۴۸. مؤسسه مطالعات فلسطین. ص. ۲۱۲. شابک ۰-۸۸۷۲۸-۲۲۴-۵.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  6. ↑ Har'el: Palmach brigade in Jerusalem, by Zvi Dror (ed. Nathan Shoḥam), Hakibbutz Hameuchad Publishers: Benei Barak 2005, p. 273
  7. ↑ «אביעזר». m-yehuda.org.il. دریافت‌شده در ۲۰۱۰-۰۷-۱۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  8. ↑ «אביעזר». m-yehuda.org.il. دریافت‌شده در ۲۰۱۰-۰۷-۱۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  9. ↑ «אביעזر». m-yehuda.org.il. دریافت‌شده در ۲۰۱۰-۰۷-۱۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  10. ↑ «יישובים 2014». اداره مرکزی آمار اسرائیل. ۲۰۱۴. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۷ نوامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. {{cite web}}: بیش از یک پارامتر |تاریخ بازبینی= و |بازبینی= داده‌شده است (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  11. ↑ «יישובים 2014». اداره مرکزی آمار اسرائیل. ۲۰۱۴. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۷ نوامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. {{cite web}}: بیش از یک پارامتر |تاریخ بازبینی= و |بازبینی= داده‌شده است (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  12. ↑ «אביעזר». m-yehuda.org.il. دریافت‌شده در ۲۰۱۰-۰۷-۱۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  13. ↑ «יישובים 2014». اداره مرکزی آمار اسرائیل. ۲۰۱۴. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۷ نوامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. {{cite web}}: بیش از یک پارامتر |تاریخ بازبینی= و |بازبینی= داده‌شده است (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  14. ↑ «יישובים 2014». اداره مرکزی آمار اسرائیل. ۲۰۱۴. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۷ نوامبر ۲۰۱۵. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶. {{cite web}}: بیش از یک پارامتر |تاریخ بازبینی= و |بازبینی= داده‌شده است (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  15. ↑ «חורבת בית בד: יישוב יהודי מימי הבית השני ואתר כנסייתי מהתקופה הביזנטית» (PDF). دانشگاه آریئل. ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۶-۱۸.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  16. ↑ «חורבת בית בד: יישוב יהודי מימי הבית השני ואתר כנסייתי מהתקופה הביזנטית» (PDF). دانشگاه آریئل. ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۰۲۰-۰۶-۱۸.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  17. ↑ «אביעזر». m-yehuda.org.il. دریافت‌شده در ۲۰۱۰-۰۷-۱۶.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)

پیوند به بیرون