بایرن سفلی
بایرن سفلی
Lower Bavaria Niederbayern | |
|---|---|
 نقشهٔ ایالت Bavaria؛ قسمت روشن‌شده، منطقهٔ دولتی بایرن سفلی Lower Bavaria را نشان می‌دهد. | |
| کشور | آلمان |
| ایالت | بایرن |
| مرکز منطقه | لاندسهوت |
| مساحت | |
| • کل | ۱۰٬۳۲۹٫۸۷ کیلومتر مربع (۳۹۸۸٫۳۹ مایل مربع) |
| جمعیت (۳۱ دسامبر ۲۰۱۳)[۱] | |
| • کل | ۱٬۱۸۹٬۱۵۳ |
| • تراکم | ۱۲۰/کیلومتر مربع (۳۰۰/مایل مربع) |
| وبگاه | regierung.niederbayern.bayern.de |
بایرن سفلی (به آلمانی: Niederbayern) جزء تقسیمات جغرافیایی و اداری ایالت بایرن در کشور آلمان است[۲]. بایرن سفلی هم یک بخش سطح سوم مدیریتی و هم یک منطقه اداری با مساحت مشابه در ایالت آزاد بایرن است.
بایرن سفلی در شرق این ایالت قرار دارد و از شمال با پفالتس علیا از شمال‌شرق با جمهوری چک بوهم جنوبی، منطقه پیلزن، از جنوب‌شرق با اتریش علیا این‌فیرتل، مول‌فیرتل و از جنوب‌غرب با بایرن علیا همسایه است. اصطلاح "بایرن سفلی" برای نخستین‌بار در سال ۱۲۵۵ و در هنگام تقسیم ایالت بایرن ظاهر شد. در اصل، بایرن سفلی بسیار بزرگ‌تر بود و در آن زمان شامل خیمگاو و ناحیه باد رایشنهال نیز می‌شد.
مرکز اداری این بخش و در عین حال مرکز حکومتی منطقه اداری، شهر لاندزهوت است.
نام بایرن سفلی از موقعیت نسبی آن در امتداد رود ایزار(زمینهای پایین‌دست رودخانه ایزار و کم ارتفاع) گرفته شده است.
دوک‌نشین بایرن سفلی
دوک‌نشین چندگانه باواریای سفلی (Niederbayern) از سال ۱۲۵۵ تا ۱۳۴۰ میلادی وجود داشت. در جریان تقسیمات سرزمینی باواریا در سال ۱۲۵۵ میلادی، برادران هاینریش سیزدهم و لودویگ دوم—که پس از مرگ پدرشان اتو دوم در سال ۱۲۵۳ به طور مشترک بر سراسر باواریا و کنت‌نشین پفالتس راین حکومت می‌کردند—به دلیل تضاد آرا و اختلافات شخصی، در ۲۸ مارس قلمرو حاکمیتی خود را تقسیم کردند. در این میان، «لودویگ سخت‌گیر» (Ludwig der Strenge) حق رأی انتخاب پادشاهیِ پفالتس (Kurwürde) را به همراه قلمروهای وابسته به آن و همچنین دوک‌نشین باواریای علیا را دریافت کرد؛ و هاینریش سیزدهم نیز صاحب دوک‌نشین باواریای سفلی به مرکزیت شهر لاندزهوت شد. در دوران نوادگان هاینریش، قلمروهای تحت حاکمیت بار دیگر به صورت موقت میان اراضی مختلف (مانند بورگ‌هاوزن و دگندورف) تقسیم شدند، در حالی که اسقف‌نشین اعظم زالتسبورگ نیز در این میان توانست استقلال بیشتری به دست آورد.
پس از درگذشت دوک یوهان اول در سال ۱۳۴۰ میلادی، «لودویگِ باواریایی» (Ludwig der Bayer) بار دیگر باواریای سفلی و باواریای علیا را با یکدیگر متحد کرد.
علاوه بر این، اصطلاح «باواریای سفلی» در دوره‌های تاریخی زیر نیز گاهی [به صورت فرعی] به کار می‌رود:
* قلمرو تحت حکومت دوک‌ها اشتفان دوم، ویلهلم اول و آلبرشت اول، در بازه زمانی میان پیمان لاندسبرگ (۱۳۴۹) و پیمان رگنسبورگ (۱۳۵۳).
* قلمرو تحت حاکمیت اشتفان دوم در بین سال‌های ۱۳۵۳ تا ۱۳۶۳ یا ۱۳۷۵ میلادی.
* منطقه تحت اداره پسرش فریدریش در بین سال‌های ۱۳۷۶ تا زمان تقسیمات سرزمینی در سال ۱۳۹۲ میلادی.
* دوک‌نشین چندگانه «باواریا-لاندزهوت» که در بین سال‌های ۱۳۹۲ تا ۱۵۰۳ یا ۱۵۰۵ میلادی وجود داشت[۳].
خصوصیات
بایرن سفلی ۱٬۱۹۳٬۴۴۴ نفر جمعیت دارد.
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ "Fortschreibung des Bevölkerungsstandes". Bayerisches Landesamt für Statistik und Datenverarbeitung (in German). 31 December 2013.
- ↑ مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیای انگلیسی. «Lower Bavaria».
- ↑ Max Spindler, Andreas Kraus (Ed.): Handbuch der bayerischen Geschichte. 2. Auflage. 2. Band, C. H. Beck, München 1988, ISBN 3-406-32320-0, p. 72–75, 82–88, 91–96, 100–103, 106–109, 120–125 u. a.
- ↑ آمارهای مربوطه
منطقه دولتی (رگیرونگسبتسیرک) در بایرن | |||
|---|---|---|---|
.svg.png){kind=small} | مناطق |  | |
| منطقه سابق |
| ||
- منطقههای دولتی آلمان
- باواریای سفلی
- دومین سطح کد جغرافیایی اتحادیه اروپا
- مناطق جغرافیایی ایالت بایرن