بخش بیلوار
| بیلوار | |
|---|---|
| اطلاعات کلی | |
| کشور | |
| استان | کرمانشاه |
| مرکز شهرستان | قلعه |
| نامهای پیشین | پشت دربند |
| مردم | |
| جمعیت | ۱۷٬۰۶۹ نفر (۱۳۹۵) |
بیلوار (به کُردی: بێڵهوار) یکی از بخشهای شهرستان کرمانشاه در استان کرمانشاه ایران است.

زبان و گویش
مردم بیلوار به کردی جنوبی یا (کردی پهلهای، پهلوی، پهلوانی) با گویش بیلواری صحبت میکنند.[۱]

تقسیمات کشوری
بخش بیلوار از دو دهستان تشکیل شده است:
جمعیت
براساس سرشماری سال ۱۴۰۰ جمعیت بخش بیلوار ۲۷٬۰۶۹ نفر بوده است.
جشنها و آیینها
جغرافیای دشت

دشت بیلوار در ۷۵ کیلومتری شمال غربی کرمانشاه به وسعت ۴۲۲۳۹۰۱ کیلومتر مربع با ارتفاع ۱۴۰۰ متر از سطح دریا و با متوسط بارندگی ۳۷۰میلیمتر ، جزو مناطق معتدل کوهستانی زاگرس است؛ که از شمال و شرق به دینور، از جنوب به پایروند، از جنوب غربی به میاندربند و از غرب و شمال غربی نیز به استان کردستان منتهی میشود.[۳]
دشت بیلوار دارای چشمهها ، کوه ها و سرابهای متنوع و بسیاری است. از جمله سراب شاه حسین ، سراب چای ، چشمه گرآو ، چم داشتی ، چم رازآور[۴]


کشاورزی
عمده محصول تولیدی بخش بیلوار گندم، جو و نخود است؛ ولی در سالهای اخیر با مکانیزه شدن ادوات کشاورزی، محصولاتی همچون سیب زمینی، گوجه فرنگی، ذرت (به طوریکه رکورد ۱۴ تن در هر هکتار نیز گزارش شده)، تخمه آفتابگردان و سایر محصولات کشاورزی نیز تولید میشود.[۵]

باغداری
زمینهای حاصلخیز و آب کافی، بیلوار را به یکی از قطبهای باغداری کرمانشاه مبدل کرده است. قناتهای چندصد ساله گواه است که در این منطقه امر باغداری از دیرباز یکی از مشاغل مردم بوده به طوریکه انگور روستاهایی همچون سماق ورمزان، میانرود، بیولان و … زبانزد عام و خاص است.[۶]
مکانهای زیارتی و گردشگری
بقعه مبارکه آقا سید صالح
نور بخش (نۊر وه خش)
چشمه نوربخش (نۊر وه خش) در دامنه کوه کوریه زر جاری و مکانی زیبا و دیدنی هست. بر اساس یک باور قدیمی در میان مردم روستاهای میانرود، جبارآباد، زین الدین و روستاهای اطراف حسین و یارانش هنگام عزیمت به کربلا در این مکان اتراق نمودهاند و از آب چشمه نوربخش (نۊر وه خش) نوشیدهاند.این مکان جایگاه خاصی در باورهای قدیمی دارد و مکانی مقدس شمرده میشود.[۸]
کرم بست
روستای گردشگردی کرم بست با کوچه باغها و چشمههای خروشان از دیگر مقاصد گردشگری این ناحیه است.
آثار باستانی

تپه زین الدین مربوط به دوره سلوکیان - دوره اشکانیان است و در دهستان پشت دربند، در حاشیهٔ غربی روستای زین الدین واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۴۱۳۹ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۹]
تپه سورنی سفلا مربوط به عصر مس و سنگ - عصر آهن است و در دهستان رازآور، وسط روستای سورنی سفلا واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۴۱۳۳ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۹]
تپه کمره گره مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان - دوره ایلخانی است و در دهستان رازآور بیلوار، ۳۰۰ متری جنوب روستای کمره گره واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ خرداد ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۲۸۳۰ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۹]
تپه موشاخان مربوط به عصر آهن - دوره هخامنشی - دوره سلجوقیان است و در دهستان رازآور، روستای موشاخان واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ خرداد ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۲۸۱۸ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۹]
تپه قیسوند ۱ مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان تا دورانهای تاریخی پس از اسلام است و در دهستان رازآور، روستای قیسوند واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ مهر ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۶۴۴۵ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۹]
تپه قیسوند ۲ مربوط به دوران پیش از تاریخ ایران باستان است و در روستای قیسوند واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ مهر ۱۳۸۱ با شمارهٔ ثبت ۶۴۴۶ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۹]
تپه قیسوند ۳ مربوط به دوره اشکانیان - دوره ساسانیان است و در ۳۵۰ متری شمال غربی روستای قیسوند واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ خرداد ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۲۸۳۳ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۹]
تپه قیسوند ۴ مربوط به دوره اشکانیان - دوره هخامنشی است. در ۷۰۰ متری روستای قیسوند واقع شده و این اثر در تاریخ ۷ خرداد ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۲۷۹۹ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۹]
تپه قیسوند ۵ مربوط به دوره نوسنگی - سدههای اولیه دورانهای تاریخی پس از اسلام است و در ۱ کیلومتری جنوب غربی روستای قیسوند واقع شده و این اثر در تاریخ ۱۵ دی ۱۳۸۷ با شمارهٔ ثبت ۲۴۱۳۷ بهعنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.[۹]
منابع
- ↑ wikipedia
- ↑ سعید زین الدینی (۱۴۰۱) بخش بیلوار. کرمانشاه: آزادی، ص ۱۹ پینوشت
- ↑ آرش احمدی، (۱۳۹۱) جغرافیای کرمانشاه. کرمانشاه:اسلامی، ص ۵۶ پینوشت
- ↑ آرش احمدی، (۱۳۹۱) جغرافیای کرمانشاه. کرمانشاه:اسلامی، ص ۵۶ پینوشت
- ↑ آمار، گزارش بخشداری، ۱۳۹۵، بیلوار
- ↑ آمار، گزارش بخشداری،۱۳۹۵،بیلوار
- ↑ غلامرضا موسوی، ۱۳۶۸، خاطرات پدرم، کرمانشاه:دبیراعظم
- ↑ محمدعلی، بهمنی، ۱۳۵۴، گذری به گذشته، کرمانشاه،اسکندری
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 «دانشنامهٔ تاریخ معماری و شهرسازی ایرانشهر». وزارت راه و شهرسازی. بایگانیشده از روی نسخه اصلی در ۶ اکتبر ۲۰۱۹. دریافتشده در ۶ اکتبر ۲۰۱۹.