بلحه

بلحه (שִׁפְחָה)، زنی است که در سفر پیدایش ذکر شده است. پیدایش ۲۹:۲۹ او را به عنوان کنیز لابان توصیف می‌کند که او را به راحل دادند تا در ازدواج راحل با یعقوب کنیز او باشد. هنگامی که راحیل بچه‌دار نشد، بلحه را به همسری به یعقوب داد تا از او فرزندانی بیاورد.^[۱] بلحه دو پسر به دنیا آورد که راحل آنها را پسر خود خواند و نام‌های دان و نفتالی بر آنان گذاشت.^[۲]

پیدایش ۳۵:۲۲ صریحاً بلهه را صیغه (یهودیت)» یعقوب، می‌نامد. خواهر راحل همسر دیگر یعقوب نیز وقتی لیه دید که دیگر بچه‌دار نمی‌شود، کنیز خود زیلپا را گرفت و او را مانند همسر به یعقوب داد تا برای او نیز فرزند بیاورد.