بلغارستان بزرگ کهن
بلغارستان بزرگ کهن | |||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ۶۳۲[۱]–۶۶۸ | |||||||||||||||||
![]() امپراتوری کهن بلغارستان | |||||||||||||||||
| پایتخت | فاناگوریا (۶۳۲–۶۶۵) | ||||||||||||||||
| زبان(های) رایج | زبان بلغار | ||||||||||||||||
| دین(ها) | تنگریباوری[۲] مسیحیت [۳][۴] | ||||||||||||||||
| نام(های) اهلیت | بلغاری | ||||||||||||||||
| حکومت | سلطنت مطلقه | ||||||||||||||||
| خان | |||||||||||||||||
• ۶۳۲–۶۶۵ | کوبرات | ||||||||||||||||
• ۶۶۵–۶۶۸ | باتبایان | ||||||||||||||||
| دوره تاریخی | قرون وسطی | ||||||||||||||||
• کوبرات تاج و تخت را به ارث میبرد. | ۶۳۲[۵] | ||||||||||||||||
• باتبایان تاج و تخت را به ارث میبرد | ۶۶۵ | ||||||||||||||||
• بلغارستان بزرگ قدیم توسط خزرها فتح شد. | ۶۶۸ | ||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| امروز بخشی از | روسیه اوکراین | ||||||||||||||||
بلغارستان بزرگ قدیم یا بلغارستان بزرگ (زبان یونانی میانه: Παλαιά Μεγάλη Βουλγαρία, Palaiá Megálē Voulgaría), همچنین اغلب با نامهای لاتین Magna Bulgaria شناخته میشود [۶] و Patria Onoguria ("سرزمین اونوغورها")، یک امپراتوری عشایری قرن هفتم بود که توسط اونوغور-بلغارها در غرب استپ پونتیک-کاسپین (جنوب امروزی اوکراین) و جنوبغربی روسیه شکل گرفت).[۷] بلغارستان بزرگ در اصل بین مرکز دنیستر و پایین ولگا بود.
پایتخت اصلی آن فاناگوریا، در شبهجزیره تامان بین دریاهای سیاه و آزوف بود.[۸] در اواسط قرن هفتم، بلغارستان بزرگ به سمت غرب گسترش یافت و قلمرو آوار را دربر گرفت و در پولتاوا متمرکز شد. با این حال، در اواخر قرن هفتم، اتحاد آوار-اسلاوی در غرب، و خزرها در شرق، بلغارها را شکست دادند و بلغارستان بزرگ از هم پاشید. کشورهای جانشین امپراتوری نخست بلغارستان و بلغارستان ولگا هستند.
منابع
- ↑ Southeastern Europe in the Middle Ages, 500-1250, Florin Curta, Cambridge University Press, 2006, شابک ۰۵۲۱۸۱۵۳۹۸, p. 78.
- ↑ John of Nikiû, Chronicle
- ↑ Golden 1992, p. 245.
- ↑ Golden 2011, p. 145.
- ↑ Southeastern Europe in the Middle Ages, 500-1250, Florin Curta, Cambridge University Press, 2006, شابک ۰۵۲۱۸۱۵۳۹۸, p. 78.
- ↑ Fiedler 2008, p. 152.
- ↑ Leif Inge Ree Petersen (2013). Siege Warfare and Military Organization in the Successor States (400-800 AD. p. 112.
- ↑ Theophanes, Op. cit., p. 356-357
- Charles, Robert H. (2007) [1916]. The Chronicle of John, Bishop of Nikiu: Translated from Zotenberg's Ethiopic Text. Merchantville, NJ: Evolution Publishing. ISBN 978-1-889758-87-9.
- Ostrogorsky, George (1956). History of the Byzantine State. Oxford: Basil Blackwell.

.svg.png)