بلید رانر ۲۰۴۹

بلید رانر ۲۰۴۹
پوستر انتشار سینمایی
کارگرداندنی ویلنوو
تهیه‌کننده
فیلمنامه‌نویس
داستانهمپتن فنچر
بر پایهشخصیت‌های آیا آدم‌مصنوعی‌ها خواب گوسفند برقی می‌بینند؟
اثر فیلیپ کی. دیک
بازیگران
موسیقی
فیلم‌بردارراجر دیکینز
تدوین‌گرجو واکر
شرکت‌های
تولید
توزیع‌کننده
تاریخ‌های انتشار
مدت زمان
۱۶۳ دقیقه[۴]
کشورایالات متحده[۵]
هزینهٔ فیلم۱۵۰–۱۸۵ میلیون دلار[۶][۷][۸]
فروش گیشه۲۷۶٫۶ میلیون دلار[۹]

بلید رانر ۲۰۴۹ (انگلیسی: Blade Runner 2049) فیلم علمی تخیلی نئو-نوآر آمریکاییِ سالِ ۲۰۱۷ به کارگردانی دنی ویلنوو و نویسندگی همپتن فنچر و مایکل گرین است.[۱۰] این فیلم دنباله‌ای بر بلید رانر (۱۹۸۲) به‌شمار می‌رود و رایان گاسلینگ و هریسون فورد نقش اصلی را در کنار آنا د آرماس، سیلفیا هوکس، رابین رایت، مک‌کنزی دیویس، کارلا یوری، لنی جیمز، دیو باتیستا و جرد لتو بازی می‌کنند. فورد و ادوارد جیمز آلموس نقش‌های خود از فیلم اول را بار دیگر ایفا می‌کنند. گاسلینگ نقش کِی، یک بلید رانر از نوع Nexus-9 را ایفا می‌کند؛ او رازی را کشف می‌کند که می‌تواند جامعه و روند تمدن را به‌هم بریزد.

ایده‌هایی برای دنبالهٔ بلید رانر نخستین بار در دههٔ ۱۹۹۰ مطرح شد اما مسائل مربوط به صدور مجوز فیلم مراحل توسعه را متوقف کرد. اندرو کوسوو و برودریک جانسن مجوز حق انتشار فیلم را از باد یورکین گرفتند. ریدلی اسکات در مقام کارگردان اولیهٔ فیلم کنار رفت و به‌عنوان تهیه‌کنندهٔ اجرایی انتخاب شد و در نهایت دنی ویلنوو برای کارگردانی فیلم انتخاب شد. بودجهٔ ساخت بلید رانر ۲۰۴۹ از طریق مشارکت الکان انترتینمنت و سونی پیکچرز و همچنین بازپرداخت مالیاتی توسط دولت مجارستان تأمین شد. برادران وارنر به نمایندگی از الکان انترتینمنت، فیلم را در آمریکای شمالی توزیع کرد و سونی وظیفهٔ توزیع در بازارهای بین‌المللی را بر عهده داشت. بیشتر مراحل فیلم‌برداری اصلی در دو صحنه استودیویی در بوداپست طی چهار ماه از ژوئیه تا نوامبر ۲۰۱۶ صورت گرفت.

بلید رانر ۲۰۴۹ در ۳ اکتبر ۲۰۱۷ در لس آنجلس به نمایش درآمد و در ۶ اکتبر ۲۰۱۷ در ایالات متحده اکران شد. این فیلم برای اجراهای بازیگران، کارگردانی، فیلم‌نامه، فیلم‌برداری، تدوین، موسیقی، طراحی صحنه، جلوه‌های بصری و وفاداری به فیلم اول مورد تحسین منتقدان قرار گرفت،[۱۱] و به‌طور گسترده در میان بهترین فیلم‌های سال ۲۰۱۷ قرار گرفته شد.[۱۲] اما عملکرد ناامیدکننده‌ای در گیشه داشت و ۲۷۶ میلیون دلار در سراسر جهان در مقابل بودجه تولید بین ۱۵۰ تا ۱۸۵ میلیون دلاری خود فروخت.[۹][۱۳][۱۴] بلید رانر ۲۰۴۹ در نودمین دوره جوایز اسکار برندهٔ جایزهٔ بهترین فیلم‌برداری و بهترین جلوه‌های تصویری شد و همچنین نامزد دریافت جایزهٔ بهترین صداگذاری، بهترین میکس صدا و بهترین طراحی صحنه بود.[۱۵] این فیلم در هفتاد و یکمین دوره جوایز فیلم بفتا نیز نامزد دریافت هشت جایزه از جمله بهترین کارگردانی شد و در نهایت جایزهٔ بهترین فیلم‌برداری و بهترین جلوه‌های ویژه بصری را کسب کرد.[۱۶] سریالی دنباله تحت عنوان بلید رانر ۲۰۹۹ در دست ساخت است.

داستان

در لس آنجلس سال ۲۰۴۹، انسان‌های زیست‌مهندسی شده‌ای به نام رپلیکانت‌ها هنوز هم به عنوان نیروی کار برده استفاده می‌شوند. کِی (که مخفف شماره سریال او KD6-3.7 است) یک رپلیکانت نکسوس-۹ است که برای اداره پلیس لس آنجلس به عنوان «بلید رانر» کار می‌کند؛ افسرانی که وظیفه دارند رپلیکانت‌های سرکش را پیدا کرده و «از رده خارج» کنند (یعنی بکشند).

پس از «از رده خارج کردن» رپلیکانت ساپر مورتن، کِی جعبه‌ای زیر یک درخت در مزرعه مورتن پیدا می‌کند. این جعبه حاوی اجساد یک رپلیکانت زن بود که در حین عمل سزارین جان داده بود. این نشان می‌دهد که رپلیکانت‌ها می‌توانند به‌طور بیولوژیکی تولید مثل کنند، موضوعی که قبلاً غیرممکن فرض می‌شد. سرپرست کِی، ستوان جوشی یا همان «خانم» نگران است که این دانش ممکن است باعث جنگ بین انسان‌ها و رپلیکانت‌ها شود، بنابراین به کِی دستور می‌دهد تا کودک رپلیکانت را از بین ببرد و تمام شواهد مرتبط را نابود کند.

کِی به شرکت «والاس»، جانشین شرکت منحل شده تایلر، که تولید رپلیکانت‌ها را بر عهده دارد، مراجعه می‌کند. آرشیو دی‌ان‌ای نشان می‌دهد زن مرده، رپلیکانت آزمایشی نکسوس ۷ بوده است. کِی دربارهٔ رابطه عاشقانه او با ریک دکارد بلید رانر سابق چیزهایی می‌آموزد.[الف] مدیرعامل، نیاندر والاس، می‌خواهد راز تولید مثل رپلیکانت‌ها را کشف کند تا استعمار فضایی را گسترش دهد. او رپلیکانت نگهبان خود، لاو، را می‌فرستد تا کِی را زیر نظر داشته باشد. فرد ناشناسی هم چند تن از زنان خیابانی از جمله ماریِت را برای مراقبت از کِی استخدام می‌کند.

در مزرعه مورتن، کِی تاریخ ۶٫۱۰٫۲۱ را که روی تنه درخت حک شده می‌بیند و آن را با یادآوری دوران کودکی و اسب چوبی کوچکی که داشت، مرتبط می‌کند. از آنجا که خاطرات رپلیکانت‌ها مصنوعی است، دوست هوش مصنوعی هولوگرافیک کِی، جوی این را به عنوان شواهدی می‌داند که نشان می‌دهد کِی متولد شده و ساخته نشده است. کِی در پرونده‌های پلیس می‌یابد که دو کودک که در آن تاریخ به دنیا آمده‌اند، دی‌ان‌ای یکسانی دارند ولی به‌طور عجیب یکی دختر و دیگری پسر ثبت شده‌اند و دختر به خاطر بیماری ژنتیکی فوت کرده است. جستجوی کِی برای پسر او را به یتیم‌خانه می‌رساند، اما پرونده‌های سال مربوطه مفقود است. کِی یتیم‌خانه را از خاطراتش می‌شناسد و اسب چوبی را در کوره‌ای پیدا می‌کند که به یاد دارد آنجا پنهان کرده بود. سپس به دیدار دکتر آنا استلین که سازنده خاطرات رپلیکانت‌ها است می‌رود و او تأیید می‌کند که خاطره یتیم‌خانه واقعاً یک خاطره واقعی است، یعنی کسی این را تجربه کرده است. کِی به این نتیجه می‌رسد که خودش پسر رپلیکانت زن مرده است. سپس کِی در تست استاندارد (بیس‌لاین) شکست می‌خورد و به عنوان رپلیکانت سرکش شناخته می‌شود. وقتی به جوشی اشاره می‌کند که کودک رپلیکانت را کشته، او به کِی ۴۸ ساعت فرصت می‌دهد تا تست را قبول شود، در غیر این صورت خودش از رده خارج خواهد شد.

جوی برای داشتن نزدیکی فیزیکی با کِی، از ماریِت، رپلیکانت فاحشه، می‌خواهد با او همگام‌سازی (سینک) شود. صبح روز بعد، ماریِت در حالی که می‌خواهد برود، ردیاب کوچکی را در جلیقه کِی قرار می‌دهد. کِی اسب چوبی را برای بررسی منشأ آن می‌برد که او را به خرابه‌های لاس‌وگاس رادیواکتیو می‌رساند. در آنجا دکارد را پیدا می‌کند که به او می‌گوید زن رپلیکانت مرده، رِیچِل نام داشت و او پدر فرزند رِیچِل است. دکارد به جنبش آزادی رپلیکانت‌ها کمک کرده بود تا مدارک تولد کودک را تغییر دهند تا هویت او محافظت شود. دکارد کودک را به جنبش آزادی رپلیکانت‌ها سپرده بود تا آن‌ها اطمینان حاصل کنند که کودک شکار شده پیدا نشود. لاو که جوشی را کشته، کِی را تا لاس‌وگاس دنبال می‌کند. او دکارد را می‌رباید، جوی را نابود می‌کند و کِی زخمی را رها می‌کند. جنبش آزادی رپلیکانت‌ها با استفاده از ردیاب ماریِت کِی را نجات می‌دهند. رهبر آنها، فریسا، فاش می‌کند که فرزند رِیچِل در واقع دختر بوده و نگران است که دکارد ممکن است برای محافظت از کودک، آزادی جنبش را به والاس لو دهد. به همین دلیل فریسا از کِی می‌خواهد دکارد را بکشد. کِی که حالا می‌داند کودک دختر است، حدس می‌زند که دکتر استلین دختر رِیچِل است و خاطره اسب چوبی در واقع خاطره اوست.

لاو دکارد را به دیدار والاس می‌برد که به او قول یک رِیچِل مشابه به عنوان جایزه می‌دهد تا اطلاعاتی دربارهٔ محل فرزندش بدهد. دکارد قبول نمی‌کند و به اشتباه فیزیکی در رِیچِل مشابه اشاره می‌کند، بنابراین لاو او را می‌کشد. در حالی که لاو دکارد را برای شکنجه به خارج از زمین می‌برد، کِی مداخله می‌کند. آن‌ها می‌جنگند و کِی لاو را غرق می‌کند اما خودش شدیداً زخمی می‌شود.

کِی به دکارد می‌گوید که فرض خواهد شد مرده است و حالا آزاد است که پیش دخترش برود، سپس او را به مرکز دکتر استلین می‌برد. وقتی کنار مرکز ایستاده‌اند، اسب چوبی را به دکارد می‌دهد. دکارد وارد ساختمان می‌شود و کِی روی پله‌های جلوی ساختمان دراز می‌کشد.[ب] دکارد در مرکز با دکتر استلین ملاقات می‌کند.

بازیگران

در این فیلم از فیلم‌برداری‌های آرشیوی، صداها و تصاویر شان یانگ از فیلم اصلی استفاده شده تا هر دو نقش اصلی او به عنوان رِیچِل و نسخه تکراری ساخته‌شده توسط نیاندر والاس نمایش داده شود.[۱۸] شباهت چهره یانگ به صورت دیجیتالی روی لورِن پتا قرار گرفته است که با راهنمایی یانگ توانسته اجرای نقش او را بازسازی کند. صدای رپلیکانت نیز توسط بازیگری که صدایش شبیه به یانگ است ساخته شده است.[۱۹] یانگ بابت این کار خود در فیلم اعتبار گرفته است.

تولید

دنی ویلنوو، کارگردان، در ابتدا برای نقش نیاندر والاس، دیوید بویی را که یکی از تأثیرگذاران بر این مجموعه بود، در نظر داشت، اما این خواننده چند ماه قبل از شروع فیلم‌برداری درگذشت.[۲۰] سپس او و تهیه‌کنندگان به جرد لتو فکر کردند، که تازه فیلم‌برداری جوخه انتحار (۲۰۱۶) از دنیای توسعه‌یافته دی‌سی را تمام کرده بود، چون احساس می‌کردند او همان حس و حال راک‌استاری بویی را دارد.[۲۰][۲۱]

بازخورد

گیشه

بلید رانر ۲۰۴۹ در ایالات متحده و کانادا ۹۲٫۱ میلیون دلار و در سایر کشورها ۱۷۵٫۴ میلیون دلار فروش داشت که مجموع فروش جهانی آن را به ۲۶۷٫۵ میلیون دلار رساند؛ این در حالی‌ست که بودجه تولید آن بین ۱۵۰ تا ۱۸۵ میلیون دلار برآورد شده بود.[۶][۷][۹] طبق تخمین‌ها، این فیلم برای رسیدن به نقطه سربه‌سر باید حدود ۴۰۰ میلیون دلار فروش جهانی می‌داشت. در نوامبر ۲۰۱۷، نشریه هالیوود ریپورتر گزارش داد که انتظار می‌رود شرکت آلکان تا ۸۰ میلیون دلار از این پروژه ضرر کند.[۲۲] اسکات، کارگردان نسخه اول، عملکرد ضعیف این فیلم را به مدت زمان طولانی آن نسبت داد و گفت: «فیلم کند است. طولانی‌ست. خیلی طولانی. نیم ساعتش را حذف می‌کردم.»[۲۳]

واکنش منتقدان

بلید رانر ۲۰۴۹ با استقبال خوبی از سوی رسانه‌های آمریکایی مواجه شد و نشریات مختلف ایالات متحده آن را در فهرست بهترین‌های سال ۲۰۱۷ قرار دادند.[۱۲] ویلنوو، کارگردان، از منتقدانی که پیش از اکران آن را دیده بودند خواسته بود تا در نقدهای اولیه‌شان برخی شخصیت‌ها و نکات کلیدی داستان را فاش نکنند.[۲۴]

در وب‌سایت جمع‌آوری نقدهای راتن تومیتوز، ۸۸٪ از ۴۴۰ نقد منتشرشده دربارهٔ فیلم مثبت بوده و میانگین امتیاز آن ۸٫۳ از ۱۰ است. اجماع نظر این وب‌سایت چنین بیان می‌کند: «بلید رانر ۲۰۴۹، از نظر بصری خیره‌کننده و از نظر داستانی رضایت‌بخش، داستان نسخه پیشین را تعمیق و گسترش می‌دهد و در عین حال به‌عنوان یک دستاورد سینمایی مستقل نیز چشمگیر است.»[۲۵] همچنین وب‌سایت متاکریتیک که از میانگین وزنی استفاده می‌کند، بر اساس ۵۴ نقد، امتیاز ۸۱ از ۱۰۰ را به فیلم داده که نشان‌دهنده «تحسین همگانی» است.[۲۶]

تفسیر اجتماعی

شارلوت گاش در نقدی برای مجله وایس، از نحوهٔ نمایش زنان در فیلم انتقاد کرد و گفت زنان در این اثر «یا روسپی هستند، یا همسران هولوگرافیکی» یا قربانیانی که به شکل فجیعی کشته می‌شوند. او با اینکه اذعان داشت «زن‌ستیزی بخشی از فضای دیستوپیایی» نسخهٔ اصلی ساختهٔ اسکات در سال ۱۹۸۲ بوده، اما اظهار داشت که دنبالهٔ جدید «به‌شدت زن‌ستیزانه» است.[۲۷] آنا اسمیت نیز در نقدی برای گاردین نگرانی مشابهی را مطرح کرد و نوشت: «تصاویر جنسی‌شده از زنان، چشم‌اندازهای آینده‌گرایانهٔ خیره‌کنندهٔ فیلم را تحت سلطه قرار داده‌اند.»[۲۸] سارا استوارت از نیویورک پست نیز نقد خود را با عنوانی کنایه‌آمیز منتشر کرد: «از بلید رانر جدید لذت خواهید برد—مگر اینکه زن باشید.»[۲۹]

ویلنوو در پاسخ به انتقادها دربارهٔ نحوهٔ نمایش زنان گفت که نسبت به این موضوع بسیار حساس است. او اظهار داشت: «بلید رانر دربارهٔ فردا نیست؛ دربارهٔ امروز است. و متأسفم، اما دنیا با زنان مهربان نیست.»[۳۰][۳۱]

آینده

در نوامبر ۲۰۲۱، اسکات اعلام کرد که سریالی تلویزیونی از بلید رانر در دست ساخت است.[۳۲] در فوریه ۲۰۲۲، اعلام شد که سریال بلید رانر ۲۰۹۹ در الکان انترتینمنت و آمازون استودیوز در حال توسعه است. داستان این سریال پنجاه سال پس از وقایع ۲۰۴۹ اتفاق می‌افتد. اسکات به عنوان تهیه‌کننده اجرایی در روند ساخت حضور دارد و احتمالاً کارگردانی سریال را بر عهده خواهد داشت. سیلکا لویزا به عنوان شورانر در پروژه حضور خواهد داشت.[۳۳]

یادداشت‌ها

  1. در بلید رانر (۱۹۸۲) نمایش داده شده است.
  2. مایکل گرین، فیلمنامه‌نویس بلید رانر ۲۰۴۹، تأیید کرد که کِی در حالی که روی پله‌ها افتاده است، می‌میرد.[۱۷]

منابع

  1. 1 2 3 4 5 6 McCarthy, Todd (September 29, 2017). "'Blade Runner 2049': Film Review". The Hollywood Reporter. Archived from the original on January 2, 2018. Retrieved January 1, 2018.
  2. D'Alessandro, Anthony; Tartaglione, Nancy (October 4, 2017). "'Blade Runner 2049' Poised To Fly Around The World With Estimated $100M Bow". Deadline Hollywood. Archived from the original on October 27, 2017. Retrieved October 23, 2017.
  3. McNary, Dave (January 25, 2016). "'Blade Runner' Sequel: Sony Takes International Rights". Variety. Archived from the original on June 15, 2017. Retrieved October 23, 2017.
  4. "Blade Runner 2049". British Board of Film Classification. September 25, 2017. Archived from the original on October 3, 2017. Retrieved October 5, 2017.
  5. "Blade Runner 2049". British Film Institute. Archived from the original on January 3, 2018. Retrieved January 2, 2018.
  6. 1 2 "'Blade Runner 2049' Kicks Off October Box Office as Clear Favorite". TheWrap. October 7, 2017. Archived from the original on October 4, 2017.
  7. 1 2 "'Blade Runner 2049' Tracking for $40M-Plus U.S. Debut". The Hollywood Reporter. September 14, 2017. Archived from the original on September 14, 2017. Retrieved September 14, 2017.
  8. "2017 Feature Film Study" (PDF). FilmL.A. Feature Film Study: 23. August 2018. Archived (PDF) from the original on August 9, 2018. Retrieved August 9, 2018.
  9. 1 2 3 "Blade Runner 2049". Box Office Mojo. IMDb. Archived from the original on October 30, 2019. Retrieved December 16, 2022.
  10. Sharf, Zack (September 10, 2020). "Denis Villeneuve Reveals the Key Difference Between Directing 'Dune' and 'Blade Runner 2049'". Indiewire. Archived from the original on November 14, 2020. Retrieved December 5, 2020.
  11. "Blade Runner 2049". Rotten Tomatoes. Fandango Media. Archived from the original on November 18, 2020. Retrieved October 24, 2021.
  12. 1 2 Dietz, Jason (May 24, 2020). "Best of 2017: Film Critic Top Ten Lists". Metacritic. Archived from the original on June 5, 2020. Retrieved May 24, 2020.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (link)
  13. Evangelista, Chris (October 31, 2017). "'Blade Runner 2049' Bombs in China; A Longer Cut Once Existed". /Film. Archived from the original on January 11, 2018. Retrieved January 11, 2018.
  14. Mendelsohn, Scott (December 27, 2017). "Box Office: Why 'Jumanji' Is A Hit But 'Blade Runner 2049' Was A Flop". Forbes. Archived from the original on January 11, 2018. Retrieved January 11, 2018.
  15. "Oscars 2018: The complete list of winners and nominees for the 90th Academy Awards". Los Angeles Times. Archived from the original on February 12, 2018. Retrieved March 5, 2018.
  16. Gettel, Oliver (February 18, 2018). "Three Billboards triumphs at BAFTA Awards: See the full winners list". Entertainment Weekly. Archived from the original on February 19, 2018. Retrieved February 19, 2018.
  17. "'Blade Runner 2049' burning questions answered by screenwriter Michael Green". Entertainment Weekly. Archived from the original on January 23, 2018. Retrieved June 6, 2018.
  18. Sammon, Paul M. (November 14, 2017). Future Noir Revised & Updated Edition: The Making of Blade Runner. Dey Street Books. ASIN B076P7CYMX.
  19. Rougeau, Michael (October 9, 2017). "How Blade Runner 2049 Resurrected That Character From The Original". GameSpot. Archived from the original on December 29, 2017. Retrieved October 10, 2017.
  20. 1 2 Sharf, Zack (September 26, 2017). "'Blade Runner 2049': David Bowie Was Denis Villeneuve's First Choice to Play the Villain". IndieWire. Archived from the original on September 26, 2017. Retrieved September 27, 2017.
  21. Kroll, Justin (August 18, 2016). "Jared Leto Joins 'Blade Runner' Sequel". Variety. Archived from the original on October 6, 2016. Retrieved October 6, 2016.
  22. Pamela McClintock (September 21, 2017). "'Blade Runner 2049' Losses Could Hit $80 million for Producer Alcon". The Hollywood Reporter. Archived from the original on December 21, 2017. Retrieved December 26, 2017.
  23. Sharf, Zack (December 26, 2017). "Ridley Scott Knows Why 'Blade Runner 2049' Bombed at the Box Office: 'It's Slow. Long. Too Long'". IndieWire. Archived from the original on January 11, 2018. Retrieved January 11, 2018.
  24. Klimek, Chris (September 29, 2017). "'Blade Runner 2049': Even Sharper Than The Original". NPR. Archived from the original on 2017-10-02.
  25. https://www.rottentomatoes.com/m/blade_runner_2049
  26. https://www.metacritic.com/movie/blade-runner-2049
  27. Gush, Charlotte (October 9, 2017). "Why Blade Runner 2049 is a Misogynistic Mess". Vice.com. Archived from the original on October 19, 2017. Retrieved October 18, 2017.
  28. Smith, Anna (October 9, 2017). "Is Blade Runner 2049 sexist – or a fair depiction of a dystopian future?". The Guardian. Archived from the original on October 19, 2017. Retrieved October 19, 2017.
  29. "You'll love the new 'Blade Runner' — unless you're a woman". New York Post (به انگلیسی). October 4, 2017. Retrieved February 28, 2022.
  30. Hoffman, Jordan (November 24, 2017). "Denis Villeneuve Is the Sci-Fi Remake Master with Blade Runner 2049 and the Upcoming Dune". Vanity Fair. Archived from the original on November 25, 2017. Retrieved November 26, 2017.
  31. Romano, Nick (November 25, 2017). "Blade Runner 2049 director responds to critique of female characters". Entertainment Weekly. Archived from the original on November 25, 2017. Retrieved November 26, 2017.
  32. Egan, Toussaint (November 22, 2021). "Ridley Scott has a 10-episode Blade Runner TV show in the works". Polygon (به انگلیسی). Retrieved November 23, 2021.
  33. White, Peter (February 11, 2022). "'Blade Runner 2099' Live-Action Sequel Series From Ridley Scott, Silka Luisa & Alcon In Works At Amazon Studios". Deadline (به انگلیسی).

پیوند به بیرون