تأسیسات هستهای ایران
| بخشی از نوشتارهای پیرامون |
| برنامه هستهای ایران |
|---|
![]() |
| سالشمار |
| تأسیسات |
| سازمانها |
| توافقنامههای بینالمللی |
| شخصیتها |
| مرتبط |
|
|
|
تأسیسات هستهای ایران برنامه هستهای ایران از تعدادی تأسیسات هستهای از جمله رآکتورهای هستهای و تأسیسات چرخه سوخت هستهای مختلف تشکیل شده است.
تأسیسات
- نیروگاه هستهای بوشهر
- تأسیسات آب سنگین اراک
- تأسیسات هستهای نطنز
- تأسیسات هستهای فردو
- نیروگاه هستهای دارخوین (در حال ساخت در دارخوین)
- نیروگاه هستهای ایران هرمز (در حال ساخت در بندر سیریک)
مراکز فرآوری اورانیوم
مراکز تولید قطعات سانتریفیوژ
- مجتمع تسا (کرج)
مراکز پژوهشی سازمان انرژی اتمی
- مجتمع پژوهشی شمالغرب کشور (بناب - از ۱۳۷۲)
- مجتمع پژوهشی ایران مرکزی (یزد - از ۱۳۷۶)
مراکز ادعا شده
مشارکتکنندگان
- وزارت دفاع و پشتیبانی نیروهای مسلح
- دانشگاه تهران
- دانشگاه صنعتی شریف
- سازمان پژوهشهای نوین دفاعی
- شرکت ملی فولاد ایران
- شرکت کالای الکتریک
- مرکز تحقیقات کاربردی ایران
- دانشگاه صنعتی امیرکبیر
منابع
- Alvi, Hayat; Gvosdev, Nikolas K. (2010). "Bigger Carrots, Bigger Sticks: U.S. Policy toward Iran" (PDF) (به انگلیسی) (Twelfth ed.). Naval War College. p. 98. Archived from the original (PDF) on 18 October 2012. Retrieved 20 September 2012.
- Andrew Koch and Jeanette Wolf (1998). "Iran's Nuclear Facilities: a Profile" (PDF) (به انگلیسی). Center for Nonproliferation Studies. Archived from the original (PDF) on 9 March 2013. Retrieved 20 September 2012.

