ترزه زاکسن-هیلدبورگهاوزن

شاهدخت ترزه زاکسن-هیلدبورگهاوزن
ملکه همسر بایرن
تصدی۱۳ اکتبر ۱۸۲۵ – ۲۰ مارس ۱۸۴۸
زاده۸ ژوئیهٔ ۱۷۹۲
درگذشته۲۶ اکتبر ۱۸۵۴ (۶۲ سال)
مونیخ
آرامگاه
صومعه سن بونیفاس، مونیخ
همسر(ان)لویتپولد یکم، پادشاه بایرن (ا. ۱۸۱۰)
فرزند(ان)ماکسیمیلیان دوم، پادشاه بایرن
ماتیلده کارولینه، دوشس بزرگ هسن و راین
اتو، پادشاه یونان
لویتپولد
آدلگوند، دوشس مودنا
آرشیدوشس هیلدگارد، دوشس تشن
شاهدخت الکساندرا بایرن
شاهزاده آدالبرت بایرن
خانداندودمان وتین
پدرفریدریش، دوک زاکسن-آلتنبورگ
مادرشارلوت گئورگینه مکلنبورگ-اشترلیتس

ترزه شارلوت لوئیزه زاکسن-هیلدبورگهاوزن (۸ ژوئیه ۱۷۹۲ – ۲۶ اکتبر ۱۸۵۴) ملکه بایرن و همسر لودویگ یکم، پادشاه بایرن بود و از زمان به تخت نشستن او در سال ۱۸۲۵ تا کناره‌گیری‌اش از سلطنت در سال ۱۸۴۸ این عنوان را داشت. جشن اکتبر به افتخار ازدواج آنان ایجاد شد و همچنان هر سال در ترزین‌ویزه در مونیخ برگزار می‌شود. ترزه در میان مردم بایرن محبوب بود و در سیاست همسرش و همچنین فعالیت‌های خیریه خود مشارکت گسترده‌ای داشت.

زندگی‌نامه

ترزه دختر فریدریش، دوک زاکسن-آلتنبورگ و دوشس شارلوت گئورگینه مکلنبورگ-اشترلیتس، دختر بزرگ کارل دوم، دوک بزرگ مکلنبورگ-اشترلیتس بود. در سال ۱۸۰۹، نام او در فهرست عروس‌های احتمالی ناپلئون قرار گرفت، اما در ۱۲ اکتبر ۱۸۱۰ با لودویگ، ولیعهد بایرن ، ازدواج کرد. ازدواج آنان مناسبت برگزاری نخستین جشن اکتبر بود.[۱]

او در سال ۱۸۲۵ ملکه شد. ترزه در جریان روابط عاشقانه متعدد همسرش رنج می‌برد اما شرایط را تحمل می‌کرد. با این حال، از نشان دادن نارضایتی خود به شیوه‌هایی محتاطانه خودداری نمی‌کرد؛ در سال ۱۸۳۱، در جریان یکی از روابط همسرش شهر را ترک کرد و به‌شدت از معاشرت با معشوقه‌های او خودداری می‌کرد. ترزه اغلب در اداره پادشاهی بایرن به همسرش کمک می‌کرد، به‌ویژه هنگامی که لویتپولد در جریان سفرهای متعدد خود از مونیخ دور بود و او از نفوذ سیاسی برخوردار بود و در مسائل سیاسی مشارکت می‌کرد. او در میان مردم بسیار محبوب بود و نمادی از تصویر آرمانی ملکه، همسر و مادر به شمار می‌رفت. ترزه در شمار زیادی از سازمان‌های خیریه مربوط به بیوه‌ها، یتیمان و فقرا فعالیت داشت. او در جریان خیانت همسرش با لولا مونتس مورد همدردی گسترده قرار گرفت؛ این رابطه یکی از عوامل متعددی بود که به کاهش محبوبیت او و کناره‌گیری‌اش از سلطنت در سال ۱۸۴۸ انجامید.[۲]

ازدواج و جشن اکتبر

در شامگاه ۱۲ اکتبر ۱۸۱۰، ترزه و لویتپولد در نمازخانه دربار مونیخ ازدواج کردند؛ این رویداد نخستین ازدواج سلطنتی در مونیخ از سال ۱۷۲۲ بود. پادشاهی بایرن در آن زمان تنها چهار سال قدمت داشت و شکوه خود را در جریان جشن پنج‌روزه ازدواج به نمایش گذاشت.[۳] جشن‌ها روز بعد در میدان ماکس-یوزف آغاز شد. شهر چراغانی شد و این مراسم شامل یک جشن مردمی، یک اپرای رایگان، یک نمایش، یک مجلس رقص و یک آکادمی موسیقی بود.

در ۱۷ اکتبر، آخرین روز جشن‌ها، سواره‌نظام گارد ملی مسابقه بزرگی را در میدان روبه‌روی دروازه زِندلینگر برگزار کرد.[۴] زوج تازه‌ازدواج‌کرده توسط ۹ زوج کشاورز از مناطق اداری جدید پادشاهی بایرن که لباس سنتی پوشیده بودند، مورد استقبال قرار گرفتند. ترزه لباسی با رنگ‌های ملی بایرن بر تن داشت و این منطقه به افتخار ولیعهد، «ترزین‌ویزه» نام گرفت. به دلیل محبوبیت او در میان مردم، جشن‌ها سال بعد نیز تکرار شدند و به جشن اکتبر امروزی تبدیل شدند.[۵]

زاکسن-هیلدبورگهاوزن به دلیل هزینه‌های ازدواج سلطنتی و جهیزیه عروس با بار مالی سنگینی روبه‌رو شد. در ۲۶ ژوئن ۱۸۱۱، پدر ترزه، دوک فریدریش، یادداشت کرد که قادر نیست هزینه ازدواج را از بودجه جاری پرداخت کند.[۶]

فعالیت‌های اجتماعی و سیاسی

مشارکت سیاسی

پرتره اثر یوزف شتیلر، ۱۸۲۶

ترزه در دوران سلطنت همسرش به عنوان پادشاه بایرن به امور حکومتی علاقه نشان می‌داد و همراه سیاسی همسرش محسوب می‌شد.[۷] هرگاه لویتپولد از مونیخ دور بود، او را در جریان رویدادهای دربار و کشور قرار می‌داد. در مارس ۱۸۳۰، او مقالات روزنامه‌های فرانسوی ژورنال دِ دِبا و همچنین چندین روزنامه آلمانی را گردآوری کرد تا توجه لویتپولد را به انقلاب ژوئیه در حال وقوع جلب کند. او معتقد بود پادشاه باید از همه رویدادهای کشورش آگاه باشد. ترزه همچنین پسرشان اتو را که در یونان بود، در جریان رویدادهای سیاسی کشور قرار می‌داد.

هنگامی که اوتو در سال ۱۸۳۲ به عنوان پادشاه یونان انتخاب شد، ترزه از همسرش خواست در این زمینه با اوتو مشورت کند و به سخنان او گوش دهد. افزون بر این، او به لویتپولد درباره پژوهشگر فریدریش تیرش که او را بیش از حد لیبرال می‌دانست و نقاش کارل ویلهلم فون هایدک که از نظر او در یونان محبوب نبود، هشدار داد.[۸] نامه‌های سیاسی متعددی که ملکه برای لویتپولد نوشته بود در بایگانی دودمان ویتلزباخ نگهداری می‌شوند و محتوای آنها هنوز بررسی نشده است.[۹]

فعالیت‌های خیریه و اجتماعی

در سالگرد نبرد لایپزیگ در سال ۱۸۱۴، ترزه زاکسن-هیلدبورگهاوزن برای فقرا غذا تهیه کرد و از این طریق به حامی انجمن زنان سالزبورگ تبدیل شد.[۱۰] در سال ۱۸۲۷، ترزه نشان ترزین را بنیان گذاشت؛ این نشان، نشان افتخاری ویژه‌ای برای زنان بایرن بود که هدف آن حمایت از فقرا بود.[۱۱]

او همچنین در انجمن زنان برای مهدکودک‌های روزانه فعالیت زیادی داشت[۱۲] و با یکی از بنیان‌گذاران آن، آگوسته اشرش، رابطه نزدیکی داشت.[۱۳] او اشرش را زنی ساده از میان مردم توصیف می‌کرد. ترزه برای معاشرت با او باید اجازه پادشاه را دریافت می‌کرد و در جریان دیداری از خانه آگوسته اشرش، ملکه اعتراف کرد که هرگز پیش از آن آشپزخانه‌ای ندیده است و در نتیجه، نحوه استفاده از قابلمه‌ها و ماهیتابه‌ها را به او آموزش دادند.[۱۴]

فرزندان

ترزه و لویتپولد ۹ فرزند داشتند:

  • ماکسیمیلیان (۱۸۱۱–۱۸۶۴)، که با شاهدخت ماری پروس (۱۸۲۵–۱۸۸۹) ازدواج کرد و از سال ۱۸۴۸ تا ۱۸۶۴ با عنوان ماکسیمیلیان دوم پادشاه بایرن بود.
  • ماتیلده کارولینه (۱۸۱۳–۱۸۶۲)، که با لویتپولد سوم، دوک بزرگ هسن و راین (۱۸۰۶–۱۸۷۷) ازدواج کرد.
  • اتو (۱۸۱۵–۱۸۶۷)، که با دوشس آمالی اولدنبورگ (۱۸۱۸–۱۸۷۵) ازدواج کرد و از سال ۱۸۳۲ تا ۱۸۶۲ با عنوان اوتو یکم پادشاه یونان بود.
  • تئودلینده (۱۸۱۶–۱۸۱۷).
  • لویتپولد (۱۸۲۱–۱۹۱۲)، که با آرشیدوشس آگوسته اتریش (۱۸۲۵–۱۸۶۴) ازدواج کرد و از سال ۱۸۸۶ تا ۱۹۱۲ شاهزاده نایب‌السلطنه بایرن بود.
  • آدلگوند (۱۸۲۳–۱۹۱۴)، که با فرانتس پنجم، دوک مودنا (۱۸۱۹–۱۸۷۵) ازدواج کرد.
  • هیلدگارد (۱۸۲۵–۱۸۶۴)، که با آرشیدوک آلبرت اتریش (۱۸۱۷–۱۸۹۵)، دوک تشن، ازدواج کرد.
  • الکساندرا (۱۸۲۶–۱۸۷۵).
  • آدالبرت (۱۸۲۸–۱۸۷۵)، که با اینفانتا آمالیا اسپانیا (۱۸۳۴–۱۹۰۵) ازدواج کرد.

افتخارات

 پادشاهی بایرن : حاکم نشان سنت الیزابت

تبارنامه

منابع

  1. ↑ "Die Namenspatronin der Theresienwiese – Therese von Sachsen-Hildburghausen". Bayerische Schlösserverwaltung (in German). Retrieved 2026-08-17.
  2. ↑ "Therese von Sachsen-Hildburghausen". Bayerische Schlösserverwaltung (in German). Retrieved 2026-08-17.
  3. ↑ Die Anfänge des Oktoberfestes auf oktoberfest.tv
  4. ↑ First Oktoberfest (October 17, 1810)
  5. ↑ On the history of the Oktoberfest
  6. ↑ H. P. Wulff-Woesten: Hildburghäuser Hoheiten – Dem Volk verbunden, Hildburghausen 1992, S. 33.
  7. ↑ Elfi M. Haller: Ludwig I. und Prinzessin Therese von Sachsen-Hildburghausen. Porträt einer königlichen Ehe. In: Festzug zur Feier der Jubelehe des Königs Ludwig und der Königin Therese zu München am 4. Oktober 1835. München 1983, S. 7.
  8. ↑ Martha Schad: Bayerns Königinnen. Piper 2005, S. 142.
  9. ↑ Martha Schad: Bayerns Königinnen. Piper 2005, S. 134.
  10. ↑ Friederike Zaisberger: Geschichte Salzburgs. Verlag für Geschichte und Politik, Wien 1998, ISBN 3-7028-0354-8.
  11. ↑ Theresienorden. In: Heinrich August Pierer, Julius Löbe (Hrsg.): Universal-Lexikon der Gegenwart und Vergangenheit. 4. Auflage. Band 17. Altenburg 1863, S. 494 (zeno.org).
  12. ↑ An idea becomes reality - children's detention center
  13. ↑ Escherich, Auguste, in: Gudrun Wedel: Autobiographien von Frauen. Ein Lexikon. Köln : Böhlau, 2010, S. 216f. Escherich war die Tochter des bayrischen Mautkommissars Joseph Alois von Paur und dessen Frau Gräfin Julie Zarivarij
  14. ↑ Martha Schad: Bayerns Königinnen. Piper 2005, S. 142.

پیوند به بیرون

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ ترزه زاکسن-هیلدبورگهاوزن موجود است.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.