شاهدخت الکساندرا بایرن
| شاهدخت الکساندرا | |||||
|---|---|---|---|---|---|
 | |||||
| زاده | ۲۶ اوت ۱۸۲۶ آشافنبورگ | ||||
| درگذشته | ۲۱ سپتامبر ۱۸۷۵ (۴۹ سال) مونیخ | ||||
| آرامگاه | |||||
| |||||
| خاندان | ویتلزباخ | ||||
| پدر | لودویگ یکم، پادشاه بایرن | ||||
| مادر | ترزه زاکسن-هیلدبورگهاوزن | ||||
شاهدخت الکساندرا بایرن (انگلیسی: Princess Alexandra of Bavaria; ۲۶ اوت ۱۸۲۶ – ۲۱ سپتامبر ۱۸۷۵) مترجم، نویسنده، شاهدخت و پدیدآور اهل پادشاهی بایرن بود.
او بیشتر به‌دلیل این باور شناخته می‌شود که در دوران کودکی یک پیانوی بزرگ ساخته‌شده از شیشه را بلعیده بود؛ او تصور می‌کرد این پیانو همچنان در بدنش باقی مانده است.[۱]
زندگی
الکساندرا در کاخ یوهانیسبورگ در آشافنبورگ، بایرن، به‌عنوان هشتمین فرزند و پنجمین دختر لودویگ یکم، پادشاه بایرن و همسرش، شاهدخت ترزه زاکسن-هیلدبورگهاوزن، زاده شد. هنگامی که دختری جوان بود، ژوزف کارل اشتیلر پرتره او را برای نگارخانه زیبایی‌ها نقاشی کرد؛ نگارخانه‌ای که پدرش در کاخ نیمفنبورگ سفارش داده بود.
در دهه ۱۸۵۰، شاهزاده لویی لوسین بناپارت از پادشاه لودویگ درخواست ازدواج با الکساندرا را کرد، اما از آنجا که او پیش‌تر ازدواج کرده و طلاق گرفته بود، لودویگ این درخواست را رد کرد و از وضعیت جسمانی ظریف الکساندرا به‌عنوان بهانه استفاده کرد.[۲] الکساندرا هرگز ازدواج نکرد و در عوض به‌عنوان رئیس صومعه فصل سلطنتی بانوان سنت آن در مونیخ و وورتسبورگ منصوب شد؛ این یک جامعه مذهبی ویژه بانوان اشراف‌زاده بود.
نویسندگی
الکساندرا در سال ۱۸۵۲ فعالیت ادبی خود را آغاز کرد. نخستین کتاب داستان‌های او رزهای کریسمس نام داشت. سال بعد، خاطرات، اندیشه‌ها و جستارها را منتشر کرد. در سال ۱۸۵۶، گل‌های صحرایی منتشر شد که درآمد حاصل از آن را به پرورشگاه ماکسیمیلیان اهدا کرد. در سال ۱۸۵۸، خیال‌پردازی‌ها و طرح‌های زندگی‌نامه‌ای منتشر شد که مجموعه‌ای از ترجمه‌های آزاد به زبان آلمانی از آثار انگلیسی و فرانسوی بود. در سال ۱۸۶۲، او ترجمه‌ای آزاد به زبان آلمانی از برخی داستان‌های عاشقانه اوژنی فوا تهیه کرد. سال بعد، قطرات شبنم منتشر شد که مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه ترجمه‌شده از زبان فرانسوی به آلمانی و همچنین برخی داستان‌های خودش بود.
در سال ۱۸۷۰، الکساندرا تئاتر کودکان را تهیه کرد که ترجمه‌ای آلمانی از برخی نمایشنامه‌های کودکان فرانسوی از دوست کودکان اثر آرنود برکن بود. در همان سال، نخستین روز ماه منتشر شد که ترجمه‌ای آلمانی از کتاب فرانسوی ژان-نیکولا بویی بود. در سال ۱۸۷۳، او گل برف را تهیه کرد که مجموعه‌ای از داستان‌های کوتاه بود. الکساندرا همچنین چندین اثر برای نشریه برگ‌های جوانان متعلق به ایزابلا براون منتشر کرد.
الکساندرا در ۲۱ سپتامبر ۱۸۷۵، در همان روزی که برادرش شاهزاده آدالبرت درگذشت، در ۴۹ سالگی در کاخ نیمفنبورگ درگذشت. او در سردابه دودمان ویتلزباخ در کلیسای تئاتین در مونیخ به خاک سپرده شده است.
مسائل روان‌شناختی
با وجود دستاوردهای ادبی‌اش، الکساندرا از چندین ویژگی نامتعارف روان‌شناختی رنج می‌برد،[۳] از جمله وسواس نسبت به پاکیزگی و همچنین پوشیدن لباس‌های سفید.
الکساندرا در اوایل دهه بیست زندگی خود، به‌طور قابل‌توجهی دچار این باور هذیانی شد که در دوران کودکی یک پیانو گرند ساخته‌شده از شیشه را بلعیده است و این پیانو همچنان در بدنش باقی مانده است. این باور هذیانی موضوع برنامه‌ای در سال ۲۰۱۰ از رادیو بی‌بی‌سی ۳ با عنوان «پیانوی شیشه‌ای» بود که دبورا لوی، شاعر، آن را نوشته و روایت کرده بود و جلوه‌های صوتی موسیقی نیز در میان توضیحات روان‌کاو سوزی اورباخ و دیگران پخش می‌شد.[۴][۵] او در سال ۲۰۱۹ موضوع نمایشنامه‌ای در سینما کورونت بود.[۶]
جستارهای وابسته
- شاه لودویگ دوم، پادشاه بایرن، برادرزاده الکساندرا که او نیز به داشتن رفتارهای نامتعارف مشهور بود
تبارنامه
| نیاکان شاهدخت الکساندرا بایرن | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
منابع
- ↑ "The princess who thought she'd swallowed a glass piano". The Jewish Chronicle. 16 May 2019.
- ↑ Egon Caesar Corti, Ludwig I. von Bayern (München: Bruckmann, 1942), 508.
- ↑ Christian Dickinger, Die schwarzen Schafe der Wittelsbacher: zwischen Thronsaal und Irrenhaus (München: Piper, 2005), 101–102. شابک ۳−۴۹۲−۲۴۳۴۵−۲; Martha Schad, Bayerns Königgen (Regensburg: Friedrich Pustet, 1992), 113.
- ↑ "The Glass Piano" (Audio). Third Coast International Audio Festival (in English).
- ↑ "The Glass Piano" on Between the Ears, BBC Radio 3, 24 April 2010
- ↑ "The princess who thought she was made of glass", Holly Williams, bbc.com, 16 May 2019
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Princess Alexandra of Bavaria». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۳ اوت ۲۰۲۶.
پیوند به بیرون
- اهالی آشافنبورگ
- خاندان ویتلسباخ
- دختران شاهان
- درگذشتگان ۱۸۷۵ (میلادی)
- زادگان ۱۸۲۶ (میلادی)
- نویسندگان زن سده ۱۹ (میلادی) اهل آلمان