قتل سرجیو راملی
| تاریخ | ۲۹ آوریل ۱۹۷۵ |
|---|---|
| مکان | میلان، ایتالیا |
| نوع | ترور |
| انگیزه | مخالفت سیاسی و ایدئولوژیک |
| سازماندهی توسط | شبه‌نظامیان سازمان فراپارلمانی کمونیستی «آوانگاردیا اپرایا» |
| شرکت‌کننده‌ها | آنتونیو بِلپیِده فرانکو کاستلی برونلا کولومبلی کلاودیو کولوزیو مارکو کوستا جوزپه فراری براوو لوئیجی مونتیناری کلاودیو اسکاتسا |
قتل سرجیو راملی یک جرم سیاسی بود که در سال ۱۹۷۵ در میلان، ایتالیا و در جریان درگیری‌های خشونت‌آمیز و گاه مرگبار میان راست‌گرایان و چپ‌گرایان در این کشور رخ داد.
زمینه اجتماعی و سیاسی
پس از جنبش‌های صنعتی ۱۹۶۹–۷۰ در شمال ایتالیا، اعتراض‌های مدنی و تظاهرات اغلب به درگیری‌های خشونت‌آمیز میان شبه‌نظامیان چپ‌گرا و نیروهای پلیس دولتی منجر می‌شد. در نوامبر ۱۹۶۹، پلیس آنتونیو آنارومّا هنگام خدمت در یک تظاهرات سازمان‌یافته توسط گروه مائوئیستی اتحادیه کمونیست‌های ایتالیا (مارکسیست-لنینیست) کشته شد.[۱] کمی بعد، در ۱۲ دسامبر همان سال، تروریست‌های راست‌گرا یک بمب را در بانکا ناتسیوناله دل آگریکولتورا در نزدیکی دوئومو منفجر کردند که ۱۷ کشته و ۸۸ زخمی برجای گذاشت.[۲] در ۱۵ دسامبر ۱۹۶۹، جوزپه پینلی، عضو انجمن آنارشیستی Ponte della Ghisolfa در میلان، در حالی‌که در بازداشت پلیس ایتالیا بود جان باخت.[۱]
در همان سال، در رم، پائولو روسی، دانشجوی ۱۹ ساله و عضو حزب کمونیست ایتالیا، پس از پرتاب از پنجره دانشگاه به دست گروهی از راست‌گرایان افراطی کشته شد.[۳]
قتل
در ۱۳ مارس ۱۹۷۵، سرجیو راملی، دانش‌آموز ۱۸ ساله دبیرستان فنی «ایتالیانو»، که با جنبش اجتماعی ایتالیا (MSI) همدلی داشت، توسط گروهی از اعضای آوانگاردیا اپرایا مورد حمله قرار گرفت. او را به زمین انداختند و با آچار و میله‌های آهنی به شدت مجروح کردند. راملی پس از ۴۷ روز کما، در ۲۹ آوریل ۱۹۷۵ درگذشت.[۴]
تشییع و واکنش‌ها
تشییع جنازهٔ راملی به یکی از بزرگ‌ترین مراسم‌های سیاسی دهه ۱۹۷۰ در میلان تبدیل شد. هزاران نفر، از جمله بسیاری از راست‌گرایان و نئوفاشیست‌ها، شرکت کردند. درگیری‌های خیابانی میان هواداران چپ و راست در حاشیه مراسم رخ داد.[۵] رسانه‌ها و سیاستمداران این قتل را نشانه‌ای از اوج خشونت ایدئولوژیک دانستند که کشور را به سمت سال‌های سرب کشاند.
محاکمه‌ها
در دهه ۱۹۸۰، هشت نفر از اعضای آوانگاردیا اپرایا به اتهام قتل راملی محاکمه شدند. برخی به حبس‌های طولانی‌مدت محکوم شدند، در حالی‌که دیگران پس از سال‌ها دادرسی آزاد شدند.[۶]
پیامدها
قتل راملی شکاف میان راست و چپ افراطی را در ایتالیا عمیق‌تر کرد. بسیاری از اعضای جنبش اجتماعی ایتالیا این رویداد را نمادی از «شهادت جوانان راست‌گرا» معرفی کردند. در مقابل، برخی گروه‌های چپ‌گرا سال‌ها بعد این اقدام را «اشتباه سیاسی» دانستند. در دهه‌های بعد، نام راملی بارها در مراسم و تجمعات سیاسی راست افراطی مطرح شد و به یکی از نمادهای حافظه تاریخی نئوفاشیست‌ها تبدیل گشت.[۷]
پشیمانی و بازاندیشی گذشته
در سال‌های ۲۰۰۰ و ۲۰۱۰، برخی از عاملان قتل، از جمله مارکو کوستا و جوزپه فراری براوو، در مصاحبه‌ها و کتاب‌ها ابراز پشیمانی کردند. آنان گفتند که خشونت سیاسی دهه ۱۹۷۰ انتخابی اشتباه و بی‌ثمر بوده است.[۸]
جستارهای وابسته
منابع
- 1 2 "Pinelli, Giuseppe "Pino", 1928-1969". LibCom. 9 November 2006. Retrieved 27 September 2021.
- ↑ Montanelli, Indro (2018). L'Italia degli anni di piombo [ایتالیا در سال‌های سرب] (به ایتالیایی). Biblioteca Universale Rizzoli. ISBN 978-8817101424.
- ↑ "La morte di Paolo Rossi, lo studente comunista defenestrato dalla Sapienza". Corriere della Sera (به ایتالیایی). 27 March 2023. Retrieved 10 January 2024.
- ↑ Violante, Luciano (1987). Il terrorismo italiano 1969-1980 (به ایتالیایی). Einaudi.
- ↑ "Ramelli, funerale e scontri". La Repubblica (به ایتالیایی). 1975.
- ↑ "Sergio Ramelli, storia di un delitto politico" (به ایتالیایی). RAI Storia. Retrieved 10 January 2024.
- ↑ "Morte di Sergio Ramelli, il ricordo 40 anni dopo". Corriere della Sera. 28 April 2015.
- ↑ "Ramelli, i killer chiedono perdono". La Repubblica (به ایتالیایی). 29 April 2010. Retrieved 10 January 2024.