توماس باتلر، ارل هفتم اورموند

توماس باتلر، ارل هفتم اورموند
مرد زانوزده از کتاب ساعات باتلر که تصور می‌شود توماس باشد.
زاده۱۴۲۶
کیلکنی، ایرلند
درگذشت۳ اوت ۱۵۱۵ (۸۹ سال)
لندن، انگلستان
خاکسپاریبیمارستان سنت توماس آکر، لندن
همسر(ها)آن هنکفورد
لورا برکلی
فرزندان
آن باتلر
لیدی مارگارت باتلر
الیزابت باتلر
پدرجیمز باتلر، چهارمین ارل اورموند
مادرجون باتلر، کنتس اورموند

توماس باتلر، ارل هفتم اورموند عضو شورای خصوصی (۱۴۲۶ – ۳ اوت ۱۵۱۵) کوچک‌ترین پسر جیمز باتلر، چهارمین ارل اورموند بود. او مطرود شد، اما توسط نخستین پارلمان هنری هفتم در نوامبر ۱۴۸۵ به جایگاه خود بازگردانده شد و قوانینی که در وست‌مینستر توسط ادوارد چهارم وضع شده بود و او و برادرانش را خائن اعلام کرده بود، لغو شدند.

دوران فعالیت

توماس باتلر به عنوان یک همتای ایرلندی، می‌بایست تنها در مجلس ایرلند حضور می‌یافت. با این حال، به عنوان دوست شخصی هنری هفتم، در نوامبر ۱۴۸۸ با عنوان «توماس اورموند د روشفورد chevaler» به مجلس انگلستان احضار شد. در این زمان او از پیش ارل هشتم کاریک و ارل هفتم اورموند بود،[۱] و پس از برادران بزرگ‌ترش، جیمز باتلر (پنجمین ارل اورموند) و جان باتلر، ارل ششم اورموند (که هیچ‌کدام فرزند مشروعی از خود به جای نگذاشته بودند)، به این مقام رسیده بود.

او بعدها در شورای خصوصی انگلستان سوگند یاد کرد.

او به دلیل ثروت کلانش به نام «ارل پشم» شناخته می‌شد. او علاوه بر در اختیار داشتن زمین‌های بزرگ در شهرستان‌های ایرلندی کیلکنی و شهرستان تیپراری و اراضی دیگر در شمال شهرستان دوبلین، ۷۲ ملک اربابی در انگلستان داشت که او را به یکی از ثروتمندترین افراد قلمرو پادشاهی تبدیل می‌کرد.[۲] او تا زمان مرگ والتر شامفلور، راهب اعظم صومعه سنت مری، دوبلین در سال ۱۴۹۸ یا ۱۴۹۹، به شدت به مشاوره‌ها و مهارت‌های سیاسی او اتکا داشت. شامفلور اجاره‌بهای او را جمع‌آوری می‌کرد، پول‌هایش را برایش نگه می‌داشت و او را در جریان تحولات مهم سیاسی، به‌ویژه در پارلمان، قرار می‌داد. شامفلور در مقابل برای خویشاوندان خود درخواست لطف می‌کرد، اما در نامه‌ای شخصی‌تر جویای احوال کنتس (لورا، همسر دوم اورموند) شده بود که از تنها دخترشان الیزابت باردار بود. پس از مرگ شامفلور، روابط ارل با صومعه و به‌ویژه با راهب اعظم جدید، جان اوروم، به شدت تیره‌وتار شد: اوروم حتی از تحویل پول‌هایی که اعتراف کرده بود متعلق به اورموند است و تنها برای امانت‌داری در صومعه نگهداری می‌شود، خودداری کرد.

در سال ۱۵۰۹، او به عنوان لرد چمبرلین کاترین آراگون منصوب شد.[۳] او این سمت را تا سال ۱۵۱۲ حفظ کرد.

منابع

  1. ↑ Henry VII By Stanley Bertram Chrimes, p. 138
  2. ↑ Marie Louise Bruce, Anne Boleyn, p. 11
  3. ↑ Antonia Fraser, The Wives of Henry VIII, pp. 59, 117