مجلس ایرلند
مجلس ایرلند Parlaimint na hÉireann | |
|---|---|
![]() | |
| گونه | |
| گونه | |
| سازمانها | مجلس اعیان مجلس عوام |
| تاریخچه | |
| تأسیس | ۱۲۹۷ |
| انحلال | ۳۱ دسامبر ۱۸۰۰ |
| پیشین | ایرلند گالیک |
| پسین | مجلس بریتانیا |
| رهبری | |
رئیس مجلس اعیان | ارل کلر (آخرین) |
رئیس مجلس عوام | جان فاستر (آخرین) |
| انتخابات | |
| انتصاب توسط پادشاه یا ارث بردن یک عنوان اشرافی | |
نظام انتخاباتی مجلس عوام | رایگیری بلوکی چندگانه با حق رأی محدود |
| محل نشستها | |
![]() | |
| ساختمان مجلس، دوبلین (۱۷۳۹–۱۸۰۰) | |
| پینوشت | |
| ----
همچنین ببینید: مجلس بریتانیای کبیر | |
مجلس ایرلند (ایرلندی: Parlaimint na hÉireann) قوه مقننه لردنشین ایرلند و بعدها پادشاهی ایرلند بود که از سال ۱۲۹۷ تا پایان سال ۱۸۰۰ فعالیت کرد. این مجلس بر اساس الگوهای مجلس انگلستان شکل گرفته بود و از سال ۱۵۳۷ شامل دو مجلس شد: مجلس عوام و مجلس اعیان. اعضای مجلس اعیان شامل افراد اشراف ایرلندی («لردهای دنیوی») و اسقف («لردهای روحانی»؛ پس از اصلاح دینی، اسقفهای کلیسای ایرلند) بودند. مجلس عوام با رای مستقیم انتخاب میشد، هرچند که حق رأی بسیار محدودی داشت. جلسات مجلس در مکانهای مختلفی در لینستر و مونستر (ایرلند) برگزار میشد، اما در دورههای پایانی همواره در دوبلین تشکیل جلسه میداد: در کلیسای جامع مسیح (دوبلین) (قرن پانزدهم)،[۱] قلعه دوبلین (تا سال ۱۶۴۹)، چستر هاوس (۱۶۶۱–۱۷۲۷)، بیمارستان پادشاه (۱۷۲۹–۳۱) و در نهایت در یک ساختمان اختصاصی به نام ساختمان مجلس در کالج گرین، دوبلین.[۳]
هدف اصلی پارلمان، تصویب مالیاتهایی بود که توسط و برای تشکیلات قلعه دوبلین وصول میشد. کسانی که بیشترین حجم مالیات را پرداخت میکردند (یعنی روحانیان، تجار و زمینداران) نیز اعضای آن را تشکیل میدادند. تا زمان احضار نخستین خوانین ایرلند گالیک در جریان فتح مجدد تودورها در قرن شانزدهم، تنها «انگلیسیهای مقیم ایرلند» در مجلس نماینده داشتند. بر اساس قانون پوینینگ در سال ۱۴۹۵، تمام مصوبه مجلس باید پیشتر به تأیید شورای خصوصی ایرلند و شورای خصوصی انگلستان میرسید. مجلس از اصلاحات دینی در ایرلند حمایت کرد و کاتولیکها در دوران قوانین جزایی از عضویت و رأی دادن محروم شدند. قانون اساسی ۱۷۸۲ قانون پوینینگ را اصلاح کرد تا به مجلس ایرلند اجازه دهد خود اقدام به ارائه لوایح قانونی کند. کاتولیکها بار دیگر بر اساس قانون امداد کاتولیکهای رومی ۱۷۹۳ حق رأی به دست آوردند.
مصوبههای اتحاد ۱۸۰۰ میلادی پادشاهی ایرلند و پادشاهی بریتانیای کبیر را در قالب پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند با یکدیگر ادغام کرد. این مجلس با مجلس بریتانیای کبیر ادغام شد؛ مجلس بریتانیا در واقع همان پارلمان بریتانیا در کاخ وستمینستر بود که با گروهی از نمایندگان اعیان و عوام ایرلندی تقویت شده بود.
جستارهای وابسته
یادداشتها
پانویس
- 1 2 Richardson 1943 p.451
- ↑ Bray 2006 pp.18, 52; "[1537 (28 Hen. 8) c. 12] An Act against proctors to be any member of the Parliament. Rot. Parl. cap. 19.". The Statutes at Large Passed in the Parliaments Held in Ireland. Vol. 1: 1310–1612. B. Grierson. 1765. pp. 102–103.
- ↑ Moody, Theodore William; Martin, Francis X.; Byrne, Francis John (2005). A New History of Ireland: Maps, genealogies, lists. Clarendon Press. p. 605. ISBN 978-0-19-821745-9.
منابع
- Bray, Gerald Lewis (2006). Ireland, 1101-1690. Boydell & Brewer Ltd. ISBN 978-1-84383-232-4.
- Johnston-Liik, Edith Mary (2002). History of the Irish Parliament 1692–1800: Commons, Constituencies and Statutes. Vol. 6 vols. Belfast: Ulster Historical Foundation.
- Richardson, H. G. (October 1943). "The Irish Parliament Rolls of the Fifteenth Century". The English Historical Review. 58 (232). Oxford University Press: 448–461. doi:10.1093/ehr/LVIII.CCXXXII.448. JSTOR 553673.
پیوند به بیرون
- History of the Irish Parliament 1682–1800 بایگانیشده در ۲۴ نوامبر ۲۰۲۰ توسط Wayback Machine, Ancestry Ireland
- Irish Legislation Database 1692–1800 دانشگاه کوئینز بلفاست
- انحلالهای ۱۸۰۱ (میلادی) در ایرلند
- انحلالهای ۱۸۰۱ (میلادی)
- مجلسهای نظام وستمینستر
.svg.png)
_p109_PROSPECTIVE_VIEW_OF_THE_PARLIAMENT_HOUSE%252C_DUBLIN.jpg)