توماس پار (درباری)

سر

تامس پار
نمایی نزدیک از تامس در طرحی از آرامگاه پار در کلیسای سنت آن، بلک‌فرایرز.
زادهحدود ۱۴۷۸
قلعه کندال، کندال، وستمورلند، انگلستان
درگذشت۱۲ نوامبر ۱۵۱۷
بلک‌فرایرز، لندن، لندن
خاکسپاریکلیسای بلک‌فرایرز، لندن، انگلستان
همسر(ها)مود گرین
فرزندان
کاترین پار
ویلیام پار، مارکیز نخست نورث‌همپتن
آن پار، کنتس پمبروک
پدرسر ویلیام پار
مادرالیزابت فیتزهیو
طرحی از آرامگاه پار که تامس پار و همسرش مود گرین را در حال زانو زدن در کنار فرزندانشان در کلیسای سنت آن، بلک‌فرایرز، لندن نشان می‌دهد؛ آرامگاهی که بعدها ویران شد.

سر تامس پار (۱۴۷۸[۱] – ۱۱ نوامبر ۱۵۱۷) اهل کندال در وستمورلند (اکنون کامبریا)، انگلستان، درباری بود و بیشتر به‌عنوان پدر ملکه کاترین پار، ششمین همسر شاه هنری هشتم، شناخته می‌شود.

زندگی آغازین و خانواده

تامس پسر ارشد سر ویلیام پار و الیزابت فیتزهیو بود. او از سوی مادرش، الیزابت، از تبار شاه ادوارد سوم بود.[۲] پدربزرگ و مادربزرگ پدری تامس سر تامس پار کندالی و آلیس تانستال بودند. پدربزرگ و مادربزرگ مادری‌اش سر هنری فیتزهیو، بارون پنجم فیتزهیو از قلعه راونزورث و بانو آلیس نویل، دختر ریچارد نویل (پنجمین ارل سالزبری) و آلیس مونتاکیوت، کنتس پنجم سالزبری، بودند. این ارل و کنتس والدین ریچارد نویل (شانزدهمین ارل واریک) بودند که در جنگ رزها نفوذی چشمگیر داشت. ارل پنجم سالزبری پسر جوآن بوفرت، کنتس وستمورلند، دختر جان گونت و نوهٔ ادوارد سوم، بود.

تامس سه خواهر و برادر و سه خواهر و برادر ناتنی داشت. آنان عبارت بودند از:

  • آن پار (درگذشتهٔ ۱۵۱۳) که با سر تامس چنی از ایرثلینگبورو ازدواج کرد. دخترشان الیزابت با تامس ووکس، بارون دوم ووکس هارودن، پسر نیکلاس ووکس، بارون نخست ووکس هارودن از همسر دومش، آن گرین، ازدواج کرد. این آن خواهر مود گرین بود که با برادر آن، تامس پار (در ادامه)، ازدواج کرده بود؛ یعنی آن گرین هم عمهٔ الیزابت بود و هم مادرشوهرش.[۲]
  • ویلیام پار، بارون نخست پار هورتون (حدود ۱۴۸۳ – ۱۵۴۷)، پسر دوم، که در ۲۵ اکتبر ۱۵۱۳ به مقام شوالیگری رسید،[۳] در ۱۵۱۸ و ۱۵۲۲ کلانتر نورث‌همپتن‌شر بود و پس از ارتقای خواهرزاده‌اش کاترین پار به مقام ملکه همسر، چمبرلین او شد. در ۲۳ دسامبر ۱۵۴۳ به عنوان بارون پار هورتون، در هورتون نورث‌همپتن‌شر، منصوب شد. او در ۱۰ سپتامبر ۱۵۴۷ درگذشت و در هورتون به خاک سپرده شد (برای آرامگاهش نک. Bridges, Northamptonshire, i. 370). از ماری، دختر سر ویلیام سالزبری، چهار دختر برجای گذاشت.
  • جان پار (درگذشتهٔ ۸ سپتامبر ۱۵۰۸) که با کنستانس، دختر سر هنری ور از ادینگتون در ساری، ازدواج کرد. آنان فرزندی نداشتند.

پس از مرگ پدر تامس، مادرش به‌عنوان نخستین همسر با سر نیکلاس ووکس ازدواج کرد.[۴] آنان فرزندان زیر را داشتند:

  • کاترین ووکس (حدود ۱۴۹۰ – حدود ۱۵۷۱) که با سر جورج تراکمورتن از کوتن ازدواج کرد و فرزندانی داشت.
  • آلیس ووکس (درگذشتهٔ ۱۵۴۳) که حدود ۱۵۰۱ با سر ریچارد ساپکوت ازدواج کرد. آنان دست‌کم یک فرزند به نام آن داشتند.
  • آن ووکس که با سر تامس لسترنج (۱۴۹۳–۱۵۴۵) ازدواج کرد و فرزندانی داشت.

تحصیلات

نیاکان تامس، یعنی خاندان پار کندال، خاندانی از نجیب‌زادگان زمین‌دار شمال انگلستان بودند، ساده و بی‌پیرایه. آنان از ۱۳۸۱ تا آن زمان، پس از تاج، بانفوذترین حضور در جنوب وستمورلند بودند. مادر و مادربزرگ او ندیمهٔ سلطنتی بودند و همین به تامس امکان داد در دربار انگلستان پرورشی آراسته بیابد.[۲]

به گفتهٔ سوزان جیمز، زندگی‌نامه‌نویس، تامس جوان به احتمال بسیار نزد موریس وست‌بری اهل آکسفورد تحصیل کرد و (از جمله) یونانی و لاتین کلاسیک و نیز زبان‌های نو آموخت. وست‌بری را لیدی مارگارت بوفرت در ملک خود، کالیوستون در نورث‌همپتن‌شر، به آموزگاری گمارده بود.

در کالیوستون بود که برخی آقازادگان، از جمله پسر ارل وستمورلند، نه‌تنها آموزش می‌دیدند، بلکه پیوندهای سیاسی‌ای نیز به دست می‌آوردند که بعدها در حرفهٔ آینده‌شان سودمند می‌افتاد. پدر تامس، بارون نخست پار کندال، زمانی وارث مشروط لیدی مارگارت بوفرت در املاک پهناور او در وستمورلند، معروف به تیول ریچموند، بود. خانوادهٔ مادر تامس از ازدواج دومش با سر نیکلاس ووکس (بعدها بارون نخست ووکس هارودن) نیز به مارگارت نزدیک بودند و از رابطه‌ای درازمدت با او بهره می‌بردند.

جین، نخستین همسر سر تامس مور، برادرزادهٔ پار به‌واسطهٔ ازدواج بود و از این رو مور خویشاوند او به‌شمار می‌رفت. پار مور را، که بعدها لرد اعظم بدفرجام پادشاهی شد، دوست می‌داشت و هوش او را ارج می‌نهاد. او همچنین پشتیبان آموزه‌های پسرعموی فرهیخته‌اش سر کاتبرت تانستال بود. این آموزه‌ها شامل رشتهٔ ریاضیات بود که دختر تامس، کاترین پار، بعدها در مقام بانوی خانه‌های مهمِ پیاپی از آن بهره‌ها برد.[۲]

در دورهٔ پادشاهی هنری هشتم، خاندان پار شکوفا شد. نفوذ، درآمد و عنوان‌های آنان با پیشرفت شغلی تامس افزایش یافت. او استاد سرپرستان (Master of the Wards) شد و به استادی نگهبانان و مباشری دربار شاه منصوب شد. او به مقام شوالیگری رسید و در ۱۵۰۹ کلانتر ارشد نورث‌همپتن‌شر و در ۱۵۱۰ کلانتر ارشد لینکلن‌شر شد. همسرش، مود، ندیمهٔ ملکه کاترین آراگون شد. اندکی پیش از تولد نخستین فرزند زنده‌مانده‌شان، کاترین پار، این زوج خانه‌ای در بلک‌فرایرز، لندن خریده بودند. سر تامس نزد هنری محبوب بود و، چنان‌که دیدیم، همراه سر تامس مور در دربار خدمت می‌کرد. هرچند در زمین و پول ثروتمند بود، هرگز به عنوان اشرافی بارون نرسید. با این حال خانه‌های مسکونی، زمین‌ها، جنگل‌ها و اجاره‌بها در پار، ویگان و ساتون و نیز املاک ترنهام را در اختیار داشت.[۲]

ازدواج و فرزندان

تامس پار در ۱۵۰۸ با مود گرین (۶ آوریل ۱۴۹۲ – ۱ دسامبر ۱۵۳۱)، دختر سر تامس گرین، ازدواج کرد. پیش از تولد مشهورترین فرزندشان، کاترین پار، مود پسری به دنیا آورد. این رویداد اندکی پس از ازدواج مود و تامس رخ داد. شادی آنان از این تولد دیری نپایید، زیرا نوزاد به‌زودی مرد و نامش ناشناخته مانده است. پس از تولد چهارمین فرزندشان، آن، مود دوباره باردار شد، حدود ۱۵۱۷، یعنی سال مرگ همسرش. با این حال کودک یا سقط شد، یا مرده به دنیا آمد، یا در خردسالی بر اثر بیماری درگذشت.[۵]

فرزندان زنده‌مانده سر تامس و مود عبارت بودند از:

  • کاترین پار (۱۵۱۲ – ۵ سپتامبر ۱۵۴۸)، ملکه همسر انگلستان و ایرلند، که ازدواج کرد با:
  • ویلیام پار، مارکیز نخست نورث‌همپتن (حدود ۱۵۱۳ – ۲۸ اکتبر ۱۵۷۱). او سه بار ازدواج کرد و هیچ‌یک فرزندی نداشت:[۸]
    • آن بورشیر، بارونس هفتم بورشیر
    • الیزابت بروک
    • هلنا اسنکنبورگ
  • آن پار، کنتس پمبروک (حدود ۱۵۱۵ – ۲۰ فوریه ۱۵۵۲)، که در ۱۵۳۸ با ویلیام هربرت، ارل نخست پمبروک ازدواج کرد و از او دو پسر و یک دختر داشت.[۹]

مرگ

سر تامس در نوامبر ۱۵۱۷ به‌سختی بیمار شد. او وصیت‌نامه‌ای نوشت که برای همسر و فرزندانش مقرری‌هایی در نظر گرفته بود. دو دخترش جهیزیه می‌گرفتند و بخش عمدهٔ دارایی به تنها فرزند پسرش، ویلیام، می‌رسید. چون سر تامس پیش از بالغ شدن فرزندانش درگذشت، مود، همراه سر کاتبرت تانستال، سر ویلیام پار، عموی فرزندان، و دکتری به نام ملتون، به‌عنوان وصی برگزیده شدند.

سر تامس در ۱۱ نوامبر ۱۵۱۷ در خانه‌اش در بلک‌فرایرز، لندن درگذشت. او را در کلیسای سنت آن، بلک‌فرایرز در آرامگاهی پرتجمل به خاک سپردند. بیوه‌اش بعدها در کنار او دفن شد.[۲]

تبار

پانویس

  1. ↑ Susan James. Catherine Parr Henry VIII's Last Love, 2010. Pg 305
  2. 1 2 3 4 5 6 James, Susan. Catherine Parr: Henry VIII's Last Love. The History Press. 1 January 2009.
  3. ↑ Metcalfe, Walter Charles, ed. , Book of Knights Banneret, Knights of the Bath etc. , IV Henry VI to 1660, London (1885), p. 50, در نبرد مهمیزها
  4. ↑ History of Parliament, a biographical dictionary of Members of the House of Commons
  5. 1 2 3 4 Linda Porter. Katherine, the Queen: The Remarkable Life of Katherine Parr, the Last Wife of Henry VIII. Macmillan. 2010.
  6. ↑ James, Susan E. Catherine Parr: Henry VIII's Last Love. Gloucestershire, England: The History Press, 2009. pg 94.
  7. ↑ کاترین پار The Complete Peerage of England, Scotland, Ireland, Great Britain and the United Kingdom, Extant, Extinct or Dormant, new ed. , 13 volumes in 14, 1910–1959; reprint in 6 volumes, Gloucester, U.K. : Alan Sutton Publishing, 2000, volume VII, page 483. Hereinafter cited as The Complete Peerage.
  8. ↑ William Parr, 1st Marquess of Northampton The Complete Peerage of England, Scotland, Ireland, Great Britain and the United Kingdom, Extant, Extinct or Dormant, new ed. , 13 volumes in 14, 1910–1959; reprint in 6 volumes, Gloucester, U.K. : Alan Sutton Publishing, 2000, volume IX, page 670. Hereinafter cited as The Complete Peerage
  9. ↑ Anne Parr, Lady Herbert مدخل Peerage.com دربارهٔ آن پار، بانو هربرت.
  10. 1 2 3 Douglas Richardson. Magna Carta ancestry, Genealogical Publishing Com, 2005. pg 643.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.