الیزابت فیتزهیو

الیزابت فیتزهیو
بانو پار کندال
بانو ووکس هارودن
نشان خاندان فیتزهیو: Azure, three chevrons interlaced in base or a chief of the last
زاده۱۴۵۵/۶۵
درگذشتپیش از ۱۰ ژوئیه ۱۵۰۷[۱]
همسر(ها)سر ویلیام پار کندالی
نیکلاس ووکس، بارون نخست ووکس هارودن
فرزندان
آن پار
توماس پار (درباری)
ویلیام پار، بارون نخست پار هورتون
جان پار
کاترین ووکس
آلیس ووکس
آن ووکس
پدرهنری فیتزهیو، بارون پنجم فیتزهیو از راونزورث
مادرآلیس نویل

الیزابت فیتزهیو (۱۴۵۵/۶۵ – پیش از ۱۰ ژوئیه ۱۵۰۷)، که با نام بانو الیزابت پار نیز شناخته می‌شد، بانویی اشرافی و ندیمهٔ دخترداییِ خود، آن نویل، ملکه همسر شاه ریچارد سوم، بود.[۲] او مادربزرگ کاترین پار، ششمین همسر شاه هنری هشتم، و نیز مادربزرگ خواهر و برادر او، آن هربرت، کنتس پمبروک و ویلیام پار، مارکیز نخست نورث‌همپتن، بود.

خانواده

الیزابت احتمالاً در خانهٔ نیاکانی خانواده، قلعه راونزورث در یورک‌شر شمالی، انگلستان، زاده شد. او دختر هنری فیتزهیو، بارون پنجم فیتزهیو اهل راونزورث بود[۳] و همسرش بانو آلیس نویل، دختر ریچارد نویل (پنجمین ارل سالزبری) و آلیس مونتاکیوت، کنتس پنجم سالزبری، کنتس به‌حق خود (suo jure)، تنها دختر و وارث تامس مونتاکیوت، ارل چهارم سالزبری و بانو النور هالند. پدربزرگ و مادربزرگ پدری او ویلیام فیتزهیو، بارون چهارم فیتزهیو، و مارجری ویلوبی بودند.

از راه پدربزرگش، ارل سالزبری، او خواهرزادهٔ ریچارد نویل (شانزدهمین ارل واریک) (که در تاریخ به «وارویک شاه‌ساز» شهرت دارد) و نوهٔ برادرِ سیسیلی نویل، دوشس یورک (مادر شاه ادوارد چهارم و شاه ریچارد سوم) بود.

الیزابت نه خواهر و برادر داشت، از جمله بانو آلیس فیتزهیو و ریچارد، بارون ششم فیتزهیو (حدود ۱۴۵۶ – ۲۰ نوامبر ۱۴۸۷)، که با الیزابت برق، دختر سر تامس برق، بارون نخست برق گینزبورو و همسرش مارگارت دو راس، ازدواج کرد. پسر آنان، جورج فیتزهیو، بارونی را به ارث برد، اما پس از مرگ او در ۱۵۱۳، بارونی میان الیزابت و خواهر بزرگ‌ترش، آلیس، در حالت تعلیق (abeyance) ماند. این تعلیق تا امروز میان دو خانواده ادامه دارد.[۴]

وارثان مشترک کنونی بارونی عبارت‌اند از:

  • ریچل داگلاس-هوم، بارونس بیست‌وهفتم دیکر، با نام خانوادگی پیش از ازدواج برند (زادهٔ ۱۹۲۹)
  • بانوی محترم تسا اوگیلوی تامپسون، با نام خانوادگی پیش از ازدواج برند (زادهٔ ۱۹۳۴)
  • فرانسیس برند، ویسکونت همپدن هفتم (زادهٔ ۱۹۷۰)
  • ویلیام هربرت، ارل هجدهم پمبروک (زادهٔ ۱۹۷۸)

زندگی

گفته می‌شود الیزابت خویی آسان‌گیر و لذت‌جو داشت. پس از مرگ همسرش سر ویلیام پار در ۱۴۸۳، الیزابت، که احتمالاً حدود بیست‌وسه سال داشت، با چهار فرزند خردسال تنها ماند. او به‌عنوان بیوه، زندگی‌اش حول دربار می‌گشت. الیزابت ندیمه ملکه همسر ریچارد سوم، دخترداییِ خود آن نویل، بود. الیزابت دومین حلقه در زنجیرهٔ چهارنسلهٔ خانواده‌ای بود که به ملکه‌های انگلستان خدمت می‌کردند؛ زنجیره‌ای که در ۱۴۸۳ با مادر سرسختش، آلیس نویل، بانو فیتزهیو، آغاز شده بود. نوه‌اش آن پار این سنت را با ندیمگی یکی از همسران هنری هشتم ادامه داد. حتی خواهر آن، کاترین پار، که بعدها ملکه شد، در خانوادهٔ ماری یکم (ملکه انگلستان) خدمت می‌کرد تا اینکه توجه شاه هنری را جلب کرد.[۵]

پس از سرنگونی دودمان یورک، الیزابت برای بار دوم با سر نیکلاس ووکس (بعدها بارون ووکس)، از حمایت‌شدگان لیدی مارگارت بوفرت، ازدواج کرد و گفته می‌شود این ازدواج ثروت خانواده را نجات داد.[۵]

ازدواج‌ها و فرزندان

او نخست با سر ویلیام پار کندالی ازدواج کرد، مردی که احتمالاً ۲۸ سال از او بزرگ‌تر بود. ویلیام شوالیهٔ نشان بند جوراب بود و نزد شاه ادوارد چهارم، که از راه ازدواج پسرعموی او بود، مقامی والا داشت. او همراه خاندان نویل در جبههٔ دودمان یورک در نبرد ایجکوت مور جنگید. الیزابت نخستین فرزندش را تا حدود شانزده‌سالگی به دنیا نیاورد. الیزابت و ویلیام فرزندان زیر را داشتند:

  • آن پار (درگذشتهٔ ۱۵۱۳) که با سر تامس چنی از ایرثلینگبورو ازدواج کرد. دخترشان الیزابت با تامس ووکس، بارون دوم ووکس هارودن، پسر نیکلاس ووکس، بارون نخست ووکس هارودن از همسر دومش، آن گرین، ازدواج کرد. این آن خواهر مود گرین بود که با برادر آن، تامس پار (در ادامه)، ازدواج کرده بود؛ یعنی آن گرین هم عمهٔ الیزابت بود و هم مادرشوهرش.[۵]
  • توماس پار (درباری) (حدود ۱۴۸۳ – ۱۵۱۷)، پسر ارشد، که به مقام شوالیگری رسید و در ۱۵۰۹ کلانتر نورث‌همپتن‌شر بود؛ او استاد سرپرستان و کنترلر هنری هشتم بود. او ثروتمند بود، زیرا در ۱۵۱۲ نیمی از املاک پسرعمویش، لرد فیتزهیو، را به ارث برد و نیز با مود گرین، دختر و هم‌وارث سر تامس گرین از بوتن و گرینز نورتون در نورث‌همپتن‌شر، ازدواج کرده بود. او در ۱۲ نوامبر ۱۵۱۸ درگذشت و در کلیسای بلک‌فرایرز در لندن به خاک سپرده شد. بیوه‌اش در ۱ سپتامبر ۱۵۳۲ درگذشت و در کنار او دفن شد. از فرزندانشان، کاترین پار، ملکه همسر هنری هشتم، و ویلیام پار (بعدها مارکیز نورث‌همپتن) مشهورند؛ و دختری به نام آن با ویلیام هربرت، ارل نخست پمبروک (دهمین ایجاد) ازدواج کرد.
  • ویلیام پار، بارون نخست پار هورتون (حدود ۱۴۸۳ – ۱۵۴۷)، پسر دوم، که در ۲۵ اکتبر ۱۵۱۳ به مقام شوالیگری رسید،[۶] در ۱۵۱۸ و ۱۵۲۲ کلانتر نورث‌همپتن‌شر بود و پس از ارتقای خواهرزاده‌اش کاترین پار به مقام ملکه همسر، چمبرلین او شد. در ۲۳ دسامبر ۱۵۴۳ به عنوان بارون پار هورتون، در هورتون نورث‌همپتن‌شر، منصوب شد. او در ۱۰ سپتامبر ۱۵۴۷ درگذشت و در هورتون به خاک سپرده شد (برای آرامگاهش نک. Bridges, Northamptonshire, i. 370). از ماری، دختر سر ویلیام سالزبری، چهار دختر برجای گذاشت.
  • جان پار (درگذشتهٔ ۸ سپتامبر ۱۵۰۸) که با کنستانس، دختر سر هنری ور از ادینگتون در ساری، ازدواج کرد. آنان فرزندی نداشتند.

پس از مرگ سر ویلیام پار، الیزابت به‌عنوان نخستین همسر با سر نیکلاس ووکس ازدواج کرد.[۷] فرزندان آنان عبارت‌اند از:

  • کاترین ووکس (حدود ۱۴۹۰ – حدود ۱۵۷۱) که با سر جورج تراکمورتن از کوتن ازدواج کرد و فرزندانی داشت.
  • آلیس ووکس (درگذشتهٔ ۱۵۴۳) که حدود ۱۵۰۱ با سر ریچارد ساپکوت ازدواج کرد. آنان دست‌کم یک فرزند به نام آن داشتند.
  • آن ووکس که با سر تامس لسترنج (۱۴۹۳–۱۵۴۵) ازدواج کرد و فرزندانی داشت.

نشان خانوادگی

Azure, three chevrons interlaced in base Or a chief of the last — نشان خاندان فیتزهیو. این نشان بعدها نوه‌اش کاترین پار و برادر او ویلیام پار، مارکیز نخست نورث‌همپتن، و سپس خانوادهٔ نوه‌اش آن پار، یعنی خاندان هربرت، ارل‌های پمبروک، در بخشی از سپر خود به کار بردند و در ویلتون هاوس دیده می‌شود.

نشان ویلیام پار، مارکیز نورث‌همپتن، که پیشتر در کاسیوبری هاوس بود

تبار

پانویس

  1. ↑ Douglas Richardson. Plantagenet Ancestry, Genealogical Publishing Com, 2004. pg 562.
  2. ↑ J. L. Laynesmith. The Last Medieval Queens English Queenship 1445-1503, 2004, pg 228.
  3. ↑ Douglas Richardson. Plantagenet Ancestry, Genealogical Publishing Com, 2004. pp. 144, 561.
  4. ↑ Crofts Peerage Online Baron FitzHugh بایگانی‌شده در مارس ۱۶, ۲۰۱۲ توسط Wayback Machine
  5. 1 2 3 James, Susan. Katherine Parr: Henry VIII's Last Love. (2009), pg 15, 81.
  6. ↑ Metcalfe, Walter Charles, ed., Book of Knights Banneret, Knights of the Bath etc., IV Henry VI to 1660, London (1885), p. 50, در نبرد مهمیزها
  7. ↑ History of Parliament, a biographical dictionary of Members of the House of Commons
  8. ↑ "Henry FitzHugh, 5th Baron". Retrieved 2010-09-29.
  9. ↑ "Alice Neville". Retrieved 2010-09-27.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.