تیبیل
در کیهانشناسی مندایی، تیبیل (ࡕࡉࡁࡉࡋ tibil) یا آرقا اد تیبیل (ࡀࡓࡒࡀ ࡖࡕࡉࡁࡉࡋ arqa ḏ-tibil) ادراک در زمین و جهان مادی ناشی از همسویی (لاوفا، laufa) اتر (ayar) کُد کننده آن است.[۱]
مندائیان برای رهایی از از تیبیل و رسیدن به جهان نور (alma ḏ-nhūra) معتقدند که باید لاوفا (ارتباط، اتحاد) با جهان نور شکل گیرد. این لافا توسط کشیشان با انجام مراسمی مانند مصبتا (تعمید) بازسازی و تأیید میگردد. پس از مرگ، کشیشان موظفند با اجرای مراسم ماصقتا به روح مرحوم کمک کنند تا از تیبیل عبور کرده و از طریق ایستگاههای نگهبانی مختلف به نام مطرطا که در مسیر قرار دارند، با موفقیت به دنیای نور برسد.[۲]
جستارهای وابسته
- گایا
- میدگارد در اساطیر نورس
- سرزمین میانه در رمانهای جی آر آر تالکین
- کی (الهه) در اساطیر بینالنهرین
منابع
| خدای دینی |  | |
|---|---|---|
| فرشتگان | ||
| پیامبران | ||
| کتابهای مقدس | ||
| ردههای دینی | ||
| آداب و احکام دینی | ||
| اساطیر و کیهانشناسی | ||
| جامعه مندایی | ||
| سایر عناوین | ||
| مفاهیم مرتبط | ||