تیم ملی فوتبال فلسطین تحت قیمومیت
| تا ۱۹۳۴–۱۹۴۰ | ||
|---|---|---|
 | ||
| لقب(ها) | ارتز اسرائیل (سرزمین اسرائیل) | |
| فدراسیون | اتحادیه فوتبال فلسطین (پی‌اف‌ای) | |
| سرمربی | شیمون راتنر (م‌ج‌ج ۱۹۳۴) ایگون پولاک (م‌ج‌ج ۱۹۳۸) آرتور بار (دوستانه ۱۹۴۰) | |
| کاپیتان | آوراهام رزنیک (۱۹۳۴–۱۹۳۸) پینهاس فیدلر (۱۹۳۴) گدالیاهو فوکس (۱۹۳۸) ورنر کاسپی (۱۹۴۰) | |
| بیشترین بازی ملی | گدالیاهو فوکس (۴) | |
| بیشترین گل ملی | ورنر کاسپی (۲) | |
| ورزشگاه خانگی | پالمز گراند مکابی گراند ورزشگاه مکابی | |
| کد فیفا | PAL | |
| ||
| نخستین بازی ملی | ||
.svg.png){kind=small} مصر ۷–۱ فلسطین  (قاهره، مصر; ۱۶ مارس ۱۹۳۴) | ||
| آخرین بازی بین‌المللی | ||
فلسطین ۵–۱ لبنان  (تل‌آویو، فلسطین تحت قیمومیت; ۲۷ آوریل ۱۹۴۰) | ||
| بهترین پیروزی | ||
| فلسطین ۵–۱ لبنان (تل‌آویو، فلسطین تحت قیمومیت; ۲۷ آوریل ۱۹۴۰) | ||
| بدترین شکست | ||
| مصر ۷–۱ فلسطین (قاهره، مصر; ۱۶ مارس ۱۹۳۴) | ||
تیم ملی فوتبال فلسطین تحت قیمومیت که با نام تیم ملی فوتبال ارتز اسرائیل نیز شناخته می‌شود، نماینده فلسطین تحت قیمومیت بریتانیا در مسابقات بین‌المللی فوتبال بود و توسط اتحادیه فوتبال اسرائیل اداره می‌شد.
فوتبال توسط ارتش بریتانیا در طول جنگ جهانی اول به فلسطین معرفی شد و توسط مهاجران یهودی اروپایی توسعه یافت. در سال ۱۹۲۸، یوسف یکوتیلی، یکی از رهبران اتحادیه جهانی مکابی، اتحادیه فوتبال فلسطین را تأسیس کرد. این اتحادیه در سال ۱۹۲۹ به عضویت فیفا درآمد، با وجود اینکه در عمل تقریباً یک سازمان منحصراً یهودی بود، در زمانی که یهودیان اقلیت جمعیت کشور را تشکیل می‌دادند. در سال ۱۹۳۴، تمام اعرابی که در این سازمان فعالیت داشتند، آن را ترک کردند، زیرا معتقد بودند که از آنها به عنوان "برگ انجیر" استفاده می‌شود.
این تیم قبلاً در ورزشگاه مکابیا، مکابی گراند و پالمز گراند، که هر سه در تل‌آویو واقع شده‌اند، بازی می‌کرد. فلسطینِ تحت قیمومیت، پیش از آنکه در سال ۱۹۴۸ رسماً به تیم ملی اسرائیل تبدیل شود، پنج بازی رسمی (چهار بازی مقدماتی جام جهانی فوتبال و یک بازی دوستانه) انجام داد.
تاریخچه
فوتبال توسط ارتش بریتانیا در طول اشغال فلسطین در جنگ جهانی اول به این سرزمین معرفی شد. پس از جنگ، توسعه این ورزش در درجه اول توسط یهودیان اروپایی که در کشورهای مادری خود با فوتبال آشنا شده بودند، ادامه یافت. در اوت ۱۹۲۸، یوسف یکوتیلی، رهبر سازمان ورزشی یهودی اتحادیه جهانی مکابی، اتحادیه فوتبال فلسطین (پی‌اف‌ای) را تأسیس کرد.[۱][۲] پی‌اف‌ای در ۶ ژوئن ۱۹۲۹، پس از درخواست اتحادیه جهانی یهودی مکابی، در فیفا پذیرفته شد. این اولین سازمان از ۱۴ سازمان ورزشی در فلسطین بود که به رسمیت شناخته شد و به عنوان مرکزی برای صدها ورزشکار برجسته که در پی افزایش یهودستیزی در اروپا به این منطقه مهاجرت کرده بودند، خدمت کرد.[۳]
طبق قوانین فیفا، این انجمن موظف بود نماینده کل جمعیت فلسطین باشد. با این حال، در عمل، پی‌اف‌ای تحت سلطه بازیکنان و مدیران یهودی بود، با وجود اینکه اعراب فلسطینی اکثریت جمعیت را تشکیل می‌دادند.[۴] به گفته عصام خالدی، رهبری یهودی پی‌اف‌ای به طور سیستماتیک مشارکت اعراب را با اطمینان از اینکه باشگاه‌های یهودی اکثریت اعضای آن را تشکیل می‌دهند، تحمیل زبان عبری به عنوان زبان اصلی برای ارتباطات رسمی و گنجاندن پرچم صهیونیسم در لوگوی خود، محدود کرد.[۵] این اقدامات، باشگاه‌های عربی را که احساس می‌کردند به حاشیه رانده شده و از فرآیندهای تصمیم‌گیری پی‌اف‌ای حذف شده‌اند، بیگانه کرد.[۶]
در سال ۱۹۳۴، باشگاه‌های عربی رسماً از پی‌اف‌ای جدا شدند تا انجمن عمومی ورزش فلسطین را تشکیل دهند،[۷][۴] با استناد به شکایاتی مانند کمبود نماینده، تحمیل زبان عبری و برنامه‌ریزی بازی‌ها در روزهای شنبه که با آداب و رسوم اعراب مغایرت داشت.[۶] فدراسیون ورزشی فلسطین که در سال ۱۹۳۸ تأسیس شد، بعداً در سال ۱۹۴۶ یادداشتی را به فیفا ارائه داد و به دلیل اختلافات سیاسی و اجتماعی آشتی‌ناپذیر بین جوامع عرب و یهودی در فلسطین تحت قیمومیت، درخواست به رسمیت شناختن جداگانه کرد.[۶] این یادداشت تنش‌های عمیق و ناتوانی دو جامعه در همکاری ورزشی تحت چارچوب موجود را برجسته کرد.[۶]
فلسطین تحت قیمومیت، پیش از پایان قیمومیت بریتانیا در سال ۱۹۴۸، پنج بازی بین‌المللی (دو بازی در مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۱۹۳۴، دو بازی در مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۱۹۳۸ و یک بازی دوستانه مقابل لبنان) انجام داد.[۸] در طول این پنج بازی، تیم ملی فقط بازیکنان یهودی را به میدان فرستاد. قبل از هر مسابقه، سه سرود پخش می‌شد: سرود بریتانیایی «خدا نگهدار پادشاه باد»، سرود یهودی (و آینده اسرائیلی) «هاتیکوا» و سرود تیم حریف.[۹] در سال ۱۹۴۸، پس از تأسیس دولت اسرائیل، این تیم رسماً به تیم ملی اسرائیل تبدیل شد.
رکورد جام جهانی فوتبال
| رکورد فلسطین تحت قیومیت در جام جهانی فوتبال | رکورد مرحله مقدماتی | ||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| میزبان(ـان) و سال | مو | ب | پ | م | ش | گ‌ز | گ‌خ | نتیجه | ب | پ | م | ش | گ‌ز | گ‌خ | |
 ۱۹۳۰ |
شرکت نکرد | شرکت نکرد | |||||||||||||
.svg.png){kind=small} ۱۹۳۴ |
راه نیافت | دوم از دو تیم | ۲ | ۰ | ۰ | ۲ | ۲ | ۱۱ | |||||||
 ۱۹۳۸ |
دوم از دو تیم | ۲ | ۰ | ۰ | ۲ | ۱ | ۴ | ||||||||
| ۱۹۵۰–حال | تیم ملی فوتبال اسرائیل را ببینید | تیم ملی فوتبال اسرائیل را ببینید | |||||||||||||
| مجموع | ۰/۳ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | ۰ | مجموع | ۴ | ۰ | ۰ | ۴ | ۳ | ۱۵ | |
نتایج
| ۱۶ مارس ۱۹۳۴ مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۱۹۳۴ | مصر | ۷–۱ | فلسطین | قاهره، مصر |
| گزارش |
|
ورزشگاه: بریتیش آرمی گراند تماشاگران: ۱۳،۰۰۰ داور: استنلی ولز (انگلیس) |
| ۶ آوریل ۱۹۳۴ مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۱۹۳۴ | فلسطین | ۱–۴ | مصر | تل‌آویو، فلسطین تحت قیمومیت |
|
گزارش | ورزشگاه: پالمز گراند تماشاگران: ۸،۰۰۰ داور: فردریک جان گودسبی (انگلیس) |
| ۲۲ ژانویه ۱۹۳۸ مرحله مقدماتی جام جهانی فوتبال ۱۹۳۸ | فلسطین | ۱–۳ | .svg.png){kind=small} یونان | تل‌آویو، فلسطین تحت قیمومیت |
|
گزارش |
|
ورزشگاه: مکابی گراند تماشاگران: ۸،۰۰۰ داور: محمد یوسف (مصر) |
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ Foundation and Affiliation year in Association Information of Israel at FIFA official website
- ↑ Foundation and FIFA affiliation years on association information of Israel بایگانی‌شده در ۶ اکتبر ۲۰۱۴ توسط Wayback Machine at UEFA website
- ↑ Griver, Simon (June 1999). "Sports in Israel". Israel Ministry of Foreign Affairs. Archived from the original on 22 June 2013. Retrieved 20 July 2013.
- 1 2 Sorek, Tamir (2003-08). "PALESTINIANNATIONALISMHASLEFT THEFIELD:ASHORTENEDHISTORY OFARABSOCCERINISRAEL". International Journal of Middle East Studies (به انگلیسی). 35 (3): 417–437. doi:10.1017/S0020743803000175. ISSN 1471-6380.
{{cite journal}}: Check date values in:|date=(help) - ↑ Khalidi, Issam (2014-03-20). "Sports and Aspirations: Football in Palestine, 1900 – 1948". Jerusalem Quarterly (58): 74. doi:10.70190/jq.i58.p74. ISSN 2521-9731.
{{cite journal}}: Check|doi=value (help) - 1 2 3 4 «IsraelArchivePoc». search.archives.gov.il. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۱-۰۱.
- ↑ Magazine، +972 (۲۰۱۵-۰۵-۰۱). «The Palestinian soccer league: A microcosm of a national struggle». +972 Magazine (به انگلیسی). دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۱-۰۱.
- ↑ «British Mandate of Palestine Official Games 1934-1948». www.rsssf.org. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۱-۰۱.
- ↑ «Palestine - International Results - Details». www.rsssf.org. دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۱۱-۰۱.