زندگینامه
جیانی چلاتی در سوندریو، ایتالیا به دنیا آمد. اما دوران نوزادی و نوجوانی خود را در استان فرارا گذراند. او در رشته ادبیات انگلیسی با مدرک جیمز جویس توسط معلم کارلو ایزو از دانشگاه بولونیا فارغ التحصیل شد.[۲] جایی که بعداً در آنجا تدریس کرد (او همچنین در دانشگاه کان، دانشگاه کرنل و دانشگاه براون تدریس کرد).
آثار
جیانی چلاتی اولین کتاب او، کمیک، در سال ۱۹۷۰ در شرکت انتشارات جولیو آینائودی با مقدمه ایتالو کالوینو منتشر شد. چلاتی با کالوینو قصد داشت یک مجله ادبی را تأسیس کند که هرگز تاسیس نشد.
منابع
دادههای کتابخانهای |
|---|
| عمومی | |
|---|
| کتابخانههای ملی | |
|---|
| واژهنامههای زندگینامهای | |
|---|
| پایگاههای دادهٔ علمی | |
|---|
| سایر | |
|---|
|
|---|
| دهه ۱۹۳۰ | |
|---|
| دهه ۱۹۴۰ | |
|---|
| دهه ۱۹۵۰ | |
|---|
| دهه ۱۹۶۰ | |
|---|
| دهه ۱۹۷۰ | |
|---|
| دهه ۱۹۸۰ | Stefano Terra (۱۹۸۰) • Enzo Siciliano (۱۹۸۱) • پریمو لوی (۱۹۸۲) • جولیانا موراندینی (۱۹۸۳) • Gina Lagorio – Bruno Gentili (۱۹۸۴) • Manlio Cancogni (۱۹۸۵) • Marisa Volpi (۱۹۸۶) • Mario Spinella (۱۹۸۷) • رزتا لوی (۱۹۸۸) • سالواتوره مانوتسو (۱۹۸۹) |
|---|
| دهه ۱۹۹۰ | |
|---|
| دهه ۲۰۰۰ | |
|---|
| دهه ۲۰۱۰ |
- نیکولا لاجویا – Michele Emmer – Pierluigi Cappello (۲۰۱۰)
- Alessandro Mari – Mario Lavagetto – Gian Mario Villalta (۲۰۱۱)
- Nicola Gardini – Franco Lo Piparo – Antonella Anedda (۲۰۱۲)
|
|---|
|
|---|
- جووانی باتیستا آنجولتی (۱۹۲۷)
- جووانی کومیسو (۱۹۲۸)
- وینچنزو کاردارلی (۱۹۲۹)
- Gino Rocca (۱۹۳۰)
- Giovanni Titta Rosa (۱۹۳۱)
- Leonida Rèpaci (۱۹۳۲)
- Raul Radice (۱۹۳۳)
- کارلو امیلیو گادا (۱۹۳۴)
- Enrico Sacchetti (۱۹۳۵)
- Silvio Negro (۱۹۳۶)
- Dario Ortolani (۱۹۴۷)
- Pier Antonio Quarantotti Gambini (۱۹۴۸)
- Giulio Confalonieri (۱۹۴۹)
- ویتالیانو برانکاتی (۱۹۵۰)
- ایندرو مونتانلی (۱۹۵۱)
- Francesco Serantini (۱۹۵۲)
- Leonardo Borghese (۱۹۵۳)
- جوزپه ماروتا (۱۹۵۴)
- آلفونسو گاتو (۱۹۵۵)
- Giuseppe Lanza (۱۹۵۶)
- Pier Angelo Soldini (۱۹۵۷)
- Lorenzo Montano (۱۹۵۸)
- ایتالو کالوینو (۱۹۵۹)
- Enrico Emanuelli (۱۹۶۰)
- Giorgio Vigolo (۱۹۶۱)
- Giuseppe Dessì (۱۹۶۲)
- Ottiero Ottieri (۱۹۶۳)
- توماسو لاندولفی (۱۹۶۴)
- Biagio Marin (۱۹۶۵)
- Manlio Cancogni (۱۹۶۶)
- پریمو لوی (۱۹۶۷)
- پیرو کیارا (۱۹۶۸)
- Niccolò Tucci (۱۹۶۹)
- Alberto Vigevani (۱۹۷۰)
- Piero Gadda Conti (۱۹۷۱)
- Anna Banti (۱۹۷۲)
- Sergio Solmi (۱۹۷۳)
- جانی چلاتی (۱۹۷۴)
- Enzo Forcella (۱۹۷۵)
- ماریو سولداتی (۱۹۷۶)
- Sandro Penna (۱۹۷۷)
- کارلو کاسولا (۱۹۷۸)
- Mario Rigoni Stern (۱۹۷۹)
- Giovanni Macchia (۱۹۸۰)
- Pietro Citati (۱۹۸۱)
- Vittorio Sereni (۱۹۸۲)
- Giorgio Bassani (۱۹۸۳)
- ناتالیا گینزبرگ (۱۹۸۴)
- Francesca Duranti (۱۹۸۵)
- لئوناردو شاشا (۱۹۸۶)
- کلادیو ماگریس (۱۹۸۷)
- Luciano Erba (۱۹۸۸)
- Luigi Meneghello (۱۹۸۹)
- Fleur Jaeggy (۱۹۹۰)
- Livio Garzanti (۱۹۹۱)
- Giorgio Bocca (۱۹۹۲)
- Giovanni Giudici (۱۹۹۳)
- آلبرتو آربازینو (۱۹۹۴)
- Daniele Del Giudice (۱۹۹۵)
- Raffaello Baldini (۱۹۹۶)
- Sergio Ferrero (۱۹۹۷)
- Giovanni Raboni (۱۹۹۸)
- فابیو کارپی (۱۹۹۹)
- Andrea Zanzotto
- Mariano Bargellini (۲۰۰۰)
- Serena Vitale (۲۰۰۱)
- Roberto Calasso
- Giorgio Orelli (۲۰۰۲)
- Michele Mari
- Edoardo Sanguineti
- Eva Cantarella (۲۰۰۳)
- Franco Cordero (۲۰۰۴)
- Rosetta Loy (۲۰۰۵)
- Filippo Tuena
- Eugenio Borgna (۲۰۰۶)
- Alessandro Spina (۲۰۰۷)
- Andrej Longo (۲۰۰۸)
- Melania Gaia Mazzucco (۲۰۰۹)
- Corrado Stajano (۲۰۱۰)
- Andrea Bajani (۲۰۱۱)
- Gianfranco Calligarich و Giovanni Mariotti (۲۰۱۲)
- Antonella Tarpino (۲۰۱۳)
- Maurizio Cucchi و Valerio Magrelli (۲۰۱۴)
- Sandro Veronesi (۲۰۱۵)
- Paolo Di Stefano و Paolo Maurensig (۲۰۱۶)
- Vivian Lamarque (۲۰۱۷)
- Helena Janeczek (۲۰۱۸)
- Marco Balzano (۲۰۱۹)
- Enrico Deaglio (۲۰۲۰)
- Giorgio Fontana (۲۰۲۱)
- Benedetta Craveri (۲۰۲۲)
|