کارلو گینتسبورگ
کارلو گینزبورگ | |
|---|---|
 مارس ۲۰۱۳ | |
| زادهٔ | تورین، ایتالیا |
| ملیت | ایتالیا |
| پیشه | تاریخ‌نگار |
| امضاء | |
 | |
کارلو گینزبورگ (انگلیسی: Carlo Ginzburg؛ ۱۵ آوریل ۱۹۳۹ – ۱۷ ژوئن ۲۰۲۶) یک تاریخ‌نگار اهل ایتالیا بود. گینزبورگ برنده جایزه ویارجو (۱۹۹۸) شده بود.
زندگی
کارلو گینزبورگ، پسر ناتالیا گینزبورگ، رمان‌نویس و لئونه گینزبورگ، فیلسوف، تاریخ‌نگار و منتقد ادبی، در سال ۱۹۳۹ در تورین ایتالیا به دنیا آمد. علاقه او به تاریخ تحت تأثیر آثار مورخان دلیو کانتیموری و مارک بلوخ بود. او در سال ۱۹۶۱ مدرک دکترای خود را از دانشگاه پیزا دریافت کرد. او در دانشگاه بولونیا، دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس در سال‌های ۱۹۸۸-۲۰۰۶ تدریس می‌کرد.
کنش‌های روشنفکری
در سال ۱۹۷۹، گینزبورگ رسماً از پاپ سابق ژان پل دوم درخواست کرد که آرشیو تفتیش عقاید را باز کند. در حالی که پاسخ فوری واتیکان هنوز مشخص نشده است، گروه محدودی از محققان تا سال ۱۹۹۱ اجازه دسترسی به این موضوع را پیدا کردند. در ژانویه ۱۹۹۸ بایگانی‌ها به طور رسمی برای «محققان واجد شرایط» باز شد. کاردینال راتزینگر (که بعداً پاپ بندیکت شانزدهم شد) گینزبورگ و نامه سال ۱۹۷۹ او را به عنوان نقش مهمی در تصمیم واتیکان برای باز کردن این آرشیوها معرفی کرد. گینزبورگ در مورد استفاده از آمار برای قضاوت در باره آن دوره تردید داشت. گینزبورگ گفت: «در بسیاری از موارد، ما شواهدی نداریم، شواهد از دست رفته است.»
همراه با پل گینزبورگ، مارچلو فلورس، سرجیو لوزاتو، کلودیو پاوونه، انزو تراورسو و غیره، گینزبورگ در ژانویه ۲۰۰۲ خواستار رد لایحه‌ای شد که توسط وزیر دادگستری کلمنته ماستلا ارائه شده بود که انکار هولوکاست را غیرقانونی می‌کرد. آنها استدلال کردند که قوانین ایتالیا برای مقابله با چنین اعمالی کافی است. لایحه اصلاح شده سرانجام خود را به احکام تقویت‌کننده در مورد سخنان مشوق نفرت محدود کرد.[۱]
او در سال ۲۰۱۰ جایزه بالزان را دریافت کرد و در سال ۲۰۱۳ به عنوان عضو بین‌المللی انجمن فیلسوفان آمریکا انتخاب شد.[۲]
ترجمه به فارسی
کتاب پنیر و کرم‌ها: جهان یک آسیابان قرن شانزدهمی اثر کارلو گینزبرگ با ترجمۀ ابوذر فتاحی‌زاده و محمدجواد عبداللهی در نشر نو منتشر شده است. کارلو گینزبورگ در پنیر و کرم‌ها کوشیده است سطر به سطر اسناد اندکی را که از محاکمهٔ او بر جای مانده است، بکاود و جهان‌بینی این آسیابان گمنام را ترسیم کند و نشان دهد که شهروندان عادی آن‌گونه که تا کنون گمان می‌برده‌ایم، صرفاً فرمانبرِ فرادستان نبوده‌اند، بلکه فقط صدایشان ناشنیده مانده است. پنیر و کرم‌ها از شاخص‌ترین نمونه‌های تاریخ‌نگاری خُرد و تاریخ‌نگاریِ فرهنگی در جهان است.[۳]
منابع
- ↑ "Vatican downgrades Inquisition toll". NBC News (in English). 2004-06-15. Retrieved 2023-05-31.
- ↑ «Newly Elected - April 2013». بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۳ آوریل ۲۰۱۴. دریافت‌شده در ۳۱ مه ۲۰۲۳.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:ربات:وضعیت نامعلوم پیوند اصلی (رده) - ↑ «پنیر و کرم‌ها - نشرنو - کارلو گینزبورگ». دریافت‌شده در ۲۰۲۵-۰۳-۲۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Carlo Ginzburg». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۶ سپتامبر ۲۰۱۵.
- «Carlo_Ginzburg». دریافت‌شده در ۶ سپتامبر ۲۰۱۵.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
پیوند به بیرون
- افراد ایتالیایی اوکراینی-یهودیتبار
- اهالی تورین
- برندگان جایزه ویارجو
- تاریخنگاران اهل ایتالیا
- تاریخنگاران یهودی
- زادگان ۱۹۳۹ (میلادی)
- نویسندگان سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
- نویسندگان مرد سده ۲۰ (میلادی)
- نویسندگان مرد غیرداستانی اهل ایتالیا
- یهودیان اهل ایتالیا
- یهودیان ایتالیایی سده ۲۰ (میلادی)
- تاریخنگاران سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
- نویسندگان مرد سده ۲۰ (میلادی) اهل ایتالیا
- بیخدایان اهل ایتالیا