حاتصور هگلیلیت
حاتصور هگلیلیت
חצור הגלילית | |
|---|---|
| نویسه‌گردانی(های) Hebrew | |
| • ایزو ۲۵۹ | Ḥaçor ha Glilit |
| • Also spelled | Hatzor HaGlilit (unofficial) |
 نمایی از حاتصور هگلیلیت | |
  حاتصور هگلیلیت  حاتصور هگلیلیت | |
| مختصات: ۳۲°۵۸′۴۶″ شمالی ۳۵°۳۲′۳۷″ شرقی / ۳۲٫۹۷۹۴۴°شمالی ۳۵٫۵۴۳۶۱°شرقی | |
| کشور |  اسرائیل |
| منطقه | شمالی |
| بخش | صفد |
| بنیان‌گذاری | ۱۹۵۳ |
| حکومت | |
| • رئیس شهرداری | میکائل کابسا |
| مساحت | |
| • کل | ۵۱۷۰ دونوم (۵٫۱۷ کیلومتر مربع یا ۲٫۰۰ مایل مربع) |
| معنای نام | حاتصور جلیل |
| وبگاه | http://www.hatzorg.co.il |
حاتصور هگلیلیت (חצור הגלילית، به معنی «حاتصور جلیل») شهری در فلات کورازیم در جلیل علیا در شمال اسرائیل است که در نزدیکی روش پینا و صفد قرار دارد. نام این شهر از محوطه باستانی تل هازور گرفته شده‌است. این شهر در ارتفاع ۳۵۰ متری از سطح دریا واقع شده و مشرف بر دره هولا است.
حاتصور هگلیلیت در سال‌های ۱۹۵۲–۱۹۵۳ به‌عنوان اردوگاه موقت (معبره) برای اسکان مهاجران و پناهندگان یهودی که عمدتاً از شمال آفریقا آمده بودند بنیان گذاشته شد. این شهر در سال ۱۹۵۶ به شورای محلی ارتقا یافت و در سال ۱۹۵۸ جایگاه «شهر توسعه» را دریافت کرد. از جاذبه‌های شناخته‌شده شهر آرامگاه حونی دایره‌کش است که یکی از چهره‌های افسانه‌ای یهودی به‌شمار می‌رود.
پیشینه
هازور باستان
حاتصور هگلیلیت نام خود را از شهر باستانی هازور گرفته‌است که شهری کنعانی و سپس اسرائیلی بود و به قبیله نفتالی تعلق داشت (یوشع ۱۹:۳۶).[۱] در سال ۷۳۲ پیش از میلاد، تیگلات-پیلسر سوم پادشاه امپراتوری آشوری نو این شهر را فتح کرد و ساکنان آن را تبعید نمود و شهر به‌کلی سوزانده شد.[۲][۳]
هازور باستان در تل هازور کشف شده‌است. این تل در نزدیکی کیبوتص ایلت هشحر و چند کیلومتر شمال حاتصور هگلیلیت قرار دارد.[۲]
حاتصور هگلیلیت نوین
حاتصور هگلیلیت در سال‌های ۱۹۵۲–۱۹۵۳ به‌عنوان اردوگاه موقت (معبره) بنیان گذاشته شد.[۴] این اردوگاه جدید بر زمین‌های روستای تخلیه‌شدهٔ مغر الخیط فلسطینی، در ۱ کیلومتری جنوب شرقی محل روستا، ساخته شد.[۵] دو اردوگاه مجاور در ابتدا «حاتصور الف» و «حاتصور ب» نامیده می‌شدند و نام خود را از محوطهٔ باستانی تل هازور گرفته بودند. این اردوگاه‌ها مهاجران و پناهندگان یهودی را که عمدتاً از شمال آفریقا آمده بودند در خود جای داده بودند.[۴]
در سال ۱۹۵۶ حاتصور هگلیلیت جایگاه شورای محلی را دریافت کرد. تا سال ۱۹۵۸ جمعیت شهر به ۴٬۰۰۰ نفر رسید و جایگاه شهر توسعه به آن اعطا شد.[۶] در طول زمان، شهر ویژگی جمعیت‌شناختی یهودی سنتی-مذهبی خود را حفظ کرد و بعدها محله‌ای از یهودیان فوق‌ارتدوکس نیز در آن شکل گرفت که حسیدیم گور در آن ساکن شدند.[۶]
در دسامبر ۲۰۱۱ بر اساس داده‌های سازمان مرکزی آمار اسرائیل، جمعیت شهر ۸٬۷۰۵ نفر بود و نرخ رشد جمعیت آن صفر درصد گزارش شد.[۷]
جمعیت‌شناسی
در سال ۲۰۲۲ حدود ۹۷٫۵ درصد جمعیت شهر یهودی و ۲٫۵ درصد دیگر بودند.[۸] جمعیت شهر از یهودیان با گرایش‌های گوناگون (سکولار، سنتی و ارتدوکس) تشکیل شده‌است.[۶]
جاذبه‌ها
یکی از شناخته‌شده‌ترین جاذبه‌های شهر آرامگاه حونی دایره‌کش (חוני המעגל) است که در کنار آرامگاه دو نوهٔ او یعنی ابا حیلقیا و حنان هنحبا قرار دارد.[۹] بر پایه افسانه‌های یهودی، حونی دایره‌کش توانایی آوردن باران با دعاهایش را داشت. او در بسیاری از منابع یهودی از جمله طومارهای بحر میت به‌عنوان یکی از «باران‌آوران» شناخته شده‌است و همین موضوع دربارهٔ دو نوه‌اش نیز صدق می‌کند.[۹] وجود این زیارتگاه شمار زیادی از پیروان حسیدیم گور را به این شهر جذب کرده‌است.[۹]
منابع
- ↑ این شهر را باید از هازوری که در قلمرو قبیلهٔ یهودا قرار داشت (یوشع ۱۵:۲۳) و حاتصور اشدود بر اساس آن نام‌گذاری شده، متمایز دانست.
- 1 2 اسرائیل فینکلشتاین، کتاب مقدس کشف‌شده
- ↑ «The Alleged 'Anchor Point' of 732 BC for the Destruction of Hazor V» (PDF). AntOr ۶. ۲۰۰۸. بایگانی‌شده از اصلی (PDF) در ۶ اكتبر ۲۰۲۳. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
{{cite web}}: بیش از یک پارامتر|تاریخ بازبینی=و|بازبینی=داده‌شده است (کمک); تاریخ وارد شده در|archive-date= - 1 2 Vilnay (1976), p. 2489
- ↑ Khalidi، Walid (۱۹۹۲). All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in ۱۹۴۸. مؤسسه مطالعات فلسطین. شابک ۰-۸۸۷۲۸-۲۲۴-۵.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) ص۴۷۹ - 1 2 3 HaReuveni (1999), p. 327
- ↑ «Table 3 - Population of Localities Numbering Above 2,000 Residents and Other Rural Population» (PDF). سازمان مرکزی آمار اسرائیل. ۳۰ ژوئن ۲۰۰۹. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «חצור הגלילית» (PDF). سازمان مرکزی آمار اسرائیل. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 3 «Chatzor Ha-Gelilit – Tomb of the Circle Maker». OHR. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Hatzor HaGlilit». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Hatzor-Haglilit». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای فرانسوی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «حتسور هجلیلیت». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عربی ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Hatzor HaGlilit». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای اسپانیایی ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
کتاب‌شناسی
- HaReuveni، Immanuel (۱۹۹۹). Lexicon of the Land of Israel. Miskal - Yedioth Ahronoth Books and Chemed Books. شابک ۹۶۵-۴۴۸-۴۱۳-۷.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - Khalidi، Walid (۱۹۹۲). All That Remains: The Palestinian Villages Occupied and Depopulated by Israel in ۱۹۴۸. مؤسسه مطالعات فلسطین. شابک ۰-۸۸۷۲۸-۲۲۴-۵.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - Vilnai، Ze'ev (۱۹۷۶). Hatzor (۵), Ariel Encyclopedia, Volume ۳. Am Oved.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
پیوند به بیرون
پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به Hatzor HaGlilit در ویکی‌انبار - وبگاه رسمی حاتصور هگلیلیت
- مناطق مسکونی بنیانگذاریشده در ۱۹۵۳ (میلادی)
- مکانهای زیارتی یهودی
- بنیانگذاریهای ۱۹۵۳ (میلادی) در اسرائیل
- شوراهای محلی در استان شمال (اسرائیل)