روش پینا
روش پینا
ראש פינה | |
|---|---|
| نویسه‌گردانی(های) Hebrew | |
| • ایزو ۲۵۹ | Roˀš Pinna |
| • Also spelled | Rosh Pina (official) Rosh Pinah (unofficial) |
 نمایی از روش پینا | |
  روش پینا  روش پینا | |
| مختصات: ۳۲°۵۸′۱۲″ شمالی ۳۵°۳۲′۳۲″ شرقی / ۳۲٫۹۷۰۰۰°شمالی ۳۵٫۵۴۲۲۲°شرقی | |
| کشور |  اسرائیل |
| منطقه | شمالی |
| بخش | صفد |
| بنیان‌گذاری | ۱۸۸۲ |
| حکومت | |
| • رئیس شهرداری | موتی هاتیئل |
| مساحت | |
| • کل | ۱۷۵۶۹ دونوم (۱۷٫۵۶۹ کیلومتر مربع یا ۶٫۷۸۳ مایل مربع) |
| معنای نام | سنگ زیربنا |
روش پینا (به عبری: ראש פינה، به معنای «سنگ زیربنا») شهرکی در فلات کورازیم در جلیل علیا و بر دامنه‌های شرقی کوه کنعان در منطقه شمالی اسرائیل است. این شهرک نخستین بار در سال ۱۸۷۸ با نام «گی اونی» توسط یهودیان محلی از صفد پایه‌گذاری شد، اما به دلیل خشکسالی و دشواری‌های اقتصادی تقریباً متروک گردید. در سال ۱۸۸۲ سی خانوار یهودی مهاجر از رومانی شهرک را با نام روش پینا بازسازی کردند. نام شهرک از مزمور ۱۱۸، آیه ۲۲ گرفته شده‌است: «سنگی که بنّایان رد کردند، سنگ زیربنا شد».
روش پینا یکی از کهن‌ترین شهرک‌های صهیونیستی در سرزمین اسرائیل به‌شمار می‌رود و در تاریخ مهاجرت یهودیان به فلسطین جایگاه ویژه‌ای دارد. این شهرک در نزدیکی شهر صفد و شمال دریاچه طبریه قرار دارد و از جاذبه‌های گردشگری و تاریخی منطقه جلیل به‌شمار می‌آید.
جغرافیا
.jpg)
روش پینا در شمال دریاچه طبریه، بر دامنه‌های شرقی کوه کنعان، در فاصله نزدیک به ۲ کیلومتری شرق شهر صفد واقع شده‌است.[۱] ارتفاع شهرک از سطح دریا نزدیک به ۴۲۰ متر است.[۱] در شمال روش پینا دره حوله قرار دارد که در دهه ۱۹۵۰ آب‌های باتلاقی آن زهکشی شد.[۱]
پیشینه
بنیان‌گذاری نخست (۱۸۷۸)
در بهار ۱۸۷۸ روستای عربی جاعونه نیمی از زمین‌های خود، نزدیک به ۲۵۰۰ دونم، را به یهودیانی از صفد فروخت تا هزینه مهاجرت برخی از روستاییان به حوران تأمین شود.[۲] به رهبری الیعزر روکح، یهودیان در جاعونه مستقر شدند و از بیم ناتوانی در مقابله با یورش بدوی‌ها در میان عرب‌ها زندگی کردند.[۲] آنان شهرک خود را «گی اونی» (به معنای «دره نیرومندی من») نامیدند که برگردان عبری نام عربی بود.[۳] گی اونی نزدیک به سه ماه پیش از پتخ تیکوا پایه‌گذاری شد، هرچند به دلایل تاریخی گوناگون، پتخ تیکوا نخستین شهرک یهودی شناخته می‌شود.[۴]
پس از یک سال برداشت خوب، خشکسالی شهرک را فراگرفت. عرب‌ها زمین‌های خود را در گرو گذاشتند اما یهودیان حاضر به این کار نشدند و ناگزیر محل را ترک گفتند.[۲] تنها خانواده‌های فریدمن، کلر و شوارتز در شهرک باقی ماندند.[۵]
بازسازی شهرک (۱۸۸۲)
در سال ۱۸۸۲ شهرک به صورت یک موشاوا توسط مهاجران از رومانی بازسازی شد و نام آن به «روش پینا» (سنگ زیربنا) تغییر یافت؛ این نام برگرفته از مزمور ۱۱۸، آیه ۲۲ است.[۳][۲] موشه داوید شوب (زاده ۱۸۵۴ در موینشت، درگذشته ۱۹۳۸ در اورشلیم) پیشتر برای یافتن و خرید زمین مناسب فرستاده شده بود.[۱]
حمایت بارون روچیلد
روش پینا یکی از نخستین شهرک‌های یهودی کشاورزی نوین در سرزمین اسرائیل بود که در آن زمان بخشی از امپراتوری عثمانی به‌شمار می‌رفت. در سال ۱۸۸۳ این شهرک نخستین شهرک یهودی شد که زیر حمایت مالی بارون ادموند جیمز دو روتشیلد قرار گرفت.[۶] نماینده روچیلد، یهوشوا اوسوتسکی، زمین‌های بیشتری از صفد و جاعونه خریداری کرد و شهرک را گسترش داد.[۲] روش پینا روابط خوبی با جاعونه داشت و حتی یک مدرسه نوین عربی در آنجا تأسیس کرد، اما درگیری‌های جدی با قبیله بدوی الزنغریه داشت.[۲]
در سال ۱۸۸۴ بارون روچیلد شهرک را زیر نظر خود گرفت و کارگاه بافندگی ابریشم در آنجا تأسیس کرد. اما اختلاف میان پیشگامان و نمایندگان بارون و نیز بحران جهانی بازار ابریشم سبب تعطیلی کارگاه شد. در سال ۱۹۰۰ روچیلد حمایت مالی خود را قطع کرد و مدیریت شهرک را به سازمان «یکا» (به عبری: יק"א) واگذاشت و از ۱۹۲۳ سازمان «پیکا» سرپرستی شهرک را بر عهده گرفت.[۷]
بازدید لارنس اولیفنت
لارنس اولیفنت، نویسنده و فعال بریتانیایی، کمک‌های مالی از کریستادلفین‌ها و دیگر همدلان در بریتانیا برای روش پینا گردآوری کرد.[۸] او در سال ۱۸۸۶ از روش پینا بازدید کرد و در کتاب خود شرحی از آن نوشت. اولیفنت از ۲۳ خانوار رومانیایی و ۴ خانوار روسی با مجموع ۱۴۰ نفر جمعیت یاد کرده و شهرک را امیدوارکننده‌ترین تلاش استعماری در فلسطین خوانده‌است.[۹]
دوران قیمومت بریتانیا
بر پایه سرشماری ۱۹۲۲ که مقامات قیمومت بریتانیا انجام دادند، روش پینا ۴۶۸ ساکن داشت: ۴۶۰ یهودی، ۴ مسلمان و ۴ مسیحی.[۱۰]
پیش از استقلال اسرائیل، روش پینا محل گذر یهودیان سوریه بود که از کشور خود می‌گریختند و همچنین مرکز اسکان بنیان‌گذاران آتی روستاهای پیرامون از جمله بیریا، نئوت مردخای و امیر بود.[۷] شلومو بن‌یوسف، از اعضای جنبش بیتار که در روش پینا اقامت داشت، نخستین محکوم به اعدام و اعدام‌شده به دست بریتانیایی‌ها بود.[۷]
روش پینا ۱۹۲۶
روش پینا ۱۹۳۷
خانه گمرک، روش پینا. ژانویه ۱۹۳۹
اردوگاه فیلو تیپ ۱۱ یفتاح، روش پینا، ۱۹۴۸
اردوگاه فیلو، روش پینا. ۱۹۴۸
اعضای تیپ ۱۱ یفتاح در ورود به اردوگاه فیلو، روش پینا. ۱۹۴۸
اردوگاه فیلو، گردان یکم تیپ یفتاح، ۱۹۴۸
تیپ ۱۱ یفتاح پاسگاه پلیس روش پینا را در جریان عملیات یفتاح تصرف می‌کند، ۱۹۴۸
کشف گندم دودانه وحشی
گیاه‌شناس آرون آرونسون در سال ۱۹۰۶ هنگام پژوهش‌های میدانی در پیرامون روش پینا، گندم دودانه وحشی (به لاتین: Triticum dicoccoides) را کشف کرد. او این‌گونه را «مادر گندم» نامید و این کشف برای دانشمندان کشاورزی و تاریخ‌نگاران تمدن بشری اهمیت بسیاری داشت.[۱۱] ژنتیک‌دانان اثبات کرده‌اند که گندم دودانه وحشی نیای بیشتر گونه‌های گندم اهلی پرکشت امروزی است، به استثنای گندم دوروم؛ گندم تک‌دانه نیز گونه کهن دیگری است که امروزه تنها به صورت بازمانده کشت می‌شود.[۱۱]
جمعیت‌شناسی
در سال ۲۰۲۲ نزدیک به ۹۷٫۴ درصد ساکنان یهودی و ۲٫۶ درصد دیگر بودند.[۱۲] در سال ۱۹۴۸ هنگام تأسیس اسرائیل، جمعیت شهرک ۳۴۶ نفر بود.[۶]
آموزش
روش پینا در سال ۱۸۹۹ نخستین مدرسه عبری‌زبان جلیل را تأسیس کرد.[۱۳] مدیر مدرسه، یتسحاق اپستاین، چهار کودک عرب را نیز در مدرسه ثبت‌نام کرد.[۱۳]
حمل‌ونقل
فرودگاه بن‌یعقوب (فرودگاه مخنایم) در فاصله ۲٫۱ کیلومتری روش پینا واقع شده و برای پروازهای داخلی کاربرد دارد.[۱][۶]
مراکز درمانی
مرکز میفنه (به معنای «نقطه عطف»)، برنامه‌ای برای درمان اختلال طیف اوتیسم، در روش پینا واقع است.[۱۴] همچنین پروفسور گیدئون مر، متخصص مالاریا و اپیدمیولوژیست، در سال ۱۹۲۷ آزمایشگاهی برای پژوهش دربارهٔ مالاریا در روش پینا بنیان‌گذاری کرد که شهرت جهانی یافت.[۷]
نشانه‌ها و جاذبه‌ها
- میتسپه هایامیم: یک مرکز آبگرم درمانی در کوهستان نزدیک روش پینا با امکانات بهداشتی و آرایشی، گالری هنری و باغ ارگانیک.[۱]
- خانه بزرگان: ساختمانی ساخته‌شده در ۱۸۸۲ که مرکز اداری و مالی روش پینا و دیگر شهرک‌های جلیل بود.[۱]
- کنیسه قدیمی: ساخته‌شده در ۱۸۸۷ با کمک مالی بارون روچیلد، بر بقایای دوره بیزانسی. مبلمان چوبی آن کار دو ساکن روش پینا، یوسف وینبرگ و آوراهام حلفون، در حالت اصلی باقی مانده‌است.[۷]
- باغ‌های بارون روچیلد: طراحی‌شده توسط معمار منظر فرانسوی و کاشته‌شده در ۱۸۸۶. درختان کاج و بوته‌های گل کاغذی از فرانسه آورده شده بودند.[۱]
- خانه پیکا: خانه‌ای که مرکز اداری و اقامتگاه نمایندگان بارون روچیلد بود و امروزه نمایشی شنیداری-دیداری دربارهٔ پیشینه روش پینا ارائه می‌دهد.[۱]
- اقامتگاه پروفسور مر: خانه پروفسور گیدئون مر که اتاقی یادبود و نمایشگاهی از ابزارهای باستانی، تجهیزات آزمایشگاهی و کتاب‌های درسی کهن را در خود جای داده‌است.[۱۵]
- آرامگاه حونی هامعگل: مقبره حونی هامعگل، دانشمند یهودی، در حاشیه حاتصور هگلیلیت و چند کیلومتری روش پینا قرار دارد.[۱]
- دژ پلیس (تگارت): دژی ساخته‌شده در دوران قیمومت بریتانیا در شرق شهرک، برای مقابله با شورش‌های عربی سال‌های ۱۹۳۶–۱۹۳۹.[۷]
ساکنان نام‌آشنا
منابع
- 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 «Rosh Pinna». ویکی‌پدیای انگلیسی. دریافت‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 3 4 5 6 Avneri، Arieh L. (۱۹۸۴). The Claim of Dispossession. Yad Tabenkin; Transaction Books. ص. ۸۵–۸۶.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 Orni، Efraim. Encyclopedia Judaica. ج. ۱۷. Thomson Gale. ص. ۴۶۶.
- ↑ «בראשית היה „גיא־עוני"». Davar. ۳ مه ۱۹۶۲.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «One Humid Morning in 1878 Riders Went Out to Gai Oni». ۲۰ مارس ۲۰۱۴.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 3 4 «Rosch Pina». ویکی‌پدیای آلمانی. دریافت‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 3 4 5 6 7 «Rosh Pina». ویکی‌پدیای فرانسوی. دریافت‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Thomas Amit (۲۰۰۷). «Laurence Oliphant: Financial Sources for his Activities in Palestine in the ۱۸۸۰s». Palestine Exploration Quarterly. ۱۳۹ (۳): ۲۰۵–۲۱۲.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Extract from page 71 of "Haifa or Life in Modern Palestine"». Laurence Oliphant. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۳ دسامبر ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۲۷ مارس ۲۰۲۶.
{{cite web}}: بیش از یک پارامتر|تاریخ بازبینی=و|بازبینی=داده‌شده است (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Palestine Census (1922)». Internet Archive. دریافت‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 Junhua Peng و دیگران (۲۰۰۰). «Molecular Genetic Maps in Wild Emmer Wheat, Triticum dicoccoides». Genome Research. ۱۰ (۱۰): ۱۵۰۹–۱۵۳۱.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «ראש פינה» (PDF). سازمان مرکزی آمار اسرائیل. دریافت‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - 1 2 «Rosh Pinna». Crwflags.com. دریافت‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «The Mifne Center». Mifne-autism.com. دریافت‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Rosh Pina». Stateofisrael.com. دریافت‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Rosh Pinna». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Rosh Pina». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای فرانسوی، بازبینی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Rosch Pina». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای آلمانی ، بازبینی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «روش بینا». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عربی ، بازبینی‌شده در ۲۶ مارس ۲۰۲۶.
پیوند به بیرون
پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به Rosh Pina در ویکی‌انبار
- روش پینا در وبگاه دولت اسرائیل
- شوراهای محلی در استان شمال (اسرائیل)
- مناطق مسکونی بنیانگذاریشده در ۱۸۸۲ (میلادی)
- روستاهای یهودی در امپراتوری عثمانی
- بنیانگذاریهای ۱۸۸۲ (میلادی) در امپراتوری عثمانی
- جاذبه‌های گردشگری در استان شمال (اسرائیل)