حزب توری

حزب توری یا توری‌ها (به انگلیسی: Tories) در ابتدا یک جناح سیاسی با سازماندهی ضعیف و بعدها یک حزب سیاسی در پارلمان‌های انگلستان، اسکاتلند، ایرلند، بریتانیای کبیر و بریتانیای متحد بودند.

آن‌ها اولین بار در طول بحران محرومیت (۱۶۷۹) ظهور کردند، زمانی که با تلاش‌های ویگ‌ها برای محروم کردن جیمز، دوک یورک از جانشینی به دلیل کاتولیک بودن او، مخالفت کردند. توری‌ها، علی‌رغم مخالفت شدید خود با کاتولیک‌گرایی تحت حمایت دولت، با محرومیت جیمز مخالف بودند، زیرا معتقد بودند وراثت مبتنی بر تولد زیربنای یک جامعه باثبات است.

پس از به سلطنت رسیدن جرج یکم در سال ۱۷۱۴، توری‌ها هیچ سهمی در دولت نداشتند. آن‌ها به عنوان یک نهاد سیاسی سازمان‌یافته در اوایل دهه ۱۷۶۰ از بین رفتند؛ با این حال، این اصطلاح در سال‌های بعد همچنان توسط برخی نویسندگان سیاسی به عنوان یک توصیف شخصی به کار می‌رفت. حدود ۲۰ سال بعد، یک حزب توری جدید ظهور کرد و بین سال‌های ۱۷۸۳ تا ۱۸۳۰ در دولت شرکت داشت؛ رهبران این دوره ویلیام پیت کوچک و سپس رابرت جنکینسون، دومین ارل لیورپول بودند.

ویگ‌ها در انتخابات ۱۸۳۱، که عمدتاً بر سر مسئله اصلاحات انتخاباتی (که توری‌ها با آن مخالف بودند) برگزار شد، کنترل پارلمان را به دست گرفتند. قانون نمایندگی مردم ۱۸۳۲ (Representation of the People Act 1832)، حوزه‌های شهری فاسد (rotten boroughs) را که بسیاری از آن‌ها تحت کنترل توری‌ها بودند و به مجلس عوام نماینده می‌فرستادند، حذف کرد. به این ترتیب تعداد نمایندگان پارلمان توری‌ها در انتخابات ۱۸۳۲ به ۱۷۵ نفر کاهش یافت.

تحت رهبری رابرت پیل، که سند سیاسی معروف به مانیفست تام‌وُرث (Tamworth Manifesto) را منتشر کرد، توری‌ها شروع به دگردیسی به حزب محافظه‌کار کردند. با این حال، لغو قوانین ذرت توسط او در سال ۱۸۴۶ باعث شد که حزب از هم بپاشد؛ در نهایت، جناحی که توسط ارل دِربی و بنجامین دیزرائیلی رهبری می‌شد، به حزب محافظه‌کار مدرن تبدیل شد، که اعضای آن هنوز هم معمولاً به عنوان توری شناخته می‌شوند.^[۸]

• توری
• محافظه‌کاری
• محافظه‌کاری لیبرال
• توری صورتی
• حزب محافظه‌کار بریتانیا
• حزب محافظه‌کار کانادا
• حکومت سلطنتی استرالیا
• وفادارماندگان آمریکا

1. ↑ "A Brief History of the Conservative Party". Conservatives. 24 اکتبر 2007. Archived from the original on 13 March 2008.
2. ↑ Holmes, Geoffrey (1983). "Eighteenth-Century Toryism". The Historical Journal. 26 (3): 755–760. doi:10.1017/S0018246X00021178. JSTOR 2639092. S2CID 162328892.
3. ↑ Patrick Dunleavy, Paul Joseph Kelly, Michael Moran. British Political Science: Fifty Years of Political Studies. Oxford, England, UK; Malden, Massachusetts, USA: Wiley-Blackwell, 2000. Pp. 107–108.
4. ↑ "Making Sense of the Divine Right of Kings". 18 December 2020.
5. ↑ Andrew Whittaker, ed. (2009). Britain: Be Fluent in British Life and Culture. Thorogood Publishing.
6. ↑ James Frey, ed. (2020). The Indian Rebellion, 1857–1859: A Short History with Documents. Hackett Publishing. p. XXX. ISBN 978-1-6246-6905-7. British politics of the first half of the nineteenth century was an ideological spectrum, with the Tories, or Conservative Party, on the right, the Whigs as liberal-centrists, and the radicals on the left.
7. ↑ Filby, Eliza (23 November 2013). "The death of Tory Anglicanism". spectator.co.uk. Retrieved 5 October 2024.
8. ↑ "Tories (British political party)". Wikipedia (به انگلیسی). 2025-09-22.