حزب کمونیست کارگری ایران–حکمتیست (خط رسمی)

حزب کمونیست کارگری ایران–حکمتیست (خط رسمی)
دبیر کمیتۀ رهبریخالد حاج‌محمدی (۲۰۲۴-تاکنون)[۱]
دبیر کمیتۀ مرکزیآذر مدرسی
بنیان‌گذارکوروش مدرسی
بنیان‌گذاری۲۴ اوت ۲۰۰۴ (۳ شهريور ۱۳۸۳)
انشعاب ازحزب کمونیست کارگری ایران
روزنامهحکمتیست (هفتگی)
کمونیست (ماهانه)
نینا (نشریهٔ دفتر کردستان حزب)
شاخهٔ مسلحگارد آزادی[۲]
مرام سیاسیکارگرگرایی
مارکسیسم-لنینیسم
کمونیسم
کمونیسم کارگری
کمونیسم شورایی
فمینیسم مارکسیستی
طیف سیاسیچپ
رنگ رسمی     سرخ      سفید
شعارکارگران جهان متحد شوید
وبگاه

حزب کمونیست کارگری ایران–حکمتیست (خط رسمی) یک حزب سیاسی در ایران و اپوزیسیون جمهوری اسلامی است که علیه این حکومت فعالیت می‌کند.[۳] دفتر رسمی این حزب در خارج از ایران قرار دارد. پسوند «(خط رسمی)» از زمان کنگرهٔ هفتم حزب در سال ۲۰۱۴ به نام این حزب افزوده شده‌است.[۴]

تاریخچه

پس از درگذشت منصور حکمت و به‌ویژه در جریان کنگرۀ چهارم این حزب در دسامبر ۲۰۰۳ اختلافات در رهبری حزب کمونیست کارگری ایران شدت یافت. دفتر سياسی حزب و حمید تقوایی رهبر حزب در ابتدا برای برگزاری پلنوم کميته مرکزی در اواخر سپتامبر به توافق رسیدند، اما تقوایی در سمينار اينترنتی ۲۱ اوت ۲۰۰۴ اعلام کرد این پلنوم را به رسمیت نخواهد شناخت و در آن شرکت نخواهد کرد و متعاقباً برای تشکیل کنگرۀ فوق‌العاده حزب در اواسط سپتامبر فراخوان اعلام کرد. به دنبال این مواضع، اکثریت رهبری این حزب در ۲۴ اوت ۲۰۰۴ (۳ شهريور ۱۳۸۳ خورشیدی) از حزب کمونیست کارگری ایران اعلام انشعاب کرده و حزبی جدید با نام اولیهٔ «حزب کمونیست کارگری ایران–حکمتیست» تشکیل دادند. طی این انشعاب بیش از نیمی از کمیتهٔ مرکزی حزب کمونیست کارگری ایران و تقریباً تمام کمیتهٔ کردستان آن به این حزب جدید پیوستند. ريبوار احمد رهبری حزب کمونیست کارگری عراق نیز از این حرکت حمایت کرد[۵] و از این حزب هم‌اکنون با عنوان خواهرخواندهٔ حزب کمونیست کارگری ایران–حکمتیست (خط رسمی) یاد می‌شود. گروه انشعابی که حزب جدید را بنیان نهادند، «ادامه سنت حزبی کمونیسم کارگری و خط منصور حکمت» را هدف خود اعلام کردند و حزب خود را «تداوم‌بخش جنبش کمونيسم کارگری» نامیدند. بر اساس بیانیۀ تأسیس حزب کمونیست کارگری ایران-حکمتیست، این حزب «يک حزب مارکسيستی» و «انترناسيوناليستی» است که «برای همبستگی بين‌المللی طبقۀ کارگر» فعالیت می‌کند و به «سازماندهی انقلاب اجتماعی طبقۀ کارگر برای برچيدن نظام سرمايه‌داری» و «برپايی جامعه‌​ای نوين مبتنی بر برابری اقتصادی و اجتماعی، آزادی سياسی انسان‌ها و شکوفايی خلاقيت‌های مادی و معنوی بشری» متعهد است. این حزب در همین راستا در ايران «تبديل طبقۀ کارگر به يک نيروی قدرتمند اجتماعی و سياسی» با هدف «استقرار حکومت کارگری يعنی جمهوری سوسياليستی و تحقق برنامۀ "يک دنيای بهتر"» را هدف خود اعلام کرده و سرنگونی نظام جمهوری اسلامی را «يکی از ملزومات اوليه تحقق اين هدف» می‌داند.[۵]

در سال ۲۰۱۲ (۱۳۹۱ خورشیدی) انشعاب دیگری در حزب کمونیست کارگری-حکمتیست اتفاق افتاد که در نتیجهٔ آن بخشی از اعضای این حزب جدا شدند. گروه منشعب به مدت بیش از ۲ سال پس از زمان انشعاب همچنان با همان نام قبلی یعنی حزب کمونیست کارگری ایران–حکمتیست به فعالیت خود ادامه می‌داد و در این مدت دو حزب با نام حزب کمونیست کارگری ایران–حکمتیست وجود داشت. در سال ۲۰۱۴ کنگرهٔ هفتم حزب برگزار شد که بر اساس مصوبات آن مقرر شد که پسوند «(خط رسمی)» به منظور مشخص شدن حزب جدید به پایان نام آن افزوده شود.[۴]

خط سیاسی حزب

حزب کمونیست کارگری ایران-حکمتیست (خط رسمی) ادعا می‌کند که به خط منصور حکمت، بنیانگذار حزب کمونیست کارگری ایران نزدیکتر است، اما این ادعا توسط رهبری حزب کمونیست کارگری ایران و نیز گروه منشعب از حزب که با نام حزب کمونیست کارگری ایران-حکمتیست فعالیت می‌کند رد می‌شود و اختلافات بین این احزاب همچنان ادامه دارد. حزب حکمتیست (خط رسمی) رهبری حزب کمونیست کارگری را به خاطر تصویب عقب‌نشینی به سمت چپ سنتی تقبیح می‌کند و رهبری حزب کمونیست کارگری نیز متقابلاً حزب حکمتیست (خط رسمی) را انشعاب جناح راستِ حزب و گاه در کنایه ضدحکمتیست می‌نامد.

حزب حکمتیست (خط رسمی) هدف خود را تأسیس یک حزب کارگری کمونیست مدرن با پایگاه مردمی در ایران و سازماندهی یک انقلاب سوسیالیستی همان‌طور که مارکس آن را فرموله کرده‌بود، اعلام کرده‌است. آن‌ها معتقدند که حزب با دوری کردن از تبدیل شدن به یک «سازمان فرقه‌ای روشنفکر»، باید با تأکید بر تمرکز سازمان خود بر روی یک کار فوری (پیش‌قدم جنبش اجتماعی برای یک انقلاب سوسیالیستی) خود را از سایر گروه‌های «چپ سنتی» متمایز کند.

اعضای کمیتهٔ مرکزی

کنفرانس اول کادرها (۵ سپتامبر ۲۰۰۴)

اعظم کم‌گویان، اسعد کوشا، اسد نودینیان، اسد گلچینی، آذر مدرسی، بهرام مدرسی، ایرج فرزاد، اسماعیل ویسی، امجد غفور، امان کفا، حسین مرادبیگی (حمه‌سور)، ثریا شهابی، جلال محمودزاده، جمال کمانگر، بهروز مدرسی، ریبوار احمد، رحمان حسین‌زاده، داریوش نیکنام، حسن قادری، خالد حاج‌محمدی، صالح سرداری، سعید یگانه، سعید آرمان، سعید کرامت، سلام زیجی، کورش مدرسی، فؤاد عبداللهی، فاتح شیخ، عبدالله شریفی، عبدالله دارابی، مجید حسینی، مظفر محمدی، مصطفی رشیدی، محمود قزوینی، محمد فتاحی، ناهید ریاضی، ناسک احمد، نادیه محمود، مهرنوش موسوی، مؤید احمد، همایون گدازگر، نسیم رهنما، نسان نودینیان، نسرین جلالی.[۶]

کنگرهٔ اول (اکتبر ۲۰۰۶)

اسد گلچینی، امان کفا، آذر مدرسی، آزاد زمانی (ساسان سعید)، اسماعیل ویسی، امجد غفور، اسعد کوشا، اعظم کم‌گویان، ثریا شهابی، بهروز مدرسی، برهان دیوارگر، بهرام مدرسی، خالد حاج‌محمدی، حسین مرادبیگی (حمه‌سور)، جلال محمودزاده، جمال کمانگر، رحمت فاتحی، ریبوار احمد، داریوش نیکنام، حسن قادری، سعید یگانه، سلام زیجی، رحمان حسین‌زاده، رسول بناوند، علی عبدالی، عبدالله دارابی، صالح سرداری، سعید آرمان، لادن داور، کورش مدرسی، فاتح شیخ، فؤاد عبداللهی، ناهید ریاضی، محمد راستی، ملکه عزتی، مظفر محمدی، محمود قزوینی، محمد جعفری، مریم افراسیاب‌پور، مصطفی رشیدی، مهرنوش موسوی، محمد فتاحی، مینو همیلی، همایون گدازگر، فردین آرام (کاوه)، ینار محمد، نسیم رهنما.[۷]

کنگرهٔ دوم (اکتبر ۲۰۰۷)

اسد گلچینی، امان کفا، آذر مدرسی، آزاد زمانی، برهان دیوارگر، بهرام مدرسی، اسماعیل ویسی، اعظم کم‌گویان، حسین مرادبیگی (حمه‌سور)، جلال محمودزاده، ثریا شهابی، پرشنگ بهرامی، رحمان حسین‌زاده، رسول بناوند، رحمت فاتحی، خالد حاج‌محمدی، صالح سرداری، سعید آرمان، ریبوار احمد، سلام زیجی، فاتح شیخ، فؤاد عبداللهی، علی عبدالی، عبدالله دارابی، ملکه عزتی، مظفر محمدی، لادن داور، کورش مدرسی، مریم افراسیاب‌پور، مصطفی رشیدی، سوسن هجرت، محمد راستی، محمد فتاحی، همایون گدازگر، جمال کمانگر، محمد جعفری، روزا رامش، نینا ارسطو، کمال رضایی، سیوان رضایی.[۸]

کنگرهٔ سوم (مارس ۲۰۰۹)

اسعد کوشا، آذر مدرسی، امان کفا، اسد گلچینی، اعظم کم‌گویان، اسماعیل ویسی، بهرام مدرسی، نظیره معماری، ثریا شهابی، گلباغ سلیمی، حسین مرادبیگی (حمه‌سور)، رحمان حسین‌زاده، بهروز مدرسی، خالد حاج‌محمدی، رحمت فاتحی، رسول بناوند، صالح سرداری، سعید آرمان، ریبوار احمد، سلام زیجی، فاتح شیخ، فؤاد عبداللهی، ملکه عزتی، علی عبدالی، عبدالله دارابی، مظفر محمدی، لادن داور، کورش مدرسی، ناصر مرادی، مصطفی رشیدی، سیوان رضایی، محمد راستی، محمد فتاحی، همایون گدازگر، جمال کمانگر، محمد جعفری، رضا دانش، رزا رامش، ژیلا آوانسیان، ندا شکیبا، پری زارع، ابراهیم باتمانی (عضو علی‌البدل)، هلاله طاهری (عضو علی‌البدل)، دیانا نامی (عضو علی‌البدل)، مصطفی یونسی (عضو علی‌البدل)، نادر استاد (عضو علی‌البدل)، سوسن هجرت (عضو علی‌البدل).[۹]

کنگرهٔ چهارم (سپتامبر ۲۰۱۰)

اسد گلچینی، امان کفا، آذر مدرسی، ابراهیم باتمانی، بهرام مدرسی، آزاد زمانی، اسماعیل ویسی، اعظم کم‌گویان، جمال کمانگر، ثریا شهابی، پری زارع، بهروز مدرسی، رحمت فاتحی، رحمان حسین‌زاده، خالد حاج‌محمدی، حسین مرادبیگی (حمه‌سور)، سلام زیجی، سعید آرمان، ریبوار احمد، رسول بناوند، عبدالله دارابی، صالح سرداری، سیوان رضایی، سوسن هجرت، فؤاد عبداللهی، فرهاد رضایی، فاتح شیخ، علی عبدالی، محمد فتاحی، محمد راستی، محمد جعفری، لادن داور، ناصر مرادی، ملکه عزتی، مظفر محمدی، مصطفی رشیدی، رضا دانش، همایون گدازگر، هلاله طاهری، نظیره معماری، ژیلا آوانسیان، ندا شکیبا، بهنام ارانی (عضو علی‌البدل)، رزا رامش (عضو علی‌البدل)، اسعد کوشا (عضو علی‌البدل)، مصطفی یونسی (عضو علی‌البدل)، امجد غفور (عضو علی‌البدل)، گلباغ سلیمی (عضو علی‌البدل).[۱۰]

کنگرهٔ پنجم (فوریه ۲۰۱۲)

اسد گلچینی، اعظم کم‌گویان، آذر مدرسی، امان کفا، محمد فتاحی، خالد حاج‌محمدی، ثریا شهابی، آسو فتوحی (عضو علی‌البدل)، سهند حسینی (عضو علی‌البدل).[۱۱]

کنگرهٔ ششم (اکتبر ۲۰۱۲)

اسد گلچینی، مظفر محمدی، آذر مدرسی، امان کفا، محمد فتاحی، خالد حاج‌محمدی، ثریا شهابی.[۱۲]

کنگرهٔ هفتم (فوریه ۲۰۱۴)

بختیار پیرخضری، امان کفا، آسو فتوحی، آذر مدرسی، سهند حسینی، خالد حاج‌محمدی، ثریا شهابی، پیمان حسینی، مصطفی اسدپور، محمد فتاحی، محمد راستی، فؤاد عبداللهی، مونا شاد، وریا نقشبندی، مظفر محمدی.[۱۳]

کنگرهٔ هشتم (فوریه ۲۰۱۶)

آسو فتوحی، آزاد کریمی، آرام خوانچه‌زر، آذر مدرسی، جمیل خوانچه‌زر، ثریا شهابی، بختیار پیرخضری، امان کفا، فؤاد عبداللهی، سیوان رضایی، سهند حسینی، خالد حاج‌محمدی، مصطفی اسدپور، محمد راستی، محمد فتاحی، لادن داور، وریا نقشبندی، مونا شاد، مظفر محمدی.[۱۴]

کنگرهٔ نهم (آوریل ۲۰۱۸)

آسو فتوحی، آزاد کریمی، آرام خوانچه‌زر، آذر مدرسی، ثریا شهابی، بختیار پیرخضری، امان کفا، فؤاد عبداللهی، سیوان رضایی، سهند حسینی، خالد حاج‌محمدی، مصطفی اسدپور، محمد راستی، محمد فتاحی، مظفر محمدی، هساره ابراهیمی، مونا شاد، حسین مرادی، پیمان حسینی، هیمن خاکی، سونیا محمدی (علی‌البدل)، لادن داور (علی‌البدل).[۱۵]

کنگرهٔ دهم (مارس ۲۰۲۲)

امان کفا، آروین (حسین) مرادی، آذر مدرسی، احمد بهزاد مطلق، بابک امانی، آسو فتوحی، آسو سهامی، آزاد کریمی، خالد حاج‌محمدی، جمیل نظرگاهی، ثریا شهابی، پرویز وکیلی، فارس محمود، سیوان رضایی، سهند حسینی، سونیا محمدی، لادن داور، کوشا بهروش، فؤاد عبداللهی، فرید ضرغام، مونا شاد، مظفر محمدی، محمد فتاحی، محمد راستی، وریا نقشبندی، آرام خوانچه‌زر (علی‌البدل).[۱۶]

کنگرهٔ یازدهم (آوریل ۲۰۲۴)

آسو فتوحی، آسو سهامی، آروین مرادی، آذر مدرسی، پرویز وکیلی، بابک امانی، امان کفا، احمد بهزاد مطلق، سونیا محمدی، سیوان رضایی، خالد حاج‌محمدی، ثریا شهابی، محمد راستی، کوشا بهروش، فواد عبداللهی، فرید ضرغام، وریا نقشبندی، مونا شاد، مصطفی اسدپور، محمد فتاحی، فارس محمود.[۱۷]

دبیران کمیتۀ رهبری حزب

  • کوروش مدرسی (۲۰۰۴-۲۰۱۰)
  • آذر مدرسی (۲۰۱۰-۲۰۲۴)
  • خالد حاج‌محمدی (۲۰۲۴-تاکنون)[۱]

جستارهای وابسته

منابع

  1. 1 2 حزب کمونیست کارگری ایران–حکمتیست (خط رسمی): خالد حاج‌محمدی: تحولات سیاسی ایران پس از جنگ ۱۲ روزهُ نوشته‌شده در آبان ۱۴۰۴؛ بازدید در ۱۶ دی ۱۴۰۲.
  2. ↑ حزب کمونیست کارگری ایران–حکمتیست (خط رسمی): گارد آزادی؛ بازدید در ۲۲ فروردین ۱۴۰۲.
  3. ↑ «بیانیهٔ حزب حکمتیست (خط رسمی): بحران در حزب کمونیست ایران و کومه‌له». اخبار روز - سایت سیاسی خبری چپ. ۲۰۲۰-۰۹-۰۳. دریافت‌شده در ۲۰۲۱-۰۵-۱۳.
  4. 1 2 خالد حاج‌محمدی: مصاحبۀ کمونیست ماهانه با خالد حاج‌محمدی: ضرورت تدقیق نام حزب حکمتیست، نوشته‌شده در ۱۰ مارس ۲۰۱۴؛ بازدید در ۲۲ فروردین ۱۴۰۲.
  5. 1 2 عصر نو: انشعاب در حزب کمونيست کارگری ايران، نوشته‌شده در ۷ شهريور ۱۳۸۳؛ بازدید در ۱۶ دی ۱۴۰۴.
  6. ↑ حزب کمونیست کارگری ایران–حکمتیست (خط رسمی): کمیته حزب کمونیست کارگری ایران-حکمتیست، منتخب کنفرانس اول کادرها در ۵ سپتامبر ۲۰۰۴، نوشته‌شده در ۵ سپتامبر ۲۰۰۴؛ بازدید در ۲۲ فروردین ۱۴۰۲.
  7. ↑ حزب کمونیست کارگری ایران–حکمتیست (خط رسمی): کمیته مرکزی منتخب کنگره اول حزب حکمتیست، اکتبر ۲٠٠۶، نوشته‌شده در اکتبر ۲٠٠۶؛ بازدید در ۲۲ فروردین ۱۴۰۲.
  8. ↑ حزب کمونیست کارگری ایران–حکمتیست (خط رسمی): کمیته مرکزی منتخب کنگره دوم حزب حکمتیست، اکتبر ۲٠٠۷، نوشته‌شده در اکتبر ۲٠٠۷؛ بازدید در ۲۲ فروردین ۱۴۰۲.
  9. ↑ حزب کمونیست کارگری ایران–حکمتیست (خط رسمی): کمیته مرکزی منتخب کنگره سوم حزب حکمتیست، مارس ۲۰۰۹، نوشته‌شده در مارس ۲۰۰۹؛ بازدید در ۲۲ فروردین ۱۴۰۲.
  10. ↑ حزب کمونیست کارگری ایران–حکمتیست (خط رسمی): کمیته مرکزی منتخب کنگره چهارم حزب حکمتیست، سپتامبر ۲۰۱۰، نوشته‌شده در سپتامبر ۲۰۱۰؛ بازدید در ۲۲ فروردین ۱۴۰۲.
  11. ↑ حزب کمونیست کارگری ایران–حکمتیست (خط رسمی): کمیته مرکزی منتخب کنگره پنجم حزب حکمتیست، فوریه ٢٠١٢، نوشته‌شده در فوریه ٢٠١٢؛ بازدید در ۲۲ فروردین ۱۴۰۲.
  12. ↑ حزب کمونیست کارگری ایران–حکمتیست (خط رسمی): کمیته مرکزی منتخب کنگره ششم حزب حکمتیست، اکتبر ۲۰۱۲، نوشته‌شده در اکتبر ۲۰۱۲؛ بازدید در ۲۲ فروردین ۱۴۰۲.
  13. ↑ حزب کمونیست کارگری ایران–حکمتیست (خط رسمی): کمیته مرکزی منتخب کنگره هفتم حزب حکمتیست، اسفند ١٣٩٢-فوریه ٢٠١۴، نوشته‌شده در اسفند ١٣٩٢؛ بازدید در ۲۲ فروردین ۱۴۰۲.
  14. ↑ حزب کمونیست کارگری ایران–حکمتیست (خط رسمی): کمیته مرکزی منتخب کنگره هشتم حزب حکمتیست (خط رسمی)، اسفند ١٣٩۴-فوریه ٢٠١۶، نوشته‌شده در اسفند ١٣٩۴؛ بازدید در ۲۲ فروردین ۱۴۰۲.
  15. ↑ حزب کمونیست کارگری ایران–حکمتیست (خط رسمی): کمیته مرکزی منتخب کنگره نهم حزب حکمتیست (خط رسمی)، اردیبهشت ۱۳۹٧-آوریل ۲۰۱٨، نوشته‌شده در اردیبهشت ۱۳۹۷؛ بازدید در ۲۲ فروردین ۱۴۰۲.
  16. ↑ حزب کمونیست کارگری ایران–حکمتیست (خط رسمی): کمیته مرکزی منتخب کنگره دهم حزب حکمتیست (خط رسمی)، فروردین ۱۴۰۱-مارس ۲۰۲۲، نوشته‌شده در فروردین ۱۴۰۱؛ بازدید در ۲۲ فروردین ۱۴۰۲.
  17. ↑ حزب کمونیست کارگری ایران–حکمتیست (خط رسمی): کمیته مرکزی منتخب کنگره دهم حزب حکمتیست (خط رسمی)، اردیبهشت ۱۴۰۳-آوریل ۲۰۲۴؛ بازدید در ۱۶ دی ۱۴۰۴.