حسین خیراندیش

حسین خیراندیش مشهور به حکیم خیراندیش (زاده ۱۳۳۵ در کاشان)، از طبیبان و مروجان طب سنتی تجربی در ایران است. او که بعضاً «پدر طب سنتی ایران» خوانده شده است، کار خود را در زمینهٔ سیستم‌سازی و تلاش برای سازمان‌دهی طب سنتی ایرانی به‌صورت جدی از سال ۱۳۶۵ آغاز و مؤسسه تحقیقات حجامت ایران را در همان سال تأسیس کرد. عمدهٔ فعالیت‌ها و تألیفات وی در زمینهٔ حجامت‌درمانی، زالودرمانی و اصلاح مزاج بوده است.

در خرداد ۱۴۰۴، نام حسین خیراندیش در کنار عباس تبریزیان و ۵۰ نفر دیگر، از سوی معاونت اجتماعی سازمان نظام پزشکی کشور در فهرست افرادی که مجوز طبابت ندارند قرار گرفت. در اطلاعیهٔ این سازمان به مردم هشدار داده شد که در راستای حفظ سلامت خود و خانواده، از مراجعه حضوری یا غیرحضوری (از جمله از طریق بسترهای آنلاین) به این افراد جداً خودداری کنند.^[۱]

خیراندیش در صداوسیمای جمهوری اسلامی حضور پررنگی داشته و گاه نظرات نامتعارفی دربارهٔ درمان بیماری‌ها مطرح کرده است. او در یکی از برنامه‌های شبکه افق به نام «جعبه سیاه»، شیوهٔ ادعایی خود برای «زنده کردن مرده بعد از تصادف یا سانحه» را مطرح و تأکید کرد «اگر نیروهای اورژانس این روش را می‌دانستند، جان بسیاری را نجات می‌دادند». در این روش که در طب سنتی «فصد رگ اُسَیلِم» نامیده می‌شود، به‌گفتهٔ خیراندیش «هر گاه در اثر حادثه یا تصادفی کسی مُرد، می‌توان با ایجاد برشی در رگ بین دو انگشت کوچک دست چپ، او را زنده کرد. اگر خون فوران کرد زنده خواهد شد و اگر فوران نکرد، نه، چندین نفر به این ترتیب جانشان برگشته». این ادعا بازتاب گسترده‌ای در شبکه‌های اجتماعی داشت و وبگاه راستی‌آزمایی فکت‌نامه آن را «شاخ‌دار» ارزیابی کرد.^[۲]

در آبان ۱۴۰۴، رسانه‌ها از حکم جلب سیار «حسین خیراندیش» به اتهام کلاهبرداری ارزی و تأسیس دانشگاه جعلی به نام «شعبه ارمنستان در ایران» خبر دادند.^[۳][۴]

• حسین روازاده