حکمت‌آباد (کرمانشاه)

حکمت‌آباد
قلعۀ حکیم‌باشی
محله
کشورایران ایران
استاناستان کرمانشاه
شهرکرمانشاه
منطقه شهرداریمنطقه ۷ شهرداری کرمانشاه
جمعیت
 (۱۳۹۵)
  کل۹۸۹۷

حکمت‌آباد، قلعۀ حکیم‌باشی یا شهرک فجر، محله‌ای در شمال شرقی شهر کرمانشاه است که در در منطقۀ ۷ شهرداری کرمانشاه قرار گرفته‌است. حکمت‌آباد در گذشته روستایی مستقل بود، اما با توسعۀ شهر کرمانشاه به‌تدریج در داخل محدودۀ شهری کرمانشاه قرار گرفت و امروزه یکی از محلات این شهر به‌شمار می‌آید.

تاریخچه

علی‌اکبر دهخدا در فرهنگ لغت خود مدخلی را به «حکمت‌آباد» اختصاص داده و آن را دهی از دهستان حومۀ بخش مرکزی شهرستان کرمانشاه معرفی کرده که در ۷ هزار و پانصد گزی کرمانشاه و یک هزار و پانصد گزی غرب راه شوسۀ کرمانشاه به طاق‌بستان واقع شده است و دسترسی اتوموبیل‌رو تا نزدیکی آن وجود دارد. دهخدا از فرهنگ جغرافیایی ایران نوشتۀ حسینعلی رزم‌آرا نقل کرده که حکمت‌آباد در دشتی سردسیر واقع شده و ۱۰۰ تن سکنه دارد. آبش از سرآب طاق‌بستان تأمین می‌شود و در آن غلات و صیفی‌جات و حبوبات و چغندرقند و مختصری میوه‌جات کشت می‌شود و لبنیات تولید می‌شود و اهالی آن کشاورز و گله‌دار هستند. دهخدا همچنین از قلعۀ حکیم‌باشی به عنوان نام دیگر این روستا یاد کرده است.[۱] [۲]

محدوده

حکمت‌آباد از شرق و شمال به بافت‌های آماده‌سازی‌شدۀ شهرک وحدت محدود است که تفاوت ساختاری و ظاهری مشخصی با بافت روستایی دارد. در شرق آن رودخانۀ چم‌بشیر جریان دارد که از سرآب طاق‌بستان سرچشمه می‌گیرد. از غرب و شمال غرب به بلوار رودکی و شهرک معلم منتهی می‌شود و از جنوب و جنوب غربی به بزرگراه شهید یحیی شمشادیان و کاربری‌های کنارۀ جادۀ سنندج محدود می‌شود. مساحت کلی محله ۴۱ هکتار است و استعدادی برای توسعۀ بیشتر نیز ندارد. هستۀ روستایی اولیۀ حکمت‌آباد دارای مالکیت خصوصی است و اراضی آن توسط خود مردم قطعه‌بندی شده و به فروش رسیده است.[۳]

جمعیت

جمعیت حکمت‌آباد در سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۵ برابر با ۹۸۹۷ نفر (۵۰۹۹ زن و ۴۷۹۸ مرد) بوده‌است.[۳]

تحولات جمعیتی محلۀ حکمت‌آباد در فاصلۀ دو سرشماری ۱۳۸۵ و ۱۳۹۰ به صورت زیر بوده است:[۴]

محله جمعیت خانوار بعد خانوار
۱۳۸۵ ۱۳۹۰ ۱۳۸۵ ۱۳۹۰ ۱۳۸۵ ۱۳۹۰
حکمت‌آباد ۱۰۸۶۸ ۱۰۲۸۹ ۲۶۰۴ ۲۶۶۱ ۴/۱۷ ۳/۸۲

منابع

  1. دهخدا، علی‌اکبر. فرهنگ لغت، ج ۵، مدخل حکمت‌آباد.
  2. رزم‌آرا، حسینعلی. فرهنگ جغرافیایی ایران، ج ۵.
  3. 1 2 محمدی و دیگران، ۱۴۰۰: ۱۹۰.
  4. کریمی و دیگران، ۱۳۹۶: ص ۱۸.

کتاب‌شناسی