خدمات راه‌آهن میشیگان
خدمات راه‌آهن میشیگان (انگلیسی: Michigan Services) شامل سه مسیر ریلی مسافری تحت حمایت ایالت هستند که توسط امترک اداره می‌شوند و شیکاگو در ایالت ایلینوی را به شهرهای گرندرپیدز، پورت هورون و پونتیاک در میشیگان، و همچنین ایستگاه‌های واقع در مسیر، متصل می‌کنند. این مجموعه زیرمجموعهٔ برند آمتراک میدوِست است و یکی از اجزای طرح ابتکار راه‌آهن منطقه‌ای میدوِست به‌شمار می‌رود.
مسیرهای سرویس‌های میشیگان عبارت‌اند از:
- بلو واتر (۳۶۴/۳۶۵): شیکاگو تا پورت هورون، میشیگان
- پر مارکت (۳۷۰/۳۷۱): شیکاگو تا گرندرپیدز، میشیگان
- ولورین (۳۵۰/۳۵۱/۳۵۲/۳۵۳/۳۵۴/۳۵۵): شیکاگو تا پونتیاک، میشیگان
این مسیرها در سال مالی ۲۰۲۲، در مجموع ۶۳۳٬۲۳۱ مسافر را جابه‌جا کردند.[۱]
تا پایان سال مالی ۲۰۱۴، ایالت میشیگان تنها هزینهٔ بهره‌برداری از مسیرهای پِر مارکِت و بلو واتر را یارانه می‌داد که این هزینه در سال مالی ۲۰۱۴ به ۸ میلیون دلار رسید. از سال مالی ۲۰۱۴، ایالت هزینه‌های بهره‌برداری از مسیر وولورین را نیز بر عهده گرفت و میزان یارانهٔ ایالتی را به ۲۵ میلیون دلار افزایش داد.[۲]
در مسیرهای سرویس‌های میشیگان، امکان تحویل بار به قسمت بار قطار و دریافت آن در مقصد وجود ندارد.
تاریخچه
هنگامی که امترک در سال ۱۹۷۱ تأسیس شد، پنج شرکت خصوصی در میشیگان خدمات مسافری بین‌شهری ارائه می‌کردند: راه‌آهن بالتیمور و اوهایو (بی‌انداو)، راه‌آهن چساپیک و اوهایو (سی‌انداو)، راه‌آهن گرند ترانک وسترن، راه‌آهن نورفک و وسترن، و پن سنترال. خدمات ارائه‌شده عبارت بودند از:[۳]
| شرکت | مسیر | نام | توضیحات |
|---|---|---|---|
| بالتیمور و اوهایو | دیترویت—سینسیناتی | سینسیناتین | |
| چساپیک و اوهایو | شیکاگو—گرند رپیدز | پیر مارکت | |
| هالند—ماسکیگون | اتصال به پیر مارکت | ||
| گرند رپیدز—دیترویت | پیر مارکت | دو سفر رفت و برگشت روزانه | |
| اشلند—دیترویت | اتصال به خط جرج واشینگتن | فقط آخر هفته‌ها | |
| گرند ترانک وسترن | شیکاگو—پورت هیورن | پیش‌تر با نام اینترنشنال لیمیتد | |
| شیکاگو—تورنتو | قطار میپل لیف | ||
| شیکاگو—دیترویت | موهاوک | ||
| نورفک و وسترن | سنت لوئیس—دیترویت | واباش کنون بال | |
| پن سنترال | شیکاگو—دیترویت—بافالو | پیش‌تر با نام موتور سیتی اسپشیال | |
| شیکاگو—دیترویت—بافالو | پیش‌تر با نام ولوورین | تا سال ۱۹۶۷؛ چهار سال پیش از آن، پایانه شرقی در شهر نیویورک بود | |
| شیکاگو—دیترویت | پیش‌تر با نام‌های میشیگان و توایلایت لیمیتد |
منابع
- ↑ "Amtrak Fact Sheet Fiscal Year 2022 State of Michigan" (PDF). Amtrak. June 2023. Retrieved 2024-04-07.
- ↑ VanHulle, Lindsay (October 6, 2013). "Amtrak works with the state to upgrade service, raise number of riders". Gannett Michigan. Archived from the original on September 24, 2015. Retrieved October 20, 2013.
- ↑ Kelly, John (June 5, 2001). "Amtrak's beginnings". Classic Trains. Archived from the original on June 2, 2008. Retrieved August 11, 2010.
- Sanders, Craig (2006). Amtrak in the Heartland. Bloomington, Indiana: انتشارات دانشگاه ایندیانا. ISBN 978-0-253-34705-3.
- ترابری ریلی مسافری در ایلینوی
- ترابری ریلی مسافری در میشیگان