خلع سلاح حزب‌الله لبنان

خلع سلاح حزب‌الله لبنان
مکان لبنان
علتقطعنامه‌های ۱۵۵۹ (۲۰۰۴) و ۱۷۰۱ (۲۰۰۶) شورای امنیت سازمان ملل متحد
انگیزهبرقراری حاکمیت دولت لبنان بر تمام خاک آن و خلع سلاح شبه‌نظامیان.
شرکت‌کننده‌ها لبنان
 ایالات متحده آمریکا
 حزب‌الله لبنان

خلع سلاح حزب‌الله، یک مسئله جاری در لبنان است که به یک مسئله بین‌المللی تبدیل شده و بر محدود کردن یا از بین بردن توانایی‌های نظامی حزب‌الله تمرکز دارد. حزب‌الله در دهه ۱۹۸۰ ظهور کرد و به یک حزب سیاسی و گروه شبه‌نظامی اسلام‌گرای شیعه تبدیل شده است. اهداف کلیدی آن شامل اخراج نفوذ غرب از منطقه، نابودی اسرائیل، اعلام وفاداری به رهبر جمهوری اسلامی ایران و ایجاد یک جمهوری اسلامی تحت تأثیر ایدئولوژی سیاسی ایران است.

در اوایل سال ۲۰۲۵، همزمان با تشکیل دولت جدید در لبنان، قدرت حزب‌الله به شدت کاهش یافت، که این امر پس از یک سری شکست‌های نظامی قابل توجه در جریان رویارویی مسلحانه با اسرائیل، که از ۸ اکتبر ۲۰۲۳ آغاز شد، با مداخله حزب‌الله برای حمایت از گروه‌های مسلح در غزه، رخ داد. این امر فرصتی را برای کشور فراهم کرد تا خلع سلاح حزب‌الله را پیگیری کند، زیرا رئیس‌جمهور و نخست‌وزیر تازه انتخاب شده آن را در اولویت قرار داده‌اند. اهداف اصلی دولت برای بهبود کشور شامل اصلاحات داخلی قابل توجه است تا با خواسته‌های بین‌المللی مطابقت داشته باشد و کمک ۱٫۱ میلیارد دلاری وعده داده شده به کشور را دریافت کند، که البته به توانایی آن در اجرای این اصلاحات داخلی و خلع سلاح حزب‌الله بستگی دارد.

طبق منابع موجود، حزب‌الله اکثر مراکز آموزشی خود را تعطیل کرده است. با توجه به این تحولات، جوزف عون، رئیس‌جمهور لبنان، چارچوبی را پیشنهاد کرد که در آن اعضای سابق حزب‌الله می‌توانند در نیروهای مسلح لبنان ادغام شوند.[۱] با این حال، او تأکید کرد که چنین ادغامی شامل ایجاد یک واحد نظامی مجزا یا مستقل در ارتش نخواهد بود، همان‌طور که در مورد برخی از شبه‌نظامیان که پس از پایان جنگ داخلی لبنان ادغام شدند، اتفاق افتاد.

از دیدگاه حزب‌الله، شرط اصلی برای پیشبرد روند خلع سلاح، ارائه تضمین‌هایی از سوی اسرائیل، به ویژه تعهد رسمی به خودداری از حملات آینده به لبنان و عقب‌نشینی از پنج نقطه است.[۲] یک مقام اسرائیلی اظهار داشت که قبل از پیشرفت مذاکرات صلح، حزب‌الله باید خلع سلاح شود. این مقام افزود که این کار بسیار دشوار خواهد بود و آنها نمی‌دانند که آیا این امر موفقیت‌آمیز خواهد بود یا خیر.[۳]

در ۵ سپتامبر ۲۰۲۵، دولت برای بررسی طرح ارتش لبنان مبنی بر محدود کردن تمام سلاح‌های موجود در لبنان به کنترل دولت، با تمرکز بر خلع سلاح حزب‌الله، تشکیل جلسه داد. این جلسه با پذیرش طرح ارتش توسط دولت به پایان رسید.[۴]

پیشینه

حزب‌الله، یک گروه شبه‌نظامی اسلام‌گرای شیعه و حزب سیاسی مستقر در لبنان است. این گروه در پاسخ به حمله اسرائیل به لبنان تشکیل شد و از حمایت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی ایران و حمایت سیاسی رژیم اسد در سوریه برخوردار بود. شاخه سیاسی آن مشروعیت دارد و در پارلمان لبنان کرسی دارد. شاخه مسلح مستقل آن، که اغلب توانمندتر از نیروهای مسلح لبنان تلقی می‌شود، به صورت دولتی عمل می‌کند و حاکمیت ملی و حاکمیت قانون را تضعیف می‌کند.[۵][۶]

از زمان تأسیس، حزب‌الله نقش محوری در بسیاری از درگیری‌های مسلحانه علیه لبنان، اسرائیل و سوریه ایفا کرده است. این حزب نقش مهمی در جنگ داخلی لبنان ایفا کرد و توانست خود را از توافق طائف که توسط سایر طرف‌های جنگ داخلی لبنان در سال ۱۹۸۹ امضا شد، مستثنی کند.[۷][۸][۹] تا سال ۲۰۰۰، این حزب در جنوب لبنان علیه اسرائیل جنگ چریکی انجام می‌داد که منجر به عقب‌نشینی آن شد.[۱۰][۱۱] در سال ۲۰۰۶، حمله مرزی حزب‌الله به ربودن دو سرباز اسرائیلی، جنگ ۳۴ روزه با اسرائیل را آغاز کرد که منجر به تلفات جانی و ویرانی گسترده در لبنان شد.[۱۲][۱۳][۱۴][۱۵] در سال ۲۰۰۸، حزب‌الله در جریان یک بحران سیاسی، قدرت خود را علیه لبنان به کار گرفت و برای مدت کوتاهی بیروت غربی را با زور تصرف کرد.[۱۶][۱۷][۱۸][۱۹] سپس در سال ۲۰۱۱، به عنوان متحد رژیم بشار اسد در جنگ داخلی سوریه شرکت کرد. پس از جنگ، زرادخانه نظامی خود را افزایش داد.[۲۰][۲۱]

یک روز پس از حملات ۷ اکتبر، حزب‌الله شروع به شلیک موشک‌های هدایت‌شونده و گلوله‌های توپخانه به داخل اسرائیل کرد و بزرگ‌ترین تشدید تنش بین طرفین از سال ۲۰۰۶ را آغاز کرد. اوج این کارزار در سپتامبر ۲۰۲۴ بود، زمانی که اسرائیل رهبری حزب‌الله از جمله سید حسن نصرالله را از بین برد و به دنبال آن تلفات سنگینی که هزاران جنگجو تخمین زده می‌شود، و ضربات قابل توجهی به زیرساخت‌های موشکی آن وارد شد.[۲۲][۲۳][۲۴] در ۲۷ نوامبر ۲۰۲۴، آتش‌بس با میانجیگری ایالات متحده و فرانسه آغاز شد.[۲۵][۲۶] با روی کار آمدن دولت جدید در طول سال ۲۰۲۵، فشار خود را بر حزب‌الله برای تحت کنترل درآوردن سلاح‌هایش افزایش داد، در حالی که خود حزب‌الله همچنان در برابر خلع سلاح کامل مقاومت می‌کند.[۲۷][۲۸][۲۹]

چارچوب حقوقی و سیاسی

توافق طائف (۱۹۸۹)

توافق طائف که به جنگ داخلی لبنان پایان داد، خواستار انحلال تمام شبه‌نظامیان لبنانی شد و همه احزاب این توافق‌نامه را امضا کردند. با این حال، حزب‌الله به‌طور غیررسمی از این امر مستثنی شد، زیرا این یک نیروی مقاومت برای مبارزه با اشغال اسرائیل بود. اشغالی که در سال ۲۰۰۰ به پایان رسید.[۳۰][۳۱]

قطعنامه ۱۵۵۹ شورای امنیت سازمان ملل متحد (۲۰۰۴)

قطعنامه ۱۵۵۹ در سال ۲۰۰۴ صادر شد و صراحتاً خواستار انحلال و خلع سلاح همه شبه‌نظامیان و سازمان‌های داخل لبنان، صرف نظر از لبنانی یا غیرلبنانی بودن آنها، شد.[۳۲] بار دیگر، حزب‌الله به‌طور خاص در این قطعنامه نام برده نشد، اما اینطور برداشت شد که شامل حزب‌الله نیز می‌شود. تا سال ۲۰۲۵، این سازمان هنوز با نقض قطعنامه، خود را خلع سلاح نکرده است.[۳۳][۳۴]

قطعنامه ۱۷۰۱ شورای امنیت سازمان ملل متحد (۲۰۰۶)

قطعنامه ۱۷۰۱ پس از جنگ لبنان در سال ۲۰۰۶ بین حزب‌الله و اسرائیل تصویب شد. این قطعنامه بار دیگر خواستار خلع سلاح همه گروه‌های مسلح در لبنان شد و استقرار ارتش لبنان و یونیفل را در جنوب لبنان خواستار شد.[۳۵][۳۶]

جنبه اقتصادی

در اکتبر ۲۰۲۴، گروه ویژه اقدام مالی، لبنان را با استناد به کاستی‌های جدی در مبارزه با پولشویی و تأمین مالی تروریسم، در فهرست خاکستری خود قرار داد.[۳۷][۳۸][۳۹] این نامگذاری، لبنان را در معرض نظارت و فشار بین‌المللی بیشتری برای اجرای اصلاحات مالی فوری قرار می‌دهد. این تصمیم در بحبوحه بحران اقتصادی عمیق و طولانی مدتی که از سال ۲۰۱۹ آغاز شد و با دنیاگیری کووید-۱۹ و انفجار ویرانگر بیروت در سال ۲۰۲۰ بدتر شد، اتخاذ شده است.[۴۰][۴۱][۴۲] لبنان با فروپاشی بخش بانکی خود و اتکای روزافزون به معاملات نقدی، برای تنظیم مؤثر جریان‌های مالی با مشکل مواجه بوده است.[۴۳]

گروه ویژه اقدام مالی به نگرانی‌های کلیدی اشاره کرده است، لبنان سیستم قضایی ضعیفی دارد که تحت تأثیر سیاست قرار می‌گیرد و دولت به اندازه کافی برای جلوگیری از رسیدن پول به گروه‌های تروریستی مرتبط با شبه‌نظامیان محلی تلاش نکرده است. قرار گرفتن در «لیست خاکستری» اثرات جدی دارد: سرمایه‌گذاران خارجی را فراری می‌دهد، ارسال یا دریافت پول از خارج را برای مردم دشوارتر می‌کند و کاغذبازی و هزینه‌ها را برای بانک‌های لبنان افزایش می‌دهد. این لیست نشان می‌دهد که لبنان فوراً نیاز به بهبود قوانین و سیستم‌های خود برای مبارزه با پولشویی و تأمین مالی تروریسم دارد تا اعتماد را با جامعه مالی جهانی بازسازی کند. این موضوع مستقیماً به حزب‌الله به عنوان لیست خاکستری گروه ویژه اقدام مالی لبنان مرتبط است زیرا نقش مهمی در سیستم سیاسی لبنان و محیط مالی آن دارد، که گروه ویژه اقدام مالی و مقامات بین‌المللی آن را به عنوان موانع اصلی اجرای مؤثر مبارزه با پولشویی و تأمین مالی تروریسم شناسایی می‌کنند.[۴۴]

گاه‌شمار

در فوریه ۲۰۲۵، دولت جدید لبنان تشکیل شد و به حکومت موقت میقاتی پایان داد.[۴۵][۴۶] یکی از دستور کارهای آن، خلع سلاح حزب‌الله بود.[۴۷][۴۸] در همان ماه، مورگان اورتگس، فرستاده ایالات متحده، از لبنان بازدید کرد و در آنجا قاطعانه گفت که دولت لبنان باید حزب‌الله را خلع سلاح کند یا «با انزوای بیشتر مواجه شود».[۴۹] در طول این سفر، او با رئیس‌جمهور جوزف عون و نخست‌وزیر نواف سلام و همچنین رئیس پارلمان نبیه بری دیدار کرد.[۴۹]

مارس - آوریل ۲۰۲۵، سربازان لبنانی بیشتری برای تقویت و کمک به برچیدن زیرساخت‌های حزب‌الله در جنوب لبنان مستقر شدند. همچنین گزارش شده است که ۹۰ درصد از پایگاه‌های حزب‌الله در جنوب لبنان تحویل داده شده است.[۵۰][۵۱]

۱۵ آوریل ۲۰۲۵، در مصاحبه‌ای، رئیس‌جمهور عون دربارهٔ رویکردی غیرخشونت‌آمیز در قبال مسئله خلع سلاح حزب‌الله و رسیدن به این هدف از طریق گفتگو و هماهنگی با رئیس پارلمان آن صحبت می‌کند.[۵۲]

۲۷ آوریل ۲۰۲۵، علیرغم آتش‌بس، اسرائیل به تأسیسات حزب‌الله در جنوب بیروت حمله هوایی انجام داد.[۵۳]

اواخر آوریل ۲۰۲۵، طبق اعلام ارتش لبنان، ۹۰ درصد از زیرساخت‌های نظامی حزب‌الله در جنوب تا رودخانه کیتانی برچیده شد و بنابراین، این گروه کنترل دژهای سابق حزب‌الله را به دست گرفت.[۵۴]

۴ ژوئیه ۲۰۲۵، طبق گزارش‌ها، حزب‌الله به دلیل خسارات عمده‌اش در سال ۲۰۲۴، فشار مالی، حملات مداوم اسرائیل و کاهش حمایت ایران همراه با سقوط رژیم اسد، بازنگری استراتژیک داخلی را در دستور کار قرار داده است تا خلع سلاح جزئی یا کاهش حضور مسلحانه خود را بررسی کند.[۵۵]

گزارش‌ها حاکی از آن است که حزب‌الله در حال انجام یک بررسی استراتژیک داخلی عمده است که خلع سلاح جزئی یا کاهش حضور مسلحانه خود را مد نظر قرار می‌دهد، که ناشی از خسارات گسترده در جنگ ۲۰۲۴، فشارهای مالی، حملات اسرائیل و پیامدهای منطقه‌ای سقوط رژیم اسد و کاهش حمایت ایران است.

توماس باراک، فرستاده رئیس‌جمهور ایالات متحده به سوریه، در جریان سفر خود در اوایل ماه ژوئیه پیشنهادی را ارائه کرد. در ۵ ژوئیه، حزب‌الله آن را «نوعی تسلیم» توصیف کرد.[۵۶] باراک اولین بار در ۱۹ ژوئن از بیروت بازدید کرد.[۵۷]

در ۷ ژوئیه ۲۰۲۵، توماس باراک از بیروت بازدید کرد و در آنجا با رئیس‌جمهور عون و رئیس مجلس نبیه بری ملاقات کرد. در طول این دیدار، رئیس‌جمهور عون پیشنهادات لبنانی برای یک راه حل جامع را به باراک ارائه داد.

در ۱۱ ژوئیه ۲۰۲۵، جوزف عون، رئیس‌جمهور لبنان، احتمال عادی‌سازی روابط با اسرائیل در این مرحله را رد کرد و در عوض از وضعیت «بدون جنگ» تا زمانی که بخش‌هایی از خاک لبنان تحت اشغال اسرائیل باقی بماند، حمایت کرد.[۵۸] او تأکید کرد که تصمیم برای اختصاص تمام سلاح‌ها به‌طور انحصاری برای دولت، قاطعانه گرفته شده و غیرقابل برگشت است.

در ۵ سپتامبر ۲۰۲۵، دولت لبنان طرح ارتش ارائه شده توسط ژنرال رودولف هیکل برای کنترل تمام سلاح‌ها، عمدتاً سلاح‌های حزب‌الله، را علیرغم ترک جلسه توسط هر پنج وزیر شیعه، تصویب کرد. نواف سلام، نخست‌وزیر، این تصمیم را اعلام کرد، در حالی که پل مورکوس، وزیر اطلاعات، ظرفیت محدود ارتش را پذیرفت.[۵۹][۶۰] محمد حیدر، وزیر کار، این اقدام را بدون مشارکت شیعیان تحت سیستم تقسیم قدرت لبنان، نامعتبر دانست.[۵۹]

تصمیمات دولتی

۷ اوت

در ۵ اوت ۲۰۲۵، جلسه‌ای دولتی در کاخ بعبدا با محوریت خلع سلاح حزب‌الله برگزار شد. در پایان جلسه، به ارتش لبنان مأموریت داده شد تا طرحی را برای خلع سلاح حزب‌الله و بازگرداندن انحصار دولتی بر سلاح ارائه دهد.[۶۱][۶۲] در پاسخ به این موضوع، حزب‌الله اعلام کرد که دولت مرتکب «گناه کبیره» شده است و این سازمان این تصمیم را منتفی می‌داند.[۶۳]

در ۷ اوت، در جلسه‌ای از دولت که به‌طور خاص به خلع سلاح حزب‌الله اختصاص داشت، اکثریت اعضای دولت به تصویب این تصمیم رأی دادند. ارتش لبنان موظف شد طرحی را تدوین کند که تضمین کند فقط دولت کنترل سلاح‌ها در لبنان را در دست داشته باشد. این تصمیم بر اساس طرح ایالات متحده برای خلع سلاح حزب‌الله گرفته شده است. قبل از رأی‌گیری، چندین وزیر شیعه، از جمله اعضای همسو با حزب‌الله، جنبش امل و فادی مکی، نماینده مستقل، جلسه را ترک کردند.[۶۴][۶۵][۶۶]

پس از تصمیم خلع سلاح حزب‌الله، سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، اظهار داشت که این تلاش‌ها شکست خواهد خورد و حزب‌الله با تمام قوا خود را بازیابی کرده است. این نشان دهنده حمایت کامل ایران از حزب‌الله است. این امر باعث خشم دولت لبنان شد و یوسف راجی، وزیر امور خارجه لبنان، سفیر ایران را احضار کرد و دخالت ایران در لبنان را محکوم کرد. در حالی که نمایندگان دیگری مانند غیاث یزبک، نماینده مجلس، این اظهارات را «نقض کامل شأن یک کشور مستقل و دارای حاکمیت» خواندند و حتی خواستار شکایت به شورای امنیت سازمان ملل شدند.[۶۷]

در ۵ اوت ۲۰۲۵، جلسه‌ای دولتی در کاخ بعبدا با محوریت خلع سلاح حزب‌الله برگزار شد. در پایان جلسه، به ارتش لبنان مأموریت داده شد تا طرحی را برای خلع سلاح حزب‌الله و بازگرداندن انحصار دولتی بر سلاح ارائه دهد. در پاسخ به این موضوع، حزب‌الله اعلام کرد که دولت مرتکب «گناه کبیره» شده است و این سازمان این تصمیم را منتفی می‌داند.

در ۷ اوت، در جلسه‌ای از دولت که به‌طور خاص به خلع سلاح حزب‌الله اختصاص داشت، اکثریت اعضای دولت به تصویب این تصمیم رأی دادند. ارتش لبنان موظف شد طرحی را تدوین کند که تضمین کند فقط دولت کنترل سلاح‌ها در لبنان را در دست دارد. این تصمیم بر اساس طرح ایالات متحده برای خلع سلاح حزب‌الله گرفته شده است. قبل از رأی‌گیری، چندین وزیر شیعه، از جمله اعضای همسو با حزب‌الله، جنبش امل و فادی مکی، نماینده مستقل، جلسه را ترک کردند.

پس از تصمیم خلع سلاح حزب‌الله، سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، اظهار داشت که این تلاش‌ها شکست خواهد خورد و حزب‌الله با تمام قوا خود را بازیابی کرده است. این نشان دهنده حمایت کامل ایران از حزب‌الله است. این امر باعث خشم دولت لبنان شد و یوسف راجی، وزیر امور خارجه لبنان، سفیر ایران را احضار کرد و دخالت ایران در لبنان را محکوم کرد. در حالی که نمایندگان دیگری مانند غیاث یزبک، نماینده مجلس، این اظهارات را «نقض کامل شأن یک کشور مستقل و دارای حاکمیت» خواندند و حتی خواستار شکایت به شورای امنیت سازمان ملل شدند.[۶۷]

۵ سپتامبر

در ۵ سپتامبر ۲۰۲۵، دولت برای بررسی طرح ارتش لبنان برای کنترل دولتی بر تمام سلاح‌ها، عمدتاً سلاح‌های حزب‌الله، تشکیل جلسه داد. در پایان جلسه، نواف سلام، نخست‌وزیر، اعلام کرد که دولت طرح ارتش ارائه شده توسط ژنرال رودولف هیکل را پذیرفته است. این تصویب با وجود خروج هر ۵ وزیر شیعه از جلسه در اعتراض به موضع دولت انجام شد.

به گفته وزیر اطلاعات لبنان، پاول مورکوس، ارتش این طرح را اجرا خواهد کرد، هرچند ظرفیت و توانایی محدودی در پرسنل و امکانات خود دارد. محمد حیدر، وزیر کار، با اشاره به سیستم تقسیم قدرت در لبنان بین گروه‌های مذهبی مختلف، گفت که هرگونه تصمیمی که بدون مشارکت شیعیان گرفته شود، نامعتبر خواهد بود.

نقشه راهی که در ۵ سپتامبر ۲۰۲۵ به کابینه ارائه شد، ۵ مرحله دارد:

مرحلهٔ نخست

در طول این مرحله، ارتش لبنان خلع سلاح در جنوب رودخانه لیتانی را تکمیل خواهد کرد، جایی که سلاح‌های قابل توجهی با کمک نیروهای یونیفل جمع‌آوری شده است.

مرحلهٔ دوم

عملیات را به شمال رودخانه لیتانی تا رود اولی گسترش خواهد داد، یعنی به عنوان ورودی جنوب لبنان.

مرحلهٔ سوم

تمرکز بر بیروت و حومه آن به منظور متمرکز کردن کنترل در یک منطقه حساس سیاسی، خواهد بود.

مرحلهٔ چهارم

تمرکز بر منطقه دره بقاع خواهد بود و دامنه خلع سلاح را به شرق لبنان گسترش خواهد داد.[۶۸]

مرحلهٔ پنجم

مرحله نهایی نقشه راه، شاهد فعالیت‌های بیشتر در بقیه کشور، از جمله بخش‌های شمالی لبنان، خواهد بود که اجرای سراسری را تضمین می‌کند.

واکنش‌ها

داخلی

رئیس‌جمهور جوزف عون

دیدگاه دیرینه عون این است که فقط دولت باید سلاح در دست داشته باشد و خلع سلاح حزب‌الله تنها از طریق گفتگو حاصل می‌شود، نه زور. در ۲۶ ژوئیه ۲۰۲۵، او اذعان کرد که پیشرفت مذاکرات با حزب‌الله بسیار کند است.[۶۹][۷۰] او در سخنرانی خود در ۳۱ ژوئیه ۲۰۲۵، به افتخار هشتادمین سالگرد ارتش لبنان، خطاب به همه طرف‌ها بر فرصت تاریخی برای خلع سلاح حزب‌الله، ضمن بازگرداندن و تقویت حاکمیت دولت، تأکید کرد.[۷۱]

نخست‌وزیر نواف سلام

موضع سلام در این مورد از روز اول تشکیل دولت جدید لبنان روشن شد، برای او خلع سلاح حزب‌الله در اولویت است. او می‌خواهد اصلاحاتی انجام دهد و اقتدار دولتی قوی‌تری بر سلاح داشته باشد.[۷۲][۷۳][۷۴] سلام در پاسخ به بیانیه قاسم در ۱۵ اوت ۲۰۲۵ گفت که فقط یک دولت در لبنان تصمیم می‌گیرد، هیچ دولتی وجود ندارد که انحصار سلاح نداشته باشد و در مورد تهدید جنگ داخلی قاسم گفت: «من معتقدم که هیچ‌یک از لبنانی‌های امروز، … هیچ‌یک از لبنانی‌ها، پیر و جوان، زن و مرد، در جنوب یا شمال، هر کجا که باشند، نمی‌خواهند به جنگ داخلی امروز بازگردند.»[۷۵]

نبیه بری، رئیس مجلس

گزارش‌ها حاکی از آن است که حزب‌الله به رئیس مجلس بری گفته است که حتی اگر اسرائیل از مناطق اشغالی خارج شود، سلاح‌های خود را تحویل نخواهد داد. بری همچنین گفت که دولت نمی‌تواند قول خلع سلاح گروه‌های شمال رودخانه لیتانی را بدهد.[۷۶][۷۷]

سمیر جعجع

سمیر جعجع، رئیس اجرایی نیروهای لبنانی، در مصاحبه‌ای در تاریخ ۳ اوت ۲۰۲۵ ادعا کرد که «اقدامات حزب‌الله عملاً لبنان را صد سال، اگر نگوییم بیشتر، به عقب برگردانده است». این تنها چند روز قبل از جلسه دولت که قرار است سازوکار اجرایی برای اجرای «انحصار دولتی بر سلاح» را تصویب کند، یعنی خلع سلاح حزب‌الله، صورت گرفت.[۷۸]

نعیم قاسم دبیرکل حزب‌الله

نعیم قاسم به روشنی اعلام کرد که حزب‌الله تا زمانی که اسرائیل به حملات خود ادامه دهد، سلاح‌های خود را کنار نخواهد گذاشت. او پیشنهادهای ایالات متحده را رد کرد و آنها را نوعی «تسلیم» خواند و گفت که خلع سلاح تنها پس از خروج کامل اسرائیل از جنوب لبنان امکان‌پذیر خواهد بود.[۷۹] در ۳۰ ژوئیه ۲۰۲۵، روز بزرگداشت اولین سالگرد ترور هدفمند فرمانده ارشد فؤاد شکر توسط اسرائیل، او در مورد این واقعیت صحبت کرد که حزب‌الله همچنان قدرت خود را به عنوان مقاومت در لبنان حفظ کرده و مفهوم خلع سلاح را انکار کرد.[۸۰] در بیانیه‌ای در ۱۵ آگوست ۲۰۲۵، او سوگند یاد کرد که هیچ خلع سلاحی از حزب‌الله وجود نخواهد داشت و هشدار روشنی داد که تلاش برای مقابله با حزب‌الله به معنای «نابودی زندگی» برای لبنان خواهد بود.[۸۱][۸۲][۸۳]

ولید جنبلاط

جنبلاط یکی از چهره‌های سرشناس طرفدار خلع سلاح حزب‌الله است و می‌گوید حزب‌الله باید «درک کند که نگه‌داشتن سلاح‌ها و موشک‌هایش هیچ فایده‌ای ندارد.»[۸۴]

بین‌المللی

  •  فرانسه: فرانسه از خلع سلاح حزب‌الله حمایت می‌کند. این کشور به دولت لبنان فشار آورده است تا تلاش‌های خلع سلاح را با قدرت بیشتری پیش ببرد.[۸۵]
  •  ایران: سید عباس عراقچی، وزیر امور خارجه، گفت این اولین باری نیست که تلاش‌هایی برای خلع سلاح حزب‌الله صورت می‌گیرد و افزود: «ما به عنوان حامی عمل می‌کنیم اما در تصمیم‌گیری‌های آنها دخالت نمی‌کنیم.»[۸۶]
  •  اسرائیل: اسرائیل خلع سلاح حزب‌الله را یک ضرورت امنیتی می‌داند. بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر اسرائیل، از طرح لبنان برای خلع سلاح حزب‌الله به عنوان یک «تصمیم مهم» استقبال کرد.[۸۷]
  •  ایالات متحده آمریکا: آمریکا از حامیان اصلی خلع سلاح حزب‌الله بوده و از تصمیم لبنان برای تحت کنترل درآوردن تمام سلاح‌ها توسط دولت استقبال کرده است.[۸۶] توماس باراک، فرستاده آمریکا، این تحول را «تاریخی» توصیف کرد.[۸۸]

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ Ebrahim, Nadeen (April 16, 2025). "Lebanon's president says he seeks to disarm Hezbollah this year". CNN.
  2. ↑ Bassam, Laila; Perry, Tom; Gebeily, Maya; Gebeily, Maya (10 April 2025). "Exclusive: Facing calls to disarm, Hezbollah ready to discuss weapons if Israel withdraws, senior official says". Reuters.
  3. ↑ Berman, Lazar (30 June 2025). "Israel says Hezbollah must disarm before any Lebanon peace talks can advance". The Times of Israel. ISSN 0040-7909.
  4. ↑ "Lebanese government adopts army plan for state monopoly of weapons". www.aa.com.tr. Retrieved 2025-09-05.
  5. ↑ "Who are Hezbollah?" (به انگلیسی). 2010-07-04. Retrieved 2025-07-22.
  6. ↑ Shatz, Adam (29 April 2004). "In Search of Hezbollah". www.nybooks.com. Vol. 51, no. 7. Archived from the original on 2006-08-22. Retrieved 2025-07-22.
  7. ↑ "Hezbollah weapons: What exactly does the Taif Agreement say?". L'Orient Today (به انگلیسی). 2023-08-17. Retrieved 2025-07-22.
  8. ↑ "Hezbollah After the Lebanese Civil War" (PDF). 2016.
  9. ↑ "Legacies of Lebanon's 1975-1990 Civil War". Arab Center Washington DC (به انگلیسی). 2025-04-25. Retrieved 2025-07-22.
  10. ↑ Norton, Augustus Richard (2000). "Hizballah and the Israeli Withdrawal from Southern Lebanon". Journal of Palestine Studies. 30 (1): 22–35. doi:10.2307/2676479. ISSN 0377-919X. JSTOR 2676479.
  11. ↑ "Hezbollah's four decades of war with Israel" (به انگلیسی). 2024-10-01. Retrieved 2025-07-22.
  12. ↑ "The history of conflict between Hezbollah and Israel". Al Jazeera (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-22.
  13. ↑ "Israel-Hezbollah War 2006". www.ebsco.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-22.
  14. ↑ "Israel/Lebanon/Hezbollah Conflict in 2006".
  15. ↑ Creveld, Martin van (2011-06-12). "The Second Lebanon War: A Re-assessment". Infinity Journal (به انگلیسی). 1 (3): 1. ISSN 2708-3071.
  16. ↑ Mansour, Alia (2024-05-09). "Sixteen years later, May is still dark". Nowlebanon (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-22.
  17. ↑ "Hezbollah ends west Beirut takeover". France 24 (به انگلیسی). 2008-05-10. Retrieved 2025-07-22.
  18. ↑ Rafei, Raed (2008-05-10). "In show of might, Hezbollah takes control of West Beirut". Los Angeles Times (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-22.
  19. ↑ "Hezbollah in control of west Beirut". Al Jazeera (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-22.
  20. ↑ "Hezbollah's Syria Problem". www.washingtoninstitute.org (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-22.
  21. ↑ "Hezbollah Leader: We Have Reduced Our Military Presence in Syria". Voice of America (به انگلیسی). 2019-07-14. Retrieved 2025-07-22.
  22. ↑ "Timeline of Attacks: Israel versus Hezbollah & Iran". iranprimer.usip.org (به انگلیسی). 2024-04-02. Archived from the original on 2025-07-11. Retrieved 2025-07-22.
  23. ↑ Pusztaszeri, Aosheng; Harding, Emily (2024-12-19). "The Aftermath of October 7: Regional Conflict in the Middle East" (به انگلیسی). {{cite journal}}: Cite journal requires |journal= (help)
  24. ↑ Patel, Pavak (2024-10-04). "Road to the Third Lebanon War: Mapping Hezbollah's War of Attrition Since October 8, 2023". FDD (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-22.
  25. ↑ "A 'new page': World reacts to Israel-Hezbollah ceasefire". Al Jazeera (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-22.
  26. ↑ "Middle East: Israel-Hezbollah cease-fire begins – DW – 11/27/2024". dw.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-22.
  27. ↑ "A Window of Opportunity to Increase Pressure on Hezbollah". INSS (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-22.
  28. ↑ "As Pressure Mounts, Can Lebanon Handle Hezbollah's Disarmament?". Middle East Council on Global Affairs (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-22.
  29. ↑ "Hezbollah says it will not give up weapons despite US proposal". Al Jazeera (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-22.
  30. ↑ "Børre Ludvigsen Web Archive". libraries.aub.edu.lb. Retrieved 2025-07-13.
  31. ↑ "Lebanon's Taif Agreement, Explained". www.the961.com (به انگلیسی). 2020-01-29. Retrieved 2025-07-22.
  32. ↑ "Lebanon: Consultations on Resolution 1559*". Security Council Report (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-22.
  33. ↑ "Reaffirming Strong Support for Lebanon's Sovereignty and Independence, Security Council "Notes With Concern" that Requirements of Resolution 1559 Remain Unmet". United Nations: Information Service Vienna (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-22.
  34. ↑ "S/2025/254". Security Council Report (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-22.
  35. ↑ Database, E. C. F. "United Nations Security Council Resolution 1701 (2006)". ecf.org.il (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-22.
  36. ↑ "Briefing on the UN Interim Force in Lebanon (UNIFIL) and the UN Disengagement Observer Force (UNDOF)". Security Council Report (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-22.
  37. ↑ Azhari, Timour; Brice, Makini; Brice, Makini (2024-10-25). "Watchdog FATF places Lebanon on financial crime watchlist". Reuters (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-23.
  38. ↑ "Lebanon added to money laundering 'grey list'". Al Jazeera (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-23.
  39. ↑ "FATF Grey List Updates: Changes and Implications". Vertex Compliance (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-23.
  40. ↑ "Q&A: Beirut Rapid Damage and Needs Assessment — August 2020". World Bank (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-23.
  41. ↑ "Beirut Port Explosion: Impact on Key Economic and Food Security Indicators - August 2020 - Lebanon". reliefweb.int (به انگلیسی). 2020-08-31. Retrieved 2025-07-23.
  42. ↑ "Impact of Beirut Explosion on Economic Activities Located in the Affected Neighborhoods - Socio-Economic Impact Assessment". 2021.
  43. ↑ Miriam. "The impact of Lebanon's grey listing". Sqope Intelligence (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-23.
  44. ↑ "Why Hezbollah Is Rich and Lebanon Is Poor". 2024.
  45. ↑ "Lebanon names new government after two-year caretaker cabinet". Al Jazeera (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-22.
  46. ↑ Easter, Reagan (2025-03-09). "Lebanon's new government, the absent "resistance" Clause, and Hezbollah's fate". FDD (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-22.
  47. ↑ Beirut, Samer Al-Atrush (2025-02-03). "Lebanon has a shot at recovery, but Hezbollah isn't spent yet". www.thetimes.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-22.
  48. ↑ "New Lebanese government non-partisan, to serve Lebanon: President". www.aa.com.tr. Retrieved 2025-07-22.
  49. 1 2 "US envoy visits Lebanon to discuss Hezbollah, cabinet formation: What we know - AL-Monitor: The Middle Eastʼs leading independent news source since 2012". www.al-monitor.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-22.
  50. ↑ "A Window of Opportunity to Increase Pressure on Hezbollah". INSS (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-23.
  51. ↑ Berman, Zachary (2025-05-02). "Beirut Official Claims Lebanese Army Has Dismantled 90 Percent of Hezbollah Infrastructure Near Israeli Border". FDD (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-23.
  52. ↑ "Lebanese president says Hezbollah disarmament will come through dialogue not 'force'". AP News (به انگلیسی). 2025-04-14. Retrieved 2025-07-23.
  53. ↑ "Israel says it strikes Hezbollah missiles in southern Beirut". Reuters (به انگلیسی). 2025-04-27. Retrieved 2025-07-23.
  54. ↑ "Lebanese army dismantled 'over 90%' of Hezbollah sites near Israel, security official says". France 24 (به انگلیسی). 2025-04-30. Retrieved 2025-07-23.
  55. ↑ Bassam, Laila; Gebeily, Maya; Gebeily, Maya (2025-07-04). "Hezbollah weighs scaling back its arsenal in wake of Israel conflict". Reuters (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-23.
  56. ↑ "حزب‌الله وصفها بـ"الاستسلامیة".. ما هی بنود الورقة الأمیرکیة؟". العربیة. July 5, 2025.
  57. ↑ Bassam, Laila; Gebeily, Maya; Gebeily, Maya (July 2025). "Lebanon drafts reply to US demand for Hezbollah to disarm, sources say". Reuters.
  58. ↑ "Lebanese president rules out normalization with Israel". 11 July 2025.
  59. 1 2 "Lebanon cabinet welcomes army plan to disarm Hezbollah, no timeline given". Reuters (به انگلیسی). 2025-09-05. Retrieved 2025-09-05.
  60. ↑ "Shiite ministers walk out as Lebanon's Cabinet debates army plan to disarm Hezbollah". AP News (به انگلیسی). 2025-09-05. Retrieved 2025-09-05.
  61. ↑ Gebeily, Maya; Bassam, Laila; Gebeily, Maya (2025-08-05). "Lebanon tasks army with limiting arms to state forces in challenge to Hezbollah". Reuters (به انگلیسی). Retrieved 2025-08-06.
  62. ↑ "Post-Cabinet session: Key decisions, discussions, and stances". LBCIV7 (به انگلیسی). Retrieved 2025-08-06.
  63. ↑ "Hezbollah: Nawaf Salam's government committed 'major sin,' will treat decision as 'nonexistent'". LBCIV7 (به انگلیسی). Retrieved 2025-08-06.
  64. ↑ Sewell, Abby (2025-08-07). "Lebanese Shiite ministers walk out of a Cabinet meeting over plan to disarm Hezbollah". AP News (به انگلیسی). Retrieved 2025-08-08.
  65. ↑ Staff, Al Jazeera. "The US asked Lebanon to disarm Hezbollah. How did Lebanon respond?". Al Jazeera (به انگلیسی). Retrieved 2025-08-08.
  66. ↑ "New disarmament push raises old question: How did Hezbollah keep its weapons?". LBCIV7 (به انگلیسی). Retrieved 2025-08-08.
  67. 1 2 "Lebanese Officials Outraged over Iranian FM's 'Incitement' against State Decisions". english.aawsat.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-08-08.
  68. ↑ "Arms collection roadmap: Lebanese Army maps out multi-stage disarmament plan—Key phases". LBCIV7 (به انگلیسی). Retrieved 2025-09-07.
  69. ↑ "Lebanese President Acknowledges 'Slow Progress' in Talks with Hezbollah on Disarmament". english.aawsat.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-27.
  70. ↑ "Barrack Says Lebanon Has an Opportunity; Israel, Not US, Setting Deadline for Hezbollah Disarmament". english.aawsat.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-27.
  71. ↑ "Lebanon's President Aoun urges Hezbollah to give up arms". Reuters (به انگلیسی). 2025-07-31. Retrieved 2025-07-31.
  72. ↑ "Lebanon". Security Council Report (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-27.
  73. ↑ "Why Lebanon's fragile state hinges on Hezbollah's next move". Arab News Japan (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-27.
  74. ↑ Abouzeid, Rania (2025-06-02). "Who Gets the Guns in Lebanon?". The New Yorker (به انگلیسی). ISSN 0028-792X. Retrieved 2025-07-27.
  75. ↑ "Nawaf Salam to Asharq Al-Awsat: No Lebanese wants to return to civil war". aawsat.com (به عربی). Retrieved 2025-08-15.
  76. ↑ Easter, Reagan (2025-07-23). "Hezbollah Reups Its Refusal To Disarm in Lebanon". FDD (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-27.
  77. ↑ Berman, Zachary (2025-07-07). "'Unbelievably Satisfied': U.S. Envoy Praises Lebanese Government Efforts to Disarm Hezbollah". FDD (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-27.
  78. ↑ "Geagea: Hezbollah Set Lebanon Back a Hundred Years". english.aawsat.com (به انگلیسی). Retrieved 2025-08-03.
  79. ↑ "US envoy hails Lebanon's response to Hezbollah disarmament proposals". Al Jazeera (به انگلیسی). Retrieved 2025-07-27.
  80. ↑ "Hezbollah chief rejects disarmament as 'serving Israel' amid pressure on Lebanon". 2025.
  81. ↑ "Hezbollah refuses to hand over its weapons to Lebanese government". euronews (به انگلیسی). 2025-08-15. Retrieved 2025-08-15.
  82. ↑ "Client Challenge". www.ft.com. Retrieved 2025-08-15.
  83. ↑ "Hezbollah vows to keep arms, says Lebanon's disarmament plan serves Israel". AP News (به انگلیسی). 2025-08-15. Retrieved 2025-08-15.
  84. ↑ "US envoy Barrack piles on pressure on Lebanon over Hezbollah disarmament". 2025.
  85. ↑ yrashed (2025-08-13). "What to know about the history (and future) of the Hezbollah disarmament question". Atlantic Council (به انگلیسی). Retrieved 2025-08-27.
  86. 1 2 Bassam, Laila (2025-08-07). "Exclusive: US plan sees Hezbollah disarmed by year-end, Israeli withdrawal". Reuters (به انگلیسی). Retrieved 2025-08-27.
  87. ↑ Stoil, Stoil (2025-08-25). "Hezbollah and Amal call Wednesday rally against disarmament decision" (به انگلیسی). Retrieved 2025-08-27.
  88. ↑ "Lebanon to present Hezbollah disarmament plan in coming days: US envoy". Al Jazeera (به انگلیسی). Retrieved 2025-08-27.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.