گویش خنجی

خنجی
زبان بومی درایران
منطقهاستان فارس
فارسی
کدهای زبان
ایزو ۳–۶۳۹
گلاتولوگkhon1246[۱]

گویش خُنجی گویشی از گویش از زبان اچمی است زبان اچمی زبان مناطق جنوب فارس و غرب هرمزگان مانند شهرستان‌های لارستان، اوز، و بستک است و در مقایسه با زبان فارسی امروزی، دست‌نخورده‌تر است، به طوری که بیشتر کلمات آنان کلمات ایرانی اصیل و قدیمی است.

در قدیم

قبل از ورود اسلام، مردم خنج با زبانی نزدیک پارسی اصیل صحبت می‌کردند. این زبان تا به حال تغییراتی بسیار کرده و امروزه زبان خنجی اصیل از بین رفته این زبان با گذشت زمان شکل و حالت اصیل خود را از دست داده و همچنان می‌دهد. سالمندان خنج کلماتی بکار می‌برند که افراد جوانتر نمی‌فهمند. این نشانی از نابودی لهجه خنجی است.

منابع

  1. Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "خنجی". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology. {{cite book}}: Invalid |display-editors=4 (help)