گویش خنجی
| خنجی | |
|---|---|
| زبان بومی در | ایران |
| منطقه | استان فارس |
| فارسی | |
| کدهای زبان | |
| ایزو ۳–۶۳۹ | – |
| گلاتولوگ | khon1246[۱] |
گویش خُنجی گویشی از گویش از زبان اچمی است زبان اچمی زبان مناطق جنوب فارس و غرب هرمزگان مانند شهرستانهای لارستان، اوز، و بستک است و در مقایسه با زبان فارسی امروزی، دستنخوردهتر است، به طوری که بیشتر کلمات آنان کلمات ایرانی اصیل و قدیمی است.
در قدیم
قبل از ورود اسلام، مردم خنج با زبانی نزدیک پارسی اصیل صحبت میکردند. این زبان تا به حال تغییراتی بسیار کرده و امروزه زبان خنجی اصیل از بین رفته این زبان با گذشت زمان شکل و حالت اصیل خود را از دست داده و همچنان میدهد. سالمندان خنج کلماتی بکار میبرند که افراد جوانتر نمیفهمند. این نشانی از نابودی لهجه خنجی است.
منابع
- ↑ Nordhoff, Sebastian; Hammarström, Harald; Forkel, Robert; Haspelmath, Martin, eds. (2013). "خنجی". Glottolog 2.2. Leipzig: Max Planck Institute for Evolutionary Anthropology.
{{cite book}}: Invalid|display-editors=4(help)
- کتاب: لهجهٔ خُنجی، نوشتهٔ دکتر لطفعلی خنجی.
- خُنجی
- بایگانیشده در ۱۷ ژوئن ۲۰۲۲ توسط Wayback Machine