داینوکاریدیدن‌ها

داینوکاریدیدن‌ها
Fossil range: کامبرین تا دوونین پیشین
انواعی از داینوکاریدیدن‌ها  (آنومالوکاریس, اپابینیا, پامبدلوریون و کریگماچلا)
انواعی از داینوکاریدیدن‌ها (آنومالوکاریس, اپابینیا, پامبدلوریون و کریگماچلا)
آرایه‌شناسی (زیست‌شناسی)
Included groups
شاخه‌بندی included but traditionally excluded groups

Deuteropoda

داینوکاریدیدن‌ها یا داینوکاریدیدا یک رده‌بندی فسیلی پیشنهادی از بندپایان بدوی است، که در دوره کامبرین شکوفا شد و تا اوایل دونین زنده ماند. نام داینوکاریدیدن‌ها ( یونانی برای deinos "وحشتناک" و لاتین برای caris "خرچنگ") که با یک جفت زائده جلویی و مجموعه‌ای از بالچه‌های بدن مشخص می‌شود، به نقش پیشنهادی برخی از این اعضا به عنوان بزرگترین شکارچیان دریایی زمان خود اشاره دارد. داینوکاریدیدن‌ها گاهی اوقات توسط برخی از منابع به عنوان "گروه AOPK" نامیده می‌شوند،[۳] [۴] [۵] به عنوان گروهی متشکل از رادیودونت‌ها ( آنومالوکاریس و بستگان)، Opabiniidae ( اپابینیا و بستگان) و " لوبوپودین‌های دارای آبشش" Pambdelurion و Kerygmachelidae . به احتمال زیاد این کلاد پارافیلتیک است، به طوری که Kerygmachelidae و Pambdelurion نسبت به کلادی که از Opabiniidae، Radiodonta و سایر بندپایان تشکیل شده، پایه‌دارتر هستند.

آناتومی

چشمها (آبی تیره و سیاه)، مغز (آبی روشن) و دستگاه گوارش (زرد) از رادیودونت‌ها (سمت چپ)، کریگماچلا (مرکز) و اپابینیا (راست)

داینوکاریدیدن‌ها متقارن دوطرفه بودند، با یک کوتیکول عمدتاً غیر معدنی و بدنی که به دو گروه اصلی تگماتا (بخش‌های بدن) تقسیم می‌شد: سر و تنه. ظاهراً سر آنها بندبند نبود و یک جفت زائده پیشانی تخصصی درست در جلوی دهان و چشم‌ها داشت. زائده‌های پیشانی یا لوبوپود (نرم مانند لوبوپودین‌های آبشش‌دار ) یا بندپا (سخت و بندبند مانند رادیودونت‌ها ) و معمولاً جفت بودند، اما در Opabiniidae به شدت به یک ساختار نازل مانند جوش خورده بودند. بر اساس موقعیت پیش‌چشمی و منشأ فرضی پروتوسربرال آنها، عموماً تصور می‌شود که زائده‌های پیشانی همولوگ با لبروم در بندپایان و شاخک‌های اولیه در کرم‌های مخملی هستند، در حالی که شواهد بعدی نیز نشان دهنده منشأ دوتوسربرال (همولوگ با آرواره‌های صدف و زائده‌های بزرگ / آنتن‌ها / کلیسرهای صدف‌های خاردار) است. تنه دارای چندین بخش بود که هر کدام شاخه آبششی و بالچه‌های شنا (لوب‌ها) مخصوص به خود را داشتند. تصور می‌شود که این بالچه‌ها با حرکتی بالا و پایین حرکت می‌کردند تا حیوان را به جلو سوق دهند به روشی مشابه ماهی مرکب . در جنس‌های آبششی‌دار ، ممکن است تنه یک اندام لوبوپود (لوبوپود) در زیر هر یک از بالچه‌ها داشته باشد. روده میانی داینوکاریدیدها دارای غدد گوارشی جفتی مشابه غدد گوارشی لوبوپودین‌های سیبرید و یوآرتروپودهای کامبرین بود. مغز داینوکاریدیدن‌ها نسبتاً ساده‌تر از مغز یوآرتروپودها (سه قسمتی) است و تصور می‌شود که از یک (فقط پروتوسربروم) یا دو گانگلیون مغزی (پروتوسربروم و دئوتوسربروم) تشکیل شده باشد.

طبقه‌بندی

Ecdysozoa
Cycloneuralia

Priapulida, Nematoda etc.

 
Panarthropoda
 

Onychophora

 
 

Tardigrada

 
†

Lobopodian grade (paraphyletic)

 
Total group Arthropoda
†

Siberiidae

 
 
†

Pambdelurion

 
†

Kerygmachela

 
 
†

Opabiniidae

 
†

رادیودونت‌ها

 
 

Deuteropoda

 
 
 
 
 
 
داینوکاریدیدن‌ها

اگرچه برخی از نویسندگان ممکن است قرابت‌های طبقه‌بندی متفاوتی را پیشنهاد کنند (مثلاً به عنوان خویشاوندان سیکلونورالها)، اما بیشتر مطالعات فیلوژنتیکی نشان می‌دهند که داینوکاریدیدن‌ها بندپایان ساقه‌ای هستند.تحت این سناریو، داینوکاریدیدا یک رده پارافیلتیک نسبت به گروه تاج بندپایان (Euarthropoda یا Deuteropoda) است و همچنین منشأ لوبوپودیایی دودمان بندپایان را پیشنهاد می‌کند. به طور کلی، جنس‌های لوبوپودی آبششی‌دار Pambdelurion و Kerygmachela که دارای ویژگی‌های لوبوپودیایی هستند (مثلاً زائده لوبوپودی، حلقه‌گذاری) جایگاه پایه را اشغال کرده‌اند؛ در حالی که Opabiniidae و Radiodonta مشتق‌شده‌تر و ارتباط نزدیکی با گروه تاج بندپایان دارند، و دومی حتی دارای قرابت‌های قابل توجهی با بندپایان مانند بندپایان‌سازی و اسکلریت‌های سر است.

در توصیف اولیه، داینوکاریدیدا فقط از Opabiniidae و رادیودونت‌ها تشکیل شده بود. با حذف گونه‌های مشکوک (مثلاً opabiniid احتمالی Myoscolex)، مورد اول فقط با اپابینیا شناخته می‌شد، در حالی که همه گونه‌های رادیودونت تحت یک خانواده واحد گروه‌بندی می‌شدند: آنومالوکاریدیدها (از این رو نام رایج قبلی آنها 'Anomalocaridids' است ). در مطالعات بعدی، لوبوپودی های آبششی Pambdelurion و Kerygmachela نیز به عنوان داینوکاردیدن در نظر گرفته شدند، دو جنس opabiniid جدید، Utaurora و Mieridduryn توصیف شدند، داینوکاریدیدن‌های عجیب دیگری مانند Parvibellus و بسیاری از رادیودونت‌ها به خانواده‌های جدید دیگر ( Amplectobeluidae ، Tamisiocarididae و Hurdiidae ) منتقل شدند، و خانواده جدیدی به نام Kerygmachelidae نیز نامگذاری شد.

توزیع

این گروه از نظر جغرافیایی گسترده بودند و از لایه‌های کامبرین در کانادا ، ایالات متحده ، گرینلند ، چین ، استرالیا و روسیه و همچنین اردویسین اولیه تا میانی مراکش و ولز و دونین اولیه آلمان گزارش شده‌اند.

منابع

پیوند به بیرون

  1. ↑ Li, Wei; Yang, Jie; Yang, Xiaoyu; Dhungana, Alavya; Wang, Yu; Zhang, Xiguang; Smith, Martin R. (November 2024). "Omnidens appendages and the origin of radiodont mouthparts". Papers in Palaeontology. 10 (6). doi:10.1002/spp2.1600.
  2. ↑ Smith, Martin R.; Long, Emma J.; Dhungana, Alavya; Dobson, Katherine J.; Yang, Jie; Zhang, Xiguang (31 July 2024). "Organ systems of a Cambrian euarthropod larva". Nature (in English). 633 (8028): 120–126. Bibcode:2024Natur.633..120S. doi:10.1038/s41586-024-07756-8. ISSN 1476-4687. PMC 11374701. PMID 39085610.
  3. ↑ Budd, Graham E. (1998). "The morphology and phylogenetic significance of Kerygmachela kierkegaardi Budd (Buen Formation, Lower Cambrian, N Greenland)". Earth and Environmental Science Transactions of the Royal Society of Edinburgh (in English). 89 (4): 249–290. doi:10.1017/S0263593300002418. ISSN 1473-7116.
  4. ↑ Liu, Jianni (2004). "A rare lobopod with well-preserved eyes from Chengjiang Lagerstätte and its implications for origin of arthropods". Chinese Science Bulletin (in English). 49 (10): 1063. Bibcode:2004ChSBu..49.1063L. doi:10.1360/04wd0052. ISSN 1001-6538.
  5. ↑ "Morpho-anatomy of the lobopod Magadictyon cf. haikouensis from the Early Cambrian Chengjiang Lagerstätte, South China". Acta Zoologica (in English). 89 (2): 183. 2008. doi:10.1111/j.1463-6395.2007.00307.x. ISSN 1463-6395.