دوستی عاشقانه

دوستی عاشقانه (همچنین دوستی پرشور یا دوستی محبت‌آمیز) یک رابطه بسیار نزدیک اما معمولاً غیرجنسی بین دوستان است که اغلب شامل درجه‌ای از نزدیکی فیزیکی فراتر از آن چیزی است که در جوامع غربی معاصر رایج است. برای مثال، ممکن است شامل دست گرفتن، در آغوش گرفتن، بغل کردن، بوسیدن، ماساژ دادن، یا تخت‌خواب مشترک، بدون آمیزش جنسی یا دیگر حالت‌های جنسی باشد.

این اصطلاح معمولاً در تحقیقات تاریخی استفاده می‌شود و رابطه بسیار نزدیک بین افراد همجنس را در دوره‌ای از تاریخ توصیف می‌کند که مقوله اجتماعی همجنس‌گرایی مانند امروز وجود نداشت. در این راستا، این اصطلاح در پایان سدۀ بیستم به منظور توصیف گذشته‌نگر نوعی از رابطه ابداع شد که تا میانۀ سدۀ نوزدهم غیرقابل توجه تلقی می‌شد، اما از نیمۀ دوم سدۀ نوزدهم به عنوان صمیمیت فیزیکی نادرتر بین شریکان غیرجنسی پدیدار شد و همراه با اضطراب در نظر گرفته شدند.[۱] دوستی عاشقانه بین زنان در اروپا و آمریکای شمالی به‌ویژه در پایان سدۀ ۱۸ و آغاز سدۀ ۱۹، با ظهور همزمان با ظهور تحصیل زنان و لفاظی جدید از تفاوت‌های جنسی، رایج شد.[۲]

بنیانگذاران کالج شیمر سیندارلا گرگوری و فرانسیس شیمر در سال ۱۸۶۹. رابطه بسیار نزدیک آنها به عنوان «دوستی پرشور» توصیف شده است.[۳]

منابع

  1. ↑ Faderman 1998, pp. 231–313.
  2. ↑ Rupp 2009, p. 127.
  3. ↑ Malkmus, Doris (2003). "Frances Wood Shimer, Cindarella Gregory, and the 1853 founding of Shimer College". Journal of Illinois History. 6. Illinois Historic Preservation Agency: 200. ISSN 1522-0532.