قناعت

قناعت [ق َ ع َ] (به انگلیسی: Contentment) به معنی خرسندی، رضا به قسمت، بسنده کردن، راضی شدن به اندک چیز و به قسمت خود است.[۱]

ادبیات

ز عالم به‌دست آوری گوشه‌ای
به صبر و قناعت خوری توشه‌ای (ابوالقاسم فردوسی)

قناعت توانگر کند مرد را
خبرکن حریص جهان‌گرد را (سعدی)

جستارهای وابسته

منابع

  1. ↑ «معنای واژه قناعت». لغت‌نامه دهخدا. لغت‌نامه دهخدا. دریافت‌شده در ۶ ژوئیه ۲۰۱۲.
مجموعه‌ای از گفتاوردهای مربوط به قناعت در ویکی‌گفتاورد موجود است.
معنای contentment را در ویکی‌واژه، واژه‌نامهٔ آزاد، ببینید.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.