دوک‌نشین زالتسبورگ
Herzogtum Salzburg زالتسبورگ | |||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| ۱۸۰۵–۱۹۱۸ | |||||||||||
 پرچم
 نشان ملی
| |||||||||||
 دوک‌نشین زالتسبورگ در محدوده اتریش-مجارستان | |||||||||||
| وضعیت |
| ||||||||||
| پایتخت | زالتسبورگ | ||||||||||
| زبان(های) رایج | آلمانی | ||||||||||
| حکومت | دوک‌نشین | ||||||||||
| تاریخ | |||||||||||
• بنیان‌گذاری | ۱۸۰۵ | ||||||||||
• فروپاشی | ۱۹۱۸ | ||||||||||
| |||||||||||
.svg.png){kind=small}
.svg.png){kind=small}
دوک‌نشین زالتسبورگ (به آلمانی: Herzogtum Salzburg) یکی از سرزمین‌های پادشاهی در امپراتوری اتریش و بعدها بخشی از سیسلتنیا در اتریش-مجارستان بود که از سال ۱۸۰۵ تا ۱۹۱۸ میلادی به عنوان یک واحد سیاسی فعالیت می‌کرد. این قلمرو که پیش از آن تحت حاکمیت مستقل شاهزاده-اسقف‌ها قرار داشت، در جریان جنگ‌های ناپلئونی و پس از سکولاریزه شدن، میان قدرت‌های بزرگ منطقه دست‌به‌دست شد. این دوک‌نشین در نهایت به ثبات سیاسی تحت حاکمیت خاندان هابسبورگ رسید و به عنوان یکی از مراکز مهم مذهبی و فرهنگی در قلب آلپ شناخته شد. با فروپاشی امپراتوری در پایان جنگ جهانی اول، این دوک‌نشین به ایالت مدرن زالتسبورگ در جمهوری اتریش تبدیل گشت.
دوران گذار و الحاق به امپراتوری اتریش
شکل‌گیری دوک‌نشین زالتسبورگ نتیجه مستقیم فروپاشی ساختارهای قدیمی امپراتوری مقدس روم و معاهدات صلح دوران ناپلئون بود. پس از پیمان صلح پرسبرگ در سال ۱۸۰۵ میلادی، قلمرو سابق انتخابگرنشین زالتسبورگ برای نخستین بار به امپراتوری اتریش الحاق گشت. با این حال، این حاکمیت کوتاه بود و در سال ۱۸۱۰ میلادی، زالتسبورگ به پادشاهی بایرن واگذار شد. پس از شکست ناپلئون و برگزاری کنگره وین در سال ۱۸۱۵، بخش بزرگی از این سرزمین طبق پیمان مونیخ دوباره به اتریش بازگشت. در این دوره، زالتسبورگ به عنوان یک منطقه اداری ساده (Salzachkreis) تحت مدیریت اتریش علیا قرار داشت و استقلال سیاسی خود را تا سال ۱۸۴۹ میلادی به دست نیاورد[۱].
استقلال اداری و شکوفایی در عصر هابسبورگ
در پی انقلاب‌های ۱۸۴۸، وضعیت سیاسی زالتسبورگ دگرگون شد و این منطقه در سال ۱۸۴۹ میلادی بار دیگر به عنوان یک دوک‌نشین مستقل و سرزمین پادشاهی (Kronland) در چارچوب امپراتوری اتریش به رسمیت شناخته شد. این دوره با نوسازی زیرساخت‌ها و رشد صنعت گردشگری به دلیل مناظر طبیعی کوهستانی و میراث موسیقیایی غنی همراه بود. در سال ۱۸۶۷ میلادی و پس از ایجاد پادشاهی دوگانه اتریش-مجارستان، زالتسبورگ به عنوان بخشی از قلمرو سیسلتنیا باقی ماند. در این عصر، دربار زالتسبورگ و نهادهای مدنی آن تلاش بسیاری برای حفظ هویت متمایز خود انجام دادند که این امر منجر به تأسیس نهادهای فرهنگی و آموزشی متعددی شد که تا زمان سقوط سلطنت در سال ۱۹۱۸ میلادی به فعالیت خود ادامه دادند[۲].
جستارهای وابسته
یادداشت‌ها
منابع
- بنیانگذاریهای ۱۸۴۹ (میلادی) در امپراتوری اتریش
- ایالتها و قلمروهای منحلشده در ۱۹۱۸ (میلادی)
- زیربخشهای اتریش-مجارستان