راه دوبانده

راه دوبانده جاده یا بزرگراهی است که دارای دو باند عبور مستقل و جدا شده از هم است. معمولاً حرکت در یک باند در جهت رفت و در باند مخالف در جهت برگشت است.  

یک جاده بدون حائل وسط جاده یک جاده تک بانده محسوب می‌شود. 

از قدیمی‌ترین جاده‌های دوبانده می‌تواند به راهی که در قرن اول توسط امپراتور روم کلودیوس بین رم و بندر آن شهر استیا در  تیبر ایجاد شده نام برد.

• آزادراه
• راه تک بانده
• باند عبور