رستم وسکانیان

رُستُم وُسکانیان
زادهٔ۱۹۳۲
درگذشت۱۱ اوت ۲۰۱۳ (۸۱ سال)
ملیتارمنی‌تبار ایرانی
محل تحصیلدانشگاه تهران
en:Université des Beaux Arts
پیشهمعمار
ساختمان‌هاورزشگاه آرارات تهران،
سالن کلوپ ارامنه،
عبادتگاه صلیب مقدس،
بنای کودکستان ارامنه تبریز،
مرکز فرهنگی هنری شوشی در جمهوری آرتساخ

رُستُم وُسکانیان (ارمنی: Ռոստոմ Ոսկանյան؛ زاده ۱۹۳۲ در تبریز - درگذشته ۱۱ اوت ۲۰۱۳ در ایالات متحده آمریکا) معمار ارمنی‌تبار اهل ایران بود.

زندگی

رستم وسکانیان در ۱۹۳۲ میلادی (۱۳۱۱ خورشیدی) در تبریز به دنیا آمد. وی در دبیرستان البرز به تحصیل پرداخت و به عنوان دانشجوی ممتاز موفق به دریافت درجهٔ لیسانس از دانشگاه تهران گشت. پس از گرفتن بورس تحصیلی چهار ساله برای تحصیل در دانشگاه هنرهای زیبا (en:Université des Beaux Arts) پاریس عازم فرانسه شد. وسکانیان در سال ۱۹۶۴ (۱۳۴۳) با درجه فوق لیسانس از آنجا فارغ‌التحصیل گردید و از سال ۱۹۸۶–۱۹۶۴ (۱۳۶۵–۱۳۴۳) به عنوان استادیار و مدیر گروه در دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران به تدریس پرداخت. وسکانیان جوایزی نیز همچون بورس تحصیلی در دانشگاه پاریس و همچنین جایزهٔ اول Cite University از دانشگاه پاریس را دریافت نمود و برندهٔ مدال طلایی دوربین‌ها دوسالانهٔ تهران در سال ۱۹۵۷ (۱۳۳۶) گشت.

وسکانیان در عین حال در سال ۱۹۷۰ (۱۳۴۹) دیپلم فارغ‌التحصیلی معماری را از دانشگاه گراتس-اتریش Graz-Austria دریافت نمود و در تمام این سال‌ها در کنار تحصیل و کار به عنوان معمار، به نقاشی نیز پرداخت و نمایشگاه‌هایی برپا نمود. از کارهای عمدهٔ معماری وی می‌توان به باشگاه فرهنگی و ورزشی آرارات در تهران با ظرفیت ده هزار نفر در سال ۱۹۷۸–۱۹۷۵ (۱۳۵۷–۱۳۵۴)، ساختمان زورخانهٔ تهران در سال ۱۳۶۲ ۱۹۸۳، باشگاه اجتماعات ارامنهٔ تهران در ۱۹۶۶ (۱۳۴۵)، نمازخانه (ماتور) (طرح و اجرا) در باشگاه آرارات در سال‌های ۱۹۸۷–۱۹۸۵ (۱۳۶۶–۱۳۶۴) در تهران و تعمیر کلیسای طاطاووس مقدس (قره کلیسا) در آذربایجان (چالدران)، همچنین ساختمان‌های خصوصی در ایران اشاره کرد.

او در فاصله سال‌های ۱۹۹۸–۱۹۵۱ (۱۳۷۷–۱۳۳۰) ده نمایشگاه نقاشی گروهی از دوسالانهٔ ونیز در گالری‌های تهران و کالیفرنیای آمریکا و پنج نمایشگاه انفرادی در گالری زروان (Zarvan) تهران، گورکی (Gourky) در نیویورک و نمایشگاه آثار تجسمی و نقاشی در گالری بی اف سی در لس آنجلس آمریکا B.F.C. Gallery Los Angeles در سال (۱۹۹۴ ۱۳۷۳) برپا کرده‌است. او در مراکز فرهنگی هنری مختلفی حضور چشمگیر و فعالی داشته‌است.

سبک نقاشی وی آبستره (انتزاعی) و مجسمه‌هایش نیز برگرفته از همین سبک هستند و تأثیر معماری در هنر نقاشی و نقش برجسته‌های او به‌وضوح دیده می‌شود. وی در آمریکا اقامت داشت.

وی در ۱۱ اوت ۲۰۱۳ (۲۰ مرداد ۱۳۹۲) در سن ۸۱ سالگی در گلندیل درگذشت.

منابع

  • لازاریان، ژانت د (۱۳۸۲). «استادان دانشگاه/معماران». دانشنامه ایرانیان ارمنی. تهران: انتشارات هیرمند. صص. ۲۳۹/۲۵۹. شابک ۹۶۴-۶۹۷۴-۵۰-۳.{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • میناسیان، آرمن (زمستان ۱۳۹۰). «آخرین امپراتور». فصلنامه فرهنگی پیمان. سال پانزدهم (۵۸).{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:سال (رده)
  • «چهره‌های معرفی شده در نمایشگاه هنرمندان ارمنی ایران». فصلنامه فرهنگی پیمان. سال هفدهم (۶۴). تابستان ۱۳۹۲. بایگانی‌شده از اصلی در ۸ اکتبر ۲۰۱۹.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) نگهداری یادکرد:سال (رده)
  • «بزرگداشت و بررسی آثار رستم وسکانیان در دانشگاه علم و صنعت». آلیک‌آنلاین. ۱۳۹۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • «رستم وسکانیان؛ معمار برجسته، استاد برجسته دانشگاه تهران».
  • «گفت و گو با مرگ ـ رستم وسکانیان ـ 1311 - 1392».
  • «نمازخانه باشگاه آرارات نمونه ای خوب از معماری مدرن». همشهری آنلاین. ۱۳۸۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • «رُستم وسکانیان». معماری معاصر ایران.
  • «مروری بر آثار رستم وسکانیان مروری بر آثار رستم وسکانیان». صاحب خبر. ۱۳۹۵.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  • «رُستم وسکانیان». architectureofiran.ir.
  • دکتر تالین گریگور، استاد تاریخ هنر. «رُستُم وسکانیان: میراث یک معمار». caoi.ir.
  • Navasargian, Alice (1997). Iran - Armenia: Golden Bridges: 20th Century Iranian-Armenian Painters. Glendale: AAA Publishing House. p. 140-145. ISBN 978-0-9697620-0-3.
  • "Rostom Voskanian and an Architectural Legacy". Asbarez.
  • "«Աֆթաբ» -ը՝ անւանափոխւել է դոկտ. Ռոստոմ Ոսկանեանի անւամբ".
  • "One of streets in Tehran is named after architect Rostom Voskanian".

پیوند به بیرون