روزتا کوتولو

روزتا کوتولو (تلفظ در ایتالیایی: [roˈzetta ˈkuːtolo]؛ ۱ ژانویهٔ ۱۹۳۷ – ۱۴ اکتبر ۲۰۲۳) یک جنایتکار ایتالیایی و خواهر رئیس کامورا، رافائله کوتولو، بود که رهبر NCO بود، سازمانی که او برای نوسازی کامورا ایجاد کرده بود. از آنجا که برادرش بیشتر وقت خود را پشت میله‌های زندان می‌گذراند و دستورهایش را می‌فرستاد، ادارهٔ روزمرهٔ سازمان به خواهر بزرگترش، روزتا، سپرده شد.^[۱] لقب او Uocchie 'e gghiaccio به معنای «چشمان یخ» بود.

روزتا، زنی مو خاکستری و متدین به نظر، سال‌ها تنها با مادرش در اتاوویانو نزدیک ناپل زندگی می‌کرد و به گل‌های رز خود می‌رسید.^[۲] او قدرت پشت برادرش برای بیش از ۱۵ سال بود و دستورهای او را از زندان منتقل می‌کرد و طرفداران وفادار او را در بیرون هدایت می‌کرد. بر اساس گفتهٔ یکی از ساکنان اتاوویانو، بدون او NCO فرو می‌پاشید.^[۳]

در حالی که برادر مگالومانیای او با مصاحبه‌ها و سخنرانی‌هایش در دادگاه جنجال ایجاد می‌کرد، روزتا رفتار کم‌حرف و آرامی داشت. او رابطهٔ عشق و نفرتی با برادرش داشت. به گفتهٔ وکیلشان، پائولو تروفینو، رابطه‌شان طوفانی بود: «آنها اغلب دعوا می‌کنند. او فکر می‌کند او خیلی حرف می‌زند. آرزو دارد که مصاحبه ندهد.»^[۳] او در مقر NCO حکومت می‌کرد: قصر مدیچئو، کاخی وسیع از قرن شانزدهم با ۳۶۵ اتاق و پارک بزرگ با زمین تنیس و استخر شنا. این قصر در آن زمان با چند میلیارد لیره خریداری شد و امکان ارتباط مستقیم کوتولو از زندان‌های پوگیورهاله و آسکولی پیچنو را فراهم می‌کرد.^[۱][۴]

روزتا کوتولو که در محاسبات نابغه بود، با بارون‌های کوکائین آمریکای جنوبی مذاکره می‌کرد، تقریباً موفق به منفجر کردن مقر پلیس شد و در فیلم استاد نمایان شد.^[۵] او در جلسه‌ای سطح بالا با نمایندگان مافیا سیسیل و گروه‌های کامورا شرکت کرد تا پایان جنگ خونین بین NCO و رقبای آنها از نووا فامیلیا را با کمک دست راست کوتولو، ویچنزو کاسیلو، رقم بزند.^[۳]

در اکتبر ۱۹۸۱، پلیس به مقر او یورش برد در حالی که او ریاست جلسهٔ NCO را بر عهده داشت. کوتولو زیر یک قالی فرار کرد و با ماشینی که کشیش محله از ایستگاه‌ها عبور داد، فرار کرد.^[۶] او بیش از ۱۰ سال در انظار عمومی دیده نشد و عملیات را از مجموعه‌ای از خانه‌های امن در شهرهای مختلف هدایت می‌کرد.^[۳]

در فوریهٔ ۱۹۹۳، او خود را پس از آنکه پلیس مخفیگاهش را پیدا کرد، تسلیم کرد. کوتولو در ورودی ظاهر شد و گفت: «از فراری بودن خسته شده‌ام».^[۷] این صحنه با حضور خبرنگاران و نیروهای امنیتی به‌سرعت در رسانه‌های ایتالیایی بازتاب یافت و تصویر او به‌عنوان «مادرخوانده»‌ای که سال‌ها توانسته بود از دست عدالت بگریزد، تثبیت شد.

او در غیاب خود در سال ۱۹۹۰ به نه سال زندان به اتهام همکاری با مافیا محکوم شده بود که بعدها به پنج سال کاهش یافت. دادستان‌ها مدعی بودند که او سازمان برادرش را اداره می‌کرد و نقش فعالی در حفظ شبکهٔ تبهکارانه خانواده کوتولو داشته است. با این حال، از نه اتهام قتل تبرئه شد. روزتا توانسته بود مقامات را متقاعد کند که بی‌ضرر است و ظاهر ساده و بی‌آلایش او نیز به طور قطع کمک کرد.^[۲] تحلیلگران حقوقی بعدها اشاره کردند که همین «ظاهر معمولی و مادرانه» یکی از عوامل اصلی سبک‌تر شدن احکام علیه او بوده است.

برادرش، رافائله کوتولو، همیشه تأکید می‌کرد که روزتا هیچ اطلاعی از فعالیت‌های جنایی او نداشته و فقط همان کاری را انجام می‌داده که او خواسته است: «روزتا هیچ‌گاه کاموریستا نبوده است… او فقط به من گوش می‌داد و همان چند چمدان پول را برای زندانیان فرستاد که من به او گفته بودم». با این حال، روشن است که کوتولو همیشه می‌خواست سازمانی ویژهٔ مردان بر اساس اصولی مانند برادری جنایی حفظ کند، بنابراین نمی‌توانست به خواهرش نقشی بدهد. همچنین می‌توان گفت که او صرفاً نمی‌خواست او را درگیر کند و بنابراین همیشه تأکید داشت که او بی‌گناه است.^[۸] این دفاع برادر، گرچه در دادگاه تأثیر کامل نداشت، اما در افکار عمومی تصویری دوگانه از روزتا ساخت: از یک سو زنی تابع و بی‌خبر، و از سوی دیگر شخصی که در عمل توانسته بود ساختار مالی و تدارکاتی سازمان را سرپا نگه دارد.

بسیاری از اعضای مهم باور نداشتند که او نقش مهمی داشته باشد زیرا زن بود. به عنوان مثال، سرگرد سابق NCO و پنتیتو پاسکوآله بارا اظهار داشت: «روزتا کوتولو چه ارتباطی با آن دارد؟ زنان چه ارتباطی با کامورا دارند؟»^[۸]

با این حال، به گفتهٔ دادستان آنتونیو لوداتی که بارها کوتولو را مورد پرسش قرار داده بود، خواهرش نیروی واقعی پشت NCO بود: «برادرش همیشه تحت قدرت شخصیت قوی او بوده است. او ۳۰ سال در زندان بوده؛ در طول این مدت روزتا به عنوان مدیر واقعی نووا کامورا اورگانیزاتا عمل کرد.»^[۳]

روزتا کوتولو در ۱۴ اکتبر ۲۰۲۳، در سن ۸۶ سالگی درگذشت.^[۹]