رینو فورمیکا

رینو فورمیکا
وزیر دارایی ایتالیا
دوره مسئولیت ۲۳ ژوئیه ۱۹۸۹ – ۲۸ ژوئن ۱۹۹۲
نخست‌وزیر	جولیو آندریوتی
پس از	امیلیو کلمبو
پیش از	جووانی گوریا
دوره مسئولیت ۲۸ ژوئن ۱۹۸۱ – ۱ دسامبر ۱۹۸۲
نخست‌وزیر	جووانی اسپادولینی
پس از	فرانکو رویلیو
پیش از	فرانچسکو فورتا
سایر سمت‌های وزارتی وزیر کار و تأمین اجتماعی دوره مسئولیت ۲۹ ژوئیه ۱۹۸۷ – ۲۳ ژوئیه ۱۹۸۹ نخست‌وزیر جووانی گوریا چیریاکو ده میتا پس از ارمانو گوریری پیش از کارلو دونات-کاتین وزیر حمل و نقل ایتالیا دوره مسئولیت ۴ آوریل ۱۹۸۰ – ۲۸ ژوئن ۱۹۸۱ نخست‌وزیر فرانچسکو کوسیگا آرنالدو فورلانی پس از لوئیجی پرتی پیش از وینچنزو بالزامو
سمت‌های پارلمانی نماینده مجلس نمایندگان ایتالیا دوره مسئولیت ۱۲ ژوئیه ۱۹۸۳ – ۱۴ آوریل ۱۹۹۴ حوزه انتخاباتی باری عضو سنای ایتالیا دوره مسئولیت ۲۰ ژوئن ۱۹۷۹ – ۱۱ ژوئیه ۱۹۸۳ حوزه انتخاباتی لومباردی دوره مسئولیت ۵ ژوئن ۱۹۶۸ – ۲۴ مه ۱۹۷۲ حوزه انتخاباتی آپولیا
اطلاعات شخصی
زاده	۱ مارس ۱۹۲۷ ‏(۹۸ سال) باری، ایتالیا
ملیت	ایتالیایی
حزب سیاسی	حزب سوسیالیست ایتالیا
پیشه	حسابدار رسمی، سیاستمدار

سالواتوره فورمیکا (زادهٔ ۱ مارس ۱۹۲۷)، که بیشتر با نام رینو فورمیکا شناخته می‌شود، سیاستمدار پیشین ایتالیایی است.

وی سابقه خدمت در سمت‌های وزارت راه و وزارت اقتصاد و دارایی و همچنین نماینده پارلمان ایتالیا را دارد.

فورمیکا در باری به دنیا آمد و تحصیلات خود را در رشته‌های علوم سیاسی و حقوق ادامه داد. او در دوران رهبری بتینو کراکسی به یکی از چهره‌های ملی مهم حزب سوسیالیست ایتالیا تبدیل شد و به عنوان یکی از نظریه‌پردازان و چهره‌های پارلمانی این حزب شناخته می‌شد. از سال ۱۹۸۰ چندین بار به عنوان وزیر در دولت‌های جمهوری ایتالیا خدمت کرد. وی در دولت دوم جووانی اسپادولینی وزیر بودجه بود؛ دولتی که سقوط آن به دلیل درگیری میان فورمیکا و وزیر اقتصاد دیگر، بنیامینو آندراتا رخ داد و این موضوع در حافظه سیاسی ایتالیا به‌عنوان یکی از جدی‌ترین اختلافات میان دو وزیر اقتصادی باقی ماند.

فورمیکا به شدت نسبت به تغییر ماهیت حزب سوسیالیست، از حزبی مردمی و اجتماعی به حزبی درگیر در فساد و رسوایی‌های اداری تحت رهبری کراکسی، انتقاد داشت. او اعلام کرد: «صومعه فقیر است، اما راهبان ثروتمند هستند» (اشاره به مشکلات مالی حزب که در مقابل، اعضایش روزبه‌روز ثروتمندتر می‌شدند)^[۱] و مجمع ملی حزب را «دادگاهی از کوتوله‌ها و بالرینها» توصیف کرد.^[۲] این سخنان نشان‌دهندهٔ صراحت گفتار و انتقادهای بی‌پردهٔ او از هم‌حزبی‌هایش بود.

او یکی از اعضای حزب سوسیالیست بود که در رسوایی مانی پولیته اوایل دهه ۱۹۹۰ درگیر شد، هرچند در دو دادگاهی که علیه او تشکیل شد تبرئه گردید.^[۳] پس از استعفای کراکسی از دبیرکلی حزب در سال ۱۹۹۳، او از کلودیو مارتلی به عنوان جانشینش حمایت کرد. فورمیکا در انتخابات ۱۹۹۴ برای نخستین بار از دهه ۱۹۷۰ به بعد به پارلمان ایتالیا راه نیافت و این امر به نوعی پایان یک دوره طولانی فعالیت مستمر پارلمانی او محسوب شد.

در سال ۲۰۰۳، او حزبی با نام «سوسیالیسم و آزادی» تأسیس کرد که هدفش احیای ارزش‌های کلاسیک سوسیالیستی در برابر بحران احزاب سنتی بود و بعدها به حزب سوسیالیست ایتالیا (۲۰۰۷) پیوست؛ حزبی کوچک متشکل از سوسیالیست‌هایی که نه به حزب دموکرات (ایتالیا) در جناح چپ میانه و نه به حزب نوین سوسیالیست ایتالیا در جناح راست میانه نپیوستند.