ساردین خوراکی
| ارزش غذایی در هر ۱۰۰ گرم (۳٫۵ اونس) | |
|---|---|
| انرژی | ۱۸۵ کیلوکالری (۷۷۰ کیلوژول) |
0.54 g | |
| قند | 0.43 g |
| فیبر خوراکی | 0.1 g |
10.45 g | |
| اشباع | 2.684 g |
| چربی تکسیرنشده | 4.818 g |
| چربی غیراشباع چندگانه | 2.111 g 1.457 g 0.655 g |
20.86 g | |
| ویتامینها | درصد ارزش روزانه |
| برابر ویتامین آ | ۴٪ ۳۴ میکروگرم |
| ویتامین (B۱) | ۴٪ ۰٫۰۴۴ میلیگرم |
| (B۲) | ۱۹٪ ۰٫۲۳۳ میلیگرم |
| نیاسین (B۳) | ۲۸٪ ۴٫۲ میلیگرم |
| پانتوتنیک اسید (B۵) | ۱۵٪ ۰٫۷۳ میلیگرم |
| ویتامین ب۶ | ۹٪ ۰٫۱۲۳ میلیگرم |
| فولیک (B۹) | ۶٪ ۲۴ میکروگرم |
| ویتامین ب۱۲ | ۳۷۵٪ ۹ میکروگرم |
| کولین | ۱۶٪ ۷۶ میلیگرم |
| ویتامین ث | ۱٪ ۱ میلیگرم |
| ویتامین دی | ۳۲٪ ۴٫۸ میکروگرم |
| ویتامین ئی | ۹٪ ۱٫۳۸ میلیگرم |
| ویتامین کا | ۰٪ ۰٫۴ میکروگرم |
| مواد معدنی | مقدار درصد ارزش روزانه |
| کلسیم | ۲۴٪ ۲۴۰ میلیگرم |
| مس | ۱۴٪ ۰٫۲۷۲ میلیگرم |
| آهن | ۱۸٪ ۲٫۳ میلیگرم |
| منیزیم | ۱۰٪ ۳۴ میلیگرم |
| منگنز | ۱۰٪ ۰٫۲۰۶ میلیگرم |
| فسفر | ۵۲٪ ۳۶۶ میلیگرم |
| پتاسیم | ۷٪ ۳۴۱ میلیگرم |
| سلنیوم | ۵۸٪ ۴۰٫۶ میکروگرم |
| سدیم | ۲۸٪ ۴۱۴ میلیگرم |
| روی | ۱۵٪ ۱٫۴ میلیگرم |
| دیگر اجزاء | اندازه |
| آب | 66.86 g |
| کلسترول | 61 mg |
| |
| †درصدهای تقریبیٔ پیشنهاده برای افراد بزرگسال، از روی مرجع مصرف رژیم غذایی هستند. منبع: کانون دادهٔ غذای وزارت کشاورزی آمریکا | |

ساردین خوراکی به مصرف ساردین (که پیلچارد نیز نامیده میشود) به عنوان خوراک انسان اشاره دارد. ساردینها ماهیان کوچک و روغنی سرشار از مواد مغذی هستند که به شکل تازه، کنسروشده، ترشیانداخته یا دودی مصرف میشوند. این ماهیان سرچشمهٔ مهمی از اسیدهای چرب امگا ۳، ویتامینها و مواد معدنی بهشمار میروند.
واژهٔ «ساردین» نخستین بار در سدهٔ پانزدهم میلادی در زبان انگلیسی به کار رفت و احتمالاً از نام جزیرهٔ ساردینیا در دریای مدیترانه گرفته شدهاست که زمانی ساردین در آبهای آن فراوان بود. تعریف دقیقی از تفاوت میان ساردین و پیلچارد وجود ندارد و معنای این واژهها بر پایهٔ منطقهٔ جغرافیایی تغییر میکند.
ارزش غذایی
ساردین سرشار از ویتامینها و مواد معدنی است. یک وعدهٔ کوچک ساردین در روز میتواند تا ۱۳ درصد از مقدار توصیهشدهٔ روزانه ویتامین ب۲، حدود یکچهارم نیاسین و نزدیک به ۱۵۰ درصد ویتامین ب۱۲ را تأمین کند.[۱] ساردین همچنین حاوی مقادیر قابل توجهی فسفر، کلسیم، پتاسیم، آهن و سلنیم است.[۲] اسیدهای چرب امگا ۳ موجود در ساردین به کاهش بیماریهای قلبیعروقی کمک میکند[۳] و پژوهشهای اخیر نشان میدهد که مصرف منظم این اسیدها احتمال ابتلا به بیماری آلزایمر را کاهش میدهد.[۴] ساردین از منابع خوب ویتامین دی و پروتئین نیز هست.[۵]
از آنجا که ساردین در ردههای پایین زنجیرهٔ غذایی قرار دارد، میزان آلایندههایی مانند جیوه در آن بسیار کمتر از دیگر ماهیهای خوراکی است.[۶]
کنسرو ساردین
ساردین به شیوههای گوناگون کنسرو میشود. در کارخانه، ماهیها شسته شده، سرشان جدا میگردد و سپس سرخ یا بخارپز میشوند. پس از خشک شدن، در روغن زیتون، روغن آفتابگردان یا سویا، آب، یا سُس گوجهفرنگی، فلفل تند یا خردل بستهبندی میشوند.[۷] بر پایهٔ استاندارد کدکس فائو/سازمان جهانی بهداشت، ۱۲ گونه از راستهٔ شگماهیسانان میتوانند با نام ساردین کنسرو شوند.[۸]
مراکش بزرگترین صادرکنندهٔ کنسرو ساردین در جهان و تأمینکنندهٔ اصلی ساردین بازار اروپاست. ساردین بیش از ۶۲ درصد صید ماهی مراکش را تشکیل میدهد.
منابع
- ↑ «Vitamin B12». George Mateljan Foundation. بایگانیشده از روی نسخهٔ اصلی در ۸ مارس ۲۰۱۸. دریافتشده در ۱۱ آوریل ۲۰۱۲.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «Are Sardines a Good Source of Calcium?». LiveStrong.com. بایگانیشده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۱ اوت ۲۰۱۸. دریافتشده در ۲۲ فوریه ۲۰۱۲.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ Kris-Etherton؛ Harris، WS؛ Appel، LJ؛ American Heart Association. Nutrition Committee؛ و دیگران (نوامبر ۲۰۰۲). «Fish Consumption, Fish Oil, Omega-3 Fatty Acids, and Cardiovascular Disease». Circulation. ۱۰۶ (۲۱): ۲۷۴۷–۲۷۵۷. بیبکد:2002Circu.106.2747K. doi:10.1161/01.CIR.0000038493.65177.94. PMID 12438303.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ Gómez-Pinilla، Fernando (۱ ژوئیه ۲۰۰۸). «Brain foods: the effects of nutrients on brain function». Nature Reviews Neuroscience. ۹ (۷): ۵۶۸–۵۷۸. doi:10.1038/nrn2421. PMC 2805706. PMID 18568016.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «Vitamin D and Your Bones». New York State Health Department. اوت ۲۰۱۵. بایگانیشده از روی نسخهٔ اصلی در ۲۱ نوامبر ۲۰۱۷. دریافتشده در ۱۹ آوریل ۲۰۱۹.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «Mercury Levels in Commercial Fish and Shellfish». U S Food and Drug Administration. ۵ ژوئیه ۲۰۰۹. بایگانیشده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۸ آوریل ۲۰۱۹. دریافتشده در ۱ نوامبر ۲۰۰۹.
{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «Are There Health Benefits to Eating Sardines?». WebMD. ۲۲ دسامبر ۲۰۲۲. دریافتشده در ۲۹ مه ۲۰۲۳.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده) - ↑ «Codex standard for canned sardines and sardine-type products codex stan 94 -1981 REV. 1-1995» (PDF). Codex Alimentarius. FAO/WHO Codex Alimentarius Commission. صص. ۱–۷. بایگانیشده (PDF) از روی نسخهٔ اصلی در ۹ اوت ۲۰۱۸. دریافتشده در ۱۸ ژانویه ۲۰۰۷.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ بهطور خودکار ترجمهشده (رده)
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Sardines as food». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۵ آوریل ۲۰۲۶.
- ماهی به عنوان غذا
- شگماهیان
- ماهیان تجاری
- ماهیان روغنی
- ماهی دودی
- آشپزی پرتغالی