ساردین خوراکی

ساردین اقیانوس آرام کنسروشده،
آبکش‌شده با استخوان
ارزش غذایی در هر ۱۰۰ گرم (۳٫۵ اونس)
انرژی۱۸۵ کیلوکالری (۷۷۰ کیلوژول)
0.54 g
قند0.43 g
فیبر خوراکی0.1 g
10.45 g
اشباع2.684 g
چربی تک‌سیرنشده4.818 g
چربی غیراشباع چندگانه2.111 g
1.457 g
0.655 g
20.86 g
ویتامین‌ها
درصد ارزش روزانه
برابر ویتامین آ
۴٪
۳۴ میکروگرم
ویتامین (B۱)
۴٪
۰٫۰۴۴ میلی‌گرم
(B۲)
۱۹٪
۰٫۲۳۳ میلی‌گرم
نیاسین (B۳)
۲۸٪
۴٫۲ میلی‌گرم
پانتوتنیک اسید (B۵)
۱۵٪
۰٫۷۳ میلی‌گرم
ویتامین ب۶
۹٪
۰٫۱۲۳ میلی‌گرم
فولیک (B۹)
۶٪
۲۴ میکروگرم
ویتامین ب۱۲
۳۷۵٪
۹ میکروگرم
کولین
۱۶٪
۷۶ میلی‌گرم
ویتامین ث
۱٪
۱ میلی‌گرم
ویتامین دی
۳۲٪
۴٫۸ میکروگرم
ویتامین ئی
۹٪
۱٫۳۸ میلی‌گرم
ویتامین کا
۰٪
۰٫۴ میکروگرم
مواد معدنیمقدار
درصد ارزش روزانه
کلسیم
۲۴٪
۲۴۰ میلی‌گرم
مس
۱۴٪
۰٫۲۷۲ میلی‌گرم
آهن
۱۸٪
۲٫۳ میلی‌گرم
منیزیم
۱۰٪
۳۴ میلی‌گرم
منگنز
۱۰٪
۰٫۲۰۶ میلی‌گرم
فسفر
۵۲٪
۳۶۶ میلی‌گرم
پتاسیم
۷٪
۳۴۱ میلی‌گرم
سلنیوم
۵۸٪
۴۰٫۶ میکروگرم
سدیم
۲۸٪
۴۱۴ میلی‌گرم
روی
۱۵٪
۱٫۴ میلی‌گرم
دیگر اجزاءاندازه
آب66.86 g
کلسترول61 mg

†درصدهای تقریبیٔ پیش‌نهاده برای افراد بزرگسال، از روی مرجع مصرف رژیم غذایی هستند.
منبع: کانون دادهٔ غذای وزارت کشاورزی آمریکا
قوطی کنسرو ساردین

ساردین خوراکی به مصرف ساردین (که پیلچارد نیز نامیده می‌شود) به عنوان خوراک انسان اشاره دارد. ساردین‌ها ماهیان کوچک و روغنی سرشار از مواد مغذی هستند که به شکل تازه، کنسروشده، ترشی‌انداخته یا دودی مصرف می‌شوند. این ماهیان سرچشمهٔ مهمی از اسیدهای چرب امگا ۳، ویتامین‌ها و مواد معدنی به‌شمار می‌روند.

واژهٔ «ساردین» نخستین بار در سدهٔ پانزدهم میلادی در زبان انگلیسی به کار رفت و احتمالاً از نام جزیرهٔ ساردینیا در دریای مدیترانه گرفته شده‌است که زمانی ساردین در آبهای آن فراوان بود. تعریف دقیقی از تفاوت میان ساردین و پیلچارد وجود ندارد و معنای این واژه‌ها بر پایهٔ منطقهٔ جغرافیایی تغییر می‌کند.

ارزش غذایی

ساردین سرشار از ویتامین‌ها و مواد معدنی است. یک وعدهٔ کوچک ساردین در روز می‌تواند تا ۱۳ درصد از مقدار توصیه‌شدهٔ روزانه ویتامین ب۲، حدود یک‌چهارم نیاسین و نزدیک به ۱۵۰ درصد ویتامین ب۱۲ را تأمین کند.[۱] ساردین همچنین حاوی مقادیر قابل توجهی فسفر، کلسیم، پتاسیم، آهن و سلنیم است.[۲] اسیدهای چرب امگا ۳ موجود در ساردین به کاهش بیماری‌های قلبی‌عروقی کمک می‌کند[۳] و پژوهش‌های اخیر نشان می‌دهد که مصرف منظم این اسیدها احتمال ابتلا به بیماری آلزایمر را کاهش می‌دهد.[۴] ساردین از منابع خوب ویتامین دی و پروتئین نیز هست.[۵]

از آنجا که ساردین در رده‌های پایین زنجیرهٔ غذایی قرار دارد، میزان آلاینده‌هایی مانند جیوه در آن بسیار کمتر از دیگر ماهی‌های خوراکی است.[۶]

کنسرو ساردین

ساردین به شیوه‌های گوناگون کنسرو می‌شود. در کارخانه، ماهی‌ها شسته شده، سرشان جدا می‌گردد و سپس سرخ یا بخارپز می‌شوند. پس از خشک شدن، در روغن زیتون، روغن آفتابگردان یا سویا، آب، یا سُس گوجه‌فرنگی، فلفل تند یا خردل بسته‌بندی می‌شوند.[۷] بر پایهٔ استاندارد کدکس فائو/سازمان جهانی بهداشت، ۱۲ گونه از راستهٔ شگ‌ماهی‌سانان می‌توانند با نام ساردین کنسرو شوند.[۸]

مراکش بزرگ‌ترین صادرکنندهٔ کنسرو ساردین در جهان و تأمین‌کنندهٔ اصلی ساردین بازار اروپاست. ساردین بیش از ۶۲ درصد صید ماهی مراکش را تشکیل می‌دهد.

منابع

  1. ↑ «Vitamin B12». George Mateljan Foundation. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۸ مارس ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۱۱ آوریل ۲۰۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  2. ↑ «Are Sardines a Good Source of Calcium?». LiveStrong.com. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۱ اوت ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۲۲ فوریه ۲۰۱۲.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  3. ↑ Kris-Etherton؛ Harris، WS؛ Appel، LJ؛ American Heart Association. Nutrition Committee؛ و دیگران (نوامبر ۲۰۰۲). «Fish Consumption, Fish Oil, Omega-3 Fatty Acids, and Cardiovascular Disease». Circulation. ۱۰۶ (۲۱): ۲۷۴۷–۲۷۵۷. بیبکد:2002Circu.106.2747K. doi:10.1161/01.CIR.0000038493.65177.94. PMID 12438303.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  4. ↑ Gómez-Pinilla، Fernando (۱ ژوئیه ۲۰۰۸). «Brain foods: the effects of nutrients on brain function». Nature Reviews Neuroscience. ۹ (۷): ۵۶۸–۵۷۸. doi:10.1038/nrn2421. PMC 2805706. PMID 18568016.{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  5. ↑ «Vitamin D and Your Bones». New York State Health Department. اوت ۲۰۱۵. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۲۱ نوامبر ۲۰۱۷. دریافت‌شده در ۱۹ آوریل ۲۰۱۹.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  6. ↑ «Mercury Levels in Commercial Fish and Shellfish». U S Food and Drug Administration. ۵ ژوئیه ۲۰۰۹. بایگانی‌شده از روی نسخهٔ اصلی در ۱۸ آوریل ۲۰۱۹. دریافت‌شده در ۱ نوامبر ۲۰۰۹.{{cite news}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  7. ↑ «Are There Health Benefits to Eating Sardines?». WebMD. ۲۲ دسامبر ۲۰۲۲. دریافت‌شده در ۲۹ مه ۲۰۲۳.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
  8. ↑ «Codex standard for canned sardines and sardine-type products codex stan 94 -1981 REV. 1-1995» (PDF). Codex Alimentarius. FAO/WHO Codex Alimentarius Commission. صص. ۱–۷. بایگانی‌شده (PDF) از روی نسخهٔ اصلی در ۹ اوت ۲۰۱۸. دریافت‌شده در ۱۸ ژانویه ۲۰۰۷.{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)