سالگرد اتحاد ایتالیا

سالگرد وحدت ایتالیا
مهم‌ترین مقامات دولت ایتالیا در حال ادای احترام به سرباز گمنام ایتالیایی در آلتاره دلا پاتریا در رم در ۱۷ مارس ۲۰۲۳ به مناسبت صد و شصت و دومین سالگرد وحدت ایتالیا
نام رسمیAnniversario dell'Unità d'Italia (سالگرد وحدت ایتالیا)
برپایی توسط ایتالیا
نوعملی
اهمیتتأسیس دولت ایتالیا به شکل پادشاهی ایتالیا در سال ۱۸۶۱
جشن‌هارویدادهای مختلف در سراسر ایتالیا
تاریخ۱۷ مارس
تناوبسالانه
نخستین برگزاری۱۷ مارس ۱۹۱۱
مرتبط با
  • روز پرچم سه‌رنگ (۷ ژانویه)
  • روز ملی یادبود تبعیدشدگان و فویبه (۱۰ فوریه)
  • سالگرد آزادی (۲۵ آوریل)
  • جشن جمهوری (۲ ژوئن)
  • روز وحدت ملی و نیروهای مسلح (۴ نوامبر)

سالگرد اتحاد ایتالیا (به ایتالیایی: Anniversario dell'Unità d'Italia) یک روز ملی است که سالانه در ۱۷ مارس برگزار می‌شود و تولد ایتالیا به عنوان یک دولت-ملت مدرن را که پس از اعلام پادشاهی ایتالیا در ۱۷ مارس ۱۸۶۱ رخ داد، جشن می‌گیرد[۱]

با این حال، وحدت ایتالیا تنها در سال‌های بعدی کامل شد. در سال ۱۸۶۶ ونتو و استان منتووا پس از سومین جنگ استقلال ایتالیا ضمیمه شدند، سپس در ۱۸۷۰ لاتزیو پس از تصرف رم، و سرانجام در ۱۹۱۸ ترنتینو-آلتو آدیجه و ایستریای یولیانی پس از جنگ جهانی اول. در همین زمینه، روز وحدت ملی و نیروهای مسلح (روز پیروزی) نیز بنیان‌گذاری شد که هر سال در ۴ نوامبر جشن گرفته می‌شود و یادآور پیروزی ایتالیا در جنگ جهانی اول است؛ رخدادی جنگی که به‌عنوان تکمیل‌کننده فرایند یکپارچگی ایتالیا در نظر گرفته می‌شود.[۲]

سالگرد تولد دولت ایتالیا به‌طور رسمی در سال ۱۹۱۱ (۵۰ سالگی)، در سال ۱۹۶۱ (۱۰۰ سالگی) و در سال ۲۰۱۱ (۱۵۰ سالگی) جشن گرفته شد.[۳]

با قانون ۲۳ نوامبر ۲۰۱۲، شماره ۲۲۲، در مورد «مقررات مربوط به کسب دانش و مهارت در زمینه «شهروندی و قانون اساسی» و آموزش سرود ملی در مدارس»، تأسیس «روز وحدت ملی، قانون اساسی، سرود و پرچم ایتالیا» در هر ۱۷ مارس به صورت سالانه به‌طور قطعی تصویب شد. ۱۷ مارس، در حالی که یک روز کاری باقی می‌ماند، به عنوان «روزی برای ترویج ارزش‌های مرتبط با هویت ملی» در نظر گرفته می‌شود.[۴]

تاریخچه

ویکتور امانوئل دوم، پادشاه ایتالیا

سالگرد اتحاد ایتالیا یادآور صدور قانون شماره ۴۶۷۱ پادشاهی ساردینیا است که با آن، در ۱۷ مارس ۱۸۶۱، پس از جلسه ۱۴ مارس همان سال مجلس نمایندگان که در آن لایحه ۲۶ فوریه ۱۸۶۱ سنای پادشاهی ایتالیا تصویب شد، ویکتور امانوئل دوم ساووی رسماً تولد پادشاهی ایتالیا را اعلام کرد و عنوان پادشاه ایتالیا را برای خود و جانشینانش به دست گرفت:[۵]

سنا و مجلس نمایندگان تصویب کرده‌اند؛ ما موارد زیر را تصویب و اعلام کرده‌ایم: ماده واحده: پادشاه ویکتور امانوئل دوم عنوان پادشاه ایتالیا را برای خود و جانشینانش به عهده می‌گیرد. ما دستور می‌دهیم که این ماده، که با مهر دولت ارائه شده است، در مجموعه قوانین دولت گنجانده شود و برای هر کسی که مسئول رعایت آن است و آن را به عنوان قانون دولت رعایت می‌کند، ارسال شود. از تورین، ۱۷ مارس ۱۸۶۱

ایتالیایی‌ها با وام گرفتن از عنوان قدیمی لاتین پاتر پاتریا (Pater Patriae) که مربوط به امپراتوران روم بود، به ویکتور امانوئل دوم لقب پدر سرزمین پدری (ایتالیایی: Padre della Patria را دادند).[۶] پس از مرگ او، ابتکارات بسیاری برای ساخت بنای یادبودی دائمی که اولین پادشاه ایتالیای متحد، خالق فرایند اتحاد و رهایی از سلطه بیگانگان به همراه کامیلو بنسو، کنت کاوور، جوزپه گاریبالدی و جوزپه ماتزینی را گرامی بدارد، صورت گرفت.[۷] نتیجه، ساخت بنای یادبود ویکتور امانوئل دوم در رم بود که به نام «محراب میهن» نامگذاری شده بود.[۷]

پنجاهمین سالگرد

در سال ۱۹۱۱، بین ماه‌های مارس و آوریل، پنجاهمین سالگرد تأسیس پادشاهی ایتالیا با برگزاری مجموعه‌ای از نمایشگاه‌ها در رم، فلورانس و تورین جشن گرفته شد. در شهر دوم، نمایشگاه بین‌المللی صنعت و کار برگزار شد.[۸] در پایتخت، که شهردار آن زمان ارنستو ناتان بود، نمایشگاه قوم‌نگاری مناطق (افتتاح در ۲۱ آوریل) و بررسی بین‌المللی هنر معاصر، بنای یادبود ویکتور امانوئل دوم و پل پیروزی امانوئل دوم بر روی یانیکولوم، فانوس دریایی ایتالیایی‌های آرژانتین، افتتاح شد.[۸] در فلورانس، «نمایشگاه پرتره ایتالیایی از پایان قرن شانزدهم تا ۱۸۶۱» و نمایشگاه بین‌المللی گل‌آرایی از مارس تا ژوئیه برگزار شد.[۸]

کتاب «سه پایتخت: تورین-فلورانس-رم» نوشته ادموندو د آمیسیس در سال ۱۸۹۸ به مناسبت پنجاهمین سالگرد تأسیس منتشر شد.[۹]

آکادمیا دی لینچی، تحت راهنمایی پیترو بلاسرنا، اثر «پنجمین سالگرد تاریخ ایتالیا» را در سه جلد منتشر کرد که تاریخ سیاسی، اقتصادی و مدنی ایتالیا را از سال ۱۸۶۱ تا ۱۹۱۱ شرح می‌دهد.[۱۰]

صدمین سالگرد

مونوریلی که برای جشن‌های صدمین سالگرد در تورین ساخته شد

جشن‌های صدمین سالگرد در سال ۱۹۵۹ با سفر ژنرال شارل دوگل به ایتالیا، از ۲۳ تا ۲۷ ژوئن، برای بزرگداشت یاد اتحاد فرانسه-پیدمونت که منجر به پیروزی در جنگ دوم استقلال ایتالیا شد، آغاز شد. این جنگ، بهاری را تشکیل داد که دو سال بعد، وحدت ملی از آن آغاز شد. در طول این سفر، نمایش‌ها و تظاهرات نظامی در میدان‌های نبرد مگنتا، سولفرینو و سن مارتینو و بازدید از بنای یادبود ویکتور امانوئل دوم در رم برگزار شد.[۱۱]

در سال ۱۹۶۱، به مناسبت صدمین سالگرد اتحاد ایتالیا، سه نمایشگاه در تورین برگزار شد: نمایشگاه تاریخی اتحاد ایتالیا، نمایشگاه مناطق ایتالیا و نمایشگاه بین‌المللی کار که با نام اکسپو ۶۱ نیز شناخته می‌شود.[۱۲]

روبرتو روسلینی، نویسنده فیلم‌های تاریخی متعدد، دو فیلم با محوریت ریسورجیمنتو کارگردانی کرد: فیلم باشکوه گاریبالدی، که در آن او کاروان هزار نفره را بازسازی می‌کند، و فیلم صمیمی‌تر وانینا وانی، که در زمان قیام‌های کاربوناری اتفاق می‌افتد.[۱۳]

صد و پنجاهمین سالگرد

به مناسبت صد و پنجاهمین سالگرد در ۱۷ مارس ۲۰۱۱، جشن‌هایی در سراسر ایتالیا برگزار شد و یک تعطیلی ملی اعلام شد و مدارس، ادارات و فعالیت‌های کاری به حالت تعلیق درآمد. علاوه بر این، برای جلوگیری از تحمیل بار مالی بر بخش دولتی و شرکت‌های خصوصی، اثرات حقوقی و اقتصادی تعطیلی لغو شده ۴ نوامبر به آن تاریخ منتقل شد، یا هر کارمند مجبور شد یک روز مرخصی مورد نیاز خود را از مجموع مرخصی سالانه کسر کند.[۱۴]

جشن‌های صد و پنجاهمین سالگرد در ۵ مه ۲۰۱۰ در کوارتو دی میله، با حضور رئیس‌جمهور ایتالیا ، جورجیو ناپولیتانو، آغاز شد. این شهر به این دلیل انتخاب شد که لشکرکشی هزار نفری به رهبری جوزپه گاریبالدی، در ۵ مه ۱۸۶۰ از کوارتو دی میله آغاز شد.[۱۵] در ۱۱ مه ۲۰۱۰، رئیس‌جمهور ناپولیتانو در مارسالا در مراسم بازسازی تاریخی ورود هزار نفری به شهر شرکت کرد.[۱۶] ناپولیتانو بعداً به همراه ایگناتسیو لا روسا، به سالمی و کالاتافیمی رفت تا به کشته‌شدگان نبرد کالاتافیمی که در ۱۵ مه ۱۸۶۰ رخ داد، ادای احترام کند.[۱۷]

این جشن‌ها در ۱۷ مارس ۲۰۱۱، به مناسبت بازدید رئیس‌جمهور ناپولیتانو از تورین، جان تازه‌ای گرفتند.[۱۸] در طول این بازدید سه روزه، نمایشگاه‌های «ساخت ایتالیایی‌ها» (به سرپرستی والتر باربریس و جیووانی دِ لونا) و «ایستگاه آینده» (به سرپرستی ریکاردو لونا) در تورین، و «ایتالیای زیبا» (به سرپرستی آنتونیو پائولوچی) در کاخ وناریا افتتاح شدند.[۱۸] بیش از ۲٬۰۰۰٬۰۰۰ بازدیدکننده در جشن‌های تورین شرکت کردند.[۱۹]

با قانون شماره ۲۲۲ مورخ ۲۳ نوامبر ۲۰۱۲ در مورد «قوانین مربوط به کسب دانش و مهارت در زمینه شهروندی و قانون اساسی و آموزش سرود ملی در مدارس»، نهاد روز وحدت ملی، قانون اساسی، سرود و پرچم تصویب شد:[۲۰][۲۱]

جمهوری، هفدهم مارس، تاریخ اعلام وحدت ایتالیا در تورین در سال ۱۸۶۱، را به عنوان «روز وحدت ملی، قانون اساسی، سرود و پرچم» به رسمیت می‌شناسد تا در چارچوب آموزش‌های گسترده، ارزش‌های شهروندی، پایه و اساس همزیستی مدنی مثبت را به یاد آورده و ترویج دهد و همچنین هویت ملی را از طریق یادبود و حافظه مدنی مجدداً تأیید و تثبیت کند.

صد و شصتمین سالگرد

جشن صد و شصتمین سالگرد در ۱۷ مارس ۲۰۲۱ در حالی برگزار شد که همه‌گیری کووید-۱۹ در ایتالیا منجر به مرگ بیش از ۱۰۰۰۰۰ ایتالیایی شده بود.[۲۲][۲۳][۲۴][۲۵]

ایتالیا که به شدت تحت تأثیر وضعیت اضطراری بهداشتی قرار گرفته است، بار دیگر روحیه دموکراسی، وحدت و انسجام را نشان داده است. در فاصله‌ای که به دلیل اقدامات مهار این بیماری همه‌گیر ایجاد شده است، خود را نزدیک‌تر و آگاه‌تر یافتیم که به جامعه‌ای تعلق داریم که قادر به برخاستن از سختی‌ها و تجدید حیات خود است.

دولت ایتالیا روز ۱۸ مارس را به عنوان روز یادبود قربانیان بیماری همه‌گیر کووید-۱۹ تعیین کرده است.[۲۶]

روز وحدت ملی

با قانون ۲۳ نوامبر ۲۰۱۲، شماره ۲۲۲، در مورد «مقررات مربوط به کسب دانش و مهارت در زمینه «شهروندی و قانون اساسی» و آموزش سرود ماملی در مدارس»، تأسیس «روز وحدت ملی، قانون اساسی، سرود و پرچم» در هر ۱۷ مارس به صورت سالانه به‌طور قطعی تصویب شد. ۱۷ مارس، در حالی که یک روز کاری باقی می‌ماند، به عنوان «روزی برای ترویج ارزش‌های مرتبط با هویت ملی» در نظر گرفته می‌شود.

جمهوری، ۱۷ مارس، تاریخ اعلام اتحاد ایتالیا در تورین در سال ۱۸۶۱، را به عنوان «روز وحدت ملی، قانون اساسی، سرود و پرچم» به رسمیت می‌شناسد تا در چارچوب آموزش گسترده، ارزش‌های شهروندی، پایه و اساس همزیستی مدنی مثبت، و همچنین هویت ملی را از طریق یادبود و حافظه مدنی، یادآوری و ترویج کند.

— پارلمان ایتالیا، ماده ۱، بند ۳، قانون ۲۳ نوامبر ۲۰۱۲، شماره ۲۲۲

منابع

  1. ↑ Guerriero, Elio (17 December 2018). Benedict XVI: His Life and Thought (به انگلیسی). Ignatius Press. p. 547. ISBN 978-1-64229-049-3.
  2. ↑ "Il 1861 e le quattro Guerre per l'Indipendenza (1848–1918)" (به ایتالیایی). 6 March 2015. Archived from the original on 14 April 2021. Retrieved 17 March 2021.
  3. ↑ "Festeggiare l'Unità" (PDF) (به ایتالیایی). Archived from the original (PDF) on 12 April 2022. Retrieved 17 March 2021.
  4. ↑ "Norme sull'acquisizione di conoscenze e competenze in materia di 'Cittadinanza e Costituzione' e sull'insegnamento dell'inno di Mameli nelle scuole". Law No. 222 of 23 November 2012. Italian Parliament. بایگانی‌شده در ۲۰۲۲-۰۲-۰۹ توسط Wayback Machine
  5. ↑ "Torino, 17 marzo 1861: la proclamazione del Regno d'Italia". 150anni-lanostrastoria.it. Archived from the original on 22 February 2016. Retrieved 9 February 2016.
  6. ↑ "Vittorio Emanuele II" (به ایتالیایی). Archived from the original on 16 April 2021. Retrieved 17 March 2021.
  7. 1 2 "Fratelli d'Italia, divisi su tutto" (به ایتالیایی). 12 December 2016. Archived from the original on 18 December 2019. Retrieved 17 March 2021.
  8. 1 2 3 "Esposizione internazionale 1911" (به ایتالیایی). Archived from the original on 6 March 2021. Retrieved 17 March 2021.
  9. ↑ "Il Cinquantenario del 1911" (به ایتالیایی). Archived from the original on 11 February 2011. Retrieved 18 March 2011.
  10. ↑ See p. 54 in Raffaello Morghen L'Accademia Nazionale dei Lincei nel CCCLXVIII anno dalla sua fondazione, nella vita e nella cultura dell'Italia unita, Accademia Nazionale dei Lincei, Roma, 1972 online بایگانی‌شده در ۲۰۱۲-۱۰-۳۱ توسط Wayback Machine
  11. ↑ Mourlane, Stéphane (2008). "Le voyage officiel en Italie du général de Gaulle (23–27 juin 1959)". Cahiers de la Méditerranée (به فرانسوی) (77): 95–110. doi:10.4000/cdlm.4368. Archived from the original on 25 September 2017. Retrieved 25 September 2017.
  12. ↑ "Per conoscere in dettaglio la manifestazione si può visitare il sito" (به ایتالیایی). Archived from the original on 18 December 2019. Retrieved 25 September 2017.
  13. ↑ "Corso di aggiornamento "Il Risorgimento al cinema"" (به ایتالیایی). Retrieved 17 March 2021.
  14. ↑ "Unità d'Italia: il 17 marzo 2011 è festa nazionale" (به ایتالیایی). 17 March 2011. Retrieved 17 March 2021.
  15. ↑ "150° anniversario dell'Unità d'Italia" (به ایتالیایی). Retrieved 17 March 2021.
  16. ↑ "Intervento del Presidente Napolitano in occasione delle celebrazioni del 150° anniversario dello Sbarco dei Mille" (به ایتالیایی). Archived from the original on 22 May 2016. Retrieved 17 March 2021.
  17. ↑ "Verso il 2011" (به ایتالیایی). Archived from the original on 9 October 2010. Retrieved 12 March 2011.
  18. 1 2 "In 200mila per la Notte tricolore, oggi arriva Napolitano per la due giorni torinese" (به ایتالیایی). 17 March 2011. Archived from the original on 10 May 2015. Retrieved 17 March 2021.
  19. ↑ "Festeggiare l'Unità" (PDF) (به ایتالیایی). Archived from the original (PDF) on 12 April 2022. Retrieved 17 March 2021.
  20. ↑ "160° anniversario dell'Unità d'Italia" (به ایتالیایی). Archived from the original on 17 March 2021. Retrieved 17 March 2021.
  21. ↑ "Norme sull'acquisizione di conoscenze e competenze in materia di "Cittadinanza e Costituzione" e sull'insegnamento dell'inno di Mameli nelle scuole" (به ایتالیایی). Retrieved 17 March 2021.
  22. ↑ "160° anniversario dell'Unità d'Italia. Le prefetture celebrano la ricorrenza nei territori". interno.gov.it. Ministero dell'Interno. Archived from the original on 2 June 2021. Retrieved 17 March 2021.
  23. ↑ "Covid, Mattarella: "In piena pandemia Italia unita e capace di risollevarsi"". tgcom24.mediaset.it. tgcom24.mediaset.it. 17 March 2021. Archived from the original on 17 March 2021. Retrieved 17 March 2021.
  24. ↑ "Mattarella: nella pandemia Italia unita e capace di risollevarsi". ansa.it. ansa.it. 17 March 2021. Archived from the original on 17 March 2021. Retrieved 18 March 2021.
  25. ↑ "Covid: contagi in aumento 23.059 in 24 ore e 431 vittime". ansa.it. ansa.it. 17 March 2021. Archived from the original on 18 March 2021. Retrieved 18 March 2021.
  26. ↑ "18 marzo, l'Italia celebra la Giornata nazionale in memoria delle vittime di Covid". tgcom24.mediaset.it. tgcom24.mediaset.it. 17 March 2021. Archived from the original on 17 March 2021. Retrieved 18 March 2021.
This article is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.