سرمایه‌داری اقتدارگرا
| بخشی از سلسله مباحث دربارهٔ |
| سرمایه‌داری |
|---|
 |
|
| بخشی از مجموعه مباحث دربارهٔ |
| نظام اقتصادی |
|---|
سرمایه‌داری اقتدارگرا[۱] یا سرمایه‌داری غیرلیبرال[۲] یک سیستم اقتصادی است که در آن یک اقتصاد بازار سرمایه‌داری لیبرال در کنار یک دولت اقتدارگرا وجود دارد. این سیستم به‌طور قابل توجهی با سرمایه‌داری دولتی، سیستمی که در آن دولت فعالیت‌های تجاری را انجام می‌دهد، هم‌پوشانی دارد؛ اما از آنجا که سرمایه‌داری اقتدارگرا مالکیت خصوصی و عملکرد نیروهای بازار را با محدودیت‌هایی بر مخالفت، فقدان کامل آزادی بیان یا محدودیت‌های قابل توجه بر آن، یا فقدان انتخابات یا یک سیستم انتخاباتی با یک حزب سیاسی غالب واحد ترکیب می‌کند، متمایز است.[۱][۲] کشورهایی که معمولاً به عنوان کشورهای سرمایه‌داری اقتدارگرا شناخته می‌شوند شامل چین از زمان اصلاحات اقتصادی‌اش در دهه ۱۹۷۰، روسیه تحت رهبری ولادیمیر پوتین، شیلی تحت رهبری آگوستو پینوشه، پرو تحت رهبری آلبرتو فوجیموری، سنگاپور تحت رهبری لی کوان یو و همچنین دیکتاتوری‌های نظامی‌ای در طول جنگ سرد که توسط ایالات متحده حمایت می‌شدند، می‌شوند.[۳][۴]
دانشمندان علوم سیاسی در مورد پایداری بلندمدت سرمایه‌داری اقتدارگرا اختلاف نظر دارند و استدلال‌هایی هم له و هم علیه امکان بقای بلندمدت سرکوب سیاسی در کنار یک سیستم اقتصادی بازار آزاد سرمایه‌داری ارائه می‌دهند.
جستارهای وابسته
منابع
- 1 2 Drezner, Daniel (12 November 2013). "The Mother of All Experiments in Authoritarian Capitalism Is About to Begin". Foreign Policy. Archived from the original on 29 October 2018. Retrieved 4 September 2018.
- 1 2 "Illiberal capitalism". Financial Times. 17 January 2008. Archived from the original on 2 June 2018. Retrieved 28 August 2018.
- ↑ Blakeley, Ruth (2009). State Terrorism and Neoliberalism: The North in the South. Routledge. pp. 4, 20–23, 85–96. ISBN 978-0-415-68617-4.
- ↑ Bevins, Vincent (2020). The Jakarta Method: Washington's Anticommunist Crusade and the Mass Murder Program that Shaped Our World. PublicAffairs. pp. 238–243. ISBN 978-1-5417-4240-6.