سه قطره خون
«سه قطره خون» نام داستانی کوتاه از صادق هدایت است که در مجموعهٔ داستان کوتاهی به همین نام در سال ۱۳۱۱ خورشیدی (۱۹۳۲ میلادی)[۱] چاپ شد. این داستان از داستانهای سوررئالیستی هدایت محسوب میشود. در این داستان که در دارالمجانین میگذرد؛ یکی از شخصیتها عادت به خواندن مسمطی دارد که شهرت فراوانی یافته است:
| دریغا که بار دگر شام شد | سراپای گیتی سیهفام شد | |
| همه خلق را گاهِ آرام شد | بجز من که رنج و غمم شد فزون | |
| جهان را نباشد خوشی در مزاج | بجز مرگ نَبْوَد غمم را علاج | |
| ولیکن در آن گوشه در پای کاج | چکیده ست بر خاک سه قطره خون | |
پانویس
- ↑ "SE QAṬRA ḴUN – Encyclopaedia Iranica". Encyclopædia Iranica. 2011-08-30. Retrieved 2017-04-17.
پیوند به بیرون
متن مربوطه در ویکینبشته: سه قطره خون