سیب (شهر)
| سیب | |
|---|---|
| کشور |  ایران |
| استان | سیستان و بلوچستان |
| شهرستان | سیب و سوران |
| بخش | مرکزی |
| نام(های) دیگر | چب |
| نام(های) پیشین | سیب |
| سال شهرشدن | ۱۴۰۰ خورشیدی |
| مردم | |
| جمعیت | ۳٬۸۷۹ نفر (۱۳۹۵) |
| اطلاعات شهری | |
| پیششمارهٔ تلفن | 0543 |
| کد آماری | ۱۹۸۶۸۵ |
  سیب | |
شهر سیب یکی از شهرهای بخش مرکزی شهرستان سیب و سوران در استان سیستان و بلوچستان ایران است.
تاریخچه
سیب در تاریخ ۱۳ تیر ۱۴۰۰ به شهر ارتقا یاقت. قدمت شهر سیب به اواسط دوره صفویه برمی گردد. این منطقه به استناد آثار تاریخی و باستانی فراوانی که وجود دارند بعنوان یکی از کهن ترین مناطق زیستی محسوب میشود. آثار باستانی این شهر نظیر قبرستان قدیمی سیب ، میل مارو، پیر کهور و کله برزاد به قبل از اسلام برمیگردد. قلعه خشتی و گلی شهر سیب با ارتفاع 30 متر بلند ترین بنای خشتی و گلی ایران و جهان میباشد. [۱]
جاذبههای گردشگری
جاذبههای گردشگری شهر سیب:
- قلعه سیب(در زبان بلوچی کَلاه سِب) که از نظر ارتفاع رتبه دوم در ایران و از زیباترین بناهای خشتی گِلی کشور میباشد و همچنان تماما پایدار و محکم پابرجا میباشد.
- تپههای باستانی پیرکهور، پیرمونتان، پیرکیسیری و پیرگیابان و قلعه برزاد
- درخت سرو سول واقع در منطقه سولان که افتاده است و نهال جوان پابرجا ولی بدلیل بی آبی خشک و بی رمق میباشد «درخت هزارساله»
- قبرستان قدیمی سیب
- قبرستان میل مارو
- گنبد روبروی قلعه
جمعیت
بر پایه سرشماری عمومی نفوس و مسکن در سال ۱۳۹۵ جمعیت این مکان ۳٬۸۷۹ نفر (۱٬۰۵۸خانوار) بودهاست.[۲]
| جمعیت تاریخی | ||
|---|---|---|
| سال | جمعیت | ±% |
| ۱۳۸۵ | ۲٬۶۱۲ | — |
| ۱۳۹۰ | ۳٬۹۷۶ | ۵۲٫۲٪+ |
| ۱۳۹۵ | ۳٬۸۷۹ | ۲٫۴٪− |
منابع
- ↑ پایگاه ملی اطلاعرسانی قوانين و مقررات کشور (۲۰۲۱-۰۷-۰۷). «تصویبنامه درخصوص تقسیمات کشوری در شهرستان سیب سوران استان سیستان و بلوچستان». https://dotic.ir. پیوند خارجی در
|وبگاه=وجود دارد (کمک) - ↑ «نتایج سرشماری ایران در سال ۱۳۹۵». درگاه ملی آمار. بایگانیشده از اصلی (اکسل) در ۲۰ شهریور ۱۴۰۲.
| مرکز |    | |
|---|---|---|
| شهرستانها | ||
| شهرها |
| |
| جاذبههای گردشگری |
| |