شارلوت ساووی
| شارلوت ساووی | |
|---|---|
 | |
| ملکه فرانسه | |
| تصدی | ۲۲ ژوئیه ۱۴۶۱ – ۳۰ اوت ۱۴۸۳ |
| ملکه نایب‌السلطنه فرانسه | |
| تصدی | ۱۴۶۵ |
| پیشین | لوئی یازدهم |
| زاده | حدود ۱۴۴۱ شامبری |
| درگذشته | ۱ دسامبر ۱۴۸۳ آمبوآز |
| آرامگاه | کلیسای نوتردام کلری، کلری-سن-آندره، فرانسه |
| همسر(ان) | لوئی یازدهم (ا. ۱۴۵۱–۱۴۸۳) |
| فرزند(ان) |
|
| خاندان | ساووی |
| پدر | لوئیس، دوک ساووی |
| مادر | آن قبرس |
شارلوت ساووی (انگلیسی: Charlotte of Savoy; c. 1441 – ۱ دسامبر ۱۴۸۳) ملکه فرانسه اهل دوک‌نشین ساووی بود.
او به‌عنوان همسر دوم لوئی یازدهم بود. او در دوران غیبت پادشاه در سال ۱۴۶۵ به‌عنوان نایب‌السلطنه خدمت کرد و در دوران خردسالی پسرش در سال ۱۴۸۳، عضو شورای نیابت سلطنت بود.
زندگی
شارلوت حدود سال ۱۴۴۱ زاده شد،[الف] او دختر لوئی، دوک ساووی[۲] و آن قبرس بود.[۳] او یکی از ۱۹ فرزند خانواده بود که ۱۴ تن از آنان از دوران نوزادی جان سالم به در بردند.
ازدواج
در ۱۱ مارس ۱۴۴۳، زمانی که شارلوت کمی بیش از یک سال داشت، با فریدریش زاکسن (۲۸ اوت ۱۴۳۹–۲۳ دسامبر ۱۴۵۱)، پسر ارشد فریدریش دوم، انتخابگر زاکسن نامزد شد.[۲] بااین‌حال، این نامزدی به ازدواج نینجامید و به دلایلی نامعلوم فسخ شد. فریدریش جوان در ۱۲سالگی درگذشت. در ۱۴ فوریه ۱۴۵۱، ۱۰ ماه پیش از مرگ فریدریش، شارلوت با لوئی، ولیعهد فرانسه، پسر ارشد شارل هفتم فرانسه و ماری آنژو، ازدواج کرد.[۴] عروس نه سال داشت و داماد ۲۷ ساله بود. این ازدواج که بدون رضایت پادشاه فرانسه انجام شده بود،[۴] دومین ازدواج لوئی بود؛ همسر نخست او، مارگارت اسکاتلند، در سال ۱۴۴۵ بدون فرزند درگذشته بود. شارلوت پس از ازدواج، ولیعهد فرانسه شد.
گزارش شده است که لوئی به او بی‌توجه بود. هنگامی که خبر جانشینی او بر تخت فرانسه به این زوج در دربار بورگوندی رسید، لوئی بلافاصله او را در بورگوندی رها کرد تا جانشینی خود را تثبیت کند و شارلوت را وابسته به ایزابلا بوربون گذاشت تا ارابه‌ها و همراهانی را که برای سفر به فرانسه و پیوستن به او نیاز داشت، فراهم کند.
ملکه
در ۲۲ ژوئیه ۱۴۶۱، شارلوت ملکه فرانسه شد. سال بعد، او به‌شدت بیمار شد و تا اوت ۱۴۶۲ در آستانه مرگ قرار داشت. اگرچه بهبود یافت، سلامتی او ضعیف‌تر شد.
لوئی یازدهم زندگی درباری چندانی نداشت. او ملکه شارلوت و اعضای خاندانش را در کاخ آمبواز دور از انظار نگه می‌داشت؛ شارلوت روزهای خود را در آنجا در کنار خواهران و درباریانش می‌گذراند، بر آموزش دخترانش نظارت می‌کرد (پسرش توسط پادشاه آموزش می‌دید)، شطرنج و تیله‌بازی می‌کرد، به نوازنده لوت خود گوش می‌داد، به سوزن‌دوزی می‌پرداخت و وظایف مذهبی خود را انجام می‌داد. در موارد نادری، از او خواسته می‌شد وظایف تشریفاتی را به‌عنوان ملکه انجام دهد؛ برای نمونه در سال ۱۴۷۰، هنگامی که پادشاه ارل نیرومند وارویک و دوک کلارنس را از انگلستان به آمبواز آورد تا از او دیدار کنند. شارلوت به ادبیات علاقه‌مند بود و به‌دلیل ذوق و کیفیت کتابخانه شخصی‌اش مورد تحسین قرار می‌گرفت.[۳] او مجموعه‌ای شامل حدود یکصد نسخه خطی بر جای گذاشت که بعدها هسته اولیه کتابخانه ملی فرانسه را تشکیل داد.
شارلوت زنی پرهیزکار دانسته می‌شد. یکی از معاصران او نوشته است که «اگرچه از دیگر جهات شاهزاده‌ای ممتاز بود، اما کسی نبود که مرد بتواند از او لذت چندانی ببرد» ؛[۳] بااین‌حال، پس از تولد آخرین فرزندش در سال ۱۴۷۲، لوئی سوگند خورد که دیگر خیانت نکند و به گفته وقایع‌نگار فیلیپ دو کومین، به این سوگند وفادار ماند.
شارلوت در سپتامبر ۱۴۶۵ به‌عنوان نایب‌السلطنه خدمت کرد.
ملکه بیوه
شارلوت در ۳۰ اوت ۱۴۸۳ بیوه شد و پس از آن، پسرشان شارل هشتم که هنوز خردسال بود، جانشین لوئی یازدهم شد.
لوئی یازدهم مقرر نکرده بود که اگر پسرش در دوران خردسالی جانشین او شود، شارلوت نایب‌السلطنه باشد؛ در واقع، او رسماً هیچ نایب‌السلطنه‌ای منصوب نکرد، اما دستور داده بود که در دوران خردسالی پادشاه، شورای سلطنتی حکومت کند. شارلوت، به همراه دوک ژان دوم بوربون و دو دامادشان، لوئی دورلئان (همسر دخترشان ژان) و پیتر دوم، دوک بوربون (همسر دخترشان آن)، اعضای این شورا بودند. در عمل، دخترش آن در دوران خردسالی شارل بر فرانسه به‌عنوان نایب‌السلطنه مسلط شد.
شارلوت در ۱ دسامبر ۱۴۸۳ در آمبواز درگذشت، تنها چند ماه پس از مرگ همسرش. او در کنار همسرش در کلیسای بانوی ما، کلری[۵] در کلری-سن-آندره (لوآره) در بخش اورلئان به خاک سپرده شده است.
فرزندان
شارلوت مادر هشت فرزند بود که سه تن از آنان، شارل هشتم که پادشاه فرانسه شد، آن که به‌عنوان نایب‌السلطنه فرانسه برای شارل خدمت کرد و ژان که به‌عنوان همسر لوئی دوازدهم ملکه فرانسه شد، از دوران نوزادی جان سالم به در بردند.
- لوئی (۱۸ اکتبر ۱۴۵۸ – ۱۴۶۰)
- یواخیم (۱۵ ژوئیه ۱۴۵۹ – ۲۹ نوامبر ۱۴۵۹)
- لوئیز (زاده و درگذشته در سال ۱۴۶۰)
- آن (۳ آوریل ۱۴۶۱ – ۱۴ نوامبر ۱۵۲۲)، با پیتر دوم، دوک بوربون ازدواج کرد[۶]
- ژان (۲۳ آوریل ۱۴۶۴ – ۴ فوریه ۱۵۰۵)، با لوئی دوازدهم، پادشاه فرانسه، ازدواج کرد[۶]
- لوئی (زاده و درگذشته در ۴ دسامبر ۱۴۶۶)
- شارل هشتم فرانسه (۳۰ ژوئن ۱۴۷۰ – ۸ آوریل ۱۴۹۸)[۶]
- فرانسوا، دوک بری (۳ سپتامبر ۱۴۷۲ – نوامبر ۱۴۷۳)
یادداشت‌ها
منابع
- ↑ Hand 2013, p. 220.
- 1 2 Stieber 1978, p. 254.
- 1 2 3 Jansen 2004, p. 2–3.
- 1 2 Vaughan 2010, p. 353.
- ↑ "La Basilique Notre Dame de Cléry". Archived from the original on 2006-07-20. Retrieved 2006-08-26.
- 1 2 3 Kendall 1971, p. 385.
پانویس
- هند, جونی ام. (2013). زنان، نسخه‌های خطی و هویت در اروپای شمالی، 1350–1550. اشگیت. ISBN 978-1-4094-5023-8.
- ماتاراسو, پولین. همسر ملکه: سه زن قدرتمند در فرانسه در آستانه رنسانس.
- بریج, جان سرجنت سیپریان. تاریخ فرانسه از مرگ لوئی یازدهم.
- یانسن, شارون ال. (2004). چنس, جین (ed.). آن فرانسه: درس‌هایی برای دخترم. دی. اس. بروئر. ISBN 1 84384 016 2.
- کندال, پل موری (1971). عنکبوت جهان: لوئی یازدهم.
- شتیبر, یواخیم و. (1978). پاپ اوژن چهارم، شورای بازل و مقامات سکولار و کلیسایی در امپراتوری. ای. جی. بریل. ISBN 90 04 05240 2.
- وون, ریچارد (2010). فیلیپ نیک: اوج بورگوندی. Vol. 3. انتشارات بویدل. ISBN 0 85115 917 6.
پیوند به بیرون
- افراد فرانسوی قبرسیتبار
- درگذشتگان ۱۴۸۳ (میلادی)
- دودمان والواها
- زادگان دهه ۱۴۴۰ (میلادی)
- ملکههای فرانسه