شاهزاده-اسقف‌نشین اعظم ماگدبورگ

شاهزاده-اسقف‌نشین ماگدبورگ


ماگدبورگ
۱۱۸۰–۱۶۸۰
نشان ملی ماگدبورگ
نشان ملی
موقعیت ماگدبورگ (بنفش) در حدود سال ۱۲۵۰ میلادی
موقعیت ماگدبورگ (بنفش) در حدود سال ۱۲۵۰ میلادی
وضعیتشاهزاده-اسقف‌نشین
پایتختماگدبورگ؛ هاله (از ۱۵۰۳)
زبان(های) رایجگویش ایست‌فالی
حکومتحکومت کلیسایی
دوره تاریخیقرون وسطی
• تأسیس اسقف‌نشین توسط اتوی یکم
۹۶۸
• تصرف یوتربوگ
۱۱۵۷ ۱۱۸۰
• کسب بی‌واسطگی پس از فروپاشی زاکسن
۱۱۸۰
• تسلط بر هاله
۱۴۷۸
• عضویت در ناحیه نیدرزاکسن
۱۵۰۰
• انتخاب آلبرت ماینتس به عنوان اسقف اعظم
۱۵۱۳
• سکولاریزه شدن
۱۶۸۰
پیشین		پسین
دوک‌نشین زاکسن
دوک‌نشین ماگدبورگ

شاهزاده-اسقف‌نشین اعظم ماگدبورگ (به آلمانی: Erzstift Magdeburg) یکی از قلمروهای مذهبی و سیاسی مهم در امپراتوری مقدس روم بود. این مرکز مذهبی ابتدا در سال ۹۶۸ میلادی توسط امپراتور اتوی یکم با هدف ترویج مسیحیت در میان اقوام اسلاو و سازماندهی کلیسا در شرق آلمان با عنوان اسقف‌نشین اعظم ماگدرورگ[الف] پایه‌گذاری شد و نقشی کلیدی در تحولات سیاسی حوزه زاکسن سفلی ایفا کرد. نقطه عطف تاریخ ماگدبورگ در سال ۱۱۸۰ میلادی رقم خورد؛ یعنی زمانی که با فروپاشی دوک‌نشین بزرگ زاکسن در پی درگیری نظامی میان امپراتور فریدریش بارباروسا و دوک هاینریش شیر، ساختار قدرت در منطقه دگرگون شد. از این تاریخ تا سال ۱۶۸۰ میلادی، فرمانروایان ماگدبورگ با کسب مقام «شاهزادگان امپراتوری»، علاوه بر جایگاه مذهبی، کنترل سیاسی قلمرو خود را نیز به دست گرفتند و حکومت مستقل آن‌ها با عنوان شاهزاده-اسقف‌نشین اعظم ماگدبورگ شناخته شد[۱].

جایگاه سیاسی و حق بی‌واسطگی

این ایالت در سال ۱۱۸۰ میلادی و در پی فروپاشی دوک‌نشین زاکسن، موفق به کسب حق بی‌واسطگی شد. اسقف‌های اعظم ماگدبورگ به عنوان شاهزادگان امپراتوری، نفوذ گسترده‌ای در مجلس داشتند. شهر ماگدبورگ به عنوان مرکز این قلمرو، نه تنها یک قطب مذهبی، بلکه به دلیل قوانین شهری خود (حقوق ماگدبورگ)، الگویی برای بسیاری از شهرهای اروپای شرقی گشت[۲].

نقش در ناحیه نیدرزاکسن و اصلاحات

با تشکیل حوزه‌های امپراتوری مقدس روم در سال ۱۵۰۰، ماگدبورگ به یکی از اعضای تأثیرگذار ناحیه نیدرزاکسن تبدیل شد. در دوران اصلاحات پروتستان، این قلمرو شاهد تنش‌های مذهبی شدیدی بود. اگرچه حاکمان مذهبی بر حفظ مذهب کاتولیک اصرار داشتند، اما نفوذ پروتستانیسم در میان مردم و اشراف محلی افزایش یافت. رقابت با خاندان‌های قدرتمندی نظیر هوهن‌تسولرن و ایالت‌های همسایه مانند بایرن در جنوب بر سر نفوذ مذهبی، ساختار سیاسی ماگدبورگ را تحت تأثیر قرار داد[۳].

جنگ سی‌ساله و فاجعه ماگدبورگ

در جریان جنگ سی‌ساله، این ایالت یکی از هولناک‌ترین وقایع تاریخ آلمان را تجربه کرد. در سال ۱۶۳۱، شهر ماگدبورگ توسط نیروهای لیگ کاتولیک آلمان به فرماندهی تیلی محاصره و تخریب شد. این واقعه که به «فاجعه ماگدبورگ» شهرت یافت، قدرت سیاسی اسقف‌نشین را به شدت تضعیف کرد. نیروهای نظامی امپراتوری و ارتش‌های خارجی بارها این قلمرو استراتژیک را برای کنترل مسیرهای رودخانه البه اشغال کردند[۴].

سکولاریزه شدن و انتقال به پروس

بر اساس معاهده صلح وستفالی، مقرر شد که پس از مرگ آخرین مدیر پروتستان، این ایالت سکولاریزه شده و به براندنبورگ-پروس واگذار شود. در نهایت در سال ۱۶۸۰، با مرگ آگوستوس از زاکسن، این قلمرو به عنوان «دوک‌نشین ماگدبورگ» به مالکیت پروس درآمد. این تحول نقطه پایانی بر حاکمیت مذهبی در این منطقه و آغاز ادغام آن در قدرت نظامی پروس در شمال آلمان بود[۵].

جستارهای وابسته

یادداشت‌ها

  1. ↑ (به آلمانی: Erzbistum)؛ اسقف‌نشین اعظم؛ قلمرو مذهبی تحت هدایت یک اسقف اعظم در کلیسای کاتولیک

منابع

  1. ↑ Puhle, Matthias (2001). Otto der Große, Magdeburg und Europa (in German). Philipp von Zabern. p. 156. ISBN 978-3805326162.
  2. ↑ Whaley, Joachim (2012). Germany and the Holy Roman Empire. Oxford University Press.
  3. ↑ Gagliardo, John (1980). Reich and Nation. Indiana University Press.
  4. ↑ Wilson, Peter (2016). The Holy Roman Empire: A Thousand Years of Europe's History. Penguin Books.
  5. ↑ Coy, Jason (2010). The Holy Roman Empire Reconsidered. Berghahn Books.
This page is issued from ویکی‌پدیا. The text is available under Creative Commons Attribution-Share Alike 4.0 unless otherwise noted. Additional terms may apply for the media files.