شاهزاده آمادئو، دوک آئوستا
شاهزاده آمادئو، دوک آئوستا | |||||
|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||
| دوک آئوستا | |||||
| دوره مسئولیت ۴ ژوئیه ۱۹۳۱ – ۳ مارس ۱۹۴۲ | |||||
| پس از | امانوئل فیلیبرتو | ||||
| پیش از | شاهزاده آیمون، دوک ائوستا | ||||
| ۳۷px سومین فرماندار آفریقای شرقی ایتالیا ۳مین نایب الملک آفریقای شرقی ایتالیا | |||||
| دوره مسئولیت ۲۱ دسامبر ۱۹۳۷ – ۱۹ مه ۱۹۴۱ | |||||
| پادشاه | ویکتور امانوئل سوم | ||||
| وزارت مستعمرات ایتالیا | بنیتو موسولینی آتیلیو تروتسی | ||||
| پس از | رودولفو گراتزیانی | ||||
| پیش از | پیترو گازرا | ||||
| اطلاعات شخصی | |||||
| زاده | ۲۱ اکتبر ۱۸۹۸ تورین | ||||
| درگذشته | ۳ مارس ۱۹۴۲ نایروبی | ||||
| ملیت | پادشاهی ایتالیا | ||||
| زاده | ۲۱ اکتبر ۱۸۹۸ تورین، پادشاهی ایتالیا | ||||
| درگذشته | ۳ مارس ۱۹۴۲ (۴۳ سال) نایروبی، کنیا | ||||
| همسر(ان) | پرنسس آن اورلئان (ا. ۱۹۲۷) | ||||
| فرزند(ان) |
| ||||
| |||||
| خاندان | دودمان ساووی | ||||
| پدر | امانوئل فیلیبرتو | ||||
| مادر | پرنسس هلن اورلئان | ||||
شاهزاده آمادئو، دوک آئوستا (انگلیسی: Prince Amedeo, Duke of Aosta; ۲۱ اکتبر ۱۸۹۸ – ۳ مارس ۱۹۴۲) سومین دوک آئوستا و پسرعموی پادشاه ایتالیا، ویکتور امانوئل سوم بود. در طول جنگ جهانی دوم، او نایبالسلطنه ایتالیا در شرق آفریقا (آفریقای شرقی ایتالیا) بود.
زندگینامه
آمدئو در تورین، پیمونت، از شاهزاده امانوئل فیلیبرتو، دومین دوک آئوستا (پسر آمدئو اول اسپانیا و پرنسس ماریا ویتوریا) و پرنسس هلن (دختر شاهزاده فیلیپ اورلئان و پرنسس ماری ایزابل اورلئان) متولد شد. از آنجایی که جد پدری او، پادشاه ویکتور امانوئل دوم ایتالیا بود، او عضوی از خاندان ساووی بود. او از بدو تولد با عنوان محترمانه دوک آپولیا شناخته میشد.
آمدئو مردی بسیار قدبلند بود (در تضاد کامل با پادشاه که به کوتاهی قد معروف بود). به گفتهٔ آمدئو گیله، یک روزنامهنگار زمانی او را «اعلیحضرت» خطاب کرد (که در زبان ایتالیایی میتواند به معنای «قد شما» نیز باشد). دوک به شوخی پاسخ داد: «۱۹۸ سانتیمتر [۶ فوت و ۶ اینچ]».
تحصیلات و اوایل دوران نظامی
آمدئو در کالج سنت دیوید، ریگیت، ساری، در انگلستان تحصیل کرد. او آداب و رسوم بریتانیایی را پرورش داد، به زبان انگلیسی آکسفورد صحبت میکرد و حتی از تفریحات شکار روباه و چوگان لذت میبرد. آمدئو وارد نونزیاتلا، آکادمی نظامی در ناپل، شد، به ارتش سلطنتی ایتالیا (رجیو اسرسیتو) پیوست و در طول جنگ جهانی اول با افتخار در توپخانه جنگید. او در سال ۱۹۲۱ ارتش را ترک کرد و بهطور گسترده در آفریقا سفر کرد.
آمدئو متعاقباً دوباره به نیروهای مسلح ایتالیا پیوست و خلبان شد. در سال ۱۹۳۲، به نیروی هوایی سلطنتی ایتالیا (رجیا آئروناتیکا) پیوست. آمدئو در مراحل بعدی به اصطلاح «آرامسازی لیبی» (۱۹۱۱ تا ۱۹۳۲) تحت فرماندهی مارشال رودولفو گراتزیانی و فرماندار لیبی، پیترو بادولیو، خدمت کرد. آمدئو و دیگر خلبانان او، نیروهای سنوسیِ عمر مختار را از آسمان به عقب راندند. هنگامی که خصومتها در لیبی در اوایل سال ۱۹۳۲ به پایان رسید، از مشارکت «دوک آپولیا» به عنوان فرمانده خلبانانی که سنوسیها را مجبور به فرار از لیبی و جستجوی کمک در مصر کردند، بسیار صحبت شد. آمدئو، که توسط بازیگر قدبلند، اسکای دو مونت، به تصویر کشیده شده است، در چندین صحنه غیرپروازی با گراتزیانی در فیلم «شیر صحرا»، دربارهٔ فتح لیبی توسط ایتالیا، ظاهر میشود.
در ۴ ژوئیه ۱۹۳۱، پس از مرگ پدرش، آمدئو دوک آئوستا شد.
نایبالسلطنه و فرماندار کل
در سال ۱۹۳۷، پس از فتح اتیوپی توسط ایتالیا در طول جنگ دوم ایتالیا و حبشه، دوک آئوستا جایگزین مارشال گراتزیانی به عنوان نایبالسلطنه و فرماندار کل شرق آفریقا شد. بهطور کلی پذیرفته شد که او پیشرفت چشمگیری نسبت به گراتزیانی داشته است. او به عنوان نایبالسلطنه و فرماندار کل، فرمانده کل تمام نیروهای نظامی ایتالیا در اریتره، اتیوپی و سومالیلند نیز بود.
جنگ جهانی دوم
هنگامی که ایتالیا در ۱۰ ژوئن ۱۹۴۰ به بریتانیا و فرانسه اعلام جنگ کرد، او فرمانده نیروهای ایتالیایی در آنچه که به عنوان لشکرکشی شرق آفریقا در جنگ جهانی دوم شناخته میشود، شد. او بر پیشرویهای اولیه ایتالیا به سودان و کنیا نظارت داشت و در ماه اوت، بر حمله ایتالیا به سومالیلند بریتانیا نظارت داشت.
در ژانویه ۱۹۴۱، بریتانیا یک ضدحمله را آغاز کرد و ایتالیاییها در شرق آفریقا به حالت دفاعی درآمدند. ایتالیاییها در تمام طول ماه فوریه جنگیدند. اما پس از مقاومت شدید، نبرد کرن با شکست ایتالیا پایان یافت و پس از آن بقیه اریتره، از جمله بندر ماساوا، به سرعت سقوط کرد. در ۳۱ ژانویه، او گزارش داد که نیروهای نظامی ایتالیا در شرق آفریقا به ۶۷ هواپیمای عملیاتی با ذخایر سوخت محدود کاهش یافتهاند. با کمبود آذوقه و بدون هیچ شانسی برای تأمین مجدد، او تصمیم گرفت نیروهای باقیمانده ایتالیایی را در چندین دژ متمرکز کند: گوندار، آمبا آلاگی، دسی و گیما. او خود فرماندهی ۷۰۰۰ ایتالیایی را در قلعه کوهستانی آمبا آلاگی بر عهده داشت. با توجه به اینکه منبع آب او به خطر افتاده بود، توسط ۹۰۰۰ سرباز بریتانیایی و کشورهای مشترکالمنافع و بیش از ۲۰۰۰۰ نیروی نامنظم اتیوپی محاصره شده بود، او آمبا آلاگی را در ۱۸ مه ۱۹۴۱ تسلیم کرد. به دلیل مقاومت شجاعانه پادگان ایتالیایی، بریتانیاییها به آنها اجازه دادند با افتخار جنگ تسلیم شوند.
مرگ
کمی پس از تسلیم شدنش، او در یک اردوگاه اسرای جنگی در نایروبی، کنیا، زندانی شد. او فرماندهی سایر زندانیان را بر عهده گرفت، اما هرگز پایان جنگ جهانی دوم را ندید. در ۳ مارس ۱۹۴۲، کمی پس از اسارت، در اردوگاه زندان درگذشت، که طبق گزارشها در اثر عوارض سل و مالاریا بود. آمدئو توسط برادرش، آیمونه، چهارمین دوک آئوستا، جانشین شد.
جستارهای وابسته
منابع
- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Prince Amedeo, Duke of Aosta». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۵.
.jpg)