صومعه امپراتوری اوبرمونستر
 نشان صومعه امپراتوری (طراحی مدرن) | |
 موقعیت صومعه در شهر رگنسبورگ در بخشی از نقشه شهر از سال ۱۷۰۰ (اوبرمونستر در مرکز بالای تصویر، سمت راست محدوده صومعه) | |
 نقشه حلقه امپراتوری بایرن پس از ۱۶۹۶؛ رگنسبورگ در مرکز بالای نقشه | |
| نام‌های دیگر | صومعه امپراتوری اوبرمونستر |
|---|---|
| پیشین | صومعه (بنیان‌گذاری در اوایل سده نهم) |
| شکل حکومت | شاهزاده‌نشین[الف] |
| وضعیت | صومعه امپراتوری |
| دوران | قرون وسطی |
| رویداد آغازین | نابودی در آتش‌سوزی (۱۰۰۲) |
| استقلال امپراتوری | پیش از ۱۰۲۴ (Reichsfreiheit) |
| تحت حمایت پاپ | ۱۲۱۹ |
| ارتقا به شاهزاده‌نشین | ۱۳۱۵ |
| پایتخت | اوبرمونستر[ب] |
| بخشی از | امپراتوری مقدس روم |
| دین | کاتولیک رومی |
| جانشین | پادشاهی بایرن (۱۸۱۰) |
| انحلال | سکولاریزه شدن به رگنسبورگ (۱۸۰۳) |
صومعه امپراتوری اوبرمونستر یکی از مهم‌ترین صومعه‌های زنان در رگنسبورگ بود که دارای استقلال سیاسی در قلمرو امپراتوری مقدس روم بود. این صومعه که در اوایل سده نهم میلادی بنیان نهاده شد، در طول تاریخ خود به یکی از مراکز قدرت مذهبی و سیاسی در حوزه بایرن تبدیل گشت. اوبرمونستر به همراه صومعه نیدرمونستر، نقش مهمی در ساختار مذهبی اسقف‌نشین رگنسبورگ ایفا می‌کردند.
تاریخچه و بنیان‌گذاری
این صومعه در ابتدا در اوایل سده نهم میلادی توسط خاندان سلطنتی کارولنژی بنیان‌گذاری شد. با این حال، ساختمان‌های اولیه آن در سال ۱۰۰۲ میلادی بر اثر یک آتش‌سوزی بزرگ به کلی نابود گشتند. پس از این حادثه، صومعه بلافاصله بازسازی شد و پیش از سال ۱۰۲۴ میلادی موفق شد حق استقلال امپراتوری را به دست آورد که آن را مستقیماً تحت نظر امپراتور قرار می‌داد[۱].
ارتقا به شاهزاده‌نشین
در سال ۱۲۱۹ میلادی، صومعه اوبرمونستر تحت حمایت مستقیم پاپ قرار گرفت که موقعیت معنوی آن را تثبیت کرد. نقطه عطف تاریخ سیاسی این نهاد در سال ۱۳۱۵ میلادی رقم خورد؛ زمانی که این صومعه به مقام شاهزاده‌نشین امپراتوری ارتقا یافت. از این زمان به بعد، راهبه‌های اعظم این صومعه لقب «شاهزاده-راهبه» را یدک می‌کشیدند و در رایشتاگ دارای کرسی و حق رأی بودند[۲].
معماری و جایگاه مذهبی
معماری صومعه اوبرمونستر نشان‌دهنده سبک‌های مختلف از رومانسک تا باروک است. کلیسای صومعه به عنوان آرامگاه بسیاری از شخصیت‌های نجیب‌زاده و روحانیون بلندپایه استفاده می‌شد. این مکان نه تنها یک مرکز عبادی، بلکه مرکزی برای آموزش دختران اشراف بایرن بود که در آن به یادگیری علوم دینی و هنرهای زمانه می‌پرداختند. نفوذ فرهنگی اوبرمونستر فراتر از دیوارهای رگنسبورگ گسترش یافته بود[۳].
انحلال و وضعیت کنونی
در جریان سکولاریزاسیون بزرگ در سال ۱۸۰۳ میلادی، صومعه اوبرمونستر منحل شد و دارایی‌های آن ابتدا به شاهزاده‌نشین رگنسبورگ و سپس در سال ۱۸۱۰ به پادشاهی بایرن واگذار گشت. در طول جنگ جهانی دوم، بخش‌های زیادی از ساختمان صومعه در بمباران‌های سال ۱۹۴۵ تخریب شد. امروزه تنها ویرانه‌هایی از بخش‌های قدیمی و برخی ساختمان‌های بازسازی شده باقی مانده است که به عنوان بخشی از میراث تاریخی رگنسبورگ محافظت می‌شوند[۴].
جستارهای وابسته
یادداشت‌ها
منابع
- ↑ Schmid, Alois (1995). Die Regensburger Reichsstifte. Regensburg: Schnell & Steiner. p. 45. ISBN 978-3795410773.
- ↑ Mörz, Stefan (2001). Das Hochstift Regensburg. München: Beck. p. 112. ISBN 978-3406107276.
- ↑ Fuchs, Hans (1980). Bayerische Klöster. München: Süddeutscher Verlag. p. 88. ISBN 978-3799160056.
- ↑ Ungermann, Andreas (2005). Regensburg im Mittelalter. Regensburg: Universitätsverlag. p. 210. ISBN 978-3930480463.
- صومعه‌های مسیحی بنیانگذاریشده در سده ۹ (میلادی)
- ایالتها و قلمروهای منحلشده در ۱۸۰۳ (میلادی)