صومعه امپراتوری نیدرمونستر
  نشان صومعه امپراتوری (چپ: حکاکی روی مس از ۱۷۸۰، راست: نسخه رنگی) | |
 موقعیت صومعه در شهر رگنسبورگ در بخشی از نقشه شهر از سال ۱۷۰۰ (نیدرمونستر در لبه چپ، غرب کلیسای جامع) | |
 نقشهٔ حلقهٔ امپراتوری بایرن پس از ۱۶۹۶؛ رگنسبورگ در کنار دانوب در وسط بالای نقشه در بزرگ‌ترین میدان صورتی رنگ | |
| نام‌های دیگر | صومعه اصیل دوشیزگان؛ صومعه امپراتوری اصیل، صومعه، دیر |
|---|---|
| پیشین | صومعه اختصاصی بایرنی؛ صومعه امپراتوری قرون وسطایی |
| شکل حکومت | پادشاهی انتخابی |
| رئیس دولت | راهبهٔ امپراتوری؛ شاهزاده-راهبه |
| منطقه-ISO | DE-BY |
| رایشتاگ | مجلس شاهزادگان امپراتوری: ۱ رأی جمعی در مجلس پیشوایان راینی |
| ماتریکول امپراتوری | ۲ اسب، ۱۸ سرباز پیاده، ۹۰ گولدن (۱۵۲۱)؛ ۱ سواره، ۳ پیاده یا ۲۴ گولدن (۱۶۶۳)؛ ۱ سواره، ۳ پیاده یا ۲۴ گولدن، «در ۷ مه ۱۶۸۳ به ۱۴ گولدن کاهش یافته و باقی مانده است» ۱۰ گولدن (سده ۱۸) |
| حلقهٔ امپراتوری | حلقهٔ امپراتوری بایرن[الف] |
| عضویت در حلقه | ۴ سواره، ۳۶ پیاده (۱۵۳۲) |
| پایتخت/اقامتگاه | رگنسبورگ، نیدرمونستر |
| دودمان‌ها | آگیلولفینگ‌ها[ب] (آرامگاه) |
| دین | کاتولیک رومی |
| زبان‌ها | آلمانی، لاتین |
| جانشین | شاهزاده‌نشین رگنسبورگ[پ] (۱۸۰۲/۰۳)؛ پادشاهی بایرن (۱۸۱۰) |
| همچنین ببینید | اسقف‌نشین رگنسبورگ[ت] |
صومعه نیدرمونستر ( به آلمانی: Das Stift Niedermünster) که در دوره کارولنژی‌ها پدید آمد، یک صومعه دوشیزگان سابق در رگنسبورگ است و به عنوان صومعه امپراتوری نیدرمونستر در حوزه بایرن[ث] نمایندگی داشت.
موقعیت
صومعه نیدرمونستر در محلهٔ قدیمی رگنسبورگ امروزی در خیابان نیدرمونسترگاسه، در نزدیکی کلیسای جامع رگنسبورگ و کلیسای محلی سابق کلیسای جامع سنت اولریش قرار دارد. نه چندان دور، به اصطلاح برج رومی[ج] به ارتفاع ۲۸ متر قرار دارد که آن نیز در دوره کارولنژی‌ها ساخته شده است و ممکن است به عنوان پناهگاه در زمان خطر، یا به عنوان خزانه، ضرابخانه یا آرشیو عمل کرده باشد.[۱]
بنیانگذاری و نخستین کلیساها
این صومعه که به مریم عروج‌یافته و سنت ارهارت تقدیم شده بود، توسط آخرین دوک بایرن از خاندان آگیلولفینگ‌ها، تاسیلو سوم، پیش از کناره‌گیری‌اش در سال ۷۸۸ بنیانگذاری شد و نخستین بار در سال ۸۸۹ ذکر گردید. آگیلولفینگ‌ها در پایان سده ششم میلادی، اردوگاه لژیونری رها شده توسط رومیان، کاسترا رگینا، را به عنوان پایتخت خود انتخاب کرده بودند. در شمال مجاور اقامتگاه، پس از سال ۷۰۰ میلادی، دو ساختمان غیرمذهبی رومی با یک کلیسای دوکی سنگی به عنوان کلیسای تالاری با گروه سرایندگان مستطیلی ساخته شد. این کلیسا اولین کلیسای اسقفی در رگنسبورگ بود و به مناسبت خاکسپاری قدیس ارهارت در یک گورستان در دیوار شمالی ساخته شد که موقعیت آن تا به امروز بدون تغییر باقی مانده است[۲].
علاوه بر این، ساختمان‌هایی برای یک صومعه دوشیزگان ساخته شد که به یکی از مهم‌ترین صومعه دوشیزگان امپراتوری مقدس روم تبدیل شد. در زمان شارلمانی، در حدود سال ۸۰۰، یک کلیسای جدید و به مراتب بزرگ‌تر ساخته شد که قرار بود به عنوان کلیسای صومعه برای صومعه دوشیزگان تأسیس شده خدمت کند. این کلیسا نیز یک کلیسای تالاری با گروه سرایندگان مستطیلی و با یک بنای پیشین غربی به سبک یک کلیسای پیش‌ورودی بود.
دوران شکوفایی و نقش یودیت
در زمان دوک هاینریش یکم بایرن و همسرش یودیت، از ۹۲۲ تا ۹۵۵ دومین کلیسای صومعه دوشیزگان ساخته شد که دوک تکمیل آن را تجربه نکرد. دوک هاینریش، همان‌طور که بعدها (در ۹۸۵) همسرش یودیت نیز، در جلوی پله‌های محراب اصلی به خاک سپرده شد. پس از مرگ همسرش، یودیت ساخت کلیسا را به پایان رساند. کلیسای جدید ابعاد کلیسای امروزی را داشت و به عنوان یک باسیلیکای ستونی سه‌شبستانه با تالار عرضی شرقی و سه محراب‌گاه، گواه روابط نزدیک بین دوک‌نشین بایرن و صومعه دوشیزگان بود.[۳] بر این اساس، یودیت هدایای فراوانی به صومعه دوشیزگان اعطا کرد، خود در سال ۹۷۳ وارد صومعه شد و تا زمان مرگش در سال ۹۸۷ به عنوان راهبهٔ اصلی بر صومعه ریاست داشت. بنابراین او بنیانگذار واقعی صومعه نیدرمونستر محسوب می‌شود. یافته‌های حفاری در طبقه زیرین کلیسا نشان می‌دهد که هر چهار بنای کلیسا، از جمله کلیسای امروزی، از نظر ابعاد و شکل‌گیری متفاوت هستند، اما خط دیوار شمالی حفظ شده است، به دلیل گور قدیس ارهارت که در دیوار لنگر انداخته و با درب تابوت سنگی رومی پوشیده شده بود، و با دیوارچینی با سنگ‌های لاشه به سطح زمین که به طور قابل توجهی بالا آمده بود، بالا برده شد[۴]..
صومعه امپراتوری و تعامل با حکومت
این صومعه در سال ۱۰۰۲ توسط هاینریش دوم به عنوان صومعه امپراتوری نیدرمونستر به یک صومعه امپراتوری ارتقا یافت. در سده یازدهم، صومعه همچنین شکوفایی فرهنگی را تجربه کرد که امروزه هنوز هم می‌توان آن را در آثار هنری متعدد باقی‌مانده مانند صلیب گیزیلا و کدکس اوتا سنجید. به عنوان یک صومعه امپراتوری، نیدرمونستر مجبور بود هنگام حضور امپراتور در رگنسبورگ سهمی در تأمین نیازهای او داشته باشد. این سهم تا سال ۱۰۷۳ تحویل ۶۰ خوک بود. به دلیل مداخله راهبهٔ اصلی گرترود، امپراتور هاینریش چهارم این مالیات که سنگین تلقی می‌شد را به ۴۰ خوک کاهش داد؛ در ادامه این مالیات جنسی به پرداخت نقدی ۱۰ پوند پفنیگ رگنسبورگ تبدیل شد و در سال ۱۲۱۸ توسط پادشاه فریدریش دوم به طور کامل لغو گردید.[۵] بی‌واسطگی امپراتوری صومعه در سال ۱۲۱۶ توسط فریدریش دوم تأیید شد و راهبهٔ اصلی وقت در مجلس پیشوایان مجلس امپراتوری دارای کرسی و رأی بود.
سکولاریزاسیون و دوران جدید
تحولات تا سکولاریزه شدن در سال ۱۸۰۳ بدون نقاط برجسته خاصی در مسیری آرام پیش رفت. در سال ۱۸۰۲، صومعه تحت مدیریت شاهزاده‌نشین رگنسبورگ، که توسط کارل تئودور فون دالبرگ اداره می‌شد، قرار گرفت و با انحلال شاهزاده‌نشین در سال ۱۸۱۰ به پادشاهی بایرن ملحق و سکولاریزه شد.[۶][۷] پس از سال ۱۸۲۱، این صومعه به عنوان اقامتگاه اسقف و به عنوان اسقف‌نشین خدمت کرد[۸].
یادداشت‌ها
منابع
- ↑ Karl Bauer: Regensburg Kunst-, Kultur- und Alltagsgeschichte. MZ-Buchverlag in H. Gietl Verlag & Publikationsservice GmbH, Regenstauf, ISBN 978-3-86646-300-4, p. 60.
- ↑ Peter Morsbach: Regensburger Kirchen. Friedrich Pustet, Regensburg, ISBN 3-7917-1253-5, p. 74.
- ↑ Peter Morsbach: Regensburger Kirchen. Friedrich Pustet, Regensburg, ISBN 3-7917-1253-5, p. 76.
- ↑ Karl Bauer: Regensburg Kunst-, Kultur- und Alltagsgeschichte. MZ-Buchverlag in H. Gietl Verlag & Publikationsservice GmbH, Regenstauf, ISBN 978-3-86646-300-4, p. 61f.
- ↑ Peter Schmid: Von der Herzogskirche zum kaiserlichen Reichsstift. In Ratisbona sacra: Das Bistum Regensburg im Mittelalter. Ausstellung anlässlich des 1250jährigen Jubiläums der kanonischen Errichtung des Bistums Regensburg durch Bonifatius, 739–1989; Diözesanmuseum Obermünster, Regensburg, 2. Juni bis 1. Okt. 1989. Schnell & Steiner, München 1989, S. 143–144. ISBN 3-7954-0647-1.
- ↑ Alois Schmid. Regensburg. Historischer Atlas von Bayern, Teil Altbayern, Heft 60, München 1995, S. 236
- ↑ Max Spindler (Hg.): Geschichte der Oberpfalz. Handbuch der Geschichte Bayerns, Bd. III/3, München 1995, S. 284
- ↑ Peter Morsbach: Regensburger Kirchen. Friedrich Pustet, Regensburg, ISBN 3-7917-1253-5, p. 76.
- صومعههای مسیحی بنیانگذاریشده در سده ۸ (میلادی)
- دیرهای امپراتوری منحلشده در ۱۸۰۲–۰۳
- ایالتها و قلمروهای منحلشده در ۱۸۰۳ (میلادی)