طراحی گرافیک حرکت

طراحی گرافیک حرکت زیر مجموعه‌ای از طراحی گرافیک است که قوانین طراحی گرافیک را در یک محیط فیلم‌سازی یا یک محیط تولید تلویزیونی (یا دیگر وسایل دیداری در حال تحول موقت)، از طریق به کاربردن انیمیشن (جان بخشی) یا تکنیک‌های سینمایی، به کار می‌برد. به عنوان مثال علائم حرکتی و ترسیم‌هایی که به عنوان عناوین یک فیلم یا سکانس‌های آغازین یک برنامه تلویزیونی، پویانمایی‌های مبتنی بر وب، لوگو (نشان واره) شناسایی سه بعدی برای کانال تلویزیون را می‌توان نام برد.^[۱]

پویانگاشتار یا موشن‌گرافیک ترکیبی از دو واژه موشن به معنی حرکت و گرافیک به معنی تصویر است؛ که توسط برنامه‌های گرافیکی ساخته می‌شود. جان وینتی اولین فردی بود که این اصطلاح را وارد فرهنگ لغات مربوط به دنیای چند رسانه ای کرد. موشن گرافیک تلفیقی ست از هنر طراحی گرافیک، متحرک سازی و علم به کار بردن عناصر طراحی شده که در انتها با موزیک و جلوه‌های صوتی مرتبط، ترکیب و تکمیل می‌شود.^[۲]

اگرچه این شاخه از هنر تصویری برای سال‌ها کمتر مورد توجه بود، اما در دهه‌های اخیر با رشد چشمگیر فناوری و نرم‌افزارهای تخصصی، جهش بزرگی در مهارت‌های فنی آن رخ داده است. هم‌زمان با پررنگ‌تر شدن نقش رسانه‌ها در زندگی روزمره، موشن گرافیک به یکی از مهم‌ترین ابزارهای انتقال محتوا در دنیای دیداری امروز تبدیل شده و جایگاهی کاملاً جدی در صنعت تبلیغات و ارتباطات بصری پیدا کرده است.

در مقایسه با بسیاری از سبک‌های ویدئویی دیگر، زمان لازم برای تولید یک موشن گرافیک حرفه‌ای معمولاً کمتر است و هزینه ساخت موشن گرافیک هم به‌صرفه‌تر تمام می‌شود. به‌عنوان نمونه، تولید موشن فلت (Flat Motion) نسبت به بسیاری از روش‌های تصویری دیگر، بودجه بسیار کمتری نیاز دارد و همین موضوع آن را برای کسب‌وکارها جذاب‌تر می‌کند.

در ابتدا، از موشن گرافیک بیشتر برای متحرک‌سازی آرم و نشان‌واره شبکه‌های تلویزیونی، کمپانی‌های سینمایی و برخی برندها یا رویدادهای خاص استفاده می‌شد. اما به‌تدریج دامنه کاربرد آن گسترده‌تر شد و تکنیک‌هایی از دنیای سینما مانند صداگذاری حرفه‌ای، تدوین پیشرفته و فضاسازی تصویری نیز به آن اضافه شد؛ تا جایی که امروز موشن گرافیک نقشی کلیدی در تبلیغات، اطلاع‌رسانی رسانه‌ای و حتی فیلم‌سازی ایفا می‌کند.

برخی از زیرشاخه‌ها و فرم‌های رایج موشن گرافیک عبارت‌اند از:

ویدئو موشن، استاپ موشن و اینفو موشن که هرکدام بسته به هدف، پیام و رسانه، ساختار و کاربرد خاص خود را دارند.

پویانمایی‌ها ویدیوهایی هستند که حتماً دارای شخصیت خاص و داستان مشخصی هستند و غالباً به لایه‌های زیرین داستانی، روانی، احساسی و فلسفی شخصیت‌ها و پرسوناژها می‌پردازد. بر خلاف انیمیشن‌ها، موشن گرافیک‌ها کاراکتر محور نیستند.

ترفیع این فرم هنری عمدتاً به علت پیشرفت تکنولوژی است. برنامه‌های کامپیوتری برای صنعت فیلم و ویدئو به‌طور وسیعی قوی تر و آماده‌تر شده‌اند. یکی از برنامه‌های عمده که توسط طراحان گرافیک حرکت به کار می‌روند برنامه ادوبی افتر افکتس است که به آن‌ها اجازه ساخت و تغییر گرافیک‌ها در طول زمان را می‌دهد.

طراحی گرافیک حرکت، به بیش از چند ابزار نیاز دارد. تکنیک‌های به کار رفته در این هنر، بستگی زیادی به طراح دارند، اغلب گرایش‌ها به این است که چه تکنیک‌هایی چه موقع به کار می‌روند.

یک طراح حرکت، شخصی کارآزموده در طراحی گرافیک سنتی است که می‌تواند عناصر زمان، صدا و فضا را با مهارت و دانش طراحی خود ترکیب کند. طراحان حرکت می‌توانند با پیشینه‌های فیلم‌سازی یا انیمیشن باشند.