عین هود
عین هود
עֵין הוֹד | |
|---|---|
| نویسه‌گردانی(های) عبری | |
  عین هود  عین هود | |
| مختصات: ۳۲°۴۲′۰۵″ شمالی ۳۴°۵۸′۴۸″ شرقی / ۳۲٫۷۰۱۳۹°شمالی ۳۴٫۹۸۰۰۰°شرقی | |
| کشور |  اسرائیل |
| شورا | هوف هاکارمل |
| جمعیت (۲۰۰۸) | ۵۵۹ |
| وبگاه | ein-hod.org |
عین حوض
عین حوض | |
|---|---|
 نقشه عین حوض و پیرامون آن، دهه ۱۸۷۰ میلادی. پیمایش فلسطین غربی. لندن: کمیته صندوق اکتشاف فلسطین | |
| ریشه‌شناسی: چشمه سیسترن | |
 عین حوض | |
| مختصات: ۳۲°۴۲′۰۵″ شمالی ۳۴°۵۸′۴۸″ شرقی / ۳۲٫۷۰۱۳۹°شمالی ۳۴٫۹۸۰۰۰°شرقی | |
| شبکه فلسطین | ۱۴۸/۲۳۴ |
| واحد جغرافیایی-سیاسی | قیمومت بریتانیا بر فلسطین |
| بخش | حیفا |
| تاریخ تخلیه جمعیت | ۱۵ ژوئیه ۱۹۴۸ |
| مساحت | |
| • کل | ۱۲٬۶۰۵ دونوم (۱۲٫۶۰۵ کیلومتر مربع یا ۴٫۸۶۷ مایل مربع) |
| جمعیت (۱۹۴۵) | |
| • کل | ۶۵۰ |
| علل تخلیه جمعیت | حمله نظامی نیروهای یه‌شو |
| سکونتگاه‌های کنونی | عین هود |
عین هود (עֵין הוֹד) روستایی در منطقه حیفا در شمال اسرائیل است. این روستا در دامنه کوه کرمل و در جنوب شرقی حیفا واقع شده و زیر نظر شورای منطقه‌ای هوف هاکارمل اداره می‌شود. عین هود بر فراز تپه‌ای در میان باغ‌های زیتون با چشم‌اندازی به دریای مدیترانه جای گرفته‌است.
پیش از جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل این مکان روستای عربی عین حوض (عین حوض) بود. بیشتر ساکنان عرب در جریان جنگ از روستا رانده شدند؛ اما شماری از آنان در همان ناحیه ماندند و روستای جدیدی به همان نام عین حوض بنیاد نهادند. پس از ناکامی تلاش برای ایجاد یک موشاو در این محل، عین هود در سال ۱۹۵۳ به کلنی هنرمندان تبدیل شد و نیروی پیش‌برنده این طرح مارسل یانکو، هنرمند سرشناس جنبش دادائیسم بود.
پیشینه
دوره ایوبی
عین حوض یکی از روستاهای «الهیجاء» بود که بستگان امیر حسام‌الدین ابوالهیجاء بنیاد نهادند.[۱] ابوالهیجاء (به معنای «دلیر») کُردی عراقی و فرمانده نیروهای کُرد بود که در فتوحات سلطان صلاح‌الدین ایوبی و تسخیر پادشاهی اورشلیم در دهه ۱۱۸۰ میلادی شرکت داشت. او به دلاوری شهره بود و فرماندهی پادگان عکا را در زمان محاصره عکا (۱۱۸۹–۱۱۹۲) بر عهده داشت.[۲]
ابوالهیجاء ظاهراً به عراق بازگشت؛ اما چندین تن از خویشاوندانش به فرمان صلاح‌الدین در سرزمین فلسطین ماندند و بر زمین‌های گسترده‌ای در ناحیه کوه کرمل، جلیل سفلی، جلیل شرقی و غربی و بلندی‌های الخلیل ساکن شدند.[۳] یکی از این واگذاری‌های زمین، روستای عین حوض شد. دیگر روستاهای الهیجاء عبارت بودند از حداثه و سیرین در جلیل سفلا، الرویس و کوکب در جلیل غربی. ساکنان باقی‌مانده تا امروز نیز خود را از تبار ابوالهیجاء می‌دانند.[۴]
دوره عثمانی
.jpg)
در سال ۱۵۹۶ میلادی، عین حوض بخشی از ناحیه (نَهیه) «ساحل عتلیت» در امپراتوری عثمانی زیر لوای لجون بود و جمعیتی ۸ خانوار، برابر با حدود ۴۴ نفر، همه مسلمان داشت. روستاییان مالیات ثابتی به میزان ۲۵ درصد بر فرآورده‌های کشاورزی شامل گندم، جو، بز و کندوهای عسل می‌پرداختند که جمعاً ۲٬۶۵۰ آقچه بود و تمام درآمد آن به وقف تعلق می‌گرفت.[۵]
در سال ۱۸۵۱ میلادی، سیاح هلندی فان ده فلده از «عین حوض» دیدن کرد و «شبی خوش در خانه شیخ سلیمان گذراند». او توصیف کرد که روستاییان که همه مسلمان بودند از سربازگیری ارتش عثمانی بسیار نگران بودند. به گفته شیخ سلیمان، سلطان پیشین با صدور فرمانی روستاییان را از سربازگیری معاف کرده بود.[۶]
در سال ۱۸۷۰، ویکتور گرن از روستا دیدن کرد و دریافت که ۱۲۰ نفر ساکن دارد و خانه‌ها از خاک کوبیده یا مصالح مختلف ساخته شده‌اند. روستا دیواری کوچک در پیرامونش داشت.[۷]
در سال ۱۸۸۱ «عین حوض» روستایی کوچک توصیف شد در انتهای خط‌الرأسی، با ۵۰ ساکن که ۳ فدّان زمین کشت می‌کردند.[۸] فهرست جمعیتی حدود سال ۱۸۸۷ نشان می‌دهد که روستا حدود ۱۹۵ نفر جمعیت داشت که همه مسلمان بودند.[۹]
مدرسه ابتدایی پسرانه روستا در سال ۱۸۸۸ بنیان‌گذاری شد[۱۰] و در آغاز سده بیستم شمار ساکنان ۲۸۳ نفر ذکر شد. همچنین اشاره شده بود که روستا دارای مسجد بوده‌است.[۱۱]
دوره قیمومت بریتانیا
بر پایه سرشماری ۱۹۲۲ فلسطین که مقامات قیمومت بریتانیا بر فلسطین انجام دادند، عین حوض ۳۵۰ نفر جمعیت داشت: ۳۴۷ مسلمان و ۳ مسیحی[۱۲] که مسیحیان همگی مارونی بودند.[۱۳] در سرشماری ۱۹۳۱ فلسطین، جمعیت به ۴۵۹ نفر افزایش یافته بود که همه مسلمان بودند و در ۸۱ خانه مسکونی زندگی می‌کردند.[۱۴]
در آمار سال ۱۹۴۵ جمعیت ۶۵۰ نفر بود که همه مسلمان بودند[۱۵] و مساحت کل زمین‌ها ۱۲٬۶۰۵ دونوم بود.[۱۶] از این مقدار، ۱٬۵۰۳ دونوم باغ و زمین آبی، ۴٬۴۲۲ دونوم زمین غلات[۱۷] و ۵۰ دونوم زمین ساخته‌شده (شهری) بود.[۱۸]
جنگ ۱۹۴۸
عین حوض و روستای همسایه عین غزال در شامگاه ۱۱ آوریل ۱۹۴۸ مورد حمله قرار گرفتند. روزنامه فلسطینی «فلسطین» گزارش داد که گروهی ۱۵۰ نفره از نیروهای یهودی نتوانستند ساکنان را بیرون برانند.[۱۹] در ۲۰ مه، آسوشیتد پرس گزارش کرد که حمله دیگری به عین غزال و عین حوض دفع شده‌است.[۲۰]
در ۱۷ تا ۱۹ ژوئیه، واحدهای نیروهای دفاعی اسرائیل روستاهای عین حوض را همراه با صرفند، المزار و کفرلام مورد حمله قرار داده و اشغال کردند و عین حوض از سکنه تخلیه شد.[۲۱]
عین هود (عین حوض) ۱۹۳۲ مقیاس ۱:۲۰٬۰۰۰
عین هود (عین حوض) ۱۹۴۵ مقیاس ۱:۲۵۰٬۰۰۰
عین حوض جدید: روستای پس از ۱۹۴۸
بیشتر ۷۰۰ تا ۹۰۰ ساکن عرب عین حوض پیش از جنگ ۱۹۴۸ اعراب و اسرائیل در کرانه باختری اسکان یافتند و بسیاری از آنان در اردوگاه آوارگان جنین ساکن شدند. گروهی ۳۵ نفره از ساکنان اصلی که بسیاری از آنان از خاندان ابوالهیجاء بودند در وادی نزدیکی پناه گرفتند. تلاش‌ها برای سلب مالکیت آنان از راه‌های حقوقی ناکام ماند.[۲۲] این روستای جدید «عین حوض» نامیده شد.[۲۳] مقامات اسرائیلی در آغاز روستا را به رسمیت نشناختند: نه راهی وجود داشت، نه برق، نه فاضلاب و نه تلفن و اجازه کشت زمین یا پرورش دام نیز داده نمی‌شد.[۲۴] در سال ۱۹۸۸ ساکنان به تأسیس انجمن روستاهای ناشناخته عرب در اسرائیل کمک کردند.[۲۵] در سال ۱۹۹۲ دولت سرانجام روستا را به رسمیت شناخت؛ اما شناسایی کامل تنها در سال ۲۰۰۵ با اتصال روستا به شبکه برق اسرائیل محقق شد.[۲۶]
موشاو عین هود
در ژوئیه ۱۹۴۹ جنبش موشاوها مهاجرانی از تونس و الجزایر را در روستای تخلیه‌شده ساکن کرد و نام آن را عین هود گذاشت. مربیانی نیز برای راهنمایی کشاورزی به مهاجران تازه‌وارد اختصاص یافت. اما این بهره‌برداری کوتاه‌مدت کشاورزی به شکست انجامید و روستا یک سال و نیم دیگر متروک باقی ماند.[۲۷]
کلنی هنرمندان
عین هود در سال ۱۹۵۳ به کلنی هنرمندان تبدیل شد. نیروی محرکه این طرح مارسل یانکو، هنرمند سرشناس دادائیسم بود که روستا را از تخریب به دست نیروهای امنیتی نجات داد و دولت را قانع کرد که به او اجازه ساخت دهکده‌ای از هنرمندان در آنجا بدهد.[۲۸]
امروز
عین هود اکنون یک شهرک اجتماعی است که از سوی کمیته اداری منتخب اداره می‌شود.[۲۹] بسیاری از نقاشان، پیکرتراشان و نوازندگان اسرائیلی در آنجا زندگی می‌کنند و کارگاه‌ها و نگارخانه‌هایی دارند که برای عموم باز است. تلاش‌هایی برای حفظ برخی از خانه‌های قدیمی صورت گرفته‌است. مسجد روستا به رستوران-باری به سبک کافه ولتر در زوریخ تبدیل شده‌است.[۳۰]
در جریان آتش‌سوزی جنگل کوه کرمل در سال ۲۰۱۰ عین هود تخلیه شد و روستا آسیب مادی چشمگیری دید.[۳۱] منابع آلمانی اشاره کرده‌اند که درختان کاج اروپایی کاشته‌شده توسط صندوق ملی یهود که با شرایط محیطی سازگار نبودند در این آتش‌سوزی به‌شدت آسیب دیدند.[۳۲]
فرهنگ
عین هود دارای ۲۲ نگارخانه، ۱۴ کارگاه هنری، ۲ موزه و ۱۴ اتاق اجاره‌ای برای گردشگران است. کارگاه‌ها شامل چاپ، پیکرتراشی، عکاسی، چاپ ابریشم، آواز، سرامیک، موزاییک، طراحی، شیشه رنگی، لیتوگرافی و آهنگری است.[۳۳] خانه گرترود کراوس میزبان کنسرت‌های موسیقی مجلسی دوهفته‌یک‌بار و سخنرانی‌های مهمان است.[۳۴] در ماه‌های تابستان، اجراهای موسیقی و سرگرمی در آمفی‌تئاتر روباز برگزار می‌شود.
نگارخانه اصلی عین هود پنج تالار نمایشگاهی دارد که هر یک به بخش هنری ویژه‌ای اختصاص دارد. تالار نخست آثار هنرمندان مهاجر از اتحاد شوروی سابق و اتیوپی را نشان می‌دهد؛ تالار دوم ویژه هنرمندان عین هود در گذشته و حال است؛ تالارهای سوم و چهارم برای نمایشگاه‌های متغیر انفرادی و گروهی؛ و تالار پنجم برای نمایشگاه‌های موضوعی است.[۳۵]
موزه نیسکوی موسیقی مکانیکی نخستین موزه در اسرائیل است که به سازهای موسیقی قدیمی اختصاص دارد.[۳۶] این مجموعه که طی ۴۰ سال از سوی نیسان کوهن گردآوری شده، دربرگیرنده جعبه‌های موسیقی، هاردی-گاردی‌ها، ارگ خودکار، پیانوی بازنواز، گرامافون‌ها و دیگر سازهاست.[۳۷]
در سال ۱۹۹۲ بخشی اصلی از دیوار برلین در روستا نصب شد و از آن پس از بازدیدکنندگان موزه اصلی استقبال می‌کند.[۳۸]
در سال ۱۹۸۳ موزه «یانکو-دادا» با تمرکز بر دادائیسم بنیان‌گذاری شد.[۳۹]
برنامه تبادل هنری دوسلدورف–عین هود طی دو دهه گذشته هنرمندان دوسلدورف را به عین هود و بالعکس آورده‌است. برنامه مشابهی نیز برای هنرمندان نیوهمپشر آغاز شده‌است.[۴۰]
ساکنان سرشناس
از نخستین ساکنان روستا نورا بنیامین کوبی، نویسنده آمریکایی کتاب‌های کودک و باستان‌شناس غیرحرفه‌ای بود. از هنرمندان کهنه‌کار عین هود اورسولا مالبین است که پیکره‌های برنزی او از سال ۱۹۷۸ در باغ منظره صلح حیفا، نخستین باغ پیکرتراشی عمومی در اسرائیل ویژه آثار یک زن پیکرتراش، به نمایش درآمده‌اند.[۴۱] دینا مرهاو پیکره‌هایی از ابزارهای فلزی کهنه و قطعات ماشین‌آلات صنعتی می‌سازد و یکی از آثارش به نام «توتم» در باغ پیکرتراشی المپیک پکن به نمایش درآمد.[۴۲]
ده تن از ساکنان عین هود برنده جایزه اسرائیل شده‌اند که هر سال در روز استقلال اسرائیل اعطا می‌شود:[۴۳]
- گنیا برگر، در ۱۹۵۳ از بنیان‌گذاران کلنی هنرمندان
- زاهارا شاتس، برای نقاشی و پیکرتراشی (۱۹۵۵)
- مارسل یانکو، برای نقاشی (۱۹۶۷)
- گرترود کراوس، برای رقص (۱۹۶۸)
- شیمعون هالکین، برای ادبیات (۱۹۷۵)
- حاییم حفر، برای ترانه‌سرایی عبری (۱۹۸۳)
- ناتان زاخ، برای شعر (۱۹۹۵)
- مایکل گراس، برای نقاشی و پیکرتراشی (۲۰۰۰)
- گیلا آلماگور، برای بازیگری (۲۰۰۴)
بازتاب فرهنگی
- فیلم مستند «۵۰۰ هکتار روی ماه» (۲۰۰۲) ساخته ریچل لیا جونز، دربارهٔ سرنوشت سه روستای عین حوض، عین هود و عین حوض جدید.[۴۴]
- رمان «صبح‌های جنین» (The Scar of David) نوشته سوزان ابوالهوا (۲۰۰۶) که بخشی از داستان آن بر پایه سرگذشت این روستا نوشته شده‌است.[۴۵]
نگارخانه تصاویر
بنیامین لوی. عاشقان در قوطی ساردین.
بنیامین لوی. عاشقان بر محور چرخ‌ها.
دختر با اسکیت.
جهان POB.
نمایی از پنجره‌ای در عین هود.jpg)
عین هود
عین هود
آسیاب سنگی روباز در عین هود
جستارهای وابسته
منابع
- ↑ Benvenisti، M. (۲۰۰۰). Sacred Landscape: The Buried History of the Holy Land since ۱۹۴۸. University of California Press. ص. ۱۹۳–۱۹۵. شابک ۰-۵۲۰-۲۱۱۵۴-۵.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Benvenisti، M. (۲۰۰۰). Sacred Landscape. University of California Press. ص. ۱۹۳–۱۹۵.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Benvenisti، M. (۲۰۰۰). Sacred Landscape. University of California Press. ص. ۱۹۳–۱۹۵.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Benvenisti، M. (۲۰۰۰). Sacred Landscape. University of California Press. ص. ۱۹۳–۱۹۵.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Hütteroth، W. -D. (۱۹۷۷). Historical Geography of Palestine, Transjordan and Southern Syria in the Late ۱۶th Century. ص. ۱۵۸.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Van de Velde، C.W.M. (۱۸۵۴). Narrative of a Journey through Syria and Palestine in ۱۸۵۱ and ۱۸۵۲. ج. ۱. ص. ۳۱۴–۳۱۵.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Guérin، V. (۱۸۷۵). Description Géographique Historique et Archéologique de la Palestine. ج. ۲. ص. ۲۹۴–۲۹۵.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Conder، C.R. (۱۸۸۱). The Survey of Western Palestine. ج. ۱. ص. ۲۸۱.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Schumacher, G. (۱۸۸۸). «Population list of the Liwa of Akka». Quarterly Statement – Palestine Exploration Fund. ۲۰: ۱۸۰.
{{cite journal}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Khalidi، W. (۱۹۹۲). All That Remains. ص. ۱۴۹.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Mülinen، E.F. von (۱۹۰۸). Beiträge zur Kenntnis des Karmels. ص. ۲۷۹.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Barron، J.B. (۱۹۲۳). Palestine: Report and General Abstracts of the Census of ۱۹۲۲. Government of Palestine. ص. ۳۳.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Barron، J.B. (۱۹۲۳). Palestine: Report and General Abstracts of the Census of ۱۹۲۲. ص. ۴۹.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Mills، E. (۱۹۳۲). Census of Palestine ۱۹۳۱. ص. ۹۰.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Village Statistics, April, ۱۹۴۵. Government of Palestine, Department of Statistics. ۱۹۴۵. ص. ۱۳.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Hadawi، S. (۱۹۷۰). Village Statistics of ۱۹۴۵. ص. ۴۷.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Hadawi، S. (۱۹۷۰). Village Statistics of ۱۹۴۵. ص. ۹۰.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Hadawi، S. (۱۹۷۰). Village Statistics of ۱۹۴۵. ص. ۱۳۹.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Slyomovics، S. (۱۹۹۸). The Object of Memory: Arab and Jew Narrate the Palestinian Village. University of Pennsylvania Press. ص. ۱۰۰.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Khalidi، W. (۱۹۹۲). All That Remains. ص. ۱۵۰.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Morris، B. (۲۰۰۴). The Birth of the Palestinian Refugee Problem Revisited. Cambridge University Press. ص. ۴۳۸.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Benvenisti، M. (۲۰۰۰). Sacred Landscape. ص. ۱۹۳–۱۹۵.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Israel: An IDP village sees light at the end of the tunnel». IRIN News. ۷ اوت ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۲۰۰۷-۱۲-۰۷.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Dans les "villages illégaux" d'Israël». Le Monde. ۱۳ ژانویه ۱۹۹۹.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «The Association of Forty». The Association of Forty. دریافت‌شده در ۲۰۰۷-۱۲-۰۷.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Israel: An IDP village sees light at the end of the tunnel». IRIN News. ۷ اوت ۲۰۰۷. دریافت‌شده در ۲۰۰۷-۱۲-۰۷.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Benvenisti، M. (۲۰۰۰). Sacred Landscape. ص. ۱۹۳–۱۹۵.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Ein Hod Articles». Ein Hod Artists' Village. دریافت‌شده در ۲۰۰۷-۱۲-۰۷.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Ein Hod Articles». Ein Hod Artists' Village. دریافت‌شده در ۲۰۰۷-۱۲-۰۷.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «500 Dunam on the Moon: The Story of Three Villages in One». ۵۰۰ Dunam on the Moon. دریافت‌شده در ۲۰۰۷-۱۲-۰۷.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Wildfire: Homes in Ein Hod, Nir Etzion burn». Ynetnews.
- ↑ «Lagerfeuer Ursache für Waldbrand». derstandard.at. دریافت‌شده در ۲۰۱۰-۱۲-۰۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Ein Hod: A Unique Village in Israel». Emunah. بایگانی‌شده از اصلی در ۳ مارس ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «About Ein Hod».
- ↑ «Ein Hod: A Unique Village in Israel». Emunah. بایگانی‌شده از اصلی در ۳ مارس ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Hurdy-Gurdy Time». جروزالم پست. ۳۰ سپتامبر ۲۰۰۵. بایگانی‌شده از اصلی در ۱۶ مه ۲۰۱۱. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «The Nisco Museum of Mechanical Music». Ein Hod Artists' Village. دریافت‌شده در ۲۰۰۷-۱۲-۰۷.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Benvenisti، M. (۲۰۰۰). Sacred Landscape. ص. ۱۹۳–۱۹۵.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «About Janco Dada Museum». Janco Dada Museum.
- ↑ «Ein Hod Artists Official Site – International Projects». بایگانی‌شده از اصلی در ۳ نوامبر ۲۰۱۲. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
{{cite web}}: بیش از یک پارامتر|تاریخ بازبینی=و|بازبینی=داده‌شده است (کمک)نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Ein Hod: A Unique Village in Israel». Emunah. بایگانی‌شده از اصلی در ۳ مارس ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Ein Hod: A Unique Village in Israel». Emunah. بایگانی‌شده از اصلی در ۳ مارس ۲۰۱۶. دریافت‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «Ein Hod Articles». Ein Hod Artists' Village. دریافت‌شده در ۲۰۰۷-۱۲-۰۷.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ «500 Dunam on the Moon: The Story of Three Villages in One». ۵۰۰ Dunam on the Moon. دریافت‌شده در ۲۰۰۷-۱۲-۰۷.
{{cite web}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده) - ↑ Slyomovics، S. (۱۹۹۸). The Object of Memory. University of Pennsylvania Press.
{{cite book}}: نگهداری یادکرد:تاریخ به‌طور خودکار ترجمه‌شده (رده)
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Ein Hod». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای انگلیسی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «Ein Hod». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای فرانسوی، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «En Hod». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای آلمانی ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
- مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا. «عین حوض». در دانشنامهٔ ویکی‌پدیای عربی ، بازبینی‌شده در ۲۳ مارس ۲۰۲۶.
پیوند به بیرون
- مناطق مسکونی در استان حیفا
- اقامتگاه هنرمندان
- آبادیهای اسرائیلی